مرکز انجمنهای تخصصی

به گزارش مشرق به نقل از مهر، دکتر محمد مهدی هادوی در همایش هم اندیشی طرح کلان ملی توسعه فناوری‌های کلیدی هواپیمای 100 تا 150 نفره با اشاره به انجام مطالعات امکان سنجی اجرای این طرح کلان افزود: بر اساس این مطالعات نیازهای آینده بر روی هواپیماهای پرسرعت 100 تا 150 نفره مسافربری متمرکز خواهد شد و از این رو اجرای این طرح را در دستور کار قرار دادیم.

معاون پژوهش و فناوری سازمان صنایع هوایی، با اشاره به سرانه هواپیماهای کشورهای مختلف اظهار داشت: سرانه هواپیما در کشور ما یک ششم به ازای هر یک میلیون نفر است که برای رسیدن به کشورهایی چون آلمان و فرانسه نیاز به اجرای طرح‌هایی در این زمینه داریم.

وی با اشاره به تصویب طرح کلان ملی طراحی و ساخت هواپیمای 100 تا 150 نفره از سوی معاون اول رئیس جمهوری در سال 90، ادامه داد: هدف از اجرای این طرح ورودبه بازار پر رونق قطعات و اقلام در سطح جهانی و استفاده از فناوری‌های مشترک در بخش نظامی و ارتقای اقتدار کشور است .

هادوی، اجرای این پروژه را 5 ساله دانست و یادآور شد: این پروژه از سال 90 با بودجه‌ای بالغ بر 100 میلیارد تومان آغاز شد و پایان این طرح سال 96 تعیین شده است.

ایجاد پارک فناوری هوایی

وی با ابراز امیدواری از اینکه این هواپیماها در سال 96 اولین تست پروازی را داشته باشند، خاطر نشان کرد: در این پروژه سعی بر است تا شرکت‌های دانش بنیان مشارکت داشته باشند از این رو اقدام به ایجاد پارک فناوری هوایی کردیم.

هادوی یادآور شد: به منظور ساماندهی شبکه همکار این طرح با حضور بخش‌های دانشگاهی و شرکت‌های دانش بنیان در روز 22 آبان ماه جاری همایشی برگزار خواهد شد.

ایجاد کنسرسیومی با حضور کشورهای خارجی

معاون پژوهش و فناوری سازمان صنایع هوایی ایجاد کنسرسیومی با کشورهای خارجی را از دیگر اقدامات اجرای این پروژه نام برد و در این باره توضیح داد: دراین راستا تفاهم نامه‌هایی با کشورهای روسیه و چین برای اجرای این طرح به امضا رسیده است.

وی با اشاره به جزئیات این تعاملات یادآور شد: توافق اولیه با وزارت صنعت و تجارت روسیه برای طراحی مشترک هواپیمای مسافربری MS21 صورت گرفته ضمن آنکه با شرکت مسافربری ساترن سازنده موتور هواپیما نیز مذاکراتی انجام شده است.

به گفته هادوی، مداکرات اولیه نیز با شرکت‌های سازنده بال و بدنه اندونزی و مالزی انجام شده است.

کشورهای درگیر در طرح ملی هواپیمای مسافربری

معاون پژوهش و فناوری سازمان صنایع هوایی با اشاره به همکاری خوب دانشگاه‌های کشور در این طرح ملی گفت: در این پروژه دانشگاه صنعتی امیرکبیر به عنوان دانشگاه محوری معرفی شده که بر روی بخش سازه هواپیما مشغول به فعالیت است و در کنار آن دانشگاه صنعتی شریف در بخس آیرودینامیک، دانشگاه صنعتی اصفهان در بخش اویونیک، پارک علم و فناوری فارس در بخش طراحی بال و دانشگاه علم و صنعت در بخش موتور فعال هستند.
منبع : [External Link Removed for Guests]

درصورت دقت کافی در تهیه ماکت و تصاویر پایین ، از مقایسه آنها چند نکته متوجه میشویم:
سه تصویر آخر که قبلا به عنوان پروژه هواپیمای 150 نفری معرفی شده بودند ( http://www.centralclubs.com/150-t109608.html ) شباهتهای غیرقابل انکاری با تصویر اول دارند. تعداد شیشه های هواپیما در هر سمت در تصویر اول 42 عدد بوده وبه نظر زیادتر از واقع می آید مگر اینکه تعداد صندلیها در هر ردیف کم باشد ولی در تصویر سوم تعداد شیشه های هواپیما 20 عدد است و از سوی دیگر تعداد ردیف صندلیهای هواپیما در تصویر آخر 28 عدد است!!!
در تصویر دوم نوک بالهای هواپیما دارای شکستگی رو به بالا است ولی در تصاویر دیگر این شکستگی مشاهده نمیشود!







چند تصویر دیگر از هواپیمای MC-21

یه زمانی هم قرار بود Tu-204 در ایران ساخته بشه که دیدیم چی شد. اگر قرار بود که بازم یه محصول رو تحت لیسانس یه شرکت خارجی تولید کنیم پس این همه بگیر و ببند و دانشگاه ها رو بسیج کردن برای چی بود؟
اگر ساخت هواپیمای ملی به تولید یه هواپیمای خارجی تبدیل بشه باید تمام آرزوها و خیالاتمون رو درباره توسعه ی صنعت هوانوردی به گور که نه، به زباله دان تاریخ ببریم.
فرض کنیم طرح هواپیما ملی همونطور که از اول اعلام شده بود اجرا میشد. برای ساخت یه هواپیما زیرساخت های خیلی زیاد و متنوعی لازمه که باید در کشور ایجاد بشه. حتی اگر خود هواپیما هم بدرد نمی خورد لااقل این زیر ساخت ها ( مثل تونل های باد بزرگ، آزمایشگاه های مجهز سازه ای، تجهیزات تولید، و از همه مهمتر نیروی کار متخصصی که در طراحی و ساخت یه هواپیمای بزرگ شرکت داشته و خیلی چیزای دیگه ) برامون باقی میموند و میشد تو پروژه های دیگه ازشون استفاده کرد. اگر الان می بینیم برنامه های هوافضایی کشورهایی مثل روسیه ، آمریکا ، چین و اتحادیه اروپا با وجود این همه مشکلات اقتصادی هنوز سرپاست و دارن پیشرفت میکنن به خاطر زیرساخت های قدرتمندیه که دارن. میشه گفت همه ی این زیرساخت ها هم به دنبال همچین پروژه هایی شکل گرفتن.
اما با خرید و تولید تحت امتیاز یک هواپیما _اونم روسی_ که دیدیم به گفته ی خود آقای منطقی _مدیر این پروژه_ تقریبا هیچ شرکت داخلی حاضر نیست ایران140 بخره که یه دلیلش عدم اعتماد این شرکت هاست. حالا دوباره می خوایم از همون سوراخ گزیده بشیم؟
تازه مگه این به اصطلاح تولید تحت امتیاز چیه؟ یه نمونه اش لینک زیر تو همین سایت:
topic-t64554.html
اوکراین و ایران درباره فروش و تولید 70 هواپیما توافق کردند.
ما در واقع چند تا هواپیما می خریم بعدش میگیم لطفا قطعاتش رو بهمون بدین خودمون سرهم میکنیم. حالا اومد و تا سال 96 این کلید تدبیر و امید قفل تحریما رو باز کرد. اونوقت کی به یه هواپیمای روسی مونتاژ داخل نگاه میکنه؟ نمیگم هواپیماهای روسی بدن یا خوبن، ولی وقتی هیچکس اعتماد نمیکنه چه فایده؟
حداقل اگر خودمون بسازیم و نخرن میگیم دفعه ی اولمون بود تجربه نداشتیم.
فقط امیدوارم همه ی اینا در حد حرف باقی بمونه و فقط به دنبال یه محصول بومی برن ( یا بهتره بگم بریم ).
خداکنه حاصل تلاش و زحمت متخصص های کشورمون یه محصول ایمن و با کیفیت باشه.

[External Link Removed for Guests]

پیچیده‌ترین طرح فناوری ایران: ساخت 4 هواپیمای مسافربری 150 نفره با هزینه 2,000,000,000 دلار


طرح کلان ملی ساخت هواپیمای مسافربری 150 نفره، پیچیده‌ترین طرح فناوری کشور است. ساخت این هواپیما شامل شش میلیون قطعه، 220 کیلومتر کابل و بیش از 75 هزار نقشه است.


به گزارش خبرگزاری‌های ایسنا و مهر، پروژه ساخت هواپیمای مسافربری از مصوبات هیات وزیران است که مدیریت کلان طرح در سطح ملی بر عهده مهندس منطقی (مدیرعامل سازمان صنایع هوایی وزارت دفاع) است و مسوولیت دستیابی به فناوری‌های کلیدی مورد نیاز پروژه از سوی شورای عالی عتف در قالب طرح کلان ملی به دانشگاه ‌ها محول شده است.

این طرح کلان ملی با محوریت دانشگاه صنعتی امیرکبیر و همکاری سایر مراکز علمی کشور در حال پیگیری است، به طوری‌که طراحی بدنه و بال‌های هواپیما با همکاری پارک علم و فناوری فارس در دانشگاه صنعتی امیرکبیر، طراحی موتور در دانشگاه علم و صنعت و مطالعات اویونیک در دانشگاه صنعتی اصفهان در حال پیگیری است.

این هواپیما که مشابه هواپیماهای ایرباس خواهد بود، برای ظرفیت 168 مسافر و با ابعاد 38.5 متر طول، 12.28 متر ارتفاع، 37.5 متر عرض و مساحت بال 126 متر مربع طراحی شده است. وزن برخاستن این هواپیما 76.7 تن، وزن عملیاتی آن 42.3 تن، وزن بار آن 17.6 تن و بیشینه وزن بار هواپیما 20.5 تن است و برد آن 3850 کیلومتر خواهد بود.

این پروژه کلان از 14 ماه پیش آغاز شده و طبق برنامه‌ریزی قرار است طراحی مفهومی آن تا پایان امسال به پایان برسد. پیش‌بینی می‌شود با اتمام این طرح تا سال 94 فناوری‌های کلیدی ساخت هواپیماهای مسافربری 100 تا 150 نفره فراهم آید و نخستین پرواز آزمایشی این هواپیما در سال 96 انجام شود.

ساخت چهار نمونه اولیه این هواپیما حدود دو میلیارد دلار هزینه دارد و در صورت تولید انبوه، قیمت هر فروند از این هواپیماهای مسافربری حدود 90 میلیون دلار خواهد بود.

دکتر جهانگیریان که اجرای پروژه طراحی هواپیمای مسافربری را در دانشگاه صنعتی امیرکبیر برعهده دارد، در گردهمایی طرح کلان ملی توسعه فناوری‌های کلیدی هواپیمای مسافربری 100 تا 150 نفره که صبح امروز در تالار فارابی این دانشگاه برگزار شد، گفت: «با توجه به ابعاد پیچیدگی‌ها و تنوع فناوری‌های مورد استفاده در این طرح و استانداردهای بین‌المللی مورد نیاز، به جرات می‌توان گفت تنها پروژه‌ای که شاید از لحاظ پیچیدگی‌ها فناوری، سطح استانداردها با این طرح قابل مقایسه باشد، پروژه نیروگاه اتمی بوشهر است. تا کنون هفت رساله دکتری، 24 پایان‌نامه کارشناسی ارشد و سه پروژه کارشناسی در راستای این طرح در دانشگاه امیرکبیر تعریف شده و 39 نرم‌افزار استفاده و 9 نرم‌افزار در پروژه توسعه داده شده است.»

کلا یه جور تناقض بین این دو خبری که امروز منتشر شد وجود داره؛ در خبر اول حداکثر انتظاری که بوجود میاد در حد مونتاژ است ولی در خبر بعدی انتظار طراحی و ساخت اکثر قسمتهای هواپیما مثل موتور و بدنه توسط دانشگاههای داخلی بوجود میاد؛ حالا اینکه کدومشون صحیحه الله اعلم!!!

امیدوارم خبر درست دومیه باشه. اعداد مربوط به سرمایه مورد نیاز و قیمت تمام شده آدم رو امیدوار میکنه.

MS21 در قسمت دماغه کاملا متفاوت با طرح ایرانیست که همین نشان می دهد یکی دانستن این دو تنها یک احتمال است .
همینطور ابعاد نمونه ایرانی ( ایران XXX ) که اعلام شده متفاوت هست .

از قضا مشارکت در ساخت MS21 به نفع ایران است به این 2 دلیل :

1- تامین هواگردهای مورد نیاز به شکل نسبتا فوری
2- مشارکت در ساخت MS21 از لحاظ دانش فنی کاملا به نفع ماست و به ویژه این دانش یک کمک برای برای ساخت هواپیمای خودمان هست . در این بین اگر بجز تولید MS21 ، همانند غرب ( که قطعات هواپیما ها در کشورهای مختلف ساخته می شود ) تامین جهانی برخی قطعاتی به ما محول بشود ، باز برای ما سود آور ( اقتصادی ، علمی ، سیاسی و... ) خواهد بود .

من چندین بحث پیرامون ساخت بومی پرنده های نظامی از مثال چین به عنوان الگو استفاده کرده ام .

در این موضوع موضوع هم چین مثال خوبی هست .

چینی ها در این حوزه هم ابتدا با تولید تحت لیسانس هواپیماهای امریکایی و اروپایی ( برخی یا شاید اکثر هواپیماهای md که در آسمان کشور در حال پرواز هستند در اصل تولید تحت لیسانس در چین هستند ) و حالا ( البته با کمک خارجی به ویژه از طرف آنتونوف ) هواپیمای ARJ-21 ساخته و در حال تکمیل C- 919 هست ( همزمان در حال تولید تحت لیسانس ایرباس 320 در تیانجین هست )

البته مورادی که گفتم زمانی به ثمر می رسد که که مدیریت درست انجام بشود .
مشکل ایران 140 هم به خاطر ضعف مدیریت بوده و هست .

این طرحی بود که دکتر منطقی در اوایل شروع مدریت خودش در هوافضا ارایه دادند ، اول تقویت طرح های در حال تولید مثل هواپیما های 2 -4 و 19 نفره و 52 نفره بعد کشارکت در ساخت قطعات و در نهایت کم کم مشارکت ودر ساخت و مونتاژ و بعد از اون طراحی و تولید طرح های بزرگتر با ظرفیت بالاتر
این یک سیر قدم به قدم هست و دقیقترین طرح هها همیشه قدم به قدم هستند نه یک شبه

 پرواز نخستین هواپیمای 150 نفره ایرانی در سال 96


معاون پژوهشی و فناوری سازمان صنایع هوایی با اشاره به مذاکرات و توافقات اولیه با روسیه و چین به منظور همکاری در ساخت هواپیمای مسافربری 150 نفره ابراز امیدواری کرد تا سال 96 شاهد تست‌های پروازی اولیه هواپیما باشیم.

دکتر هادوی در حاشیه گردهمایی طرح کلان ملی توسعه فناوری‌های کلیدی هواپیمای مسافربری 100 تا 150 نفره که صبح چهارشنبه در دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد در گفت‌وگو با خبرنگار فناوری ایسنا خاطرنشان کرد: سرانه هواپیما در کشورهایی مثل آلمان و فرانسه حدود 8.4 فروند به ازای هر یک میلیون نفر است که این سرانه در ایران بر اساس آمار سال 1389 تنها 1.6 فروند است که با توجه به این فاصله چشمگیر و افزایش سالانه ترافیک هوایی منطقه افزایش ناوگان هوایی کشور ضرورت دارد.

وی با بیان این که با اتمام طرح کلان ملی توسعه فناوری‌های کلیدی هواپیمایی مسافری 100 تا 150 نفره که طی چهار سال با همکاری دانشگاه‌های مختلف و صنعت هوایی کشور در حال اجراست، زمینه طراحی و ساخت این نوع هواپیماها در کشور فراهم می‌شود، اظهار داشت: مرحله بعد از کسب فناوری، تشکیل کنسرسیوم یا همکاری مشترک با طرف‌های خارجی برای تولید و تجاری سازی هواپیمای مسافربری است.

هادوی طی سخنانی در این گردهمایی تصریح کرد: توافقات اولیه با وزارت صنعت و تجارت روسیه برای طراحی مشترک هواپیمای مسافربری MS-21 و مذاکراتی با سازنده چینی هواپیمای C919 صورت گرفته همچنین مذاکراتی با برخی شرکت‌های خارجی فعال در زمینه ساخت موتور و دیگر اجزای هواپیما صورت گرفته است.

وی با تاکید بر بهره‌گیری از حداکثر توان شرکتهای دانش بنیان ایرانی در طرح ملی طراحی و ساخت هواپیمای مسافربری اظهار داشت: در این راستا پارک فناوری پارس تشکیل شده و قرار است طی نشستی در 22 آبان ماه با حضور مسوولان پارک‌های علم و فناوری و شرکتهای دانش بنیان، زمینه‌های همکاری در بخش‌های مختلف طراحی سازه، موتور، اویونیک، بال و ... به این شرکت‌ها معرفی و از توان آنها در پیشبرد پروژه استفاده شود.

هادوی در پایان از راه‌اندازی پژوهشکده‌های مشترک دانشگاهی از جمله پژوهشکده هوایی در دانشگاه صنعتی شریف، پژوهشکده توربین‌های گازی در دانشگاه علم و صنعت، پژوهشکده فناوری‌های نوین هوایی دردانشگاه تهران و پژوهشکده طراحی هواپیما در دانشگاه صنعتی امیرکبیر در راستای اجرای این طرح کلان ملی خبر داد.

[External Link Removed for Guests]
  از C919 (خیلی به MS-21 شبیهه!) :