مرکز انجمنهای تخصصی

شب بیست و یک بهمن ما سال ۱۳۹۲، در آستانه ۳۵ امین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، وزارت دفاع یک موشک هواپایه جدید را رونمایی نمود. نکته بسیار قابل توجه بعد از این رونمایی نامه ریاست جمهوری آقای حسن روحانی به رهبری و تبریک این دستاورد به فرماندهی کل قوا و ملت ایران بود. با توجه به این نامه نا متعارف به نظر می رسد یکی از اهداف این رونمایی بدون مقدمه، کم کردن فشار اصولگرایان بر دولت باشد. قابل ذکر است که روز قبل از این رونمایی تنی چند از نمایندگان اصولگرای مجلس منجمله اسماعیل کوثری و جواد کریمی قدوسی با ارائه یک [External Link Removed for Guests] به رئیس جمهور به آنچه جلوگیری دولت از پیشرفت توان نظامی کشور خوانده شده بود اعتراض کردند.
  

حتی اگر این رونمایی را یک اقدام شتاب زده سیاسی بدانیم هنوز نکات بسیار مهمی در سلاح رو نمایی شده یعنی موشک بینا برای بررسی وجود دارد. در نگاه اول موشک بینا یک موشک هوا به زمین از نوع AGM-65 ماوریک با حسگر تغییر داده شده به نظر می رسد. نیروی هوایی ارتش پیش از شروع جنگ بیش از ۲۵۰۰ تیر موشک ماوریک در نوع A خریداری کرده بود. این موشک برای هدایت از یک دوربین تلوزیونی بهره می برد. در نمونه های اولیه این موشک، کیفیت پائین دوربین و متدهای نامناسب تحلیل تصاویر موجب کاهش چشمگیر کارایی سلاح می گردید به طوری که برای مثال علی رغم برد اسمی ۲۵ کیلومتری، برد قفل دوربین این موشک در نمونه A برای یک خودرو بزرگ با رنگی کاملا متفاوت از پس زمینه (بدون استتار) کمتر از ۷ کیلومتر ذکر شده است. این موشک در جنگ علیه شناور ها عراقی نیز علی رغم ثبت چندین شکار اثبات نمود که دارای مشکلات فراوانی از جمله کوچکی سر جنگی (برای غرق کردن کشتی ها) و تمایل به قفل روی دنباله کشتی ها بر روی آب بجای خود کشتی است.
علی رغم این مشکلات موشک ماوریک در روزهای سخت جنگ علاوه بر هواپیمای استاندارد خود (جنگنده F-4 فانتوم) بر روی چندین هواگرد دیگر ازجمله هلیکوپتر های سی کینگ آزمایش گشت. با توجه به مشکلات خاص دردوران جنگ به نظر می رسد حتی از حسگر مشکل دار این موشک برای ارتقای موشکهای قدیمی ایتالیایی “سی کیلر” که توسط ارتش شاهنشاهی پیش از انقلاب خریداری شده بود استفاده شد.بعضی تحلیل گران خارجی معتقدند از همین حسگر برای تولید خانواده موشکهای قدر،قاصد و زوبین استفاده شده است. با پایان جنگ و حضور این موشک در خدمت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (نهاجا) بدیهی به نظر می رسید که ارتقای کیفیت جستجوگر موشک در دستور کار قرار گرفته باشد و امروز با رونمایی از موشک بینا این تردید لوای یقین به خود گرفته است.

موشک بینا به وضوح دارای یک حسگر لیزری مشابه خانواده بمبهای هدایت لیزری امریکایی پیووی است اما با توجه به قطر کوچکتر قسمت هدایت نسبت به قطر موشک ماوریک به نظر میرسد این حسگر از موشکهای روسی کاب-۱۲۵ و یا ستار۴ به عاریت گرفته شده باشد. در این موشک برخلاف موشکهای ماوریک سطوح کنترلی در سر موشک قرار دارند و جای سطوح کنترلی انتهایی موشک را سطوح ثابت بزرگ گرفته است. با توجه به اضافه شدن یک سری بالک اضافی و افزایش دهانه بالک ها در قسمت عقب همچین ناهمگونی بدنه اصلی و قسمت هدایت که همگی مقاومت هوا را افزایش می دهند به نظر می رسد موشک بینا برد کمتری نسبت به موشک ماوریک داشته باشد اما وزن سر جنگی که درقسمت های میانی قرار دارد باید حفظ شده باشد.
در مقایسه با سایر موشکهای هدایت لیزری که تا کنون توسط نیروهای مسلح رونمایی شده اند و به طور خصوص موشکهای خانواده ستار بینا دارای سرجنگی سبک تری می باشد. خانوده موشکهای ستار حامل سرجنگی های سنگین تر از ۲۰۰ کیلوگرم در برد های کمتر از ۲۰ کیلومتر هستند. این موشکهای سنگین عموما برای هدف قرار دادن استحکامات سنگین مانند آشیانه های هواپیما، پل ها و ساختمانهای بزرگ مورد استفاده قرار می گیرند. بینا عملا در یک رده پائین تر برای درگیری با وسائل نقلیه، زرهی و سازه های عمرانی نرم مورد استفاده قرار خواهد گرفت. موشک بینا عملا به موازات موشک روسی KH-25ML به عنوان یک سلاح سبک در خدمت نیروهای مسلح خواهد بود.

در حاشیه این رونمایی سه نکته قابل ذکر وجود داشت. نخست آنکه نوشته پشت موشک بینا در محل رونمایی عبارت بینا۲ را نشان میداد که می تواند نشانه وجود نگارشهای دیگری از این موشک باشد. علاوه بر این نمایش نمونه زمین پایه این موشک می تواند یک گام مهم در غلبه بر سیستم های دفاع فعال زرهی و زره های قطور تانک های مدرن باشد. نکته سوم و از همه مهمتر نمایش این موشک بر روی جنگنده های سوخو۲۵ سپاه بود که نشاندهنده ارتقا این جنگنده ها برای حمل و شلیک موشک بینا است. نکته جالب در این تصاویر شلیک موشک از سوخو۲۵ سپاه بدون شیرجه روی هدف بود. جنگنده سوخو۲۵ در نگارش های K و KUB به دلیل نبود صفحات نمایش در کابین خلبان برای شلیک موشکهای هدایت لیزری نیازمند شیرجه های تند بر روی هدف است. شلیک موشک با زاویه صفر یا نشان از ارتقای جنگنده با استفاده از صفحات نمایش چندکاره در کابین خلبان دارد و یا نشانه گذاری لیزری توسط یک مرجع ثانویه.
منبع:
منبع : [External Link Removed for Guests]
نویسنده : [External Link Removed for Guests]