رشد سريع قد در جواني عمر را كوتاه مي كند
ارسال شده: یکشنبه ۷ آبان ۱۳۸۵, ۱۱:۳۲ ب.ظ
عمر انسان چقدر است؟ بستگي به اندازه قد وقامت او در جواني دارد. رشد كم دراين دوره از مزايا به شمار مي آيد. اما غالباً افراد قدكوتاه و اندام ظريف موردتمسخر قرار مي گيرند.
تحقيقات اخير كه دراين خصوص به عمل آمده است ، عكس آن را ثابت مي كند كه هيچگونه دليلي براي نگراني نيست چه بسا بايد شادمان باشند. نتايج اين تحقيقات وبررسيها نشان مي دهد كه افراد كوتاه قد و ظريف بيشتر از بلندقدها عمر مي كنند.
بررسيهاي انجام شده تاكنون در مورداين پديده ضدونقيض گزارش شده است.
نتايج آماري كه از تعدادي بازيكنان بسكتبال به عمل آمد نشان مي دهد كه بسكتباليستهاي خيلي قدبلند زودتر از همبازيهاي كوتاه قدتر فوت كرده اند.
بعضي از آزمايشات دراين باره دقيقاً عكس آنچه را درمورد بسكتباليستها گفته شد ثابت مي كند.
اگر عوامل ديگري مثل اوضاع اقتصادي ـ اجتماعي از قبيل تغذيه و دارابودن بهداشت سالم را درنظر بگيريم درآن صورت تأثير اين آمار از بين مي رود به عبارت ديگر اينكه افراد بلندقد بيشتر عمر مي كنند صادق نيست وحتي مي تواند برعكس تصور كرد.
«ريشارد ميلر» از دانشگاه ميشيگان صحت موضوع فوق را تأييد مي كند.
محققين دراين زمينه به نتايج تازه اي دست يافته اند كه تاكنون سابقه نداشته است و آن اين است كه رابطه اي بين اندازه جثه در جواني و انتظار زندگي (طول عمر) وجود دارد.
اين تحقيقات كه برروي موشهاي آزمايشگاهي انجام شده است نشان مي دهد كه موشهايي كه دراولين مرحله زندگي تا سن دوماهگي لاغراندام و كوچك مانده اند، حدود ۳۶روز بيشتر و قويتر از همنوعان قوي جثه خود عمر كرده اند كه اين ۴/۳درصد افزايش عمر به حساب مي آيد.
بعد از دوماه اين نوع موشها با وجود جثه بزرگتر و چاقي ناشي از ذخيره چربي توانستند عمر طولاني بكنند. به نظر مي رسد كه شرايط مرحله رشد، در طول عمر موشها مؤثر بوده است، نه چاقي. در نظر اول طولاني شدن عمر موشها آنقدر تأثيرگذار نيست كه برروي موشهايي به نام امز (AMES) (يك نوع موش از نژاد كوچك آزمايشگاهي كه دوبرابر موشهاي معمولي عمر مي كنند) مؤثر است.
ميلر آزمايشات خود را آگاهانه برروي يك نوع نژاد موش انجام نداد بلكه برروي حيوانات با ژن هاي گوناگون بررسي كرد تا حتي الامكان نتايج حاصله را به شرايط انسان نزديكتر كند. او مي گويد اگر نتايج ما با تحقيقات و مطالعات بيشتر تأييد گردند در آن صورت اين نتايج به ما كمك خواهد كرد تا با دانسته هاي جديد در مورد فاكتورهايي كه در موشها و احتمالاً در انسانها در طول دوره رشد جواني برروي عمر شخصي تأثير بگذارند اطلاعات خودرا كسب كرد.
به گفته ميلر اگر ما ثابت كنيم كه برخي وضعيت ها چه تغييرات ناشي از هورمون، چه الگوي رشد سلول در اطفال، تعيين كننده عمر شخصي است او ۷۰يا ۸۰ و يا ۹۰ سال عمر خواهد كرد.
اولين راهنمايي و نشانه براي محققين هورمن سيري به نام «لپتين» (LEPTIN) ارائه شده است كه اين هورمون نه تنها موجب جلوگيري از اشتها مي شود بلكه اعمال تنظيم كنتانده ديگري را نيز دارا مي باشد.
در بررسي هاي انجام شده، ملاحظه شد كه الگوي رشد در موشها توسط ژن هاي گوناگون فرمان داده مي شود. اگر حقيقتاً موفق شويم يك يا چند فاكتور مسؤول و مؤثر را شناسايي كنيم، در آن صورت مي توان عامل تأخير را از اعمال افزايش طول عمر جدا كرد. اين بدين معني است كه بشر قادر خواهد بود در آن صورت دوره حيات (طول عمر) را افزايش داده و با وجود آن بسكتبال هم بازي كرد.
غلامرضا طاهري املش
منبع [External Link Removed for Guests]
تحقيقات اخير كه دراين خصوص به عمل آمده است ، عكس آن را ثابت مي كند كه هيچگونه دليلي براي نگراني نيست چه بسا بايد شادمان باشند. نتايج اين تحقيقات وبررسيها نشان مي دهد كه افراد كوتاه قد و ظريف بيشتر از بلندقدها عمر مي كنند.
بررسيهاي انجام شده تاكنون در مورداين پديده ضدونقيض گزارش شده است.
نتايج آماري كه از تعدادي بازيكنان بسكتبال به عمل آمد نشان مي دهد كه بسكتباليستهاي خيلي قدبلند زودتر از همبازيهاي كوتاه قدتر فوت كرده اند.
بعضي از آزمايشات دراين باره دقيقاً عكس آنچه را درمورد بسكتباليستها گفته شد ثابت مي كند.
اگر عوامل ديگري مثل اوضاع اقتصادي ـ اجتماعي از قبيل تغذيه و دارابودن بهداشت سالم را درنظر بگيريم درآن صورت تأثير اين آمار از بين مي رود به عبارت ديگر اينكه افراد بلندقد بيشتر عمر مي كنند صادق نيست وحتي مي تواند برعكس تصور كرد.
«ريشارد ميلر» از دانشگاه ميشيگان صحت موضوع فوق را تأييد مي كند.
محققين دراين زمينه به نتايج تازه اي دست يافته اند كه تاكنون سابقه نداشته است و آن اين است كه رابطه اي بين اندازه جثه در جواني و انتظار زندگي (طول عمر) وجود دارد.
اين تحقيقات كه برروي موشهاي آزمايشگاهي انجام شده است نشان مي دهد كه موشهايي كه دراولين مرحله زندگي تا سن دوماهگي لاغراندام و كوچك مانده اند، حدود ۳۶روز بيشتر و قويتر از همنوعان قوي جثه خود عمر كرده اند كه اين ۴/۳درصد افزايش عمر به حساب مي آيد.
بعد از دوماه اين نوع موشها با وجود جثه بزرگتر و چاقي ناشي از ذخيره چربي توانستند عمر طولاني بكنند. به نظر مي رسد كه شرايط مرحله رشد، در طول عمر موشها مؤثر بوده است، نه چاقي. در نظر اول طولاني شدن عمر موشها آنقدر تأثيرگذار نيست كه برروي موشهايي به نام امز (AMES) (يك نوع موش از نژاد كوچك آزمايشگاهي كه دوبرابر موشهاي معمولي عمر مي كنند) مؤثر است.
ميلر آزمايشات خود را آگاهانه برروي يك نوع نژاد موش انجام نداد بلكه برروي حيوانات با ژن هاي گوناگون بررسي كرد تا حتي الامكان نتايج حاصله را به شرايط انسان نزديكتر كند. او مي گويد اگر نتايج ما با تحقيقات و مطالعات بيشتر تأييد گردند در آن صورت اين نتايج به ما كمك خواهد كرد تا با دانسته هاي جديد در مورد فاكتورهايي كه در موشها و احتمالاً در انسانها در طول دوره رشد جواني برروي عمر شخصي تأثير بگذارند اطلاعات خودرا كسب كرد.
به گفته ميلر اگر ما ثابت كنيم كه برخي وضعيت ها چه تغييرات ناشي از هورمون، چه الگوي رشد سلول در اطفال، تعيين كننده عمر شخصي است او ۷۰يا ۸۰ و يا ۹۰ سال عمر خواهد كرد.
اولين راهنمايي و نشانه براي محققين هورمن سيري به نام «لپتين» (LEPTIN) ارائه شده است كه اين هورمون نه تنها موجب جلوگيري از اشتها مي شود بلكه اعمال تنظيم كنتانده ديگري را نيز دارا مي باشد.
در بررسي هاي انجام شده، ملاحظه شد كه الگوي رشد در موشها توسط ژن هاي گوناگون فرمان داده مي شود. اگر حقيقتاً موفق شويم يك يا چند فاكتور مسؤول و مؤثر را شناسايي كنيم، در آن صورت مي توان عامل تأخير را از اعمال افزايش طول عمر جدا كرد. اين بدين معني است كه بشر قادر خواهد بود در آن صورت دوره حيات (طول عمر) را افزايش داده و با وجود آن بسكتبال هم بازي كرد.
غلامرضا طاهري املش
منبع [External Link Removed for Guests]
اين مقالات براي بخش پزشکي مناسب ترند 
نمي گي من ناراحت مي شم 
مي شه ولي گويا از اون ور عمرم كم 
