سلاح جدید بی سرنشینهای ایرانی
ارسال شده: پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۱, ۶:۲۱ ب.ظ
[External Link Removed for Guests] در سالهای اخیر حوادثی مانند حملات نیروهای امریکایی به سران القاعده با هواپیماهای بیسرنشین، تسخیر هواپیمای جاسوسی RQ-170، تصویربرداری از ناوهای هواپیمابر امریکایی و نیز پرواز پهباد حزب الله بر فراز اسرائیل، هواپیماهای بیسرنیشن را به عنوان سلاحی موثر و کارآمد به عموم مردم معرفی کرده است. اما برای فرماندهان نظامی سپاه کشف ارزش هواپیماهای بدون سرنشین به سال ۱۳۶۵ و میانههای جنگ باز میگردد. با شروع پروازهای شناسایی هواپیمای مهاجر بر فراز خطوط مقدم جبهه جنگ برای اولین بار ایده مسلحسازی و اجرای عملیات تهاجمی توسط پرندههای بیسرنشین شکل گرفت.
در ابتدا از راکتهای آر پی جی برای مسلحسازی این پرندهها استفاده میشد. هر چند با توجه به نداشتن دید به سمت هدف، دقت کم راکتهای آر پی جی و قدرت کم این راکتها انتظار چندانی از مسلحسازی پرندههای بیسرنشین مهاجر نمیرفت اما شواهد نشان میدهد که در چند مورد این حملات کوبنده و موثر بوده است. شاید همین تاثیر بود که فرماندهان ایرانی را به سمت تکمیل و توسعه سلاحها برای استفاده در پرندههای بیسرنشین سوق داد.
تسلیح هواپیمای بیسرنشین مهاجر به راکت
از روند توسعه و بلوغ سلاحهای مورد استفاده در بیسرنشینهای ایرانی اطلاع دقیق و شفافی در دست نیست اما در یک ماه گذشته یک سلاح جدید و بسیار موثر برای استفاده در پرندههای بدون سرنشین ارائه گردیده است. این سلاح در واقع یک موشک هدایت لیزری با دقتی فوقالعاده است که فراتر از برخورد به هدف میتواند یک بخش خاص در یک هدف را مورد اصابت قرار دهد. برای مثال این موشکها میتوانند در یک خانه هدف دقیقا از پنجره وارد گردیده و سپس داخل خانه را منهدم سازد.
چندی پیش نیروی هوافضای سپاه به صورت نیمه رسمی خرید و استفاده از راکتهای سبک هدایت لیزری ساخت کشور روسیه را اعلام و تائید نمود. راکتها در واقع سلاحهای هدایتناپذیر شامل یک موتور موشکی و سرجنگی شامل مواد منفجره و ترکش هستند که نسبت به موشکهای دارای سیستمهای هدایت و سطوح آیرودینامیکی کنترلی پیچیده سادهتر بوده و هزینه بسیار پائینتری دارند. فلسفه وجود راکتها وجود سلاحهای ارزان قیمت و با دقت بسیار پائین است، برای شلیک راکتها با دقت قابل قبول باید تا فاصلهای کمتر از ۲۰۰۰ متر به اهداف نزدیک شد در حالی که برای موشکهای پیچیده و هدایتپذیر این میزان حتی میتواند تا ۱۰ کیلومتر افزایش یابد. علاوه بر این راکتهای هدایتناپذیر در برابر اهداف متحرک مانند تانکها و نفربرها و نفرات پیاده عملا ناکارآمد میباشند.
در سال ۲۰۰۹ صنایع دفاعی روسیه اولین بار ایده کاهش فاصله بین کارایی موشکها و راکتها را با ارائه مفهموم راکتهای هدایتپذیر مطرح نمود. در این ایده با ساخت راکتهای هدایتپذیر سلاحی با دقت و برد بیشتر نسبت به راکتها اما با قدرت تخریب و قابلیت مانورپذیری کمتر نسبت به موشکها عملا یک سلاح دقیق اما ارزان قیمت در اختیار هلیکوپترها و هواپیماهای شرقی قرار میگرفت. در این مفهوم عملا یک حسگر کوچک و چند موتور جدید به راکتهای معمولی اضافه میشد که باعث بهبود قابل توجه قابلیتهای راکتهای هدایتناپذیر اولیه میگشت. در مقایسه با راکتهای معمولی و هدایتناپذیر که بردی کمتر از ۲ کیلومتر و دایره خطائی معادل بیش از ۲۰ تا ۵۰ متر را داشتند راکتهای هدایت لیزری جدید دایره خطایی کمتر از یک متر و بردی بیش از ۸ کیلومتر را دارا میباشند.
راکت معمولی
نمونه راکت هدایتپذیر
پس از ارائه این مفهوم توسط صنایع روسی، فرماندهان نظامی کشورمان با خرید این سلاح (و احتمالا خرید امتیاز تولید آن) اقدام به استفاده از راکتهای Kor به شیوهای نوین و ابتکاری نمودند. این بار فرماندهان ایرانی و خصوصا فرماندهان نیروی هوافضای سپاه و در رأس آنان سردار امیر علی حاجیزاده با ابتکاری شایان توجه اقدام به استفاده از این راکتها بر روی هواپیماهای بیسرنشین نمودند. با توجه به جثه کوچک هواپیماهای بیسرنشین و وزن کم قابل حمل برای این هواپیماها، این راکتها به نظر گزینهای ایدهآل برای استفاده در هواپیماهای بیسرنشین به نظر میرسند.
تسلیح پهباد ایرانی به راکتهای هدایتپذیر
با استفاده از راکتهای جدید هواپیماهای بیسرنشین ایرانی میتوانند با پرواز از روی خودروهای نظامی و غافلگیر نمودن نیروهای دشمن ضربات کوبنده و دقیقی بر پیکره این نیروها وارد سازند. حضور این راکتها توازن قوا در صحنه نبردهای دریایی را نیز به شدت به نفع نیروهای ایرانی تغییر خواهد داد. پرندههای بیسرنشین با توجه به جثه کوچک و رادارگریزی ذاتی خود میتوانند با نزدیک شدن به ناوهای امریکایی اقدام به هدفگیری رادارها و موشکهای مستقر بر روی ناوهای جنگی پیشرفته نمایند و با فلج کردن ناو مقدمات لازم برای حملات اصلی با موشکهای کروز سنگین مانند موشکهای نور یا رعد را فراهم آورند.
شلیک راکت هدایت شونده از مهاجر ایرانی
البته به نظر میرسد سپاه برنامه بسیار گستردهتری برای استفاده از این راکتها دارد. تاکنون نشانههای متقنی از استفاده از این نوع سلاح بر روی هواپیماهای سوخو ۲۵ و جایرو کوپترهای سپاه مشاهده گردیده است.
در ابتدا از راکتهای آر پی جی برای مسلحسازی این پرندهها استفاده میشد. هر چند با توجه به نداشتن دید به سمت هدف، دقت کم راکتهای آر پی جی و قدرت کم این راکتها انتظار چندانی از مسلحسازی پرندههای بیسرنشین مهاجر نمیرفت اما شواهد نشان میدهد که در چند مورد این حملات کوبنده و موثر بوده است. شاید همین تاثیر بود که فرماندهان ایرانی را به سمت تکمیل و توسعه سلاحها برای استفاده در پرندههای بیسرنشین سوق داد.
تسلیح هواپیمای بیسرنشین مهاجر به راکت
از روند توسعه و بلوغ سلاحهای مورد استفاده در بیسرنشینهای ایرانی اطلاع دقیق و شفافی در دست نیست اما در یک ماه گذشته یک سلاح جدید و بسیار موثر برای استفاده در پرندههای بدون سرنشین ارائه گردیده است. این سلاح در واقع یک موشک هدایت لیزری با دقتی فوقالعاده است که فراتر از برخورد به هدف میتواند یک بخش خاص در یک هدف را مورد اصابت قرار دهد. برای مثال این موشکها میتوانند در یک خانه هدف دقیقا از پنجره وارد گردیده و سپس داخل خانه را منهدم سازد.
چندی پیش نیروی هوافضای سپاه به صورت نیمه رسمی خرید و استفاده از راکتهای سبک هدایت لیزری ساخت کشور روسیه را اعلام و تائید نمود. راکتها در واقع سلاحهای هدایتناپذیر شامل یک موتور موشکی و سرجنگی شامل مواد منفجره و ترکش هستند که نسبت به موشکهای دارای سیستمهای هدایت و سطوح آیرودینامیکی کنترلی پیچیده سادهتر بوده و هزینه بسیار پائینتری دارند. فلسفه وجود راکتها وجود سلاحهای ارزان قیمت و با دقت بسیار پائین است، برای شلیک راکتها با دقت قابل قبول باید تا فاصلهای کمتر از ۲۰۰۰ متر به اهداف نزدیک شد در حالی که برای موشکهای پیچیده و هدایتپذیر این میزان حتی میتواند تا ۱۰ کیلومتر افزایش یابد. علاوه بر این راکتهای هدایتناپذیر در برابر اهداف متحرک مانند تانکها و نفربرها و نفرات پیاده عملا ناکارآمد میباشند.
در سال ۲۰۰۹ صنایع دفاعی روسیه اولین بار ایده کاهش فاصله بین کارایی موشکها و راکتها را با ارائه مفهموم راکتهای هدایتپذیر مطرح نمود. در این ایده با ساخت راکتهای هدایتپذیر سلاحی با دقت و برد بیشتر نسبت به راکتها اما با قدرت تخریب و قابلیت مانورپذیری کمتر نسبت به موشکها عملا یک سلاح دقیق اما ارزان قیمت در اختیار هلیکوپترها و هواپیماهای شرقی قرار میگرفت. در این مفهوم عملا یک حسگر کوچک و چند موتور جدید به راکتهای معمولی اضافه میشد که باعث بهبود قابل توجه قابلیتهای راکتهای هدایتناپذیر اولیه میگشت. در مقایسه با راکتهای معمولی و هدایتناپذیر که بردی کمتر از ۲ کیلومتر و دایره خطائی معادل بیش از ۲۰ تا ۵۰ متر را داشتند راکتهای هدایت لیزری جدید دایره خطایی کمتر از یک متر و بردی بیش از ۸ کیلومتر را دارا میباشند.
راکت معمولی
نمونه راکت هدایتپذیر
پس از ارائه این مفهوم توسط صنایع روسی، فرماندهان نظامی کشورمان با خرید این سلاح (و احتمالا خرید امتیاز تولید آن) اقدام به استفاده از راکتهای Kor به شیوهای نوین و ابتکاری نمودند. این بار فرماندهان ایرانی و خصوصا فرماندهان نیروی هوافضای سپاه و در رأس آنان سردار امیر علی حاجیزاده با ابتکاری شایان توجه اقدام به استفاده از این راکتها بر روی هواپیماهای بیسرنشین نمودند. با توجه به جثه کوچک هواپیماهای بیسرنشین و وزن کم قابل حمل برای این هواپیماها، این راکتها به نظر گزینهای ایدهآل برای استفاده در هواپیماهای بیسرنشین به نظر میرسند.
تسلیح پهباد ایرانی به راکتهای هدایتپذیر
با استفاده از راکتهای جدید هواپیماهای بیسرنشین ایرانی میتوانند با پرواز از روی خودروهای نظامی و غافلگیر نمودن نیروهای دشمن ضربات کوبنده و دقیقی بر پیکره این نیروها وارد سازند. حضور این راکتها توازن قوا در صحنه نبردهای دریایی را نیز به شدت به نفع نیروهای ایرانی تغییر خواهد داد. پرندههای بیسرنشین با توجه به جثه کوچک و رادارگریزی ذاتی خود میتوانند با نزدیک شدن به ناوهای امریکایی اقدام به هدفگیری رادارها و موشکهای مستقر بر روی ناوهای جنگی پیشرفته نمایند و با فلج کردن ناو مقدمات لازم برای حملات اصلی با موشکهای کروز سنگین مانند موشکهای نور یا رعد را فراهم آورند.
شلیک راکت هدایت شونده از مهاجر ایرانی
البته به نظر میرسد سپاه برنامه بسیار گستردهتری برای استفاده از این راکتها دارد. تاکنون نشانههای متقنی از استفاده از این نوع سلاح بر روی هواپیماهای سوخو ۲۵ و جایرو کوپترهای سپاه مشاهده گردیده است.