مرکز انجمنهای تخصصی

مقام امام علي در گفتار پيامبر خدا
عبدالرحمان بن سمره مي‌گويد:
روزي به رسول خدا گفتم: مرا به راه نجات و رستگاري راهنمايي کن.
پيامبر فرمود: اي پسر سمره، هر گاه مردم دچار اختلاف عقيده شدند، تو از علي بن ابي طالب پيروي کن، زيرا او امام امت من است و جانشين من در ميان آنها.
او کسي است که حق و باطل را از هم جدا مي‌سازد. هر چه از او بپرسند، پاسخگوست و هر کس از او هدايت و رشد بخواهد، راهنمايي‌اش مي‌کند. هر کس حق را نزد علي بجويد، آن را مي‌يابد و هر کس هدايت را در پيشگاه او جست و جو کند، هدايت مي‌ شود. هر کس به او پناه برد در امان است، و هر کس به او متمسک شود نجات مي‌يابد. اي پسر سمره، هر کس در برابر او تسليم باشد و ولايت او را پذيرا باشد از هر خطري مصون است و هر کس ولايت او را نپذيرد و با او دشمني کند هلاک مي‌گردد.
همانا علي از من است؛ روح او از روح من، و سرشتش از سرشت من است. او برادر من است و من برادر اويم. او همسر دخترم فاطمه است که از ازل تا ابد، سرور زنان عالم است. دو امام امت من و دو سرور جوانان اهل بهشت، حسن و حسين، فرزندان اويند و نيز نُه نفر از فرزندان حسين که نهمين آنها قائم امت من است که زمين را از قسط و عدل پر مي‌کند، همان گونه که پيش از او ظلم و ستم پر گشته است.

بحارالانوار،

كفاره‌ الفاظ غیر مشروع و لغزشهای مجلس این است كه بگوئی که پاك و منزه تویی خدایا و حمدت گویم.
گواهی میدهم كه هیچ كس را شایسته عبادت نیست جز تو تنهایی و بی شریك و از تو طلب آمرزش می‌كنم و بدرگاهت رجوع می‌شوم .


صحیح بخاری

كفاره كسی كه او را غیبت نموده‌ای این است كه برای او از خدا طلب آمرزش نمائی
و این در موقعی است كه آن غیبت به صاحبش نرسیده باشد.

صحیح بخاری

هيچ كس چيزى را در دل پنهان نداشت، جز اين كه در لغزش هاى زبان و خطوط چهره او آشكار شد.


نهج البلاغه، حكمت 26

هركس به خدا و روز قيامت ايمان دارد، بايد سخن خير بگويد يا سكوت نمايد.

نهج الفصاحه، ح 2915
رسول اكرم صلى الله عليه و آله :

براستى كه اين زبان كليد همه خوبيها و بديهاست پس سزاوار است كه مؤمن بر زبان خود مهر زند،
همان گونه كه بر كيسه طلا و نقره خود مُهر مى زند.

تحف العقول، ص 298
امام على عليه السلام :

اعتراف معاویه به غصب ولایت
امام حسن(ع) نزدمعاویه بود(و قاعدتاٌ غیر یزید هم آنجابوده که این مطلب رانقل کرده است.)حضرت امام حسن(ع)یک کلام تندی درنظرآنها به
معاویه فرمود.معاویه هم جوابی نداد.پس از اینکه امام حسن(ع)تشریف می برند،معاویه دستور می دهد که یک جایزه ی خیلی مهمی به
ایشان بدهند.
یزید به پدرش میگوید:«چطورشد که این حرف تند را به تو زد و حال آن که تواین جایزه را به او می دهی؟!»
معاویه گفت:«پسرم!به خدا قسم حق[حکومت]برای آنان است و ما ازآنان گرفته ایم.آیا[دست کم]پشت سر خودمان،بر مرکبی که از آنان
غصب کرده ایم سوارشان نکنیم؟!». این کلام،برای شیعه حجت است؛اما غافلند.کأنّه چنین چیزی نبوده است!

منبع:گوهرهای حکیمانه(سخنانی از آیت الله بهجت(مدظله العالی) )

بخاری، مسلم
اگر یكی از شما ریسمانی بردارد و برود در كوه با دوش هیزم حمل كند و در بازار آن را بفروشد و به وسیله‌ی آن شرافت و عزت خود را محفوظ دارد بهتر است تا اینكه از مردمان سائلی و طلب حاجت نماید خواه به او چیزی بدهند یا ندهند.

امام احمد
لعنت شده بر دنیا و لعنت شده بر آنچه که در دنیا است مگر اینکه آن دنیا و آنچه که در آن است وسیله برای رسیدن به رضای خدا وسعادت آخرت باشد .

در انسان ده خصلت وجود دارد كه زبان او آنها را آشكار مى سازد،
زبان گواهى است كه از درون خبر مى دهد.
داورى است، كه به دعواها خاتمه مى دهد.
گويايى است كه بوسيله آن به پرسش ها پاسخ داده مى شود.
واسطه اى است كه با آن مشكل برطرف مى شود.
وصف كننده اى است كه با آن اشياء شناخته مى شود.
فرماندهى است كه به نيكى فرمان مى دهد.
اندرزگويى است كه از زشتى باز مى دارد.
تسليت دهنده اى است كه غمها به آن تسكين مى يابد.
حاضرى است كه بوسيله آن كينه ها برطرف مى شود
و دلربايى است كه گوشها بوسيله آن لذّت مى برند.
كافى
امام سجاد عليه السلام

حق زبان، دور داشتن آن از زشت گويى،
عادت دادنش به خير و خوبى،
ترك گفتار بى فايده و نيكى به مردم و خوشگويى درباره آنان است.
بحارالأنوار، ج71، ص286، ح41
امام على عليه السلام

زبان، درنده اى است كه اگر رها شود، گاز مى گيرد.

امام صادق عليه السلام :