مرکز انجمنهای تخصصی

.

این موضوع را از ان جهت مطرح می کنم که روسیه همپیمان کشور سوریه است و در چنین مشارکت سیاسی، امنیتی و نظامی با دولت سوریه تعهداتی مبنی بر حمایت های عملی در مواقع بروز خطر برای این کشور دارد.

در حالیکه اخیرا امریکا با هواپیماهای بمب افکن دورپرواز بی- 54 که  با پرواز از خاک امریکا مناطق مختلفی از سوریه را هدف بمباران سنگین قرار داده است و گویا قصد مجدد برای چنین عملیات های تخریبی را دارد، روسیه در مقابل چنین اقدامات تهاجمی و تجاوزگرانه کاخ سفید با چنان هواپیماهایی که هم تهدیدی جدی برای سوریه و هم منطقه و هم حتی خود روسیه محسوب میشود پیش بینی لازم را داشته باشد.

حتی بفرضی که در شکایت روسیه به شورای امنیت نه یکی بلکه ده ها بیانیه هم علیه امریکا صادر شود، امریکا در دنبال کردن مقاصد تهاجمی اش کوچکترین وقعی به چنین بیانیه های توخالی و فرمالیته ای نخواهد گذاشت. روسیه در قبال امنیت عراق تعهد و پیمانی ندارد هرچند که امنیت عراق هم بطور تسلسلی با سوریه و ترکیه و حتی مرزهای روسیه نیز گره خورده است اما اقدامات عملی در حفظ امنیت و حریم مرزهای سوریه امر مهمی است که روسیه در تامین ان باید مشارکت فعال داشته باشد.

اگرچه محور بزرگ مقاومت در گروه ها و یگان های متعدد در منطقه فعال بوده و به حملات امریکا در عراق و سوریه و یمن پاسخ مناسب خواهند داد اما من تا به حال عکس العمل بازدارنده ای از سمت روسیه بنا بر معاهدات امنیتی برای محافظت از سوریه و تقویت تسلیحاتی این کشور با سلاح های مناسبی که بتواند امریکا را مرعوب کند ندیده ام و بر عکس برای امریکا چنین متصور می شود که روسیه  توانایی و جرات لازم برای یاری رساندن به کشور همپیمان خود را ندارد و همین نکته خیال کاخ سفید را از جانب روسیه راحت خواهد کرد.

سخن من ان نیست که روسیه با امریکا مستقیما روبرو شود اما ارسال سلاح های پیشرفته پدافندی و همچنین سیستم های مدرن رادری روسیه به سوریه بنا بر معاهدات اساسی امنیتی و نظامی که با این کشور دارد می تواند از جمله اقدامات موثر در این باره باشد که با قوانین بین المللی در همپیمانی دو کشور مطابقت دارد.

 سوای مسئله منحصر به فرد سوریه، اساسا حضور هواپیماهای بی - 54 در منطقه که از جمله هواپیماهای استراتژیکی با توانایی بمباران های وسیع است بایست برای خود روسیه یک زنگ خطر باشد و موازنه تقریبی تسلیحاتی در سوریه نیز می تواند یک عکس العمل بجا و بموقع در مرعوب کردن امریکا در گسترش فرا خوانی تسلیحات غیر متعارف اش در منطقه و در غرب اسیا باشد.   
.
 

بهمن عزیز من کی گفتم روسیه همپیمان گروه های مقاومت هم هست بنده قسم نمی خورم که همچه چیزی نگفتم و چنین مطلبی که من بگویم روسیه با گروه های مقاومت همپیمانی دارد نگفتم چون حقیقتا و منطقا درست نیست.

امادر احادیث است که: " دوست دشمن تو دشمن توست و دشمن دشمن تو دوست توست"

دلم میخواهد می توانستم این مطلب را به اقای پوتین رو در رو بگویم که اگرچه تفاوت دیدگاه هایی در مقابل دشمن قداری مثل امریکا بین روسیه و گروه مقاومت وجود دارد اما چون هر دو سمت امریکا ی شیطان صفت را شناخته و دشمنی و عقب راندن این دیو در صدر امور مهم انها قرار دارد خواهی نخواهی در این بعد وجهه های مشترکی دارند و لذا تقویت ده ها یگان و گردان گروه مقاومت در واقع همان امر ایده الی است که روسیه در مصاف با امریکا انتظار دارد.

البته این گردان ها و گروههای مبارز انچه که برای ضربه زدن به پایگاه ها و ناوگانهای امریکا لازم است را در اختیار دارند اما تجهیزات بیشتر به معنای ضربه کاری تر به یگان های امریکایی است که این گروه ها می توانند بخوبی از عهده ان برایند بی انکه تلفات چندانی داشته باشند (بدلیل متحرک بودن و داشتن مقرهای زیر زمینی متعدد)

امریکا از نظر نیروهای پیاده و عملیات های زمینی انهم هزاران کیلومتر دور از امریکا کاملا ضعیف است و تلفات های سنگین میدهد، این قضیه هم در ویتنام و هم افغانستان مستندا اثبات شد. چیزی که بیش از همه کاخ سفید را می ترساند تلفات نیروهایش و متعاقبا اعتراض های داخلی در امریکا با پرچمداری خانواده های سربازان مقتول امریکایی است (بخصوص اگر جنگ طولانی و استهلاکی شود). نیروهای پیاده امریکا و در این منطقه ناوی های امریکا هیچگاه بدون جان پناه های زرهی و ناوهای مجهز که که در مقابل باران گلوله های مقابل سنگرشان محسوب میشود در محیط های باز با حریف روبرو نمی شوند و اگر بشوند تجربه تلفات سنگین انسانی در ویتنام و در رتبه دوم افغانستان برای انها تکرار خواهد شد.

انچه رکن اصلی تهاجمات امریکامحسوب می شود، نیروی هوایی ان است، با ده ها نوع هواپیما و بمب های مجهزو با حد اقل پیش فرستادن نیروهای پیاده انهم با حمایت و جان پناه های زرهی. طالبان درمصاف با نیروهای امریکایی و در همین رزم های زمینی در ایجاد تلفات سنگین، امریکا را بستوه اورده بود و امریکا علیرغم همه حملات هوایی اعم از جنگنده ها و هلیکوپترها و سی 130 های توپدار و پهبادها علیه طالبانی ها، در جنگ زمینی وامانده و درمانده شده بود و تلفات زیادی داد طوریکه دیدیم هنوز طالبان به دروازه های کابل نرسیده امریکا تمام نیروهایش را سریعا از افغانستان خارج کرده بود.

ژاپن در جنگ دوم جهانی مجرم بود چرا که یکی از سه محور شروع کننده جنگ برای استیلا بر دنیا بود و در این مورد شکی نیست اما سوای عملیات کامیکازه ژاپن که باعث غرق ده ها رزمناو و ناوهای نیروبر امریکا شد در یک عملیات زمینی که ناوهای امریکایی قصد پیاده کردن نیرو در یکی از سواحل ژاپن را داشتند (نام ان منطقه و عملیات امریکایی ها را نمی دانم) ردیف تیربارهای ژاپنی در سنگرهای بتونی بالای صخره ها فوج سربازان امریکایی را به معنای تمام خزان و قتل عام کردند طوریکه در تاریخ امریکا یکی از پر تلفات ترین عملیات ها ثبت شده است.

اینکه چرا یهود غاصب و امریکا در مناطق باز و بدون دژ و سنگر از رویارویی با حریف قدر ابا دارند اجازه دهید حقیقتی را که خداوند سبحان در قران کریم در این مورد فرموده است مثال بیاورم (البته بخشی از یک ایه است):

وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْب

و گمان کردند دژ های انها در مقابل الله مانعی هست و خداوند بر انها را از جایی که حساب نمی کردند دست یافت (غلبه کرد) و در دل انها رعب انداخت

در یک جنگی (یا شاید عموما جنگ ها) از رسول اکرم (ص) سوال شد شما چطور (بر سپاه بزرگ دشمن) غلبه یافتید، فرمودند: "غلبت بالرعب"  یعنی از ترسی که بر دشمن مستولی شد پیروز شدم و یقینا همان ترسی است که خداوند در ان ایه به ان اشاره فرموده است.

امروز ان رعب الهی را در بطن وجود کاخ سفید و ژنرال ها و نیروهایش مشاهده می کنید طوریکه با وجودیکه صدها جنگنده در ناوها و پایگاه ها دارند می روند بی - 54 می اورند!

و آیه ی شریفه دیگر:

لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَرَاءِ جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ

آنان جز در قريه‏ هايى كه داراى استحكاماتند يا از پشت ديوارها (مانع ها) با شما نخواهند جنگيد جنگشان بین خودشان سخت می نماید (شاید) آنان را متحد بپندارى (ولى) دلهايشان پراكنده است زيرا آنان مردمانى ‏اند كه تعقل ندارند (14)

لذا کافر حربی امروز،امریکا و اسراییل هم مشمول همین ایات محکمه قران عظیم می شوند بی هیچ شک و شبهه.

آقای پوتین هم بدانند که اسراییل و امریکا هر دو امروز در یک جبهه ی واحد قرار دارند و فریب رفت و امدها و دیدارهای مکر امیز اسراییلی های به کرملین را نخورد که احتمالا خود ایشان هم انها را شناخته اند و میدانند که چکترین ذره صداقتی در انها نیست وهدفشان خام کردن دولت روسیه با نقشه های خدعه امیز پنهان است.

و از طرفی هم خیالشان راحت باشد که حسابرسی اسرائیل با یگان ها و گردان های محور مقاومت است و نیازی به دخالت روسیه در این مورد نمی باشد اما مجهز کردن ارتش کشور سوریه به سلاح های دفاعی جهت حفظ امنیت مرزهایش در این موقعیت، نکته ای است که باید به ان توجه خاص داشت. اگر فردا یا فرداها امریکا واسراییل به مرزهای سوریه حمله کنند انوقت کمی برای چنین اقدامی دیر است. جناب اقای پوتین بجنبید تا دشمن نجنبیده، بالاخره در این میدان یک گرد و خاکی هم بکنید. هرچه عقب بکشید و به گفتگوهای سیاسی و شورای امنیت دلخوش کنید دشمن جلوتر می اید (البته ما پدرشان را در می اوریم)

در پایان از مقامات محترم کشور عذر میخواهم که بارها اعلان فرموده اند ایران از جنگ استقبال نمی کند اما به هر اقدام شیطنت باری پاسخی کوبنده خواهد داد، اما بنده چنان از جنایات اسراییل در غزه منقلبم که دلم می خواهد ارتش خبیث اسراییل را زیر و رو شود و زیر و رو خواهد شد.
 

در ضمن شنیده ام مقامات و نیروهای مسلح کشور سربلند یمن اعلان کرده اند، هر کشوری که با امریکا و انگلیس در یورش به تاسیسات یمن همراهی کند در لیست اهداف قوای این کشور قرار خواهد گرفت چه در حواشی یمن یا جاهای دیگر وبه هر واحد متحرک یا ثابت انها در منطقه حمله متقابل خواهد شد.

در مورد اینکه مرحوم میرزا بنا بر نیت مبارزه با اجانب و شهنشاهی دیکتاتور وقت و ایده یک حکومت ملی مبنی بر انقلاب مشروطه ان زمان پا به میدان مبارزه گذاشت حرفی نیست اما در گیر و داد کشمکش قدرت های خارجی در ایران و نابسامانی های داخلی و حکومت های مستبد و اصولا مسحور خارج، که شاخص ترین سردارش رضاخان دیکتاتور بود گروه جنگل با دایره کوچک تعداد نفرات اندک، عدم پشتیبانی توده های مردمی، عدم دسترسی به سلاح ، مهمات و تدرکات کافی، عدم پشتوانه های مداوم مالی، عدم پایگاه و شهرت سیاسی و اموری از این قبیل اگرچه برای حکومت مرکزی وقت باعث اخلال و زحمت متعددی شده بود اما چه برای دولت تزاری و چه حکومت کمونیستی بعد از ان و همچنین برای دولت و قوای انگلیس امر چندان مهم وخطیری محسوب نمی شد سعی می کردند با ملاقات خود وی یا دیگر اعضای گروه جنگل و متقاعد کردن میرزا بر خاتمه مبارزه قضیه را فیصله دهند و لذا بنا بر همان دلائلی که گفته شد میرزا کوچک خان و یارانش اندکش علیرغم شجاعت و  پایمردی در مبارزه با ان عوامل در نظر روسیه وقت و انگلیس گروه چندان با اهمیتی که بتواند ایده ای را بطور وسیع در ایران حاکم کند بحساب نمی امد. علاوه بر ان خیانت های متعددی که به میرزا شد سیر از میان رفتن نهضت جنگل را سریعتر کرد.
همچنین بایست تفاوت ان زمان با زمان حاضر را هم از همه ی جوانب در نظر گرفت. پاسخ نگرفتن میرزا برای ارسال کمک از لنین هم به همین دلائل بود چون وی و کلا شورای کمونیستی روسیه ان زمان برای نفوذ در ایران بدنبال معامله با اشخاص و تشکیلاتی بودند که سوابق و نفوذ حکومتی داشته و دارای قدرت های منطقه ای باشند و لذا اعتنایی به ارسال کمک به جانب یک گروه گمنام و کم تعداد نمی کردند (در ان زمان که رسانه های خبری و انتشاراتی بطور وسیع وجود نداشت و از طرفی حکومت های پادشاهی  بر انها تسلط داشتند و خیلی اخبار بیشتر در یک منطقه محدود دهان به دهان می گشت که گاه اصل خبر از یک یکنفر به نفر دیگر هم تغییر می کرد و عوامل حکومتی هم در تغییر و استحاله خبر نقش داشتند مثل انکه شایع می کردند گروه میرزا از آژانس های روس هستند)

قضیه روسیه و سوریه انهم در این زمان فرق دارد و قضیه مهم بین دو کشور بر اساس پیمان نامه ها و عهد نامه هایی است که بین سران هر دو کشور بطور رسمی و قابل اجرا از قبل امضاء شده است و طی مفاد ان هریک از کشورهای طرف موظف به حمایت و پشتیبانی کشور دیگر مبتنی بر مندرجات ان پیمان نامه هست و لذا در اینجا قضیه نامه غیر رسمی یک گروه مدافع وطن به یک حکومت خارجی برای درخواست کمک، مثل نامه ای که مرحوم میرزا به لنین نوشت نیست. چنین  پیمان نامه ی همکاری که در اینجا بین روسیه و سوریه وجود دارد منحصر به یک قرارداد اقتصادی و تجاری نیست بلکه اصل ان شامل مسائل امنیتی و نظامی می شود که امری در سطوح بالای بین الممالک بوده و لازم الاجرمی باشد.

لذا حرف من حمایت روسیه از گروه های مقاومت نبود موضوع چنین بود که همانطور که روسیه درریشه کن کردن داعش و خطر بزرگ ان در سوریه  مشارکت داشت امروز هم بایست بنا بر وجوب پیمان  نظامی-امنیتی بین دو کشور بهر نحو ممکن برای تامین امنیت سوریه در مقابل خطر هجوم امریکا و اسراییل به سوریه  اقدامات بازدارنده لازم را بعمل بیاورد مثل بازسازی یا نوسازی ارتش سوریه درمدافعه و حفظ امنیت مرزها و خاک و مرد م خود. ایا این کار خلاف معاهدات بین المللی بین کشورهاست، که نیست.

ایا مثلا اگر روسیه تعدادی از هواپیماهای سوخو 35 و میگ 35 اش را با اعلان قبلی بعنوان آموزش خلبانان سوری به ان کشور بفرستد کار خلافی کرده است و ایا با وجود پیمان مذبور امریکا و یا اسراییل خبیث می توانند اعتراضی بکنند؟ یا اینکه این اسراییل و امریکا هستند که با تجاوزهای هوایی و هدف قرار دادن تاسیسات کشور سوریه دارند خلاف های بزرگ بین المللی مرتکب می شوند؟


 

شما می فرمایید " سرزمین های اشغالی تحت کنترل رژیم صهیونیستی"، ایا سوریه هم جزء مناطق تحت کنترل صهیونیستی است؟

گفتید که "سقوط حکومت بشار اسد خط قرمز روسیه بود و جلوی آن ایستاد"، یعنی الان با جولان مدام هوایی امریکا و اسراییل در اسمان سوریه و هدف قرار دادن تاسیسات و افراد سوری با بمب و راکت، حکومت اقای اسد و تمامیت ارضی سوریه در امن و امان است؟

بفرمایید در چنین اوضاعی، وظائف روسیه در قبال سوریه بنا بر پیمان نظامی بین دو کشور چه می باشد؟

محور مقاومت سوریه علیرغم اینکه خصم بزرگ اسراییل اشغالگر و مردمکش است ایا تا بحال حملاتی را از سوریه به مواضع اسراییل انجام داده است؟  نه. البته دلیلش این نیست که نمی خواهد یا نمی تواند اما برای انکه در حال حاضرکه سوریه تازه از فتنه داعش خلاص شده درگیر جنگ دیگری نشود.

اما این اسراییل پلشت است که بی جهت و به بهانه تحرکات ضد اسراییلی در سوریه گاه و بیگاه به جاهایی از این کشور حمله هوایی می کند.

وقتی گروه های مقاومت هنوز اسراییل را تحت هیچ گلوله باران یا شلیک موشکی قرار نداده اند اسراییل چه بهانه ای برای حملات هوایی به سوریه دارد؟

من نمی گویم روسیه برود به سوریه با اسراییل بجنگد بلکه  می گویم مرادودات سیاسی و نظامی اش را بر اساس پیمان نامه همکاری با دولت سوریه بر قرار و حفظ کند که این به معنی جنگ با اسراییل نیست. یک مراوده معمول با دولت سوریه بر اساس معاهدات است که در حال حاضر هم سوریه با اسراییل در موقعیت جنگ نیست.

یعنی روسیه نه به نیت مخاصمه با اسراییل بلکه بر طبق معاهدات همکاری سیاسی و نظامی با سوریه با دولت ان در ارتباط باشد. حتی کمک های مالی و نظامی روسیه به سوریه هم به معنای درگیری با اسراییل نیست.

 اگر چنین است که گفتید خوب خوب است. من فکر کردم روسیه کاملا کنار کشیده است و حالا که مطلع شدم هم در سوریه حضور دارد و هم تقویت تسلیحاتی برای ارتش این کشور هم پیمانش دارد ناراحتی ام بر طرف شد اما بنظر من باید کمک های مالی و تسلیحاتی اش را افزایش دهد مخصوصا جهت نیروی هوایی سوریه.

البته انطور که اشاره داشتید ایران در کنار مرمت ویرانی هایی که داعش در سوریه سبب شد کمک های تکنولوژیکی نظامی هم دارد و لذا امروز سوریه باید بتواند موشک ها و پهباد های مورد نیاز ارتش خود را تولید و ذخیره سازی کند که این نکته هم مرا خوشحال میکند.

البته چه روسیه بنا بر معاهدات همکاری و چه ایران از نظر همیاری و کمک به دولت و ملت سوریه در باز سازی مناطق جنگ زده سوریه و تقویت ارتش سوریه بایست سیستم های راداری پیشرفته ای که دارند حالا یا نمونه های ساخته شده و یا تکنولوژی تولید ان را جهت نیروهای مسلح سوریه فراهم اورند که فکر کنم قبل توصیه من این کارها در حال انجام باشد. سوریه باید بتواند در مقابل تهدیدات احتمالی آینده توانایی کامل پاسخگویی به ان تهدیدات را داشته باشد.

از توضحیات اخری شما که باعث مسرت خاطر اینجانب شد تشکر می نمایم. چرا این مطالب را همان اول نگفتید که من این همه قلم فرسایی نکنم و باعث اتلاف وقت شما نشوم