مرکز انجمنهای تخصصی

نفخه صور به چه معناست؟
آیا نفخه صور یکی است یا بیشتر،رابطه آن با قیامت چیست؟
پس از سپری شدن برزخ «قیامت» فرا می‌رسد قیامت با نفخ صورآغاز می‌گردد که در آن همه موجودات مدهوش می‌شوند و می‌میرند؛ این منزل اول قیامت است. پس از آن نفخه صور دوم دمیده می‌شود که همه موجودات هستی دوباره می‌یابند وبه محضر ربوبی وارد می‌شوند و این منزل دوم است و پس از آن صحنه قیامت و محشر برپا می‌شود.
در حقیقت نفخه صور بساط دنیا را بر می‌چیند ولی ما در اینجا فقط به سرنوشت انسان‌ها در نفخه صور توجه می‌کنیم:
در حقیقت نفخه صور اول برای این است که همه موجودات جنبه خلقی خود را از دست بدهند و آمادگی ورود به صحنه قیامت راپیدا کنند و این نفخه مرگ واقعی و همگانی است که مقدمه برپایی قیامت است؛ و به این دلیل مخلصین – که در محضر خداوند متعال فانی هستند- از پیامد این نفخه آسوده‌اند.
با نفخه دوم همه موجودات، هستی دوباره می‌یابند و در صحنه محشر و قیامت و در محضرربوبی حاضر می‌شوند و قرآن درباره این دو نفخه می‌فرماید:
وَ نُفِخَ فِی الصُّورِفَصَعِقَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ مَنْ شاءَ اللَّهُثُمَّ نُفِخَ فیهِ أُخْری فَإِذا هُمْ قِیامٌ یَنْظُرُون
و در صور دمیده می‌شود،پس همه کسانی که در آسمان‌ها و زمینند، می‌میرند؛ مگر کسانی که خدا بخواهد این نفخه اول است و؛
سپس بار دیگر در صور دمیده می‌شود، ناگهان همگی به پا می‌خیزند ودر انتظار هستند .
تفصیل این آیات را در سوره «یس» می‌خوانیم:
آن‌ها کفار بااستهزاء و با حالت انکار می‌گویند: اگر راست می‌گویید این وعده قیامت کی خواهدرسید جز این انتظار نمی‌کشد که صیحه عظیم چنان غافلگیر شوند که حتی نتوانندوصیتی کنند یا به سوی خانواده خود بازگردند برای بار دوم در صور دمیده می‌شود،ناگهان آن‌ها را از قبر شتابان به سوی پروردگارشان می‌روند آن‌ها که در دنیا به انکار و استهزاء زندگی می‌گذرانند با صحنه وحشتناکی مواجه می‌شوند می‌گویند:
وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان بر انگیخت؟
آن گاه خود پاسخ می‌دهند:
آری این همان است که خداوند رحمان وعده داده و فرستادگان او راست گفتند. یگانه صیحه ای بیش نیست، ناگهان همگی نزد ما احضار می‌شوند امروز به هیچ کس ذره ای ستم نمی‌شود و جز آنچه عمل می‌کردیدجزا داده نمی‌شوید.
طبق آیه 128و 128 سوره صافات همه افراد در محشر حاضر می‌شوند مگربندگان مخلص خداوند
فَإنَّهم لَمُحضَروننَ إلّا عِبادَ اللهِ المُخلصین؛
پس آن‌هاحاضر می‌شوند مگر مواقف و ایستگاه های قیامت.، فلسفه وجودی آن‌ها و میزان معطلی انسان در آن‌هابندگان مخلص خداوند که خود و همه کارهای خود را فقط و فقط برای خداوند متعال خالص گرداننده‌اند
از اینکه همه بندگان- به استثنای مخلصین و شیعیان واقعی- در صحنه قیامت حاضر می‌شوند،ایستگاه‌هایی را باید طی کنند تا به مقصد و مقصود نهایی خود برسند بر حسب روایات–که هماهنگ با آیات قرآن- صحنه محشر و قیامت پنجاه موقف و ایستگاه دارد که نخستین به پا برخاستن از قبر و حضور در صحنه محشر است.
قرآن می‌فرماید:
تعرضُ المَلائکهُ و الرُوح إلیهِ فِی یَومٍ کانَ مِقدارهُ خَمسینَ ألفَ سَنَهٍ؛
فرشتگان و روح در روز قیامت به سوی عروج می‌کنند و درروزی که مقدارش پنجاه هزار سال است.

امام صادق (ع) با استناد به این آیه می‌فرماید:
فَحاسِبوا أنفُسکُم قَبلَ أن تُحاسبوا عَلَیها فَإنَّ للقیامهِ خَمسینَ مَوقِفا کُلُ مَوقفِ مِقدارُهُ ألفُ سَنَهٍ؛
پیش از اینکه در دادگاه عدل الهی حساب شما را محاسبه کنند از خود در دنیا حساب بکشید؛ زیرا قیامت دارای پنجاه ایستگاه است که هر ایستگاهی هزار سال به طول انجامد.
ابن مسعود می‌گوید: ما نزد امیرالمؤمنین (ع) نشسته بودیم که فرمود:
در قیامت پنجاه موقف و ایستگاه است که هر ایستگاه هزار سال به طول می‌انجامد و نخستین ایستگاه هم بیرون آمدن از قبر است.
البته بعد از این صحبت‌ها در روایتی از پیامبر (ص) سؤال شد که قیامت چند روز طولانی است.
فرمودند: قسم به کسی که جان محمد (ص) به دست اوست، آن روز برای مؤمن کوتاه‌تر از نماز واجبی است که او در دنیا اقامه می‌کند .
چون در دنیا خود را پاکیزه نموده‌اند توقفی بس کوتاه دارند و اندک زمانی به محضر حق راه می‌یابند البته ذیل آیه 4 سوره مبارکه معارج؛ فرمودند این گروه مؤمنان هستند که به مقام مخلصین نرسیده‌اند

سلام
جسارتاً برای درج آیات قرآن کریم از cooy/ paste استفاده کنین .

تا غلطهای املائی پیش نیاد چون معنی رو تغییر میده

تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ

میتونین از این سایت استفاده کنین

[External Link Removed for Guests]
کافیه یکی دوکلمه از آیه مورد نظرتون رو بنویسید بعدش ازش کپی بگیرین

هم آسونتره هم اشتباه نمیشه .

میزان در قیامت چگونه است؟
و چگونه عمل در آن‌ها سنجیده می‌شود؟ سنگینی عمل خوب یا بد یعنی چه؟
همه کارهای انسان – اعم از چهره ظاهری آن‌ها و چهره باطنی آن‌ها- در نامه عمل او ثبت و ضبط شده است و هیچ چیز از آن‌ها پوشیده نیست و ظاهراً در موقف میزان، مشخص می‌شود که سمت و سوی او به کدام جهت است؛ و به سمت حق است یا باطل:
و وزن در آن روز حق است. کسی که میزان‌های عمل آنان سنگین است، همان رستگارانند و کسانی که میزان‌های آن‌ها سبک است افرادی‌اند که سرمایه خود را به خاطر ستمی که نسبت به نشانه های ما می‌کردند از دست داده‌اند.
در روایتی زندیق درباره این آیه از امام صادق (ع) می‌پرسد:
آیا عمل را وزن نمی‌کند؟
امام فرمودند: خیر! اعمال اجسام نیستند؛ بلکه چه عمل می‌گردد توزین می‌شود کسی نیازمند وزن کردن چیزها است که به عدد آن نادان باشد و همچنین سنگینی و سبکی آن را نداند؛ و از خداوند هیچ چیزی پنهان نیست او پرسید:
معنای میزان چیست؟
امام فرمودند: عدل،
او گفت: معنای دین آیه میزانش سنگین است چیست؟
امام فرمودند:
کسی که عملش را حج باشد. همچنین امیرالمؤمنین (ع) در تفسیر آیه می‌فرماید:
و معنای کسی که میزانش سنگین باشد و کسی که میزانش سبک باشد. عبارت از کمی و زیادی حساب است و مردم در آن روز بر طبقات و جایگاه های مختلفی هستند و گروهی به سرعت محاسبه می‌شوند و با شادمانی به سوی خاندان خود باز می‌گردد؛
گروهی بدون حساب وارد بهشت می‌شوند؛ زیرا خود را به دنیا آلوده نکرده‌اند و حساب قیامت برای کسانی است که در دنیا خود را آلوده کرده‌اند و گروهی بر کمترین و کوچک‌ترین امر محاسبه می‌شوند و به سوی عذاب دردناک رانده می‌شوند و از ایشان است پیشوایان کفر و رهبران گمراهی که برای آن‌ها هیچ میزان برپا نمی‌شود؛ آن‌ها در روز قیامت هیچ ارجی ندارند و در برزخ جاودانه هستند و شعله های سوزان آتش همچون شمشیر به صورت‌هایشان نواخته می‌شود و در دوزخ چهره ای عبوس دارند.
پس کسانی که میزان‌هایشان سنگین باشد آن‌ها رستگارانند در آن روز حساب در دستان خداوند متعال است و همگی از روی عدالت حسابرسی می‌شوند؛
ما ترازوی عدل را در روز قیامت بر پا می‌کنیم پس هیچ کس کمتر ستمی نمی‌شود و اگر به مقدار سنگینی یک دانه خردل باشد اما آن را حاضر می‌کنیم و کافی است که ما حساب کننده باشیم.
آیا گناهانی که به وسیله اعمال خوب بخشیده شده در قیامت دوباره مورد بررسی قرار می‌گیرد؟
قرآن می‌فرماید:
خوبی‌ها و بدی‌ها از بین می‌رود یعنی کارهای خوب آثار کارهای بد را از بین می‌برد و این وعده الهی است زیرا خداوند متعال بخشیده و آمرزنده است و از وعده ای که داده، هیچ تخلفی نمی‌کند اگر گناهان در دنیا با آب توبه یا به واسطه اعمال نیک دیگر پوشیده و بخشیده شد، در قیامت در نامه عمل ثبت نمی‌شود تا محاسبه گردد. زیرا محاسبه فرع ثبت در نامه عمل است و وقتی در قرآن وعده داد که رفتار خوب، آثار بد را از بین می‌برد یقیناً بدان عمل می‌شود.
تأثیر نیت در اعمال چگونه است؟
و چگونه در قیامت سنجش اعمال بر اثر نیت انجام می‌گیرد؟
نیت به معنای انگیزه و آگاهی و توجه به هدف است. بنابراین نیست روح عبادت است؛ چنان که پیامبر (ص) فرمودند:
هیچ عملی نیست یعنی دارای ارزش نیست مگر اینکه به واسطه نیت باشد .
همه اعمال و کردار آدمی، تنها در صورتی ارزش دارد که مبتنی بر نیت باشد.

سلام
اصل حدیث رسول ص به زبان عربی برای علاقمندان
إنَّ الأعمالُ بِالنّیّات
خوب و بد بودن عمل از نیت و هدف برای انجامش مشخص میشه .
یکی مسجد میسازه اما جهنمی میشه چون برای ریا و ظاهر سازی و فرار از مالیات بوده
یکی هم ده نفر رو میکشه بهشتی میشه چون ده تا از دشمنان خدا و مومنین رو برای رضای خدا میکشه

ثبت شدن و ماندگار شدنِ کار خیر در نامه ی اعمال تا روز قیامت چند شرط داره :
فقط برای رضای خدا باشه
تا حد امکان مخفیانه باشه
در ازای اون کار خیر چیزی درخواست نشه
منت و تحقیر صورت نگیره
تا آخرین لحظه ی عمر نیت تغییر نکنه یعنی پشیمان نشه

خوبیها بدیها رو از بین میبره اما به شرطی که اون بدی قابل اصلاح نباشه .
مثال :
کسی که با دزدی چند صد میلیون به جیب زده نمیتونه با خرج کردن قسمتی از اون پولها سرقتش رو از بین ببره بلکه باید همه ی پولها رو به صاحبانشون برگردونه
اما اگر راهی برای برگردوندنش نباشه اونوقت کار خیر با اون پولها جبران میکنه گناهِ سرقت رو

سنجش مقدار خوبی در روز قیامت "درصد" هست .
مثال :
کسی که ده هزار تومن داره و هزار تومنش رو برای رضای خدا خرج میکنه بالاتر از کسی هست که یک میلیون تومن داره و ده هزار تومنش رو در راه خدا خرج میکنه
چون اولی ده درصد خرج کرده و دومی فقط یک درصد

کسی که کار خیری رو نمیتونه انجام بده اما نیتش رو در دل داره اجر اون کار رو میگیره
مثال : فقیری که میگه اگر پول داشتم به فلانی اینقدر کمک میکردم
یا کسی که به هر دلیل نمیتونه ازدواج کنه اما در دل نیتش این هست که همسری خوب باشه و فرزندی نیک تربیت کنه
اینها اجرشون رو از خدا میگیرند چون خدا از باطن دلها کاملاً آگاه هست . ( آیه ی قرآن )
اما نیتِ گناه , گناه محسوب ننیشه مگر اینکه اون گناه انجام بشه