مرکز انجمنهای تخصصی

خوددرماني ازطريق داشتن اعتماد به نفس از مهمترين راههاي درمان لكنت زبان در كودكان است.

اختلالات تكلمي داراي علل متعددي نظير ناشنوايي، عقب ماندگي ذهني، ضايعات مغزي و به ندرت نارسايي و نقص در دستگاه صوتي است. كودكان در سنين فراگيري تكلم به اين بيماري مبتلا مي‌شوند و ايجاد يا تشديد نقص در سنين دو تا هشت سالگي بيشتر ديده مي‌شود.

دوزبانه بودن محيط زندگي كودك، فشارهاي رواني، عصبي و اجتماعي و ضايعات مغزي از علل لكنت زبان در كودكان است. خانواده مستبد كه كودك و نوجوان را تحت فشار قرار مي‌دهد نيز در ايجاد لكنت زبان موثر است. داروها براي لكنت بي‌اثر هستند اما برخي از آنها در آرامش بخشيدن به كودك تاثير دارند.

همچنين گفتار درماني را بهترين و موثرترين راه درمان لكنت براي تمام گروههاي سني مي دانند و برطرف كردن اضطراب و دادن آرامش به فرد دچار لكنت، رفتاردرماني، آرام سخن گفتن و عجله نكردن در بيان مقصود هم در بهبود اين بيماري اثر دارد.

تمسخر اطرافيان، فشارهاي عصبي و مشكلات اجتماعي باعث تشديد لكنت زبان در كودكان مي‌شود. نگراني اطرافيان به ويژه والدين از وجود لكنت در فرزند خويش و بازگو كردن آن در حضور طفل اثر منفي در بهبود مي‌گذارد.

لكنت يك بيماري نيست بلكه عارضه‌اي است كه با تمرين و كوشش خود شخص و اطرافيان به سهولت برطرف مي‌شود.

منبع: مجله پزشکی