مرکز انجمنهای تخصصی

[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]معماری پست مدرن 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]منظور از پست مدرن مرحله ی تاریخی بعد از مدرن است.بعضی ان را دوره ی فرا صنعتی می نامنند و بعضی از فلاسفه هم ان را مرحله ای از دوران مدرن می دانند که نقدی بر خود مدرن است. زیرا بر خلاف مدرنیست ها که کاملا عقل گرا بودند همه ی فلاسفه ی پست مدرن عقلانیت قطعیت علمی و خردگرایی محض را زیر سوال می بردند ؛در نتیجه پست مدرنیسم ضد جنبش فکری رنسانس،ضد عصر روشنگری و خردگرایی،ضد لیبرالیست و ضد کمونیست بودند. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] پست مدرنیست ها احساس را بیش از عقل باور داشتند،برای مثال نیتچه یکی از فلاسفه المانی می گوید:”عقل خلاقیت زندگی را از بین می برد.” 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] در حالیکه رنه دکارت یکی از پایه گذاران فلسفه ی مدرن با این گفته ی خود که :

“من فکر می کنم پس هستم “، بیش از پیش تاکید خود را بر عقل گرایی ابراز می کند. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] اگرچه پست مدرنیست ها عقل گرایی را نفی می کنند،اما ابزار دیگری بعنوان جایگزین عقل معرفی نمی کنند؛البته از نظر انها جایگزین مطمئن دیگری وجود ندارد. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] و اما معماری… 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] “اگر فلسفه روح زمان و معماری کالبد زمان است ،با عوض شدن روح زمان کالبد زمان هم عوض می شود.” 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]از دهه ی ۶۰ میلادی یکی از شاگردان لویی کان به نام رابرت ونچوری ،کسی که بر و بچه های معماری او را با خانه ای که برای مادرش ساخته می شناسند ،اولین کسی بود که پست مدرن را در معماری به صورت یک سبک مطرح کرد. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]ونچوری در جواب لوکوربوزیه که می گوید:”خانه ماشینی است برای زندگی” می گوید:”خانه خانه است و باید نماد های خانه در هر فرهنگ و جامعه را داشته باشد” 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]معماری پست مدرن سه ویژگی مهم داشت:اول اینکه ایده ی معماری بین المللی را رد می کرد و به زمینه گرایی در معماری اعتقاد داشت. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]از نظر ونچوری ساختمان ها نمی توانند همه دارای یک فرم و فلسفه باشند و باید در طراحی معماری به خصوصیات فرهنگی،اجتماعی،شرایط اقلیمی ،ویژگی های شهری حتی نحوه ی زندگی روزمره ی اهالی و عادات انها توجه کرد. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]دومین ویژگی پیرامون مساله ی تزیینات در معماری مطرح می شود: 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] میس ونده رو از پیشگامان معماری مدرن در مورد استفاده از تزیینات در ساختمان ها شعار “کمتر بیشتر است” یا (less is more ) را مطرح می کرد ولی ونچوری در پاسخ به این شعار می گوید”کمتر کسل کننده است .” (less is bore) [FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]از نظر پست مدرنیست ها معماری تنها تکنیک و تکنولوژی نیست بلکه مسائل بسیار پیچیده و متضاد در ساختمان وجود دارد که نمی توان انها را نادیده گرفت و یا حذف کرد. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]وسومین ویژگی که چارلز جنکز در کتاب خود یاداور می شود :”ساختمان پست مدرن دارای دوگانگی در قواعد و مفاهیم است یکی برای قشر روشنفکر و دیگری برای عامه ی مردم.” 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]به طور کلی معماری پست مدرن تاثیر گسترده ای در سطح جهانی داشت و تا نیمه ی دهه ی ۸۰ میلادی بعنوان معماری اوانگارد و فراگیر مطرح بود. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] معمارانی همچون جیمز استرلینگ،چارلز مور،ماریو بوتا،الدو راسی و البته فیلیپ جانسون در اواخر عمرش متاثر از این سبک طراحی می کردند 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif][External Link Removed for Guests]
 

 [FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]در این مقاله می توانید با شاخصه های هنر معماری پست مدرن یا معاصر آشنا شوید.  [External Link Removed for Guests]
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]معماری پست مدرن 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]اصطلاح پست مدرنیسم در هنر، نخستین بار برای اشاره به شیوه ای التقاطی در معماری ابداع شد که در حدود سال ۱۹۸۰م ظهور یافت. چون این شیوه خود یک سبک است، ما نیز برای متمایز ساختن آن از پدیده ی بزرگتر پست مدرنیسم، که پیوندی تنگاتنگ با این شیوه دارد از آن استفاده خواهیم کرد. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]پست مدرنیسم، هم چنان که از خود این اصطلاح برمی آید، نماینده ی نفی همه جانبه ی جریان اصلی معماری در سده ی بیستم است.

پست مدرنیسم با آن که از روش های ساختمانی مشابهی بهره می گیرد، نه فقط واژگان گریپیوس و پیروان او بلکه آرمان های اجتماعی و اخلاقیِ تلویحا بیان شده در تناسب های روشن آن ها را نیز نفی می کند. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]با نگاهی به ساختمان “سیگرام”[SUP] ۱[/SUP](تصویر۱)، به خوبی می توان علت را دریافت. این ساختمان در مقام یک بیانیه، از چنان قدرت کوبنده ای برخوردار است که مانع هرگونه انحراف می شود، و چنان سرد است که جذابیتی ندارد. در این صورت حق با منتقد پست مدرنیسم بود و او درست می گفت: سبک بین المللی در جستجوی آرمانهای جهان شمول، با مردمی که نه آن را می فهمیدند نه دوستش داشتند، نتوانست ارتباط برقرار سازد. پست مدرنیسم کوششی است برای دوباره سرمایه گذاری کردن در معماری با استفاده از معنای انسانی، که این چنین آشکارا از مدرنیسمِ پیشرفته غایب است. پست مدرنیسم این کار را با به استخدام درآوردن معماریِ پست مدرنیستی انجام می دهد. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]ابزار اصلی آغاز به کارگیری قدرت بیان بیشتر، پذرش عناصری از سبک های تاریخیِ سرشار از تداعی بوده است. فرض بر این است که تمام سنت ها اعتباری برابر دارند، به طوری که می توان آن ها را به دلخواه با هم تلفیق کرد. در این ضمن، خود این تلفیق به تقلیدی آگاهانه و مشخص شده با بذله گوییِ طنزآمیز ، تبدیل می شود. با این حال، تاریخ گرایی التقاطی، منابع خود را با قدرت فراوان برمی گزیند. این منابع، در درجه ی نخست به شکل های متفاوتی از کلاسی سیزم( به ویژه معماری پالادیووار) و برخی از عجیب ترین شاخه های ” آرت دکو”(Art Deco) ( هنر تزیینی مختلط) محدود می شوند که گزینه ای اصیل برای مدرنیسم در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به شمار می روند. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]معماران، بارها و بارها برای یافتن اندیشه های نو به کاوش در گذشته پرداختند. آن چه اهمیت دارد، نومایگیِ نتیجه ی نهایی است. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]پست مدرنیسم، هم چنان که از خود این اصطلاح برمی آید، نماینده ی نفی همه جانبه ی جریان اصلی معماری در سده ی بیستم است. پست مدرنیسم با آن که از روش های ساختمانی مشابهی بهره می گیرد، نه فقط واژگان گریپیوس و پیروان او بلکه آرمان های اجتماعی و اخلاقیِ تلویحا بیان شده در تناسب های روشن آن ها را نیز نفی می کند. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]گریوز 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]ساختمان خدمات عمومی (دولتی) در پورتلند[SUP]۲[/SUP](تصویر۲) ، ایالت اورگون، ساخته ی ” مایکل گریوز”[SUP]۳[/SUP] (متولد ۱۹۳۴)، نمونه خاص پست مدرنیسم است. این ساختمان که بر یک پاسنگ بنا شده، تلفیقی از مضامین کلاسیک مصری و دیگر مضامین گزیده در یک بلوک ساختمانی عجیب به صورت دیگری از هنر تزیینی مختلط
(ArtDeco) است، که عرف تاریخی را به همان اندازه نادیده می گیرد. بدین طریق، گریوز این بنا را از یک نواختی تحمیلی قدرتِ استبدادیِ مکعب که به معماری مدرن خیلی زیاد آسیب رساند نجات می دهد. هرچند تزئینات پیکره ایِ دست و دل بازانه ی پیش بینی شده برای آن هیچ گاه بر آن افزوده نشد، نمای بیرونی آن که گرمایی خارق العاده دارد در داخل بنا نیز ادامه پیدا می کند. بیننده در نگاه نخست وسوسه می شود تا این ساختمان خدمات عمومی را به عنوان یک تاریخ گرایی صرف نادیده بگیرد. اما چنین کاری به معنای نادیده گرفتن این واقعیت است که هیچ ساختمانی در سال های پیش ساخته نشده است که به آن شباهت داشته باشد. 
[External Link Removed for Guests]
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]معماری پست مدرن 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif] 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]  
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]آنچه این مخلوط تاریخی را به صورت یکپارچه نگه می دارد سبک معماری است. این سبک بر شالوده ی تسلط بر انتزاعی استوار است که درست به اندازه ی سبک موندریان روشمند و شخصی است. به بیان دقیق تر ، گریوز نخستین بار در سال ۱۹۶۹ به عنوان یک معمار مدرنیستِ پسینِ سرشار از مهارت، با تایید همگانی مواجه شد. 
[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]ساختمان های پست مدرن، امروزه در همه جا یافت می شوند. این ساختمان ها را به محض مشاهده می توان از روی قوس های سوراخ کلیدی، پنجره های مدور ” پالادیووار” و دیگر بقایای برجا مانده از گذشته ی معماری بازشناخت. این ساختمان ها از روی تجملاتشان نیز قابل تشخیص هستند. پست مدرنیسم را می توان به عنوان معماری مختص ثروتمندان توصیف کرد که از گذشته تا کنون سیر نزولی داشته و تا مرز طبقه ی متوسط رسیده است. حال و هوای اختصاص آن به ثروتمندان از روحیه ی خودمحوری و لذت گرایی پدیدآورنده ی نسل ” من” یا ” مال من” دهه ی ۱۹۸۰ حکایت دارد، که یکی از پر رونق ترین و افراطی ترین دهه های تاریخ معاصر به شمار می رود. با این حال، التقاط گراییِ گذشته نگرانه ی پست مدرنیسم در اندک مدتی از طریق نقل قول های تکراری تدابیر متعارفی که به تقلیدهایی از خود و فاقد درک و هدف تبدیل شدند، از رونق افتاد. اما این گذر پر شتاب، به مفهومی گسترده تر بازتابی از جستجوی دایمی تازگی و مهم تر از آن جستجوی مدرنیسم تازه ای شد که هنوز برای نشستن بر جای مدرنیسم کهنه به ظهور کامل نرسیده است 


[External Link Removed for Guests]