مرکز انجمنهای تخصصی

این ماده شیر که بر اساس سرشت و طبیعت خود برای قبض شکار و ادامه یقاء شدیدا خونریز و درنده است این بچه غزال را در میان بوته ها یافته است اما ناگهان بجای حمله و دریدن او یک مهر و رقت زیاد نسبت به این بچه غزال بر وجود و طبیعت او حاکم می شود تا انجا که حتی شروع به نوازش او می کند. ایا واقعا چنین حرکتی از یک شیر وحشی درنده حیرت اور نیست؟!! سبحان الله


[External Link Removed for Guests]




[External Link Removed for Guests]




[External Link Removed for Guests]




[External Link Removed for Guests]

با سلام
این شیر عزیز دل ما، در این قضیه اون نقشی که شما با این شدت اون رو بیان کردید نداره!!
از ظواهر معلومه که بچه کوچولوی قصه ما کلا بی تجربست و فرق قاقالی و عمو شیره رو نمیفهمه.
اما آقا شیره هم اون رو نمیخوره چون گشنش نیس.جیوونها برعکس ما آدمها حریص نیستن و تا گشنه نباشن دست به کشتار و خونریزی نمیزنن.
اینه قصه اصلی عزیز دل برادر.

دوستان خداوند در ذات هر موجودی غرایضی رو گذاشته ولی درنده خویی رو به هیچ موجودی نداده
یعنی شکار بر حسب نیاز ، این شیر ماده هیچ حس دشمنی و کینه ای در وجودش نیست که بی خودی یک غزال رو نابود کنه
این حس زیاده طلبی در انسان هست نه در موجود دیگه ای پس این رفتار ها رو با خوی انسان ها مقایسه نکنیم بهتره
حالا بچه غزالی اتفاقی کنار یک شیر ماده که در اون لحظه نه خطری احساس میکنه نه گرسنه هست سر در آورده این شیر ماده هم بر خلاف یک انسان که شاید در این موقعیت اقدام به آزار و اذیت بکنه بنا به نیاز اون غزال کوچک و شاید بنا به نیاز خودش با اون بازی میکنه
شما تا حالا دیدید شیرهای که به شکار میرند کل یک گله غزال رو قتل عام کنند ؟

فتوشاپ فراموش نشه.

البته حس طمع تو گرگ مثل آدما هست و اگه گرگ به گله بزنه حتما بیشتر از یکی رو میکشه...

اگر خاطرتون باشه چند مدت قبل یک تصویر دیگر به سنترال کلاب ارسال شد که من خودم ان را مشاهده کردم. یک ماده شیر یک اهو را شکار کرده بود که یک بچه اهو در شکمش داشت. وقتی ماده شیر می فهمد که اهو حامله بوده فورا غمباد می گیرد و ضمن انکه حتی یک لقمه از ان اهو را نمی خورد کمی دور می شود و از غم و غصه روی زمین دراز می کشد و همانجا سکته قبلی می کند و می میمیرد. ان تصاویر هم نشان می داد که شیر کاملا متاثر شده و در حرکاتش معلوم بود علی رغم ان شکار رغبتی به خوردن غذا ندارد و همانجا که رفت و دراز کشید دیگر هیچ وقت از جایش بر نخاست.
از طرفی اگر به صورت و میمیک صورت این شیر نگاه کنید و مخصوصا انجا که دارد بچه اهو را ناز می کشد حس ترحم و دلسوزی اش کاملا معلوم است و در تصویری که شیر رفته و کنار نشسته هم بی رغبتی او به کشتن که حس دائمی و غریزی اوست مشخص است. اصولا ماده شیرها که گاهی مادر می شوند خودشان در صحرای افریقا با این مشکل گرفتار هستند. وقتی برای رفتن به شکار مجبور می شوند بچه هایشان را در بین علفزارها رها کرده و بروند گاهی انها بوسیله کفتار ها و یا پلنگ و یا شیرهای نر دیگر کشته می شوند و وقتی او بر میگردد تا چند روز زوزه می کشد و توله هایش را صدا می کند. شاید این شیر یکی از همان ماده شیر های مادر بوده که توله هایش قبلا از بین رفته اند و حالا یاد توله هایش افتاده و این بچه غزال را بشکل توله های خودش می بیند

mahdi3366 نوشته شده:با سلام

اما آقا شیره هم اون رو نمیخوره چون گشنش نیس.جیوونها برعکس ما آدمها حریص نیستن و تا گشنه نباشن دست به کشتار و خونریزی نمیزنن.

البته تمام حیوانات به جز گرگ

گرگ حتی اگه گرسنه هم نباشه یه گله‌ی گوسفند رو کامل از بین میبره

من در مورد گرگ این رو فقط شنیدم و توی هیچ مستندی هم گرگها رو نشون نداده به گله ایه ای حمله کنند حتی مثلا مستند گرگهای آمریکای شمالی که به گله بوفالو ها حمله میکنن
پس حمله گرگ به گله گوسفندها چیزی فراتر از یک سیر کردن شکم باید باشه چون من شنیدم اصلا برای خوردن نمیکشن یک نوع انتقام یا اخطار میتونه باشه که از منطقه بیرون برید یا آزار ندید