مرکز انجمنهای تخصصی

حوزه هنري از ساخت فيلم "هميشه پاي يك زن در ميان هست" به كارگرداني كمال تبريزي انصراف داد.
كمال تبريزي كارگردان اين فيلم در گفت‌و گويي با خبر نگار هنري ايسنا، با تاييد اين مطلب گفت: در حاليكه قرارداد با عوامل بسته شده بود و تست گريم و زمان‌بندي براي شروع فيلمبرداري در اول آذر ماه منعقد شده بود، حوزه هنري حاضر به ادامه توليد نشد.

اين كارگردان سينما افزود: قبلا برخي از دوستان و همكاران با من در مورد كار با حوزه هنري هشدار داده بودند اما من باور نمي‌كردم و به نظرم روحيه‌ي محافظه‌كاري مفرط در فضاي كشور باعث اصلي گرفتن چنين تصميماتي است و منجر به افزايش بدبيني و بي‌اعتمادي نسبت به مسوولان امر خواهد شد.
تبريزي در پاسخ به دلايل كناره‌گيري حوزه هنري گفت: دليل اصلي به موضوع فيلم‌نامه برمي‌گردد. در اين فيلم‌نامه در كنار مسائل طنز به موضوعات انتقادي هم پرداخته مي‌شود.
تبريزي معتقد است: اين درحالي است كه از دو ماه قبل كه براي ساخت اين فيلم وارد مذاكره شديم، بايد اين موضوع را مطرح مي‌كردند اما در آستانه شروع فيلمبرداري انصراف دادند.
تبريزي همچنين به ايسنا گفت: مذاكرات براي ساخت اين فيلم را با ديگر تهيه‌كنندگان آغاز كرديم و اميدواريم طي روزهاي آينده درباره‌ي ساخت اين فيلم به توافق برسيم.
نگارش ‌فيلم‌نامه‌ي "هميشه پاي يك زن در ميان هست" توسط رضا مقصودي و با نظارت كمال تبريزي انجام شده است.

بسياري از فيلمسازان مطرح ديگر قواعد كلاسيك را رعايت نمي‌كنند


برنامه «يك روز با يك فيلمساز» با حضور كمال تبريزي - به عنوان ميهمان ويژه - و اجراي حبيب رضايي با پخش فيلم‌هاي «شيدا»، « يك تكه نان» و«گاهي به آسمان نگاه كن» در دانشگاه تهران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار هنري ايسنا، كمال تبريزي درباره‌ي تنوع فيلم‌هايش گفت: اين تنوع به لحاظ ساختاري وجود دارد، اما به لحاظ مفهومي تمام اين ساختارهاي متفاوت، فصل مشتركي دارند كه جريان فيلمسازي مرا پديد مي‌آورد.

وي ادامه داد: ‌مانند بعضي از فيلمسازان نمي‌توانم حالت تكنسين داشته باشم و هر فيلمنامه‌اي را بسازم. بلكه در برخورد با يك فيلمنامه پيش از آن كه ساختار آن برايم اهميت داشته باشد، موضوع و مضمون آن برايم مهم است.
تبريزي درباره‌ي گرايش اندك فيلمسازان ايراني به اقتباس‌هاي ادبي گفت: تمام اقشار فرهنگي و هنري به ويژه فيلمسازان بايد پيش از ديگر اقشار مطالعه داشته باشند و طبيعي است بعد از خواندن رماني كه تحت تاثير آن قرار گرفته‌اند، به برگرداندن آن به مديوم سينما مي‌انديشند.
وي با اشاره به اقتباس فيلم «گاهي به آسمان نگاه كن» از رمان «مرشد و مارگريتا» گفت: هر چند اين رمان، هنگام نوشته شدنش مورد توجه قرار نگرفت و حتي بعد از مرگ نويسنده منتشر شد، اين ويژگي را داشت كه گويي متعلق به سال‌هاي آينده است وهمين ويژگي مرا به ساخت اين فيلم تشويق كرد.
وي اظهار تاسف كرد: هنوز سيستم و جامعه ما با طرح بسياري از مضامين انتقادي در سينما مشكل دارند در حالي كه براي گسترش هر چه بيشتر اين هنر نيازمند تنوع موضوعي هستيم و طبيعي است كه با اين شرايط، اقتباس از شاهكارهاي ادبي، روزبه روز كمتر و كمتر مي‌شود.
تبريزي تصريح كرد: جامعه ما تحمل و حوصله لازم را براي طرح اين مضامين انتقادي ندارد و بيشتر تمايل دارند موضوعات در سطح باقي بمانند و حتي گاه به سمت ابتذال كشيده شوند كه اين اتفاق ناخوشايند از تلويزيون به سينما هم تسري پيدا كرده است و اتفاق ناخوشايندتر آن است كه بعد از ساخت اين آثار، سازندگان آنها به خودشان تبريك مي‌گويند.
وي هم‌چنين درباره گرايش به ساختارهاي نو در سينماي ايران گفت: بسياري از فيلمسازان مطرح ديگر قواعد كلاسيك را رعايت نمي‌كنند، اما يكي از مشكلات بزرگ جامعه ما اين است كه در فرم‌ها و ساختارهاي جديد هنري از دريچه درستي وارد نشده‌ايم.
اين كارگردان سينما، «مارمولك» را كامل‌ترين فيلم از نظر هماهنگي عناصر گوناگون فيلم با يكديگر دانست و گفت: شايد مشكل بزرگ اين فيلم اين بود كه زودتر از زمان خود ساخته شد و جامعه ما هنوز آمادگي و تحمل مضامين مطرح شده در آن را نداشت. تبريزي خاطرنشان كرد: در دوره‌اي خاص اين حساسيت نسبت به فيلم «مارمولك» پديد آمد. اما به هر حال ساخت اين گونه آثار براي سينماي ما لازم است و تاثيرمثبت آن شامل حال كل جريان فيلمسازي خواهد شد.
به اعتقاد كارگردان «يك تكه نان»، آشنا شدن با اشخاص خاص و جديد، تجربياتي گرانبها را براي هر فيلمساز به همراه دارد.
تبريزي گفت: اگرامروز هم از من درخواست شود درباره‌ي فردي خاص كه نزديك شدن به او در شرايط عادي به آساني ميسر نيست، فيلم بسازم حتما اين پيشنهاد را مي‌پذيرم چون اين تجربه‌ها به رشد يك فيلمساز كمك بسيار مي‌كند.