پاركهاى فضايى تا سال آينده در كشور تاسيس مىشوند
سيد حسن شفتى دبير شوراى عالى فضايى ايران در آستانه هفته جهانى فضا در يك نشست مطبوعاتى ضمن بيان اين مطلب گفت: مذاكراتى با وزارت آموزش و پرورش نيز انجام گرفته تا در متون كتب درسى و آموزشى دانشآموزان جايگاه فضا در سرنوشت و آينده آنها معرفى شود.در اين نشست كه به منظور معرفى برنامههاى سازمان فضايى ايران با حضور خبرنگاران برپا شد رييس سازمان فضايى ايران با اشاره به نقش علوم و فنون فضا در انقلاب اطلاعات، گفت: توسعه مبتنى بر دانايى نيازمند اطلاعات است كه بخشى از آن با امكانات فضايى مانند ماهوارهها كسب مىشود و امروز پيشرفت يك كشور در گرو اطلاعاتى است كه در اختيار آن كشور قرار دارد.
شفتى افزود: به منظور توسعه اقتصادى، فرهنگى و علمى شوراى عالى فضايى به رياست رييسجمهور و وزراى ذىربط تشكيل شده تا از فناورى فضايى در كشور استفاده صلحآميز شود.دبير شوراى عالى فضايى در ادامه گفت: به منظور تبيين مصوبات شوراى عالى فضايى، سازمان فضايى كشور تاسيس شد تا بتواند اين مصوبات را به اجرا گذاشته و متولى امور ماوراى جوى باشد.وى همچنين گفت: علوم و فنون و بهرهبردارى از آن براى توسعه كشور امرى غيرقابل اجتناب است و در اين ميان جامعهاى موفق است كه از اين علوم بهرهبردارى مناسب كند.
معاون وزير اطلاعات و فناورى اطلاعات گفت: فضا و توسعه پايدار شعار امسال هفته جهانى فضا است، توسعه پايدار به منظور استفاده از منابع طبيعى بدون وارد كردن لطمهاى به آن براى نسل آينده است.وى دستيابى به علوم و فناورىهاى فضايى در راستاى مقاصد صلحجويانه و متناسب با نيازهاى كشور را آرمان سازمان فضايى ايران عنوان كرد و گفت: سعى شده با حضور در مجامع بينالمللى براى استفاده صلحآميز از فناورى فضايى تاكيد شود و در حال حاضر نگاه مثبتى بر فعاليتهاى فضايى ايران ديده مىشود.
رييس سازمان فضايى ايران در ادامه گفت: ماهواره چندمنظوره با همكارى ايران، چين و تايلند در حال طراحى است كه موجب انتقال دانش فنى و توان سنجش از راه دور مىشود. اين ماهواره توانايى پژوهشى و مخابراتى دارد كه با هزينه 44 ميليون دلار در سال 2006 به فضا پرتاب مىشود، سهم ايران در اين پروژه 18درصد (5/6 ميليون دلار) است.وى با اشاره به طراحى و ساخت ماهواره مصباح در كشور گفت: اين ماهواره با همكارى وزارت علوم و وزارت ICT با صرف هزينه 10ميليون دلار در حال طراحى است كه اميدواريم تا سال آينده به فضا پرتاب شود.
شفتى در خصوص ماهواره زهره گفت: وقوع جنگ تحميلى، مسائل تحريم اقتصادى از جمله موانع موجود در خريد و پرتاب ماهواره زهره بودهاند كه با پيگيرى مسوولان و ادامه مذاكرات اميدواريم اين ماهواره نيز به فضا پرتاب شود اما هنوز تاريخ نهايى بهرهبردارى از ماهواره زهره به سازمان فضايى اعلام نشده است.وى از برگزارى سمينار بينالمللى كاربرد فناورى فضا و ارتباطات در سنجش از راه دور در اين هفته خبر داد و گفت: با برگزارى سمينارمذكور در ميان كشورهاى عرب در منطقه در تلاش هستيم تا با همكارى كشورهاى منطقه و محوريت چين مجموعه و سازمان فضايى منطقهاى تشكيل دهيم كه در صورت تحقق بعد از سازمان فضايى اروپا، دومين سازمان منطقهاى فضايى را خواهيم داشت.وى با اشاره به اينكه توسعه مبتنى بر دانايى نيازمند استفاده از دادههاى ماهوارهاى در جامعه است، گفت: به همين منظور هفته جهانى فضا از سوى سازمان ملل متحد در سراسر دنيا از 13 تا 19 مهرماه برپا مىشود تا مردم دنيا با فضا و كاربرد فناورى فضا در زندگى خود آشنا شوند.
منبع خبر : ITiran
نویسنده : محمد رحیمی
کپی : Pars Sky
بخش اول
ما هواره سينا 1.
فعاليتهاي كاربردي ماهواره در دو محور مخابراتي و تصويربرداري از سطح زمين براي نيازهاي عمومي ميباشد.
اين تصويربرداري ميتواند براي فعاليتهايي نظير حوادث غيرمترقبه ، كشاورزي،منابع زميني و ساير نيازهاي عمومي مورد استفاده قرار گيرد.
اين پروژه از سه بخش فضايي، زميني و پرتاب با ١٧٠ كيلوگرم وزن و دو دوربين تشكيل شده كه طول عمر آن در مدار سه سال است.
تبادل اطلاعات ميان كاربران زميني و ارائه سرويسهاي پست الكترونيك و انتقال فايل نيز از جمله كاربردهاي محموله مخابراتي سينا به شمار ميرود.
توضيحات كامل پرتاب.
ماهواره ايرانى درفضا
• ساعت ۱۰ و ۵۲ دقيقه صبح پنجم آبان ماه 1384 با ورود سينا در فضا، ايران چهل و سومين كشور صاحب ماهواره در جهان شده است. «سينا - ۱» (ZS4)، نخستين ماهواره ايرانى، با مشاركت شركت هاى روسى ساخته شده است
اميد حاتمى
ساعت ۱۰ و ۵۲ دقيقه صبح پنجم آبان ماه جارى «سيناى _ ايرانى» وارد فضا شد. با ورود سينا در فضا، ايران چهل و سومين كشور صاحب ماهواره در جهان شده است. ماهواره «سينا - ۱» (ZS4)، نخستين ماهواره ايرانى كه با مشاركت شركت هاى روسى ساخته شده، ماهواره اى مطالعاتى - تحقيقاتى است كه در بررسى منابع زيرزمينى و عواقب ناشى از حوادث غيرمترقبه به كار مى رود. ماهواره «سينا -۱» - نخستين ماهواره ايرانى - به همراه يك ماهواره آموزشى روسيه و شش مينى ماهواره خارجى ديگر در ساعت ۱۰ و ۵۲ دقيقه صبح پنجم آبان ماه بوسيله يك فروند موشك حامل Kosmos-3M با موفقيت از پايگاه فضايى Plesetsk روسيه به فضا پرتاب شد.
پروژه ساخت ماهواره «سينا - ۱» طى قراردادى با مؤسسه هواپيمايى روسيه، با همكارى شركت هاى روسى «پاليوت» و «آپتك» و مشاركت كارشناسانى از شركت صنايع الكترونيك ايران (صاايران)، وزارت علوم، تحقيقات و فناورى و مؤسسه مهندسى نقشه بردارى انجام شده است. عمر مفيد ماهواره سينا-۱ كه در مدار دايره اى (خورشيد آهنگ) در ارتفاع ۷۰۰ كيلومترى زمين قرار گرفته است، سه سال اعلام شده است. دكتر مهران ميرشمس، عضو هيأت مديره انجمن هوافضاى ايران مى گويد: ايران با پرتاب اين ماهواره، به جرگه ۵۰ كشور اول دنيا در تسخير مرزهاى فضايى پيوست تا از فضاى خارج جو به صورت صلح آميز استفاده كند. ماهواره «سينا - ۱» در كلاس وزنى زير ۲۰۰ كيلوگرم - ماهواره هاى كوچك - ساخته شده و در مطالعات سنجش از دور و پيشگيرى بلاياى طبيعى مورد استفاده قرار مى گيرد. اين ماهواره تصاوير را در باندهاى مختلف طيفى و با دقت هاى هندسى متفاوت به زمين مخابره مى كندكه با دريافت اين اطلاعات، مى توان نقشه هايى را از سطح زمين از نظر گسترش شهرها، گسترش منابع كشاورزى و مسائلى نظير آلودگى درياها و آبهاى سطحى تهيه كرده و همچنين اطلاعاتى را در خصوص ميزان گسترش بلاياى طبيعى نظير سيل، زلزله و آتش سوزى ها به دست آورد.
دكتر ميرشمس خاطرنشان مى كند: ايستگاه دريافت اطلاعات و كنترل ماهواره در داخل ايران قرار دارد و مدار تعيين شده براى آن زير هزار كيلومتر است .
يكي از مشكلات ايران در رابطه با فضا و خريد ماهواره
دكتر عروتي نيا"، مدير انتقال پروژه ماهواره زهره به سازمان فضايي ايران، نيز با اشاره به سابقه ماهواره زهره از سال 56 در كشور گفت: استفاده ايران از ماهواره ملي و مخابراتي ايران را بر آن داشت كه نسبت به ارائه درخواست استفاده از نقاط مداري به سازمان بينالمللي ارتباطات اقدام كند.
(طبق مدارك موجود در وزارت ارتباطات ايران سه نقطه مدارى غير دائم را قبل از انقلاب (سال ۵۶) تقاضا كرده بود كه بعد از انقلاب براى ايران به ثبت رسيد، تا سال ۶۴ مهلت استفاده از آن براى ايران محفوظ ماند مسؤولان وقت و براى اينكه امتياز از دست ايران خارج نشود، تصميم گرفتند باخريد و اجاره ماهواره ها اين نقاط را تا به حال حفظ كنند )
(بدين ترتيب،هم اكنون سه نقطه مدارى بين المللى ۲۶ ، ۳۴ و۴۷درجه شرقى در اتحاديه بين المللى مخابرات (ITU) به نام ايران ثبت شده است.)
وي اظهارداشت: با توجه به محدود بودن فرصت استفاده كشورها از نقاط مداري، درخواست تمديد اين نقاط از سوي ايران ارائه شد، اما ايران مجبور بود در راستاي استفاده از نقاط مذكور، ماهوارههاي واقعي را به كار گيرد، در نتيجه نسبت به خريد و اجاره ماهواره اقدام كرد. وي ادامه داد: در سال 76 ايران براي سومين بار نسبت به برگزاري مناقصه خريد ماهواره اقدام كرد و پس از بررسي اسناد و رتبهبندي شركت كنندگان در مناقصه كه 3 تا 4 سال به طول انجاميد، شركت "آويا اكسپورت" روسيه در سال 81 به عنوان برنده اعلام و مذاكرات آغاز شد و نهايتا قرارداد در بهمن سال 83 به امضا رسيد.
ماهواره مصباح
معرفي
مصباح اولين ماهواره ساخت ايران است. ساخت اين ماهواره به صورت يك كار تحقيقاتى از ابتداى دولت خاتمى آغاز شد. نمونه آزمايشگاهى مصباح در سال ۷۸ تا ۸۰ با همكارى وزارت علوم، وزارت ارتباطات، سازمان پژوهش هاى علمى و صنعتى و مركز تحقيقات مخابرات ايران ساخته شد. ماهواره ۱۰ ميليارد تومانى مصباح تا ###ديگر آماده پرتاب به فضا است. مدل مهندسى و فضايى مصباح با همكارى يك شركت ايتاليايى ساخته شد. مصباح با موشك روسى Kosmos-3m از پايگاه فضايى Plesetsk به مدارى در هزار كيلومترى زمين پرتاب مى شود.
فعاليت
ماهواره مصباح كاربرى مخابراتى دارد و براى انتقال اطلاعات از نقطه اى به نقطه ديگر به كار خواهد رفت. مصباح ۷۵ كيلوگرم وزن دارد و ابعاد آن ۵۰ در ۵۰ در ۷۰ سانتيمتر مكعب است. عمر مفيد اين ماهواره سه سال است و پيش بينى مى شود كه تا پنج سال قابل استفاده باشد. ماهواره مصباح پس از استقرار در مدار ۱۴ بار در شبانه روز دور زمين مى چرخد و سه تا چهار بار از طريق ايستگاه هاى زمين قابل مشاهده است. ناحيه اصلى فعاليت ماهواره مصباح ايران است، اما امكان ارائه خدمات در اروپا و آمريكا نيز دارد.
هدف از اجراى اين طرح، ايجاد زير ساخت فناورى ساخت ماهواره هاى كوچك، آموزش نيروى انسانى و كسب توانايى متخصصان و پژوهشگران كشور و نيز طراحى، ساخت و بهره بردارى كاربردى از اولين ماهواره ايرانى بود. طراح، ماهواره «مصباح» براى دستيابى به فناورى فضايى، مأموريت انتقال داده ها ميان ايستگاه هاى زمينى به صورت ذخيره و ارسال را انتخاب كرده و اين طرح، شامل مراحل ساخت، آزمايش، پرتاب، استقرار در مدار و بهره بردارى است. مصباح ماهواره اى مخابراتى است كه در مدار ارتفاع پايين به دور زمين مى چرخد. پرتاب اين ماهواره هيچ گونه تأثيرى در كيفيت و ساختار مخابراتى كشور نخواهد داشت (!) و تنها براى انتقال ديتا ميان ايستگاههاى زمينى به صورت ذخيره و ارسال غير همزمان مانند پيامهاى كوتاه و فكس، اطلاعات مربوط به شبكه هاى آب و برق و گاز، قرائت از راه دور كنتور، دريافت و ارسال اطلاعات ايستگاههاى مختلف مانند هواشناسى و زلزله شناسى و همچنين دريافت اطلاعات مربوط به اموال و اجناس در هنگام نقل و انتقال كاربرد خواهد داشت.
محل كنترل
ايستگاه هاى اصلى كنترل ماهواره در سازمان پژوهش ها و مركز تحقيقات مخابرات مستقر است و يك ايستگاه كنترل نيز به عنوان پشتيبان در شهر ميلان ايتاليا قرار دارد.
بدانيم
از سال ۱۹۷۵ تاكنون چهارهزار و ۹۴۹ ماهواره ثبت شده در فضاى ماوراى جو وجود دارد. اين تعداد ماهواره متعلق به ۴۲ كشور دنيا است كه تنها ۱۸ كشور از اين تعداد توسعه يافته هستند. ۹ كشور داراى ماهواره در منطقه آسيا قرار دارند. تركيه، روسيه، امارات متحده عربى، پاكستان و عربستان در همسايگى ايران ماهواره دارند. ساخت
مصباح(۲)، پرتاب ماهواره زهره، ماهواره چندمنظوره و ساخت ماهواره زهره(۲) نيز در دستور كار وزارت ارتباطات قرار دارد.
ماهواره مصباح كه در راستاى عمليات مربوط به طراحى و ساخت آن حدود ۶۰ نيرو با تركيب هاى مختلف حضور داشتند، اواخر شهريور آماده پرتاب خواهد بود اما پرتاب آن اواخر مهرماه انجام خواهد شد.
يك نكته فراموش شده در رابطه با سينا
مدیر عامل صا ایران در مورد ویژگیهای خاص این ماهواره گفت: "اطلاعات و تصاویر این ماهواره را میتوان از هر نقطه زمین دریافت نمود ودیگر اینكه در هر زمانی نیز میتوان این امر را انجام داد كه در اكثر ماهواره های دیگر چنین اموری مقدور نمی باشد."
ماهواره مخابراتى زهره
با همكارى روسيه طراحى و پرتاب خواهد شد يكى ديگر از پروژه هاى فضايى ايران است
قابليتها
ارائه خدمات در زمينه ارتباطات تلفن، نمابر، ارتباطات داده و پخش راديو تلويزيونى در تمام نقاط ايران را دارد و داراى ۱۲ترانسپوندر در باند ku و قدرت ارسال سيگنال۵۰dp است.
ماهواره زهره از سه سال ديگر در مدار خود قرار مى گيرد. ايران با فعال شدن اين ماهواره، از پرداخت اجاره ترانسپوندر براى تأمين ارتباطات محلى بى نياز مى شود.
ايران از سال ۱۳۶۵ با اجاره ماهواره، نياز مخابراتى و ارتباطاتى خود به ماهواره را پاسخ داده است. اكنون ۱۹ سال از زمانى كه ايران سه نقطه در فضا را براى ماهواره هاى زهره يك تا سه رزرو كرد،مى گذرد. عمر مفيد زهره ۱۵ سال خواهد بود و قرار است كارشناسان ايرانى درهمه مراحل ساخت آن دركنار روسها حاضرباشند. بسيارى از كارشناسان مخابراتى و ديتا اميدوارند ماهواره زهره هرچه سريعتر به فضا برود تا بسيارى از مشكلات كشور در اين رابطه حل شود.
طول عمر ماهواره 15 سال و با 12 ترانسپوندر در منطقهي مداري 26 درجه شرقي فضا قرار خواهد گرفت و شامل دو ايستگاه زميني در تهران و اصفهان خواهد بود.
عليرغم آن كه ماهواره براي منطقهي 26 درجه طراحي شده اما بر اساس مذاكرات، ميتوان قبل از انتقال ماهواره، آن را براي نقاط مداري 47 و 34 درجهي شرقي هم تغيير داد.
عروتي نيا در مورد زمانبندي كلي پروژه زهره خاطرنشان كرد: دوره ساخت 27 ماه است، يك ماه هم براي آمادهسازي و پرتاب و دو ماه براي تست ماهواره در فضا خواهد بود و پس از آن، ماهواره تحويل موقت خواهد شد اما پس از گذشت 36 ماه، رسما تحويل ايران داده ميشود.
زمان پرتاب
اگر همه چيز خوب پيش برود، ماهواره زهره، كمتر از دوسال ديگر بايد به نام ايران به فضا پرتاب شود. روسها كه ظاهراً ازقرارداد ۱۳۲ مليون دلارى خود با ايران راضى هستند، اعلام آمادگى كرده اند تنها يك سال پس از پرتاب ماهواره اول، دومى(زهره2) را هم تحويل ايران بدهند. آنان به ايران اعلام كرده اند «زهره» را بعد از سه مرحله آزمايش،آماده پرتاب مى كنند و ماهواره دوم را تنها با ۷۴ درصد قيمت اولى مى سازند.
بدانيم.
طرح راهيابى به فضا بارها و به ويژه در طول سالهاى نخست دهه ۷۰ مطرح، اما با مخالفت روبرو شد. استدلال مخالفان اين بود كه ظرفيت زهره بيش از نياز ايران است و پيدا كردن مشترى براى فضاى اضافه، ساده نيست. ايران مى تواند نياز خود را ازطريق اجاره ماهواره از ديگران برآورده كند. اين درحالى است كه ايران ظرف دو دهه گذشته براى حفظ فضايى كه از سازمان جهانى مخابرات اجاره كرده بود، ۲۰ ميليون دلار با اجاره ماهواره هاى مستعمل روسى هزينه كرده است. بالاخره در سال ۷۵ مجلس، وزارت پست را ملزم به خريد اين ماهواره و حفظ مدارهاى مربوطه كرد. سه سال پيش هم شركتى روسى توانست مزايده مربوط به پرتاب ماهواره ايران را برنده شود. معتمدى وزير ارتباطات دولت خاتمى دراين باره مى گويد: از سال ۷۵ تلاش زيادى براى خريد ماهواره صورت گرفت، اما محدودبودن سازندگان ماهواره، پيچيدگى اينگونه قراردادها و تحريم هاى موجود باعث شد اين كار با تأخير مواجه شود. اين ماهواره سراسر كشور را با كيفيت بسيارخوبى تحت پوشش قرارمى دهد و در فاصله ساخت ماهواره نيز، با كمك سازندگان تلاش مى كنيم مجوز پخش دركشورهاى منطقه را هم ازطريق سازمان بين المللى مخابرات به دست آوريم.
تمام نقاط فضاي كه ايران قصد دارد بگيرد.
سه نقطه به نام زهره و سه نقطهي ديگر نيز در حال طي مراحل ثبت هستند. همچنين دو منطقه نيز به طور دائم به همه كشورها اختصاص يافته كه البته براي موارد خاص قابل استفاده هستند.
ماهواره ها از نظر قرار گرفتن در مدار و نوع استفاده، چگونه تقسيم مى شوند؟
ماهواره ها از نظر قرار گرفتن در فضا، به سه دسته تقسيم مى شوند. ماهواره هايى كه در ارتفاع پايين نسبت به زمين قرار مى گيرند كه اين ارتفاع حداكثر ۱۰۰۰ كيلومتر است. ماهواره هايى كه مدارى متوسط دارند و در ارتفاعى بين ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ كيلومتر قرار مى گيرند و ماهواره هايى كه داراى مدارى بزرگ هستند كه در ارتفاع ۳۶ هزار كيلومترى قرار مى گيرند و روشن است كه هرچه ارتفاع كمتر باشد مدت زمان گردش ماهواره ها به دور زمين كمتر است. از سوى ديگر مى توان نسبت به يك ناظر زمينى،ماهواره ها را به دو دسته ثابت و متحرك تقسيم كرد. ماهواره هاى ثابت در ارتفاع ۳۶ هزار كيلومترى هستند و بقيه متحرك اند. از نظركاربرد مى توان از ماهواره ها استفاده جاسوسى و نظامى كرد كه اغلب اين ماهواره ها در ارتفاعات كم (۴۸۰ تا ۹۷۰ كيلومتر) قرار مى گيرند اين ماهواره ها مى توانند در عرض كمتر از دو ساعت دور زمين گردش كنند و عكس هاى دقيقى از مراكز نظامى بگيرند، ماهواره هاى علمى مانند ماهواره هاى هواشناسى و آنهايى كه بر فعاليت آتشفشان ها و مهاجرت حيوانات نظارت مى كنند و ماهواره هاى سيستم موقعيت يابى جهانى (GPS) در مدارهاى ميانى به دور زمين مى گردند و بالاخره ماهواره هاى تجارى و ارتباطى مثل ماهواره تلويزيونى و مخابراتى كه در مدار سنكرون يا همان ۳۶ هزار كيلومتر از سطح زمين قرار مى گيرند. زمان چرخش ماهواره هايى كه در اين ارتفاع قرار مى گيرند با زمان چرخش زمين يكى است به همين دليل براى دريافت اطلاعات از اين ماهواره ها نيازى به جابجايى مكرر گيرنده هاى زمينى (بشقاب ماهواره) نيست.
بعد از اتمام مأموريت، ماهواره ها چه مى شوند؟
با افزايش ارتفاع از سطح زمين نيروى جاذبه كم مى شود. هر مدار دايره اى ماهواره سرعت مخصوصى دارد كه به آن سرعت پايدارى مى گويند. در اين سرعت نيروى جاذبه با نيروى گريز از مركز درحالت تعادل قرار دارند. اگر سرعت ماهواره را افزايش دهيم نيروى گريز از مركز بر نيروى جاذبه غلبه كرده و ماهواره درمدار بالاتر قرار مى گيرد و اگر سرعت ماهواره را به كمتر از سرعت پايدارى كاهش دهيم، نيروى جاذبه بر نيروى گريز از مركز غلبه كرده و ماهواره به مدار پايين تر (ارتفاع كمتر) سقوط خواهد كرد. پس از پايان مأموريت ماهواره،سرعت ماهواره كاهش داده مى شود تا ارتفاع آن كاهش يابد و وارد جو شود. از آنجا كه سرعت گردش ماهواره در هنگام برخورد به جو بسيار زياد است دماى سطح ماهواره آنقدر بالا مى رود كه قطعات آن آتش گرفته و مى سوزند البته برخى قطعات سوخته ماهواره ها يا موشك ها در مدار زمين باقى مى مانند. اين قطعات به خاطر سرعت زيادى كه در گردش به دور زمين دارند براى ديگر ماهواره ها و موشك ها و شاتل هاى فضايى بسيار خطرناك هستند به همين دليل سعى بر اين است كه مواد سازنده ماهواره به گونه اى باشد كه در هنگام برخورد با جو كاملاً بسوزد
نقاط مدارى چيست و مديريت آن با چه نهادى است؟
ماهواره ها بر روى نقاط مختلفى در مدار قرار مى گيرند. از آنجايى كه ماهواره ها براى جلوگيرى از تداخل امواج راديويى بايد جدا از هم باشند بنابراين شماره مكان هاى مدار سنكرون كه امكان استفاده آن براى ارتباطات وجود دارد بسيار محدود است، مديريت اين نقاط مدارى با اتحاديه بين المللى مخابرات يا ITU مى باشد. نقاط مدارى به دو دسته دائم و غيردائم تقسيم مى شود. نقاط غيردائم نقاطى است كه اگر از زمان ثبت سازمان جهانى مخابرات مبنى بر مالكيت توسط كشورى از نقطه مدارى مزبور به مدت ۷ سال استفاده نشود ( اين مدت قبلاً۹ سال بود) آن نقطه مدارى در صورتى كه درخواست كننده ديگرى داشته باشد واگذار مى شود و در صورت استفاده از آن مى توانند تا هر زمان مالكيت آن نقطه را داشته باشند. نقاط دائم نقاطى هستند كه بر روى مدار سنكرون (۳۶ هزار كيلومترى) قرار دارند. كشورها درخواست كردند در اين مدار ويژه بايد نقاط مخصوص به هر كشور بسته به جمعيت و وضعيت جغرافيايى آن داده شود به عنوان مثال ايران داراى دو نقطه در اين مدار براى امواج تلويزيونى و مخابراتى است. ماهواره ها در اين مدار داراى محدوديت هايى هستند چرا كه يك محل را پوشش مى دهند و از سوى ديگر فركانس ها در اين مدار با فركانس هاى بين المللى سازگار نيست بنابراين اگر كشورى بخواهد كشورهاى همسايه را تحت پوشش برنامه هاى تلويزيونى خود قرار دهد از اين مدار نمى تواند استفاده كند. برخى از ماهواره ها محلى و متعلق به كشورى خاص هستند و برخى بين المللى كه پوشش جهانى دارند به عنوان مثال سهم ايران از ماهواره اينتل ست كه بين المللى است ۱/۵ درصد است.
منبع
[External Link Removed for Guests] ( این روزا هرکی از خواب بیدار میشه یه فروم باز میکنه . فروم نیکساحلی هم جزو این دسته از فروم هاست )
واما در زیر گزارش امت واقعا حزب اللهی را از ماهواره مصباح الهدی و یا سفینه النجات بخوانید
البته بعضی جاهاش براتون تکراریه ترسیدم حذف کنم گفتم برادران حزب الله انگ مشرک بودن رو به ما میزنن . ماهم خدا ترسیم ( خداترس : چه شود )
داستان اولین ماهواره ایرانی
نوشته: آرش کریم بیگی
Arash@ICTna.ir
ناشر: هموطن سلام و ایستنا
دراختیار داشتن دانش و فناوری های فضایی نشان دهنده درجه ای از قدرت،توانایی و دانش فنی هر کشور و ملتی است که به آن عنوان یکی از اهداف و سیاست های برنامه چهارم توسعه و سند بیست ساله چشم انداز جمهوری اسلامی ایران به آن توجه خاصی شده است.
صبح روز پنجشنبه گذشته و با حضور سید احمد معتمدی (وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات) و دکتر جعفر توفیقی داریان (وزیر علوم، تحقیقات و فناوری) مراسم پردهبرداری از نخستین ماهواره ایرانی با عنوان "مصباح1 " در مركزِ تحقیقاتِ مخابراتِ ایران برگزار شد. البته پیشتر اعلام شده بود که در این مراسم دکتر عارف (معاون اول رئیس جمهور و وزیر پیشین مخابرات) هم حضور خواهد داشت که چنین نشد!
مصباح اولین ماهواره ایران است و بناست هشتم مهرماه سال جاری برروی یک ماهواره بزرگتر دیگر نصب شده و با یک موشك روسی "Kosmos-3M" از پایگاه فضایی "Plesetsk" در نزدیکی موسکو به مداری در هزار كیلومتری سطح زمین پرتاب خواهد شد.
مصباح الهدیِِ فناوری فضایی ایران
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در یك پروژه مشترك و با هدف دستیابی نیروهای داخلی به فناوری ماهواره و نیز تربیت نیروی انسانی متخصص در زمینه های مختلف این فناوری در كشور، طرح ماهواره "مصباح" را به اجرا گذاشتند كه براساس موافقتنامه این دو وزارتخانه مركز تحقیقات مخابرات ایران و سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران، مسول اجرای مشترك مراحل مختلف طراحی، ساخت و پرتاب ماهواره "مصباح" در مدار ارتفاع پایین (LEO) جهت تحقق اهداف فوق شدند. بعدها
مرحله ساخت "نمونه آزمایشگاهی ماهواره مصباح" در خرداد سال 1380 به پایان رسید و تلاشها برای انجام مراحل بعدی شامل ساخت "نمونه مهندسی" و "نمونه فضایی" آغاز شد.
هدف از اجرای این طرح، ایجاد زیر ساخت فناوری ساخت ماهوارههای كوچك، آموزش نیروی انسانی و كسب توانایی متخصصان و پژوهشگران كشور و نیز طراحی، ساخت و بهرهبرداری كاربردی از اولین ماهواره ایرانی بود.
طراح، ماهواره "مصباح" برای دستیابی به فناوری فضایی، مأموریت انتقال دادهها میان ایستگاههای زمینی به صورت ذخیره و ارسال (Store & Forward) را انتخاب كرده و این طرح، شامل مراحل ساخت، آزمایش، پرتاب، استقرار در مدار و بهرهبرداری است.تاسیس سازمان فضایی کشور
در سومین روز از دهه فجر سال 82 سید احمد معتمدی در مراسم معارفه مهندس سید حسن شفتی به عنوان نخستین رئیس سازمان فضایی کشور از پایان کار مرکز سنجش از دور ایران و انتقال توان و نیروهای آن به سازمان فضایی کشور خبر داد و این سازمان را متشكل از مركز سنجش از دور ایران، بخشی از اداره كل طرح مهندسی و نصب ارتباطات ماهوارهیی و اداره كل نگهداری ارتباطات ماهوارهیی شركت مخابرات ایران اعلام کرد. كه استفاده و بهرهبرداری و كنترل ایستگاههای ماهوارهیی زمین به عهدهی این سازمان خواهد بود. وی همچنین در نظر گرفتن اعتبار و مدیریت پروژه مصباح كه در آن زمان كار اجرایی آن در مركز تحقیقات مخابرات و سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی انجام میشد را به عهده این سازمان ذكر كرد و گفت كه طی یك سال و چهار ماه آینده شاهد پرتاب ماهوارهی مصباح خواهیم بود.
گفتنی است حسن شفتی دارای مدرك مهندسی هوا و فضا است كه مدتی به عنوان ریاست سازمان هواپیمایی كشوری، قائم مقام وزیر راه و ترابری در امور هواپیمایی و دیپلمات ارشد ایران در اسپانیا فعالیت داشته و بنیانگذار و رئیس اولین دانشكده هوا فضای دانشگاه صنعتی امیركبیر، پژوهشكده هوا و فضا و انجمن هوا فضای ایران است.
روزشمار مصباح
1370 : مطالعات بر روی ساخت ماهواره ای کوچک در مرکز تحقیقات مخابرات آغاز شد.
1373 : با تهیه و ارائه پیشنهاد ساخت ماهواره ای كوچك به رییس جمهور وقت (حجه الاسلام هاشمی رفسنجانی) مطالعات جامع و جدی تر آن آغاز شد.
1375 : ایده مصباح در سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران دنبال شد...
1376 : موافقتنامه ای برای ساخت ماهواره مصباح میان وزارت علوم و وزارت پست و تلگراف و تلفن وقت به امضاء رسید.
1380 : ساخت نمونه آزمایشگاهی مصباح با كمك سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران و مركز تحقیقات مخابرات ایران به اتمام رسید.
تیرماه 1384 : ساخت و کسب تائیدیه فنی نمونه مهندسی و فضایی (نهایی) مصباح با همکاری شرکت CGS ایتالیا پس از 13 نوبت اعمال تغییرات به پایان رسید.
8مهر 1384: ماهواره مصباح با موشك روسی "Kosmos-3M" از پایگاه فضایی "Plesetsk" به مداری در هزار كیلومتری زمین پرتاب خواهد شد.
مشخصات مصباح
- ابعاد: 50×50 ×70 سانتیمتر
- کاربرد: صد در صد مخابراتی
- طول عمر: سه تا پنج سال
- کارخانه سازنده ایرانی: صنایع هوایی "پنها"
- شریک خارجی : شرکت ایتالیایی CGS
- کارفرمای طرح: مرکز تحقیقات مخابرات ایران
- مجری طرح: سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران با مشاركت مركز تحقیقات مخابرات
- ناظر طرح : سازمان فضایی کشور
- ساختار ارتباطی: غیرهمزمان ( Store and Forward )
- مدار قرارگیری: مدار ارتفاع پایین (LEO) در هزار کیلومتری سطح زمین
- پوشش جغرافیایی: پوشش کامل در ایران و قسمتهایی از قاره اروپا و امریکا
- تعداد دور ماهواره در شبانه روز: 14 بار در شبانه روز به دور زمین میچرخد
- طول مدت رویت در شبانه روز: 45 دقیقه
- وزن ماهواره: 75 کیلوگرم
- سیستم کنترل موقعیت: غیرفعال و با استفاده از بوم مغناطیسی
- سیستم کنترل حرارت : غیرفعال
- ایستگاههای کاری: ایستگاههای اصلی در سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران و مركز تحقیقات مخابرات دایر است و یك ایستگاه كمكی هم در ایتالیا بر عملكرد ماهواره نظارت خواهد کرد.
- تعداد ترمینال: حداکثر 1000ترمینال مشترک در شبکه
- موشک حامل: موشك روسی "Kosmos-3M" از پایگاه فضایی "Plesetsk" در شمال مسکو
- نحوه پرتاب و استقرار در مدار: به روش همراه یا Piggy Back انجام میشود! (مصباح هشتم مهرماه و برروی یک ماهواره بزرگتر دیگر –برای کاهش هزینه ها- به فضا پرتاب میشود)
جالب است بدانید که روی بدنه این ماهواره پلاکاردی که روی آن عبارت مبارک "ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجات" حک شده چسبانده شده و مصباح با این پلاکارد به فضا پرتاب خواهد شد!
اهداف و ثمرات مصباح
با پرتاب مصباح، ایران به جمع کشورهای دارای تکنولوژی و دانش فنی علوم فضایی و یکی از 15 کشور دارای ماهواره اختصاصی می پیوندد. ایجاد زیرساخت تکنولوژی ماهواره های کوچک و تربیت 58 نیروی انسانی متخصص از دیگر ثمرات این پروژه ملی بود.
مصباح ماهواره ایست مخابراتی که در مدار ارتفاع پایین LEO ( Low Earth Orbit ) به درو زمین میچرخد. پرتاب این ماهواره هیچ گونه تاثیری در کیفیت و ساختار مخابراتی کشور نخواهد داشت (!) و تنها برای انتقال DATA میان ایستگاههای زمینی به صورت ذخیره و ارسال غیر همزمان ( Store and Forward ) مانند پیامهای کوتاه و فکس ، اطلاعات مربوط به شبکه های آب و برق و گاز ، قرائت از راه دور کنتور ، دریافت و ارسال اطلاعات ایستگاههای مختلف مانند هواشناسی و زلزله شناسی و همچنین دریافت اطلاعات مربوط به اموال و اجناس در هنگام نقل و انتقال کاربرد خواهد داشت.
بدقول هایِ مصباح
مثل هر پروژه دیگری مصباح هم با بدقولی ها و تاخیرهایی مواجه شد:
در آن مراسم دکتر معتمدی تاریخی در حدود خرداد 84 را به عنوان تاریخ پرتاب مصباح به فضا اعلام کرد اما درست هشت ماه بعد و در نیمه اول مهر 83 حسن شفتی در جلسه مطبوعاتی ای برای تشریح اهداف، وظایف و برنامههای سازمان فضایی ایران با اعلام اینکه مصباح هزینه ای در حدود 10میلیون دلار خواهد داشت اظهار امیدواری کرد تا این ماهواره سال آینده پرتاب شود !
شش روز بعد ”مهندس انتظاری” (مجری طرح ماهواره مصباح و مدیر دفتر فناوری اطلاعات سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران) در گفتوگو با ایسنا در مورد آخرین وضعیت ماهوارهی مصباح گفت: طراحی نهایی پروژه به اتمام رسیده و وارد مرحله ساخت مدل فضایی شدهایم. وی تصریح کرده بود که براساس زمان بندی انجام شده ماهوارهی مصباح بهار سال 84 آماده بهرهبرداری میشود. البته مهندس انتظاری همانجا هم برای احتیاط گفته بود که اگر مسالهی غیرقابل پیش بینی در مراحل كار ایجاد نشود در بهار سال 84، طرح با به اتمام رسیدن آزمایشات برای پرتاب آماده میشود. منتهی مصباح باید برای پایین آوردن هزینهها همراه با ماهواره بزرگ دیگری به فضا پرتاب شود كه مقداری از زمانبندی كار به زمان پرتاب ماهواره مذكور بستگی داشته و به نظر میرسد این كار حدود تابستان 84 انجام شود!
در نیمه اول آذر 83 دکتر محمد حکاک (رئیس پژوهشكده انتقال مركز تحقیقات مخابرات ایران) خبر داد: ماهوارهی مصباح به خاطر كاهش هزینهها به صورت مشترك و قبل از پائیز سال 84 به فضا پرتاب خواهد شد.
بالاخره در نخستین روز تیرماه سال جاری مهندس انتظاری (مجری طرح) در گفتگویی اعلام کرد که پیشبینی میشود ماهوراه مصباح اواخر تابستان یا اوایل پاییز سال جاری همراه با یك موشك روسی به فضا پرتاب شود.
هزینه های مصباح
مهندس شفتی در نخستین جلسه مطبوعاتی اش در سمت ریاست سازمان فضایی کشور هزینه مصباح را در حدود 10 میلیون دلار برآورد کرده بود که بعد ها مهندس انتظاری اعتبار پروژه را حدود 6 میلیون یورو ارزی و حدود 3 میلیارد تومان هم اعتبار ریالی اعلام کرد.
در نیمه اول آذر 83 دکتر محمد حکاک (رئیس پزوهشکده انتقال مرکز تحقیقات مخابرات) اعتبار طرح ماهواره مصباح را 10 میلیارد تومان اعلام کرد و افزود حدود 6 میلیارد آن، طبق قرارداد بر عهده شركت ایتالیایی است كه در طراحی و ساخت به ایران كمك میكند !
در روز افتتاح پروژه مصباح معتمدی هزینه تمام شده طرح مصباح را چیزی در حدود 10 میلیارد تومان اعلام و تصریح کرد که این رقم، رقم بالایى در طرحهاى تحقیقاتى به شمار مىرود اما به واسطه آن امروز ایران به جمع 15 کشور جهان که صاحب دانش فنى براى ساخت و طراحى ماهواره به صورت مستقل هستند پیوست.
در دنیای امروز برای کاهش هزینه ها و سرعت بخشیدن به کارها و بالابردن بهره وری کشورهای مختلف به صورت مشارکتی اقدام به طراحی و پرتاب ماهواره برای تامین نیازهای خود میکنند. اما ایران در نخستین تجربه فضایی خود یک ماهواره کوچک و کم ارتفاع نچندان کاربردی که چیزی در حدود سه سال عمر خواهد کرد را با هزینه 10میلیارد تومانی ساخته است!
آیا جدا چنین هزینه ای لازم بود !؟ و آیا راه بهتر و ارزانتری برای دستیابی به دانش فضایی برایمان نبود ؟!
آینده
هم اكنون سه نقطه مداری بینالمللی 26، 34 و47درجه شرقی در اتحادیه بینالمللی مخابرات (ITU) به نام ایران ثبت شده است.براساس برنامه چهارم توسعه ایران هرسال یک ماهواره به فضا پرتاب خواهد کرد.
ماهواره مخابراتی زهره که با همکاری روسیه طراحی و پرتاب خواهد شد یکی دیگر از پروژه های فضایی ایران است. این ماهواره مخابراتی قابلیت ارائه خدمات در زمینه ارتباطات تلفن، نمابر، ارتباطات داده و پخش رادیو تلویزیونی در تمام نقاط ایران را دارد و دارای 12ترانسپوندر(8x63z (mhz72x4) (mh در باند ku و قدرت ارسال سیگنال50 dp است. زهره کمتر از سه سال دیگر در مدار خود قرار میگیرد. با فعال شدن این ماهواره، ایران از پرداخت اجاره ترانسپوندر برای تامین ارتباطات محلی بی نیاز میشود.
مصباح دو كه دومین ماهواره كوچك ایرانی (SMMS) خواهد بود از ماهواره مصباح یک بزرگتر و چند ماموریتی است. این ماهوراه با همكاری چین و تایلند طراحی و ساخته میشود و ایران در طراحی و ساخت آن نقش موثر دارد.
طراحی مدل آزمایشگاهی این ماهوار آماده است و سهم مشاركت ایران در سرمایهگذاری این پروژه، پانزده درصد و سهم تایلند پنچ درصد است و قرار است ماهواره در سال آینده به فضا پرتاب شود.
جمهوری اسلامی ایران به عنوان یكی از اعضای هیات موسس سازمان منطقه ای فضایی آسیا و اقیانوسیه مراحل اولیه تاسیس سازمان فوق را پیگیری میکند.این سازمان عظیمترین مجموعه همكاری را در منطقه در فناوری فضایی تشكیل خواهد داد.
با پرتاب مصباح1 و ادامه این روند در پروژه های مصباح2 و زهره ، ایران به جمع 15 کشور دارنده ماهواره اختصاصی میپیوندد. این موفقیت برای ایران و ایرانی افتخاری بزرگ است.
به امید موفقیت و توسعه طرح های مخابرات فضایی
منبع
[External Link Removed for Guests]
وبه امید دریافت اخبار امیدوارانه تر و واقع بینانه تر
فعلا تا اطلاع ثانوی اخبار داخلی در این تاپیک نقل نخواهد شد مگر اینکه جدید باشند . ولی دو سه تا مقاله خارجی پس از ترجمه در تاپیک درج خواهد گردید . ولی نه به این زودی . فعلا گرفتاری زیاده ولی تا یکی دو هفته یه کاریش میکنم
موفق باشید
