صفحه 1 از 1

خواص مواد غذايي

ارسال شده: دوشنبه ۸ آبان ۱۳۸۵, ۹:۰۶ ب.ظ
توسط sohrab_poet
سويا

سويا طعم شيرين و خواص درماني بي نظيري دارد، به همراه سبزيجات در سوپ، سالاد و خورش استفاده مي شود. تنها دانه گياهي است كه


داراي 9 آمينو اسيد ضروري و يك پروتئين كامل مي باشد. داراي ميزان بالايي از اسيدهاي چرب امگا تري " Omega-3" مي باشد كه خطر سكته مغزي و حمله قلبي را كاهش مي دهد.

تنها دانه گياهي است كه حاوي ميزان بالايي چربي اشباع نشده و اندكي كلسترول مي باشد. سويا را با تمر هندي نيز مي توان صرف نمود.

خواص غذايي
تقويت كننده طحال و لوزالمعده، مؤثر در فعاليت هاي روده، تميز كننده رگهاي خوني و قلب، تسريع كننده گردش خون، عملكرد لوزالمعده را تقويت مي كند (بخصوص در بيماري ديابت)، بينايي و ديد را تقويت مي كند مْدِر است و سموم بدن را دفع مي كند. سويا يك منبع طبيعي از "Lecithin" ، غذاي مغز مي باشد.

تركيبات غذايي
150 كالري، 14 گرم پروتئين، 8 گرم چربي، 9 گرم كربوهيدرات، 2 ميلي گرم سديم و 5 گرم فيبر.


روغن سويا براي سرخ كردن غذا مناسب نيست

سويا از عمده‌ترين روغن‌هاي مصرفي داخل كشور است كه به علت دارا بودن درصد زيادي از اسيدهاي چرب با چند باند دوگانه، مقاومت بسيار پاييني دارد كه نبايد آن را براي فرآيند سرخ كردني استفاده كرد. سرخ كردن به معناي پختن غذا در چربي مايع و داغ مي‌باشد كه شبيه پختن


غذا در آب است كه انتقال گرما توسط يك واسطه مايع داغ اعمال مي‌شود. براساس نتايج اين پژوهش،‌ سرخ كردن عميق در فشار اتمسفر و رطوبت محيط در دماي 160 تا 180 درجه سانتيگراد انجام مي‌شود و به علت تماس مستقيم روغن با اكسيژن و رطوبت موجود در ماده سرخ شونده در چنين دماي بالا واكنش‌هايي نظير پليمريزاسيون، هيدروليز، ايزومريزاسيون و سيكليزاسيون رخ مي‌دهد كه حاصل آنها هزاران ماده شيميايي با تركيبات متفاوت است كه رابطه تنگاتنگي با سلامتي مصرف كننده دارد.

براي حفظ سلامتي مصرف كنندگان تعيين معياري در خصوص كنترل روغن‌ها و چربي هاي مخصوص سرخ كردني عميق امري لازم به نظر مي‌رسد.

فقط روغن‌ها و چربي‌هايي كه در معرض حرارت اضافي هستند اثرات مضر دارند و آنهايي كه تحت حرارت ملايم و معمولي مورد استفاده قرار مي‌گيرند تغييرات مهمي را در حيواناتي كه با آنها تغديه شده‌اند نشان نمي‌دهند.

بنابراين توسعه روش‌هايي جهت كنترل چربي‌ها و روغن‌هاي سرخ كردني در نقطه‌اي كه روغن غير قابل مصرف بوده و بايد تعويض شود، بسيار مهم به نظر مي‌رسد. ارزيابي حسي،‌ تنها يك اطلاعات تقريبي و ذهني راجع به كيفيت روغن به ما مي‌دهد، لكن آزمايشات كيفي و روش‌هاي كمي بسياري منتشر و پيشنهاد شده است.

در اين تحقيق، جهت مقايسه دو نوع روغن سويا و آفتابگردان، چهار نمونه با انديس يدي متفاوت انتخاب و عمليات سرخ كردن در مقدار ثابتي از روغن انجام پذيرفت. بر اساس اين مطالعه، در اين فرآيند عمليات بر روي تكه‌هاي يكساني از سيب زميني انجام گرفت و در طي فرآيند نمونه برداري شده و تست‌هاي مختلفي ازقبيل رنگ، اسيدتيه، پراكسيد و مقاومت در مقابل اكسيداسيون بر روي نمونه‌ها صورت گرفت.

روغن سويا مقاومت كمتري نسبت به روغن آفتابگردان در فرآيند سرخ كردني عميق دارد و از اين رو براي فرآيند سرخ كردن عميق توصيه نمي‌شود. همچنين افزايش رنگ قرمز از اين روغن نمايانگر افزايش فساد روغن مي‌باشد.

نتايج مقايسه بين نمونه‌ها كه براساس قانون انجمن چربي آلمان صورت گرفته است نشان مي‌دهد:

اگر غلظت اسيدهاي چرب اكسيدشده بيشتر از 1 درصد باشد وضعيت روغن در مرحله اي است كه بايد تعويض شود. بنابراين توصيه مي‌شود از روغن نيمه هيدروژنه آفتابگردان جهت فرآيند سرخ كردن عميق استفاده شود.

[External Link Removed for Guests]

ارسال شده: دوشنبه ۸ آبان ۱۳۸۵, ۹:۰۹ ب.ظ
توسط sohrab_poet
سياه دانه

سياه دانه حاوي 30 تا40 درصد ماده روغني و 0.5 تا يک ونيم درصد اسانس با بوي نامطبوع و قندهاي مختلف ، مواد صنعتي و ساپونوئيدي است.


از اسانس سياه دانه، ماده اي به نام نيژلون استخراج مي شود دانه اين گياه اثر قاعده آور، ضد کرم ، مسهل و زياد کننده ترشحات شير دارد از دانه هاي آن براي مصارف مذکور و دفع گازهاي معده و بيماري هاي نزله اي دستگاه تنفسي استفاده مي شود.

همچنين از دانه هاي آن، اثر ضدتوموري و ضدباکتري نيز مشاهده شده و ممکن است اثر ضدنفخي آن مربوط به داشتن اثر ضدباکتريايي باشد.

بيماري نفخ ، بسيار شايع است بيشتر مردم جامعه به دليل بي توجهي و رعايت نکردن رژيم غذايي مناسب و زياده روي در غذا دچار آن مي شوند.

[External Link Removed for Guests]

ارسال شده: شنبه ۱۳ آبان ۱۳۸۵, ۷:۴۰ ق.ظ
توسط sohrab_poet
عدس

تصویر

عدس و لوبيا هردو از خانواده حبوبات هستند . حبوبات، دانه هايي هستند كه درون يك پوسته محافظ رشد مي كنند. عدس شبيه به يك ذره بين يا عدسي است. پوسته بيروني دانه، خال خال و رنگارنگ است و طيف رنگ آن، قهوه اي مايل به قرمز، قهوه هاي مايل به خاكستري و


سبز مي باشد. لايه دروني آن( لپه)، قرمز يا زرد مي باشد.

طرز تهيه و پخت عدس: تهيه و پخت آن ساده وآسان است و به راحتي از پوسته بيروني خود جدا مي شود. براي پخت، بايدعدس را بعد از جدا كردن از پوسته خارجي بشوئيد و به مدت 20-15 دقيقه بجوشانيد . عدس احتياج به خيس كردن ندارد؛ همچنين موقع پخت، نمك اضافه نكنيد زيرا باعث سفت شدن آن مي شود.

نگهداري عدس نيز راحت است ؛ مي توان در يك محل خشك و خنك براي مدت زيادي آن را نگه داشت. ولي بعد از يك مدت طولاني، رنگش به مقدار جزئي از بين مي رود ولي مزه آن تغيير چنداني نمي كند.

نكات تغذيه اي

عدس داراي مواد مغذي، فيبر، كربوهيدرات هاي پيچيده و اسيد فوليك است. همچنين كم چربي، كم كالري، بدون كلسترول و به همان نسبت ارزان قيمت مي باشد. ما به ترتيب زير مواد مغذي موجود درعدس را برايتان بيان مي كنيم :


1- اسيد فوليك : يكي از مهمترين مواد مغذي موجود درعدس است. اداره بهداشت و سلامتي آمريكا توصيه مي كند تمام خانم هايي كه نزديك به زايمانشان است، بايد روزانه 400 ميلي گرم اسيد فوليك دريافت كنند ولي بيشتر افراد اين كار را انجام نمي دهند.

يك ليوان عدس پخته ، 90 درصد مقدار مورد نياز اسيد فوليك را در روز را تأمين مي كند و بيشتر از هر غذاي غني نشده ديگري، اسيد فوليك را براي بدن فراهم مي كند.

2- آهن: منبع خوبي از آهن است. خصوصاً براي خانم ها كه نياز آهن بدنشان بيشتر است. مصرف عدس به همراه منابع غذايي ويتامين C ، باعث جذب بهتر و مؤثرتر آهن در بدن مي شود. منابع ويتامين C شامل : گوجه فرنگي ، فلفل سبز، كلم بروكلي ، مركبات يا آبميوه ها است .

3- پروتئين: از لحاظ پروتئيني غني است ، فقط اسيد آمينه متيونين درآن كم است . مصرف غلات، تخم مرغ، آجيل و دانه هاي خوراكي ديگر، گوشت و لبنيات به همراه آن، يك پروتئين كامل وغني را تشكيل مي دهد.

4- فيبرهاي محلول: عدس داراي فيبرهاي محلول است كه اين فيبرها مانند يك جاروي زبر، دستگاه گوارش را تميز مي كنند. اين نوع فيبر گلوكز( قند) و كلسترول سرم را كاهش مي دهد. همچنين نياز به انسولين را در افراد ديابتي كم مي كند. مواد غذايي حاوي فيبر ؛ محلول شامل سبزيجات، جوي دوسر، جو و سبوس جو، ميوه ها و انواع لوبيا مي باشد

ارسال شده: پنج‌شنبه ۲۳ آذر ۱۳۸۵, ۱۱:۵۶ ب.ظ
توسط achachi98
كلم، دارويى براى همه

كلم چنانچه به صورت خام يا اندكى بخارپز شده مصرف شود يك ماده غذايى بسيار ارزشمند است. اين سبزى مفيد حاوى ويتامين هاى آ، ب، ث و اى و مواد معدنى متعددى مثل كلسيم، سولفور، سيليكا، منيزيم و يد است. كلم منبعى غنى از آهن و كلروفيل است كه آن را براى درمان كم خونى و بازيابى توان و قدرت بدنى پس از دوره نقاهت و ضعف ناشى از كمبود آن ايده آل مى سازد. به طورى كه گفته مى شود مصرف كلم براى بازسازى خون در بدن و جبران ناتوانى بسيار مفيد است.
خواص فوق العاده كلم از قرن ها پيش شناخته شده است و يكى از ارزشمندترين مواد غذايى در طب سنتى قديم است. در مصر باستان كلم داراى چنان ارزش درمانى بوده است كه يك معبد به نام آن ساخته شد و در روم باستان آن را داروى همه دردها مى دانستند. پزشكان رومى مصرف كلم را مسبب شش قرن زندگى رومى ها بدون پزشك مى دانستند.
فيثاغورث خوردن روزانه كلم خام را درمان ناراحتى هاى عصبى مى دانست و ملاحان براى پيشگيرى از ابتلا به بيمارى اسكوروى كلم مى خوردند.
خوردن كلم خام از قديم به تصفيه خون و اثر پاك كنندگى بر روى پوست مشهور است و گفته مى شود كبد را از سموم پاك مى سازد و براى درمان آرتروز و انوع سردرد مفيد است.
كلم در پزشكى نوين نيز موضوع تحقيقات متعددى بوده كه اغلب فوايد شناخته شده در طب سنتى را مورد تائيد قرار مى دهد. بنا بر تحقيقات جديد كلم قادر است سيستم ايمنى بدن را تحريك كرده و توليد آنتى بادى ها در بدن را افزايش دهد. خوردن سوپ يا دم نوش كلم تاثير فوق العاده اى در از ميان بردن عفونت هايى مثل سرماخوردگى، سرفه و آنفلوآنزا دارد. تركيبات سولفور موجود در كلم موجب تاثير نابود كننده آن بر روى باكترى ها و عفونت هاى دستگاه تنفسى مى شود. كلم همچنين اثر شگفت انگيزى در ترميم زخم ها و جراحات داخلى و خارجى بدن دارد. خوردن كلم خام موجب تشكيل لايه اى آسترمانند در طول مسير دستگاه گوارش مى شود كه به صورت لعابى محافظ در آن عمل مى كند و به درمان زخم هاى دستگاه گوارش، سوزش سر معده، گاستريت و كوليت هاى دستگاه گوارش كمك مى كند. گنجاندن كلم در رژيم غذايى روزانه مانع بروز يبوست شده و احتمال ابتلا به سرطان، به ويژه سرطان روده بزرگ را كاهش مى دهد. خوردن كلم براى كبد نيز بسيار مفيد است و مى تواند ميزان قند خون را كاهش داده و به بيماران ديابتى كمك كند.برگ هاى كلم خاصيت آرام بخش و ضدباكترى داشته و ترميم دهنده هستند. ضمادى كه از برگ هاى كلم تهيه شده مى تواند تسكين زخم ها، سوختگى ها، انواع جوش و خراشيدگى و حتى مارزدگى يا جاى نيش حشرات را موجب مى شود. اين ضماد به عنوان ضدالتهاب و ضدتورم نيز عمل مى كند و براى درمان ورم مفاصل مفيد است. چنانچه ضماد برگ كلم را بر روى سينه بگذاريد سرفه هاى شديد را تسكين مى دهد و آب كلم نيز در درمان آكنه، زخم و سوختگى هاى سطحى و سرمازدگى موثر است.براى تهيه ضماد كلم ابتدا سبزترين برگ هاى آن را جدا كرده و رگ برگ هاى سفت آن را ببريد. قسمت هاى لطيف برگ را در آب داغ بريزيد تا پس از چند دقيقه نرم شوند، برگ ها را از آب خارج كرده كمى بكوبيد. چند لايه از برگ هاى كوبيده را به عنوان ضماد در موضع مورد نظر قرار داده و ببنديد. هر چند ساعت ضماد را با ضماد تازه جايگزين كنيد.
•سوپ كلم، سوپ سرماخوردگى
مواد لازم:

دو قاشق سوپخورى روغن مايع
۵/۱ كيلوگرم برگ كلم
۵/۱ قاشق چايخورى زيره سياه
۱ قاشق چايخورى دانه خردل
۱ ليتر آب مرغ يا آب گوشت
۴ قاشق سوپخورى سركه سفيد يا قرمز
۴ حبه سير ريز خرد شده
۴۰۰ گرم گوجه فرنگى رنده شده
۲ قاشق چايخورى شويد خرد شده تازه يا ۱ قاشق چايخورى شويد خشك
برگ هاى كلم را جدا كرده و خوب بشوييد و پس از خشك شدن برگ ها آنها را به صورت رشته هاى باريك خرد كنيد. روغن را در قابلمه بزرگى داغ كنيد. كلم، زيره و دانه خردل را در روغن ريخته و در قابلمه را ببنديد و بگذاريد كلم كمى بپزد. گاهى آن را هم بزنيد تا كمى نرم شود. (حدود ۲۵ دقيقه)
سركه را اضافه كنيد و يك دقيقه كلم را با آن تفت دهيد، سپس آب مرغ را افزوده و سه چهارم ليتر نيز آب سرد به آن اضافه كنيد، سپس سير و گوجه فرنگى را نيز به بقيه مواد بيفزاييد و بگذاريد با حرارت ملايم آهسته به جوش آيد و حدود ۴۵ دقيقه بپزد. در آخر شويد را افزوده و سرو نماييد.

ارسال شده: سه‌شنبه ۱۲ دی ۱۳۸۵, ۷:۴۳ ق.ظ
توسط sohrab_poet
خانواده كدو

اعضاي اين خانواده داراي ساقه بلند و رونده بوده و شامل كدو مسمايي و كدو حلوايي است. انواع تابستاني داراي ميوه نارس با پوست نرم بوده ، اما انواع زمستاني داراي ميوه رسيده با پوسته سفت مي باشد . سبزيهاي اين خانواده حاوي آلفا و بتا كاروتن است كه باعث رنگ آن مي شوند . همچنين ويتامين هاي C و E در آنها وجود دارد.


كدو حلوايي: رنگدانه اي به نام ليكوپن در اين نوع كدو وجود دارد . دانه هاي آن منبع غني از آهن ، روي و سلنيوم است كه سلنيوم براي باروري مردان ضروري است .



كدو مسمايي : انواع كوچك تا متوسط اين نوع كدو داراي بهترين طعم و بافت است.


ميزان مصرف: مصرف 100 گرم كدو حلوايي مي تواند بدن را در برابر ابتلا به سرطان محافظت كند . همچنين در محافظت چشمها در برابر آب مرواريد و افزايش بينايي نقش دارد .


انتخاب و نگهداري: بهتر است انواع تميز و بدون لكه كه سنگين وزن نيز هستند انتخاب شود.

كدوي بريده نشده را بايد در محل خنك كه تهويه مناسب دارد نگهداري كرد. تكه هاي بريده شده كه دانه و پوست آن جدا نشده است ، در پوشش پلاستيكي قرار داده و در يخچال نگهداري شود.


كدو براي درمان موارد زير به كار مي رود


سرطان پروستات: مصرف مرتب سبزيجات زرد و سبز رنگ از جمله كدو حلوايي خطر سرطان پروستات را در مردان بالاي ۶۰ سال كاهش مي دهد . الفا و بتا كاروتني كه در كدو حلوايي و كدو مسمايي يافت مي شوند با از بين بردن مواد سرطان زا مانع از بروز بسياري از سرطانها مي شوند . اين مواد يا در بدن وجود داشته و يا از محيطهاي آلوده وارد بدن مي شود .


آب مرواريد: دريافت كم بتا كاروتن توسط سالمندان خطر ابتلا به بيماريهاي چشمي نظير آب مرواريد را افزايش مي دهد . افزودن تكه هاي كدو حلوايي به غذاي سالمندان نظير سوپ و خورش ، هم آن را خوش طعم كرده و هم دريافت بتا كاروتن را افزايش مي دهد .


سرما خوردگي و آنفلوآنزا: ابتلا به سرماخوردگي و آنفلوآنزا سطح آنتي اكسيدانهايي نظير ويتامين c و همچنين آلفا و بتا كاروتن را كاهش مي دهد. كدو حلوايي و كدو مسمايي حاوي آنتي اكسيدان بوده و نقش محافظتي در برابر سرماخوردگي و آنفلوآنزا ايفا مي كنند .


بيماري قلبي: ليكوپن، ويتامين E، C و بتا كاروتن، كه همگي در كدو حلوايي يافت مي شوند ، خطر بيماري قلبي را كاهش مي دهند . اين مواد مانع تأثير زيان بار LDL روي ديواره عروق مي شوند . افرادي كه مبتلا به گواتر هستند نبايد به مقدار زياد گياهان اين خانواده را مصرف كنند .

در طب چيني از كدو حلوايي در درمان ديسانتري ، اگزما و احتباس آب استفاده مي شود. در تنظيم قند خون و تحريك لوزالمعده مفيد است . بنابراين مصرف آن به افراد ديابتي و افرادي كه دچار افت قند خون مي شوند توصيه مي شود. كدو حلوايي و تخمه آن در كشتن انگلهاي روده اي و همچنين تقويت موكوس ريه ، ناي و گلو مفيد است.


از انواع كدو براي دفع انگلهاي روده اي استفاده مي شود . كدو مسمايي خاصيت ديورتيك داشته و در بهبود احتقان آب مفيد است . اگر با پوست خورده شود اثر آن بيشتر هم خواهد شد . در طب چيني از آب كدو حلوايي در درمان زخمها (به صورت موضعي) استفاده مي شود. همچنين آب كدو حلوايي خاصيت مسهل دارد و به عنوان ضد عفوني كننده به كار مي رود
[External Link Removed for Guests]

ارسال شده: چهارشنبه ۱۳ دی ۱۳۸۵, ۱:۲۸ ق.ظ
توسط Dr.Akhavan
sohrab_poet, جان
ممنون به خاطر مطالبت
ولي بهتر است مطالب اين چنيني را در زير مجموعه گياه درماني در بخش پزشكي قرار دهي و نه آشپزي

از شوراي نظارت خواهان جابجايي مطالب هستم
ممنون :-)