زندگي و مرگ يک رئيس جمهور: جرالد فورد درگذشت
ارسال شده: چهارشنبه ۶ دی ۱۳۸۵, ۱۰:۱۷ ب.ظ
جرالد فورد رئيس جمهور اسبق آمريكا و تنها فردي كه در تاريخ آمريكا بدون انتخابات به اين سمت رسيد، در سن 93 سالگي درگذشت.
به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه «لوسآنجلستايمز»، بتي فورد همسر جرالد فورد طي بيانيه كوتاهي كه از سوي دفتر وي منتشر شد گفت: گفتن اين خبر خيلي دشوار است ولي بايد بگويم كه جرالد فورد كه يك همسر، پدر و پدربزرگ مهربان بود، در سن 93 سالگي درگذشت.
در اين بيانيه به محل فوت يا علت مرگ فورد اشاره نشده است.
جرالد فورد در ژانويه 2006 دچار بيماري ذاتالريه شد و به دليل عارضه قلبي دوبار تحت مداوا قرار گرفت.
وي پس از رونالد ريگان ديگر رئيس جمهور متوفي آمريكا كه او هم در سن 93 سالگي درگذشت، دومين رئيس جمهور آمريكا است كه تا اين سن عمر كرده است.
فورد تنها فردي بود كه در تاريخ رياست جمهوري آمريكا بدون انتخابات و توسط ريچارد نيكسون به سمت رياست جمهوري آمريكا منصوب شد.
جرالد رادولف فورد، چهارمين معاون رئيس جمهور (1974-1973) و سي و هشتمين رئيس جمهور آمريكا طي سالهاي 1974 تا 1977 در تاريخ 14 ژوييه سال 1913 در شهر اوماها واقع در ايالت نبراسكا به دنيا آمد.
Ford - 1916
وي نخستين رئيس جمهور غير منتخب آمريكا به شمار ميآيد كه از طريق آرا مستقيم مردم به عنوان معاون رئيس جمهور و رياست جمهوري برگزيده نشد بلكه ريچارد نيكسون (سي و هفتمين رئيس جمهور آمريكا و سلف فورد) در پي استعفاي معاونش يعني اسپيرو آگنيو، جرالد فورد را كانديداي معاونت رياست جمهوري معرفي كرد و هر دو مجلس قانونگذاري آمريكا نيز درخواست نيكسون را بر اساس اصلاحيه 25 قانون اساسي آمريكا مورد پذيرش قرار دادند. سرانجام زماني كه شخص نيكسون به دنبال افشاي رسوايي واترگيت در بعد از ظهر نهم اوت سال 1974 استعفا كرد، جرالد فورد به عنوان رئيس جمهور آمريكا منصوب شد.
فورد به همراه معاونش نلسون راكفلر تنها سياستمداران آمريكا به شمار ميآيند كه نه از راه انتخابات بلكه از طريق انتصاب به مقام معاونت رياست جمهوري نائل آمدند. فورد بعد از رونالد ريگان (چهلمين رئيس جمهور آمريكا) كه در پنجم ژوئن 2004 و در سن 93 سالگي درگذشت، كهنسالترين رئيس جمهور در قيد حيات آمريكا محسوب ميشد. وي هم چنين پس از ريگان دومين رئيس جمهور تاريخ آمريكاست كه بيش از ساير همتاهاي خود عمر كرده است.
ريگان دقيقا 93 سال و 120 روز در قيد حيات بود.
كودكي و جواني
جرالد فورد حاصل ازدواج لزلي لينچ كينگ و دوروتي آير گاردنر با نام لزس لينچ كينگ جي آر در ايالت نبراسكاي آمريكا ديده به جهان گشود. پدر و مادر فورد دو ماه پس از تولد فرزندشان از يكديگر جدا شدند و او پس از ازدواج مجدد مادرش به جرالد رادولف فورد تغيير نام يافت.
فورد در منطقه گرندپيدز ايالت ميشيگان بزرگ شد و براي تيم فوتبال دانشگاه ميشيگان در پست هافبك مياني بازيهاي درخشاني كرد.
هنرنماييهاي وي براي تيم وولورينز به حدي بود كه در سال 1934 به عنوان ارزشمندترين بازيكن فوتبال تيمش انتخاب شد. فورد در عين پرداختن به تحصيل به عضويت انجمن دانشجويي دكتا كاپا اپيلسون درآمد و با ظرف شويي به امرار معاش پرداخت. پس از آنكه در بهار سال 1034 با اخذ مدرك ديپلم فارغالتحصيل شد، پيشنهادهاي تيمهاي ديترويت لاينز و گرين پي پكرز از ليگ ملي آمريكا را رد كرد. زماني كه در دانشكده حقوق دانشگاه ييل مشغول به ادامه تحصيل شد، به گروهي به رهبري داگلاس استوارت پيوست كه در نظر داشتند با امضاي درخواست نامهاي دولت وقت را مجاب كنند تا قانون بيطرفي سال 1939 به مرحله اجرا گذارد. اين درخواست نامه كه به منظور اعلام بيطرفي آمريكا در جنگ جهاني دوم تهيه و تنظيم شده بود به طور گسترده در ميان پخش شد.
فورد كه از راه مربيگري فوتبال و بوكس به طور پاره وقت توانسته بود خرج تحصيل خود را فراهم آورد در سال 1941 از دانشگاه حقوق فارغالتحصيل شد.
وي از دوران كودكي به سازمان پيشاهنگان جوان آمريكا (BSA) ملحق شد و با كسب افتخارات متعدد به بالاترين درجه ممكن در اين سازمان يعني عقاب پيشاهنگي (Eagle Scout) دست پيدا كرد. اعضاي سازمان پيشاهنگان آمريكا كه در نهايت وارد ارتش اين كشور ميشوند به موازات كسب افتخارات و مدالها ترفيع درجه پيدا ميكنند. فورد عضويت خود در اين سازمان را يكي از غرورآميزترين افتخارات خود حتي پس از ورود به كاخ سفيد ميداند.
وي در اين باره گفته است: من نخستين رئيس جمهور آمريكا هستم كه مدال عقاب پيشاهنگي بر سينه او نصب شده است.
جنگ جهاني دوم
فورد در آوريل 1942 به قواي ذخيره نيروي دريايي آمريكا پيوست و به عنوان ناوبان دو مشغول به انجام خدمت شد. وي پس از فعاليت در برنامههاي تشخيص موقعيت در دانشكده هوايي كاروليناي شمالي به مربيگري بدنسازي پرداخت. در بهار سال 1943 خدمت خود را در ناو هواپيمابر USS Monterery آغاز كرد. او در ابتدا مدير ورزشي داخلي لشگر توپخانه ناو هواپيما بر بود و چندي بعد به عنوان معاون دريانوردي به انجام وظيفه پرداخت و در عملياتهاي بزرگي در جنوب اقيانوس آرام شركت داشت. فورد نه بر اثر شليك گلوله دشمن بلكه به خاطر وقوع توفاني سهمگين در درياي فيليپين در دسامبر سال 1944 تا يك قدمي مرگش پيش رفت، در حاليكه امواج خشمگين ناوبر هواپيما بر آمريكا را در محاصره خود در آورده بودند چيزي نمانده بود كه فورد از درون ناوبر به دريا پرت شده و غرق شود.
Ford - 1945
ناو جنگي كه در نتيجه آتش سوزي به شدت آسيب ديده بود ناگزير از كار افتاد و از سرويس تجهيزات ارتش خارج شد. فورد مابقي روزها در جريان جنگ جهاني دوم را خارج از ناوگان دريايي ارتش سپري كرد و در فوريه 1946 در مقام ناو سروان از ارتش ترخيص يافت.
رهبر اقليت حزب جمهوري خواه
جرالد فورد از سال 1949 تا 1973 به مدت 24 سال عضو مجلس نمايندگان آمريكا بود و در همين سالها به رهبري اقليت حزب جمهوريخواه نايل آمد.
تابوی تبلیغاتی انتخابات 1948
وي فرد بسيار محبوبي نزد راي دهندگان ايالت ميشيگان بود و همواره با اختلاف 60 درصد نسبت به ساير رقبا به مجلس راه پيدا ميكرد. او توانسته بود با مردم منطقه گرند رپيدز ارتباط بسيار گرم و نزديكي برقرار كند. فورد طي اولين مبارزات انتخاباتياش با كشاورزان ديدار كرد و به آنها وعده داد تا چنانچه به او راي دهند دوشادوش آنها در مزارع و كشت زارها كار كند و حتي گاوهايشان را بدوشد. نا گفته نماند كه فورد به وعده خود عمل كرد. وي در دوره تصدي خود به عنوان رهبر اقليت جمهوري خواهان در كميسيوني كه وظيفه تحقيق و تفحص در خصوص علل ترور جان اف كندي، رئيس جمهور آمريكا در سال 1961 تا 1963 را بر عهده داشت انجام وظيفه كرد.
فورد و ریچارد نیکسون (1963)
كميسيون مذكور سرانجام طي گزارش پاياني خود اعلام كرد كه لي هاروي اوسوالد به تنهايي در سوء قصد به جان كندي شركت كرد. فورد در خلال سالهاي 1965 تا 1973 در مقام رهبر اقليت مجلس نمايندگان آمريكا به لطف رهبري منصفانه و شخصيت ملايم و عوام پسندانهاش توجه و حمايت بسياري از اعضاي مجلس نمايندگان را به خود جلب كرد.
وي بيشتر اوقات از برنامههاي جامعه بزرگ ليندون جانسون رئيس جمهور وقت انتقاد ميكرد و ابتكارهاي او را بيثمر و غير لازم بر ميشمرد.
وي در انتقاد از سياستهاي جانسون در قبال جنگ ويتنام طي سخنراني آتشين تحت عنوان «چرا در جنگ ويتنام كوتاه آمدهايم»، رئيس جمهور كشورش را به دخالت در امور جنگي و مانع تراشي بر سر كار نيروهاي ارتش متهم ساخت.
فورد در كنار چهرههاي محبوبي چون سناتور اورت دركسن، از ايالت در كنفرانسهاي خبري متعددي در تلويزيون ملي آمريكا حضور يافت. دركسن و فورد طرحهاي خود راجع به جنگ ويتنام را به اطلاع رئيس جمهور رساند. جرالد فورد تلاشها براي استيضاح ويليام او داگلاس، قاضي ديوان عالي آمريكا را هدايت كرد و در سخنراني مهم داگلاس را به حمايت از فعاليتهاي خلاف اخلاق در احكام خود متهم كرد.
معاون رئيس جمهور
در پي استعفاي اسپيرو آگنيو، معاون ريچارد نيكسون در دهم اكتبر 1973 نيكسون جرالد فورد را به عنوان كانديداي جانشيني معاونش معرفي كرد. هر دو مجلس قانونگذاري آمريكا با اكثريت قاطع آرا فورد را در مقام معاونت رياست جمهوري منصوب كردند.
سناي آمريكا با 92 راي موافق در مقابل سه راي مخالف و مجلس نمايندگان نيز با 387 راي موافق در مقابل 35 راي مخالف كانديداي نيكسون را مورد تاييد قرار دادند.
1974: فورد در کنار لئونید برژنف (رئیس حزب کمونیست اتحاد شوروی) در حین امضای معاهدهء سالت
فورد از ديرباز يكي از صريحترين حاميان ريجارد نيكسون بود. وي با سفرهاي مختلف و ايراد سخنراني در پشتيباني از نيكسون به دفاع از سياستهاي او پرداخت. فورد در جريان سفرهاي خود به دستاوردهاي بيشمار رئيس جمهور اشاره كرد و رسوايي واترگيت را تبليغات رسانهها و موضوعي كم اهميت خواند.
رياست جمهوري
جرالد فورد به عنوان سي و هشتمين رئيس جمهور آمريكا در حضور وارن برگر رئيس ديوان عالي وقت مراسم تحليف خود را به جاي آورد.
هنگامي كه نيكسون در ادامه تشديد بحران ناشي از رسوايي واترگيت در نهم اوت 1974 استعفا كرد فورد زمام امور را عهدهدار شد و اين جمله را بر زبان آورد «كابوس طولاني ملي ما به پايان رسيد». به موازات اين انتصاب نلسون راكفلر، فرماندار سابق نيويورك از جانب وي به عنوان معاون رئيس جمهور انتخاب شد.
سياست خارجي
فورد در دوره رياست جمهوري خود با بحراني مربوط به حادثه ماياگوئز مواجه شد. در مه 1975 اندكي پس از به قدرت رسيدن خمرهاي سرخ در كامبوج نيروهاي اين كشور يك كشتي تجاري آمريكا با نام ماياگوئز را در آبهاي آزاد توقيف كردند. فورد با هدف نجات خدمه اين كشتي جمعي از تفنگداران نيروي دريايي آمريكا را به منطقه فرستاد؛ اما ظاهرا نيروهاي مذكور به اشتباه در جزيره ديگري وارد و با مقاومت غير منتظرهاي روبرو نشدند در جريان عمليات آزادسازي ملوانان كشتي ماياكوئز 50 عضو ارتش زخمي و 41 تن كشته شدند.
از سربازان خمرهاي سرخ نيز 60 تن كشته شدند و برخي از پرسنل نيروي هوايي از پاي در آمدند.
رياست جمهوري فورد با آخرين مرحله از خروج نظاميان آمريكايي از ويتنام در جريان عمليات "باد پي در پي" همراه بود. در تاريخ 29 و 30 آوريل 1975 سفارت آمريكا در سايگون (پايتخت ويتنام جنوبي كه در همان سال توسط ويت كنگها سقوط كرد) به علت تشديد بحران و ناآرامي تخليه شد.
سوء قصد
در پنجم سپتامبر سال 1975 زماني كه فورد در شهر ساكرامنتو واقع در ايالت كاليفرنيا با دوستداران و هواداران خود ديدار ميكرد يكي از پيروان چارلز مانسون تپانچه كاليبر 25 را به شكم او نشانه رفت، در جريان اين سو قصد گلولهاي شليك نشد و به هيچ فردي آسيب نرسيد.
فورد در حلقهء امنیتی ماموران (اندکی پس از سوء قصد)
هفده سال بعد از اين حادثه، زن ديگري با نام سارا جين مورد قصد ترور فورد در سانفرانسيسكو را داشت كه اين توطئه با تيزبيني يكي از ناظران خنثي شد.
در کنار همسرش (1976)
سالهاي دور از كاخ سفيد
فورد سياستمداري نسبتا فعال پس از پايان دوران رياست جمهورياش به شمار ميآيد. وي هم چنان در مراسم و رويدادهاي تاريخي و همايشهاي مهم از جمله مراسم آغاز به كار روساي جمهور يادبود شخصيتهاي برجسته عرصه سياست آمريكا شركت كرد. وي در سال 1981 كتابخانه و موزه شخصي خود را در شهر گرندرپيدز واقع در ايالت ميشيگان احداث كرد. فورد تا آخرين روزهاي زندگي طرفدار پر و پا قرص تيم فوتبال ميشيگان بود و به مناسبت صدمين بازي اوهايو و ميشيگان پيامي را از طريق نوار ويديويي به اعضاي دو ميت ارسال داشت.
او در زمينه مناقشات سياسي داخلي آمريكا موضعي انتقادي و صريح داشت. وي اگر چه در جريان مبارزات انتخاباتياش در سال 1976 اصولا محافظهكاري ميانهرو تلقي ميشد اما در سالهاي اخير به طور مثال در مقوله سقط جنين از مواضع جمهوريخواهان حمايت كرد. وي با طرح ايجاد اتحاديههاي مدني براي هم جنسبازان موافقت كرد و از جمهوري خواهان مصرانه خواست تا از استيضاح بيل كلينتون در اواخر دهه 1990 دست بردارند.
فورد در سالهاي پاياني زندگي خود وقت زيادي را به همراه همسرش صرف دادن امضاي يادگاري به هواداران خود ميكرد.
سيل درخواستها براي امضا يادگاري آنچنان بود كه فورد و همسرش طي بيانيهاي اعلام كردند ديگر توان برآورده ساختن تقاضاي هزاران تن از هواداران را ندارند.
نگرانيها بابت سلامتي فورد
از سال 2000 سلامت جسماني فورد به واسطه كهولت سن وي در معرض خطر قرار گرفت. از نخستين بار در ايالت فيلادلفيا زماني كه در همايش كنگره جمهوري خواهان در سال 2000 شركت داشت دچار سكته مغزي خفيفي شد.
باوجود اين فورد از سلامت جسماني كافي برخوردار بود و در برنامه Larry King Live شركت و لري كينگ مجري مشهور سيانان با وي مصاحبه كرد. فورد در ژوين 2004 در مراسم تدفين رونالد ريگان رئيس جمهور اسبق آمريكا حضور يافت. اما پس از اوت همان سال به شدت ضعيف شد و براي نخستين بار در طول حياتش در همايش كنگره جمهوري خواهان در سال 2004 كه در نيويورك برگزار شد شركت نكرد. وي در سن 91 سالگي بعلت كسالت در مراسم تحليف جورج بوش رئيس جمهور فعلي اين كشور حاضر نشد.
از چپ به راست: جرالد فورد، روناد ریگان، جرج بوش، ریچارد نیکسون، جیمی کارتر
جيمي كارتر، رئيس جمهور اسبق آمريكا دوست صميمي فورد در نوامبر 2005 در مصاحبهاي با لري كينگ اظهار داشت كه دوستش ديگر شبها از خانه خارج نميشود و قادر به ايراد سخنراني نيست. اما در كل حالش خوب است.
فورد در دسامبر 2005 بنا به گفته پزشكانش بعلت سرماخوردگي معمولي براي مدت بسيار كوتاهي در بيمارستان بستري و يكسري آزمايشات بر روي وي انجام شد.
در 16 ژانويه 2006 نيز به علت ابتلا به ذاتالريه بستري شد.
فورد و جیمی کارتر: دوستان
دبلیو بوش و جرالد فورد (23 آوریل 2006)
[External Link Removed for Guests]
به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه «لوسآنجلستايمز»، بتي فورد همسر جرالد فورد طي بيانيه كوتاهي كه از سوي دفتر وي منتشر شد گفت: گفتن اين خبر خيلي دشوار است ولي بايد بگويم كه جرالد فورد كه يك همسر، پدر و پدربزرگ مهربان بود، در سن 93 سالگي درگذشت.
در اين بيانيه به محل فوت يا علت مرگ فورد اشاره نشده است.
جرالد فورد در ژانويه 2006 دچار بيماري ذاتالريه شد و به دليل عارضه قلبي دوبار تحت مداوا قرار گرفت.
وي پس از رونالد ريگان ديگر رئيس جمهور متوفي آمريكا كه او هم در سن 93 سالگي درگذشت، دومين رئيس جمهور آمريكا است كه تا اين سن عمر كرده است.
فورد تنها فردي بود كه در تاريخ رياست جمهوري آمريكا بدون انتخابات و توسط ريچارد نيكسون به سمت رياست جمهوري آمريكا منصوب شد.
جرالد رادولف فورد، چهارمين معاون رئيس جمهور (1974-1973) و سي و هشتمين رئيس جمهور آمريكا طي سالهاي 1974 تا 1977 در تاريخ 14 ژوييه سال 1913 در شهر اوماها واقع در ايالت نبراسكا به دنيا آمد.
Ford - 1916
وي نخستين رئيس جمهور غير منتخب آمريكا به شمار ميآيد كه از طريق آرا مستقيم مردم به عنوان معاون رئيس جمهور و رياست جمهوري برگزيده نشد بلكه ريچارد نيكسون (سي و هفتمين رئيس جمهور آمريكا و سلف فورد) در پي استعفاي معاونش يعني اسپيرو آگنيو، جرالد فورد را كانديداي معاونت رياست جمهوري معرفي كرد و هر دو مجلس قانونگذاري آمريكا نيز درخواست نيكسون را بر اساس اصلاحيه 25 قانون اساسي آمريكا مورد پذيرش قرار دادند. سرانجام زماني كه شخص نيكسون به دنبال افشاي رسوايي واترگيت در بعد از ظهر نهم اوت سال 1974 استعفا كرد، جرالد فورد به عنوان رئيس جمهور آمريكا منصوب شد.
فورد به همراه معاونش نلسون راكفلر تنها سياستمداران آمريكا به شمار ميآيند كه نه از راه انتخابات بلكه از طريق انتصاب به مقام معاونت رياست جمهوري نائل آمدند. فورد بعد از رونالد ريگان (چهلمين رئيس جمهور آمريكا) كه در پنجم ژوئن 2004 و در سن 93 سالگي درگذشت، كهنسالترين رئيس جمهور در قيد حيات آمريكا محسوب ميشد. وي هم چنين پس از ريگان دومين رئيس جمهور تاريخ آمريكاست كه بيش از ساير همتاهاي خود عمر كرده است.
ريگان دقيقا 93 سال و 120 روز در قيد حيات بود.
كودكي و جواني
جرالد فورد حاصل ازدواج لزلي لينچ كينگ و دوروتي آير گاردنر با نام لزس لينچ كينگ جي آر در ايالت نبراسكاي آمريكا ديده به جهان گشود. پدر و مادر فورد دو ماه پس از تولد فرزندشان از يكديگر جدا شدند و او پس از ازدواج مجدد مادرش به جرالد رادولف فورد تغيير نام يافت.
فورد در منطقه گرندپيدز ايالت ميشيگان بزرگ شد و براي تيم فوتبال دانشگاه ميشيگان در پست هافبك مياني بازيهاي درخشاني كرد.
هنرنماييهاي وي براي تيم وولورينز به حدي بود كه در سال 1934 به عنوان ارزشمندترين بازيكن فوتبال تيمش انتخاب شد. فورد در عين پرداختن به تحصيل به عضويت انجمن دانشجويي دكتا كاپا اپيلسون درآمد و با ظرف شويي به امرار معاش پرداخت. پس از آنكه در بهار سال 1034 با اخذ مدرك ديپلم فارغالتحصيل شد، پيشنهادهاي تيمهاي ديترويت لاينز و گرين پي پكرز از ليگ ملي آمريكا را رد كرد. زماني كه در دانشكده حقوق دانشگاه ييل مشغول به ادامه تحصيل شد، به گروهي به رهبري داگلاس استوارت پيوست كه در نظر داشتند با امضاي درخواست نامهاي دولت وقت را مجاب كنند تا قانون بيطرفي سال 1939 به مرحله اجرا گذارد. اين درخواست نامه كه به منظور اعلام بيطرفي آمريكا در جنگ جهاني دوم تهيه و تنظيم شده بود به طور گسترده در ميان پخش شد.
فورد كه از راه مربيگري فوتبال و بوكس به طور پاره وقت توانسته بود خرج تحصيل خود را فراهم آورد در سال 1941 از دانشگاه حقوق فارغالتحصيل شد.
وي از دوران كودكي به سازمان پيشاهنگان جوان آمريكا (BSA) ملحق شد و با كسب افتخارات متعدد به بالاترين درجه ممكن در اين سازمان يعني عقاب پيشاهنگي (Eagle Scout) دست پيدا كرد. اعضاي سازمان پيشاهنگان آمريكا كه در نهايت وارد ارتش اين كشور ميشوند به موازات كسب افتخارات و مدالها ترفيع درجه پيدا ميكنند. فورد عضويت خود در اين سازمان را يكي از غرورآميزترين افتخارات خود حتي پس از ورود به كاخ سفيد ميداند.
وي در اين باره گفته است: من نخستين رئيس جمهور آمريكا هستم كه مدال عقاب پيشاهنگي بر سينه او نصب شده است.
جنگ جهاني دوم
فورد در آوريل 1942 به قواي ذخيره نيروي دريايي آمريكا پيوست و به عنوان ناوبان دو مشغول به انجام خدمت شد. وي پس از فعاليت در برنامههاي تشخيص موقعيت در دانشكده هوايي كاروليناي شمالي به مربيگري بدنسازي پرداخت. در بهار سال 1943 خدمت خود را در ناو هواپيمابر USS Monterery آغاز كرد. او در ابتدا مدير ورزشي داخلي لشگر توپخانه ناو هواپيما بر بود و چندي بعد به عنوان معاون دريانوردي به انجام وظيفه پرداخت و در عملياتهاي بزرگي در جنوب اقيانوس آرام شركت داشت. فورد نه بر اثر شليك گلوله دشمن بلكه به خاطر وقوع توفاني سهمگين در درياي فيليپين در دسامبر سال 1944 تا يك قدمي مرگش پيش رفت، در حاليكه امواج خشمگين ناوبر هواپيما بر آمريكا را در محاصره خود در آورده بودند چيزي نمانده بود كه فورد از درون ناوبر به دريا پرت شده و غرق شود.
Ford - 1945
ناو جنگي كه در نتيجه آتش سوزي به شدت آسيب ديده بود ناگزير از كار افتاد و از سرويس تجهيزات ارتش خارج شد. فورد مابقي روزها در جريان جنگ جهاني دوم را خارج از ناوگان دريايي ارتش سپري كرد و در فوريه 1946 در مقام ناو سروان از ارتش ترخيص يافت.
رهبر اقليت حزب جمهوري خواه
جرالد فورد از سال 1949 تا 1973 به مدت 24 سال عضو مجلس نمايندگان آمريكا بود و در همين سالها به رهبري اقليت حزب جمهوريخواه نايل آمد.
تابوی تبلیغاتی انتخابات 1948
وي فرد بسيار محبوبي نزد راي دهندگان ايالت ميشيگان بود و همواره با اختلاف 60 درصد نسبت به ساير رقبا به مجلس راه پيدا ميكرد. او توانسته بود با مردم منطقه گرند رپيدز ارتباط بسيار گرم و نزديكي برقرار كند. فورد طي اولين مبارزات انتخاباتياش با كشاورزان ديدار كرد و به آنها وعده داد تا چنانچه به او راي دهند دوشادوش آنها در مزارع و كشت زارها كار كند و حتي گاوهايشان را بدوشد. نا گفته نماند كه فورد به وعده خود عمل كرد. وي در دوره تصدي خود به عنوان رهبر اقليت جمهوري خواهان در كميسيوني كه وظيفه تحقيق و تفحص در خصوص علل ترور جان اف كندي، رئيس جمهور آمريكا در سال 1961 تا 1963 را بر عهده داشت انجام وظيفه كرد.
فورد و ریچارد نیکسون (1963)
كميسيون مذكور سرانجام طي گزارش پاياني خود اعلام كرد كه لي هاروي اوسوالد به تنهايي در سوء قصد به جان كندي شركت كرد. فورد در خلال سالهاي 1965 تا 1973 در مقام رهبر اقليت مجلس نمايندگان آمريكا به لطف رهبري منصفانه و شخصيت ملايم و عوام پسندانهاش توجه و حمايت بسياري از اعضاي مجلس نمايندگان را به خود جلب كرد.
وي بيشتر اوقات از برنامههاي جامعه بزرگ ليندون جانسون رئيس جمهور وقت انتقاد ميكرد و ابتكارهاي او را بيثمر و غير لازم بر ميشمرد.
وي در انتقاد از سياستهاي جانسون در قبال جنگ ويتنام طي سخنراني آتشين تحت عنوان «چرا در جنگ ويتنام كوتاه آمدهايم»، رئيس جمهور كشورش را به دخالت در امور جنگي و مانع تراشي بر سر كار نيروهاي ارتش متهم ساخت.
فورد در كنار چهرههاي محبوبي چون سناتور اورت دركسن، از ايالت در كنفرانسهاي خبري متعددي در تلويزيون ملي آمريكا حضور يافت. دركسن و فورد طرحهاي خود راجع به جنگ ويتنام را به اطلاع رئيس جمهور رساند. جرالد فورد تلاشها براي استيضاح ويليام او داگلاس، قاضي ديوان عالي آمريكا را هدايت كرد و در سخنراني مهم داگلاس را به حمايت از فعاليتهاي خلاف اخلاق در احكام خود متهم كرد.
معاون رئيس جمهور
در پي استعفاي اسپيرو آگنيو، معاون ريچارد نيكسون در دهم اكتبر 1973 نيكسون جرالد فورد را به عنوان كانديداي جانشيني معاونش معرفي كرد. هر دو مجلس قانونگذاري آمريكا با اكثريت قاطع آرا فورد را در مقام معاونت رياست جمهوري منصوب كردند.
سناي آمريكا با 92 راي موافق در مقابل سه راي مخالف و مجلس نمايندگان نيز با 387 راي موافق در مقابل 35 راي مخالف كانديداي نيكسون را مورد تاييد قرار دادند.
1974: فورد در کنار لئونید برژنف (رئیس حزب کمونیست اتحاد شوروی) در حین امضای معاهدهء سالت
فورد از ديرباز يكي از صريحترين حاميان ريجارد نيكسون بود. وي با سفرهاي مختلف و ايراد سخنراني در پشتيباني از نيكسون به دفاع از سياستهاي او پرداخت. فورد در جريان سفرهاي خود به دستاوردهاي بيشمار رئيس جمهور اشاره كرد و رسوايي واترگيت را تبليغات رسانهها و موضوعي كم اهميت خواند.
رياست جمهوري
جرالد فورد به عنوان سي و هشتمين رئيس جمهور آمريكا در حضور وارن برگر رئيس ديوان عالي وقت مراسم تحليف خود را به جاي آورد.
هنگامي كه نيكسون در ادامه تشديد بحران ناشي از رسوايي واترگيت در نهم اوت 1974 استعفا كرد فورد زمام امور را عهدهدار شد و اين جمله را بر زبان آورد «كابوس طولاني ملي ما به پايان رسيد». به موازات اين انتصاب نلسون راكفلر، فرماندار سابق نيويورك از جانب وي به عنوان معاون رئيس جمهور انتخاب شد.
سياست خارجي
فورد در دوره رياست جمهوري خود با بحراني مربوط به حادثه ماياگوئز مواجه شد. در مه 1975 اندكي پس از به قدرت رسيدن خمرهاي سرخ در كامبوج نيروهاي اين كشور يك كشتي تجاري آمريكا با نام ماياگوئز را در آبهاي آزاد توقيف كردند. فورد با هدف نجات خدمه اين كشتي جمعي از تفنگداران نيروي دريايي آمريكا را به منطقه فرستاد؛ اما ظاهرا نيروهاي مذكور به اشتباه در جزيره ديگري وارد و با مقاومت غير منتظرهاي روبرو نشدند در جريان عمليات آزادسازي ملوانان كشتي ماياكوئز 50 عضو ارتش زخمي و 41 تن كشته شدند.
از سربازان خمرهاي سرخ نيز 60 تن كشته شدند و برخي از پرسنل نيروي هوايي از پاي در آمدند.
رياست جمهوري فورد با آخرين مرحله از خروج نظاميان آمريكايي از ويتنام در جريان عمليات "باد پي در پي" همراه بود. در تاريخ 29 و 30 آوريل 1975 سفارت آمريكا در سايگون (پايتخت ويتنام جنوبي كه در همان سال توسط ويت كنگها سقوط كرد) به علت تشديد بحران و ناآرامي تخليه شد.
سوء قصد
در پنجم سپتامبر سال 1975 زماني كه فورد در شهر ساكرامنتو واقع در ايالت كاليفرنيا با دوستداران و هواداران خود ديدار ميكرد يكي از پيروان چارلز مانسون تپانچه كاليبر 25 را به شكم او نشانه رفت، در جريان اين سو قصد گلولهاي شليك نشد و به هيچ فردي آسيب نرسيد.
فورد در حلقهء امنیتی ماموران (اندکی پس از سوء قصد)
هفده سال بعد از اين حادثه، زن ديگري با نام سارا جين مورد قصد ترور فورد در سانفرانسيسكو را داشت كه اين توطئه با تيزبيني يكي از ناظران خنثي شد.
در کنار همسرش (1976)
سالهاي دور از كاخ سفيد
فورد سياستمداري نسبتا فعال پس از پايان دوران رياست جمهورياش به شمار ميآيد. وي هم چنان در مراسم و رويدادهاي تاريخي و همايشهاي مهم از جمله مراسم آغاز به كار روساي جمهور يادبود شخصيتهاي برجسته عرصه سياست آمريكا شركت كرد. وي در سال 1981 كتابخانه و موزه شخصي خود را در شهر گرندرپيدز واقع در ايالت ميشيگان احداث كرد. فورد تا آخرين روزهاي زندگي طرفدار پر و پا قرص تيم فوتبال ميشيگان بود و به مناسبت صدمين بازي اوهايو و ميشيگان پيامي را از طريق نوار ويديويي به اعضاي دو ميت ارسال داشت.
او در زمينه مناقشات سياسي داخلي آمريكا موضعي انتقادي و صريح داشت. وي اگر چه در جريان مبارزات انتخاباتياش در سال 1976 اصولا محافظهكاري ميانهرو تلقي ميشد اما در سالهاي اخير به طور مثال در مقوله سقط جنين از مواضع جمهوريخواهان حمايت كرد. وي با طرح ايجاد اتحاديههاي مدني براي هم جنسبازان موافقت كرد و از جمهوري خواهان مصرانه خواست تا از استيضاح بيل كلينتون در اواخر دهه 1990 دست بردارند.
فورد در سالهاي پاياني زندگي خود وقت زيادي را به همراه همسرش صرف دادن امضاي يادگاري به هواداران خود ميكرد.
سيل درخواستها براي امضا يادگاري آنچنان بود كه فورد و همسرش طي بيانيهاي اعلام كردند ديگر توان برآورده ساختن تقاضاي هزاران تن از هواداران را ندارند.
نگرانيها بابت سلامتي فورد
از سال 2000 سلامت جسماني فورد به واسطه كهولت سن وي در معرض خطر قرار گرفت. از نخستين بار در ايالت فيلادلفيا زماني كه در همايش كنگره جمهوري خواهان در سال 2000 شركت داشت دچار سكته مغزي خفيفي شد.
باوجود اين فورد از سلامت جسماني كافي برخوردار بود و در برنامه Larry King Live شركت و لري كينگ مجري مشهور سيانان با وي مصاحبه كرد. فورد در ژوين 2004 در مراسم تدفين رونالد ريگان رئيس جمهور اسبق آمريكا حضور يافت. اما پس از اوت همان سال به شدت ضعيف شد و براي نخستين بار در طول حياتش در همايش كنگره جمهوري خواهان در سال 2004 كه در نيويورك برگزار شد شركت نكرد. وي در سن 91 سالگي بعلت كسالت در مراسم تحليف جورج بوش رئيس جمهور فعلي اين كشور حاضر نشد.
از چپ به راست: جرالد فورد، روناد ریگان، جرج بوش، ریچارد نیکسون، جیمی کارتر
جيمي كارتر، رئيس جمهور اسبق آمريكا دوست صميمي فورد در نوامبر 2005 در مصاحبهاي با لري كينگ اظهار داشت كه دوستش ديگر شبها از خانه خارج نميشود و قادر به ايراد سخنراني نيست. اما در كل حالش خوب است.
فورد در دسامبر 2005 بنا به گفته پزشكانش بعلت سرماخوردگي معمولي براي مدت بسيار كوتاهي در بيمارستان بستري و يكسري آزمايشات بر روي وي انجام شد.
در 16 ژانويه 2006 نيز به علت ابتلا به ذاتالريه بستري شد.
فورد و جیمی کارتر: دوستان
دبلیو بوش و جرالد فورد (23 آوریل 2006)
[External Link Removed for Guests]