احتمال انتقال حیات از فضا به زمین
ارسال شده: یکشنبه ۱۹ آذر ۱۳۸۵, ۱:۰۵ ب.ظ
تحقیقات جدید نشان میدهد مطالعه حبابهای خالی موجود در یک شهاب سنگ بسیار قدیمی ممکن است بتواند به درک چگونگی پیدایش حیات در کره زمین کمک کند. به گزارش سایت اینترنتی `بیبیسینیوز`، دانشمندان سازمان هوانوردی و فضایی آمریکا اعلام کردند شهابسنگهایی نظیر شهابسنگی که در دریاچه `تگیش` واقع در کشور کانادا کشف شده ممکن است به پیدایش فرایندهای شیمیایی لازم برای ظهور حیات در زمین کمک کرده باشند.
بررسی حبابهای موجود در این شهابسنگ نشان میدهد عمر این حفرهها احتمالا از عمر منظومه شمسی نیز بیشتر است و ویژگیهای شیمیایی آنها نشان میدهد که این حبابها در دمای حدود منهای ۲۶۰درجه سانتیگراد، یا درواقع نزدیک به صفر مطلق، شکل گرفتهاند.
تجزیه و تحلیل حبابهای موجود در این شهابسنگ حاکی از آن است که آنها به همراه شهابسنگ و از فضا به زمین منتقل شدهاند و پس از ورود شهابسنگ به زمین شکل نگرفتهاند. به گفته دانشمندان مرکز فضایی `جانسون` در هوستون تگزاس، این حفرههای خالی ممکن است میلیاردها سال قبل حفاظ مناسبی را برای مولکولهای آلی که در آن زمان برای ظهور نخستین شکل حیات لازم بودهاند، ایجاد کرده باشند.
دکتر لیندزی کلر از این مرکز اعلام کرد این ساختارها ممکن است قدمی در جهت صحیح برای ایجاد یک غشای سلولی اولیه باشند.
وی افزود: هر چند این حفرهها را به هیچ وجه نمیتوان مشابه سلولها دانست اما به هرحال این حبابهای خالی در سطح خود دارای مولکولهای آلی بودهاند. مایک زولنسکی کارشناس سنگهای آسمانی سازمان `ناسا` نیز در این زمینه اظهار داشت که اگر همانگونه که ما تصور میکنیم این قبیل شهابسنگها در طول تاریخ زمین به وفور روی زمین سقوط کرده باشند، بنابراین کره زمین در زمان پیدایش نخستین اشکال حیات نیز پذیرای این حبابهای ساخته شده از جنس مواد آلی بوده است.
به گفته محققان `ناسا`، نسبت ایزوتوپهای عنصر هیدروژن درون این حبابها بسیار غیر عادی بوده و همین امر نشان میدهد آنها دارای منشاء زمینی نیستند و توسط این شهابسنگ از فضا به زمین منتقل شدهاند. دانشمندان عقیده دارند مواد آلی مشاهده شده درون این حبابها احتمالا به ابرهای سردی تعلق دارند که خورشید و سیارات منظومه شمسی بعدها از آن بوجود آمدهاند.
شهابسنگ مذکور در سال ۲۰۰۰بلافاصله پس از سقوط در دریاچه تگیش واقع در کانادا شناسایی شده بود. این شهابسنگ از آن زمان به صورت منجمد نگهداری میشود تا احتمال آلوده شدن آن به مواد زمینی به حداقل برسد.
منبع:پارس اسکای
بررسی حبابهای موجود در این شهابسنگ نشان میدهد عمر این حفرهها احتمالا از عمر منظومه شمسی نیز بیشتر است و ویژگیهای شیمیایی آنها نشان میدهد که این حبابها در دمای حدود منهای ۲۶۰درجه سانتیگراد، یا درواقع نزدیک به صفر مطلق، شکل گرفتهاند.
تجزیه و تحلیل حبابهای موجود در این شهابسنگ حاکی از آن است که آنها به همراه شهابسنگ و از فضا به زمین منتقل شدهاند و پس از ورود شهابسنگ به زمین شکل نگرفتهاند. به گفته دانشمندان مرکز فضایی `جانسون` در هوستون تگزاس، این حفرههای خالی ممکن است میلیاردها سال قبل حفاظ مناسبی را برای مولکولهای آلی که در آن زمان برای ظهور نخستین شکل حیات لازم بودهاند، ایجاد کرده باشند.
دکتر لیندزی کلر از این مرکز اعلام کرد این ساختارها ممکن است قدمی در جهت صحیح برای ایجاد یک غشای سلولی اولیه باشند.
وی افزود: هر چند این حفرهها را به هیچ وجه نمیتوان مشابه سلولها دانست اما به هرحال این حبابهای خالی در سطح خود دارای مولکولهای آلی بودهاند. مایک زولنسکی کارشناس سنگهای آسمانی سازمان `ناسا` نیز در این زمینه اظهار داشت که اگر همانگونه که ما تصور میکنیم این قبیل شهابسنگها در طول تاریخ زمین به وفور روی زمین سقوط کرده باشند، بنابراین کره زمین در زمان پیدایش نخستین اشکال حیات نیز پذیرای این حبابهای ساخته شده از جنس مواد آلی بوده است.
به گفته محققان `ناسا`، نسبت ایزوتوپهای عنصر هیدروژن درون این حبابها بسیار غیر عادی بوده و همین امر نشان میدهد آنها دارای منشاء زمینی نیستند و توسط این شهابسنگ از فضا به زمین منتقل شدهاند. دانشمندان عقیده دارند مواد آلی مشاهده شده درون این حبابها احتمالا به ابرهای سردی تعلق دارند که خورشید و سیارات منظومه شمسی بعدها از آن بوجود آمدهاند.
شهابسنگ مذکور در سال ۲۰۰۰بلافاصله پس از سقوط در دریاچه تگیش واقع در کانادا شناسایی شده بود. این شهابسنگ از آن زمان به صورت منجمد نگهداری میشود تا احتمال آلوده شدن آن به مواد زمینی به حداقل برسد.
منبع:پارس اسکای