اسپارتاکوس درگذشت!
ارسال شده: پنجشنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۸, ۱:۱۷ ب.ظ
:
" ایشور دانیلوویچ دمسکی " ملقب به کرک داگلاس متولد 9 دسامبر 1916 در یک خانواده یهودی ساکن محله آمستردام نیویورک ، روز گذشته 5 فوریه 2020 در سن 103 سالگی درگذشت .
کرک داگلاس از معروف ترین و آشناترین چهره های تاریخ سینمای آمریکا که اوج دوران طلایی کارنامه بازیگری اش از اواخر دهه چهل تا اواخر دهه شصت میلادی قرن گذشته بود و به انتخاب بنیاد فیلم آمریکا (AFI) هفدهمین ستاره بزرگ تاریخ سینما نامیده شده ، را بیشتر در نقش برده یاغی رومی " اسپارتاکوس " می شناسیم در فیلمی به همین نام ساخته استنلی کوبریک بزرگ در سال 1960 .
اما داگلاس پیش از بازی در فیلم کوبریک هم برای آمریکایی ها ستاره ایی معروف بود و در فهرست بلند بالایی از فیلم های مطرح با برترین کارگردانان هالیوودی کار نموده بود . فیلم هایی مثل " از درون گذشته " ساخته ژاک تورنور (1947) ، " نامه ایی به سه همسر " ساخته جوزف ال منکیه ویچ (1949) ، " قهرمان " ساخته مارک رابسون (1949) ، " باغ وحش شیشه ایی " ساخته اروینگ رپر (1950) ، " تک خال در حفره " ساخته بیلی وایلدر (1951) ، " داستان کاراگاه " ساخته ویلیام وایلر (1951) ، " آسمان بزرگ " ساخته هاوارد هاکس (1952) ، " بد و زیبا " ساخته وینسنت مینلی (1952) ، " بیست هزار فرسنگ زیر دریا " ساخته ریچارد فلاشیر (1954) ، " شور زندگی " ساخته وینسنت مینلی (1956) ، " جدال در اوکی کرال " ساخته جان استرجس (1957) ، " راه های افتخار " ساخته استنلی کوبریک (1957) ، " وایکینگ ها " ساخته ریچارد فلاشیر (1958) ، " آخرین قطار گان هیل " ساخته جان استرجس (1959) و ... .
اما داستان اسپارتاکوس کمی مفصل است! استنلی کوبریک که در زمان ساخت " راه های افتخار " یک کارگردان جوان و گمنام 29 ساله بود ، نتنها توانست به واسطه حضور داگلاس در این فیلم برای خودش اسم و رسمی پیدا کند (راه های افتخار البته به دلیل داستان ضد جنگی که از پشت پرده جبهه های جنگ جهانی اول روایت می کرد ، تا مدتها نادیده گرفته شد اما حالا چند سالی است که به فهرست بهترین فیلم های جنگی تاریخ سینما راه پیدا کرده!) بلکه با او رفاقتی پیدا کرد که باعث شد وقتی داگلاس تصمیم گرفت فیلمی پر هزینه و حماسی از روی فیلمنامه نوشته دالتون ترامبو تهیه کند ، کارگردانی آن را به کوبریک بسپارد (هرچند کوبریک گزینه اول داگلاس نبود و بعد از اینکه دیوید لین پیشنهاد داگلاس را رد کرد و آنتونی مان هم پس از چند روز از شروع فیلمبرداری کنار گذاشته شد ، کوبریک به پروژه پیوست) . فیلم اسپارتاکوس با بودجه ایی 12 ملیون دلاری که در آن زمان مبلغی کم سابقه بود ساخته شد و از همان آغاز اکران تبدیل به اثری جنجالی و ماندگار شد بخصوص که داگلاس دستور داده بود اسم دالتون ترامبو به عنوان فیلمنامه نویس در عنوان بندی حتماً ذکر شود ، در آن زمان تعدادی از عوامل هالیوود (از جمله ترامبو) متهم به همکاری با کمونیست ها بودند و نامشان در لیست سیاه ممنوعیت فعالیت سینمایی قرار داشت و اگر هم با پروژه ایی همکاری می کردند نباید نامشان جزو عوامل تولید فیلم رسماً اعلام می شد ، اما داگلاس این تابو را شکست و پس از مدت کوتاهی لیست سیاه به تاریخ پیوست .
داگلاس پس از اسپارتاکوس به بازی در فیلم های معروف دیگری مثل " آخرین غروب آفتاب " ساخته رابرت آلدریچ (1961) ، " هفت روز در ماه مه " ساخته جان فرانکن هایمر (1964) ، " قهرمانان تلمارک " ساخته آنتونی مان (1965) ، " سازش " ساخته الیا کازان (1969) ، " خشم " ساخته برایان دی پالما (1978) و ... ادامه داد اما کم کم بالا رفتن سن و بزرگ شدن خانواده اش ، او را از دوران ستارگی دور کرد بطوری که از اواخر دهه هشتاد به بعد فقط به بازی در نقش های کوتاه و کم اهمیت پرداخت و آخرین بار هم سال 2008 در یک فیلم تلوزیونی ظاهر شد .
داگلاس سه بار در سال های 1949 ، 1952 و 1956 نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد اما تنها باری که مجسمه طلایی را دریافت کرد سال 1996 به عنوان اسکار افتخاری نیم قرن فعالیت هنری بود!
کرک داگلاس دوبار ازدواج کرد ؛ همسر اولش هنرپیشه گمنامی بود به نام دایانا دیل که سال 1943 با هم ازدواج کردند و صاحب دو پسر شدند (مایکل و جوئل) . اما آنها به دلایلی در سال 1951 از هم جدا شدند هرچند تا آخر عمر روابط دوستانه ایی داشتند (دایانا سال 2015 در سن 92 سالگی درگذشت) . اما همسر دوم کرک ، آنا بودینس از زمان ازدواج در سال 1954 تا همین دیروز در کنار همسرش بوده است . آنا اکنون 100 ساله است و برای داگلاس دو پسر دیگر (پیتر و اریک) به دنیا آورد که اریک سال 2004 در سن 46 سالگی درگذشت .
هر چهار پسر کرک داگلاس به بازیگری روی آوردند اما تنها فرزند ارشدش مایکل به ستاره معروفی در هالیوود دهه های هشتاد و نود تبدیل شد و امروز هم او را که 75 ساله است با نقش پروفسور هنک پیم در فیلم های " مرد مورچه ایی " می شناسیم .
مایکل داگلاس شب گذشته در تایید خبر درگذشت پدرش بیانیه ایی صادر کرد که بخشی از آن بدین قرار است :
" ... او برای دنیا، یک اسطوره بود، بازیگری از عصر طلایی سینما که در سالهای طلایی زندگی او ادامه یافت، انساندوستی که تعهدش به عدالت و آرمانهای که به آن باور داشت معیاری برای الهام به همه ما تعیین کرد ... اما برای من و برادرانم جوئل و پیتر او فقط پدر بود، برای کاترین پدرشوهری عالی و برای نوهها و نتیجههایش پدربزرگی دوستداشتنی و برای همسرش،آنا شوهری فوقالعاده ... کرک زندگی خوبی را گذراند و میراثی را در سینما به جای گذاشت که برای نسلها پایدار خواهد ماند و نیز سابقهای به عنوان یک انساندوست برجسته که برای کمک به مردم و آوردن صلح به این سیاره کار کرد ... بگذارید این نوشته را با کلماتی که در آخرین زادروزش به او گفتم و همیشه صادق خواهد بود، به پایان ببرم. پدر - تو را بسیار دوست دارم و بسیار مفتخرم که پسر تو هستم . "
" ایشور دانیلوویچ دمسکی " ملقب به کرک داگلاس متولد 9 دسامبر 1916 در یک خانواده یهودی ساکن محله آمستردام نیویورک ، روز گذشته 5 فوریه 2020 در سن 103 سالگی درگذشت .
کرک داگلاس از معروف ترین و آشناترین چهره های تاریخ سینمای آمریکا که اوج دوران طلایی کارنامه بازیگری اش از اواخر دهه چهل تا اواخر دهه شصت میلادی قرن گذشته بود و به انتخاب بنیاد فیلم آمریکا (AFI) هفدهمین ستاره بزرگ تاریخ سینما نامیده شده ، را بیشتر در نقش برده یاغی رومی " اسپارتاکوس " می شناسیم در فیلمی به همین نام ساخته استنلی کوبریک بزرگ در سال 1960 .
.
.
.
اما داگلاس پیش از بازی در فیلم کوبریک هم برای آمریکایی ها ستاره ایی معروف بود و در فهرست بلند بالایی از فیلم های مطرح با برترین کارگردانان هالیوودی کار نموده بود . فیلم هایی مثل " از درون گذشته " ساخته ژاک تورنور (1947) ، " نامه ایی به سه همسر " ساخته جوزف ال منکیه ویچ (1949) ، " قهرمان " ساخته مارک رابسون (1949) ، " باغ وحش شیشه ایی " ساخته اروینگ رپر (1950) ، " تک خال در حفره " ساخته بیلی وایلدر (1951) ، " داستان کاراگاه " ساخته ویلیام وایلر (1951) ، " آسمان بزرگ " ساخته هاوارد هاکس (1952) ، " بد و زیبا " ساخته وینسنت مینلی (1952) ، " بیست هزار فرسنگ زیر دریا " ساخته ریچارد فلاشیر (1954) ، " شور زندگی " ساخته وینسنت مینلی (1956) ، " جدال در اوکی کرال " ساخته جان استرجس (1957) ، " راه های افتخار " ساخته استنلی کوبریک (1957) ، " وایکینگ ها " ساخته ریچارد فلاشیر (1958) ، " آخرین قطار گان هیل " ساخته جان استرجس (1959) و ... .
.
.
.
اما داستان اسپارتاکوس کمی مفصل است! استنلی کوبریک که در زمان ساخت " راه های افتخار " یک کارگردان جوان و گمنام 29 ساله بود ، نتنها توانست به واسطه حضور داگلاس در این فیلم برای خودش اسم و رسمی پیدا کند (راه های افتخار البته به دلیل داستان ضد جنگی که از پشت پرده جبهه های جنگ جهانی اول روایت می کرد ، تا مدتها نادیده گرفته شد اما حالا چند سالی است که به فهرست بهترین فیلم های جنگی تاریخ سینما راه پیدا کرده!) بلکه با او رفاقتی پیدا کرد که باعث شد وقتی داگلاس تصمیم گرفت فیلمی پر هزینه و حماسی از روی فیلمنامه نوشته دالتون ترامبو تهیه کند ، کارگردانی آن را به کوبریک بسپارد (هرچند کوبریک گزینه اول داگلاس نبود و بعد از اینکه دیوید لین پیشنهاد داگلاس را رد کرد و آنتونی مان هم پس از چند روز از شروع فیلمبرداری کنار گذاشته شد ، کوبریک به پروژه پیوست) . فیلم اسپارتاکوس با بودجه ایی 12 ملیون دلاری که در آن زمان مبلغی کم سابقه بود ساخته شد و از همان آغاز اکران تبدیل به اثری جنجالی و ماندگار شد بخصوص که داگلاس دستور داده بود اسم دالتون ترامبو به عنوان فیلمنامه نویس در عنوان بندی حتماً ذکر شود ، در آن زمان تعدادی از عوامل هالیوود (از جمله ترامبو) متهم به همکاری با کمونیست ها بودند و نامشان در لیست سیاه ممنوعیت فعالیت سینمایی قرار داشت و اگر هم با پروژه ایی همکاری می کردند نباید نامشان جزو عوامل تولید فیلم رسماً اعلام می شد ، اما داگلاس این تابو را شکست و پس از مدت کوتاهی لیست سیاه به تاریخ پیوست .
داگلاس پس از اسپارتاکوس به بازی در فیلم های معروف دیگری مثل " آخرین غروب آفتاب " ساخته رابرت آلدریچ (1961) ، " هفت روز در ماه مه " ساخته جان فرانکن هایمر (1964) ، " قهرمانان تلمارک " ساخته آنتونی مان (1965) ، " سازش " ساخته الیا کازان (1969) ، " خشم " ساخته برایان دی پالما (1978) و ... ادامه داد اما کم کم بالا رفتن سن و بزرگ شدن خانواده اش ، او را از دوران ستارگی دور کرد بطوری که از اواخر دهه هشتاد به بعد فقط به بازی در نقش های کوتاه و کم اهمیت پرداخت و آخرین بار هم سال 2008 در یک فیلم تلوزیونی ظاهر شد .
داگلاس سه بار در سال های 1949 ، 1952 و 1956 نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد اما تنها باری که مجسمه طلایی را دریافت کرد سال 1996 به عنوان اسکار افتخاری نیم قرن فعالیت هنری بود!
.
.
.
کرک داگلاس دوبار ازدواج کرد ؛ همسر اولش هنرپیشه گمنامی بود به نام دایانا دیل که سال 1943 با هم ازدواج کردند و صاحب دو پسر شدند (مایکل و جوئل) . اما آنها به دلایلی در سال 1951 از هم جدا شدند هرچند تا آخر عمر روابط دوستانه ایی داشتند (دایانا سال 2015 در سن 92 سالگی درگذشت) . اما همسر دوم کرک ، آنا بودینس از زمان ازدواج در سال 1954 تا همین دیروز در کنار همسرش بوده است . آنا اکنون 100 ساله است و برای داگلاس دو پسر دیگر (پیتر و اریک) به دنیا آورد که اریک سال 2004 در سن 46 سالگی درگذشت .
.
.
.
هر چهار پسر کرک داگلاس به بازیگری روی آوردند اما تنها فرزند ارشدش مایکل به ستاره معروفی در هالیوود دهه های هشتاد و نود تبدیل شد و امروز هم او را که 75 ساله است با نقش پروفسور هنک پیم در فیلم های " مرد مورچه ایی " می شناسیم .
مایکل داگلاس شب گذشته در تایید خبر درگذشت پدرش بیانیه ایی صادر کرد که بخشی از آن بدین قرار است :
" ... او برای دنیا، یک اسطوره بود، بازیگری از عصر طلایی سینما که در سالهای طلایی زندگی او ادامه یافت، انساندوستی که تعهدش به عدالت و آرمانهای که به آن باور داشت معیاری برای الهام به همه ما تعیین کرد ... اما برای من و برادرانم جوئل و پیتر او فقط پدر بود، برای کاترین پدرشوهری عالی و برای نوهها و نتیجههایش پدربزرگی دوستداشتنی و برای همسرش،آنا شوهری فوقالعاده ... کرک زندگی خوبی را گذراند و میراثی را در سینما به جای گذاشت که برای نسلها پایدار خواهد ماند و نیز سابقهای به عنوان یک انساندوست برجسته که برای کمک به مردم و آوردن صلح به این سیاره کار کرد ... بگذارید این نوشته را با کلماتی که در آخرین زادروزش به او گفتم و همیشه صادق خواهد بود، به پایان ببرم. پدر - تو را بسیار دوست دارم و بسیار مفتخرم که پسر تو هستم . "
