مرکز انجمنهای تخصصی

اصل این میوه مربوط به کشور چین است و در این کشور با نام نایگ تاوو نامیده می شود. این میوه در سال 1961 وارد آمریکا شد و به کیوی تغییر نام داد و با این نام در تمام دنیا شناخته شد. کیوی جزو میوه هایی است که محافظت کننده بدن در برابر بیماری های عفونی است.مانند قرص آسپیرین باعث رقیق شدن خون می شود و به علت خاصیت کاهندگی بر سطر تری گلیسیرید ها، غلظت خون را کاهش داده، مانع تنگ شدن رگ ها شده و نهایتا از بروز سکته جلوگیری می کند.
ویتامین C موجود در این میوه مانند سایر مواد مغذی دارای ویتامین C، در کاهش علائم بیماری آسم موثر است. کیوی مانند هویج تقویت کننده بینایی است.
در کنار خواص تغذیه ای فراوانی که این میوه دارد، جزو میوه هایی است که دارای اگزالات است. اگزالات ترکیبی است که وقتی وارد بدن می شود ،در مایعات بدن باقی می ماند و باعث بروز عوارضی در کلیه ها و کیسه ی صفرا می شود. مصرف این میوه نباید 2 تا3 ساعت قبل و بعد از صرف لبنیات یا حتی قرص های کلسیم باشد، چون مانع جذب کلسیم می شود.