تجربه و شلاق خوردن تيم!
ارسال شده: شنبه ۲۳ دی ۱۳۸۵, ۱۱:۵۳ ب.ظ
اگر تا به حال با یک بسکتبالیست بلند قد برخورد نداشته اید، بی شک نمی توانید حس کوتاه قدهای عالم را درک کنید. اما چه خوش گفته اند، سرو هر چقدر بلندتر سر به زیرتر! بسکتبال رشته ای است که بازیکنان آرام و پرتلاشی دارد. به تازگی روح جدیدی در تیم ملی بسکتبال ایران دویده و در این میان یک جوان سنندجی در این تیم خوش درخشیده است. گرچه بدشانسی و آسیب دیدگی موجب شد تیم ملی از وجود وی در مسابقه های امسال بهره نبرد، اما آینده همچنان مانند طلوع خورشید هر روز صبح روشن است. در ادامه متن کامل گفتگوی «بازتاب ورزشی» را با «حامد سهراب» نژاد می خوانید:
بازتاب: آقاي سهرابنژاد خودتان را بیشتر معرفي كنید بسكتبال را از كجا آغاز كردهايد؟
سهرابنژاد: من حامد سهرابنژاد، 24 سال سن دارم و متولد شهر سنندج هستم. از چهارم دبستان بسكتبال را شروع كرده و در سال 77 به تيم ملي جوانان دعوت شدم و از آن به بعد، در تيم ملي جوانان و سپس اميد و در سال 79 در تيم ملي بزرگسالان بازي كردم و تاكنون هم موفق به كسب چند مقام اولي و دومي در غرب آسيا شدهام. سال 79 با نخستين باشگاه خود؛ يعني پيكان قرارداد بستم و سال 80 به «صباباتري» پيوستم و سه سال در اين باشگاه بازي كردم و سال 84 دوباره به پيكان برگشتم و در حال حاضر هم عضو باشگاه پيكان هستم، ولي به علت مصدوميت از ناحيه كمر، قادر به بازي نيستم. در سطح ملي پنج بار قهرماني غرب آسيا را در كارنامه خود دارم؛ چهار بار با تيم بزرگسالان و يك بار با تيم اميد. در سطح باشگاهي هم در سوپرليگ دو قهرماني و دو نايبقهرماني و يك سومي را در كارنامهام دارم.
بازتاب: ماجرای این مصدومیت بی موقع چه بود؟
سهرابنژاد: من از سال گذشته دچار كمر درد شديد بودم، ولي در مسابقات با همين وضع بازي كردم كه بسيار من را اذيت كرد تا جايي كه امسال مجبور شدم كه مورد عمل جراحي قرار بگيرم. ديسك مهره 4 و 5 من پاره شده بود و الان حدود 5 ماه از تاريخ عمل ميگذرد و هماكنون آبدرماني و فيزيوتراپي را تحت نظر دكتر فرهادي شروع كردهام و انشاءالله بتوانم از سال 86 تمريناتم را به صورت جدي از سر گيرم.
بازتاب: پيشرفت بسكتبال ايران در چند سال اخير چگونه است؟ ما در نوجوان و جوانان خوب نتيجه ميگيريم ولي در سطح بزرگسالان با مشكل روبهرو ميشويم و حتي تيمي كه در جوانان و حتي اميد، جزو 3 تيم برتر آسياست، در سطح بزرگسالان به سختي جزو 4 تيم صعودكننده است؟
سهرابنژاد: مسابقات بزرگسالان را نميشود با جوانان يا اميد مقايسه كرد. سطح بازيها بسيار متفاوت است.
بازتاب: ولي بزرگسالان را هم همان بازيكناني تشكيل ميدهند كه در رده اميد و جوانان بازي ميكنند؟ پس چرا آنقدر سطح متفاوت است؟
سهرابنژاد: خب، مسلما همينگونه است. بسكتبال در 3، 4 سال اخير با زحمات آقاي مشحون و فدراسيون پيشرفت خوبي داشته و نخستين بار تيم جوان ما نايب قهرمان آسيا شد و بعد اميدها اول شدند و بزرگسالان ما هم در بازيهاي آسيايي اخير كار بزرگي را انجام دادند و پس از 55 سال سوم آسيا شدند. مردم هم حمايت زيادي كردند، به گونهاي كه حمايت باشگاهها و حضور بازيكنان خارجي هم از علل ديگر پيشرفت بوده است.
بازتاب: آيا سطح كنوني بسكتبال ما با وجود اين تيم كه شايد در نوع خود منحصر به فرد بود، از رده جوانان اين بازيكنان در كنار هم بازي ميكردند تا بزرگسالان. آيا ما بايد به پيشرفت بيشتر هم اميدوار باشيم يا اين نهايت صعود ماست؟
سهرابنژاد: بله، اين تيم از نوجوانان با هم بودند، ولي نميتوانيم بگوييم كه سطح بسكتبال ما همين است. همه كشورها در حال پيشرفت هستند و ما هم مسلما بايد تلاشمان را كنم تا سرعت پيشرفتمان را بيشتر كنيم. ما در بازيهاي آسيايي سال گذشته در دوحه در نيمه نخست، چين را شكست داديم و نيمه دوم، مغلوب آنان شديم؛ بنابراين، جاي زيادي براي پيشرفت داريم.
بازتاب: درباره بازيهاي آسيايي اخير چه؟ تيم ايران در حضور بزرگاني مانند كره و ژاپن خيلي موفق بود؛ اين جهش نتيجه چه بود؟
سهرابنژاد: عوامل بسياري دست به دست هم دادند تا اين نتيجه خوب به دست آمد. بازيكنان از سنين پايين در كنار يكديگر بازي كرده و با هم بزرگ شدند. فدراسيون حمايت خيلي خوبي كرد. بازيهاي تداركاتي خيلي خوب بود. از دو سال پيش، اين تيم تقريبا مرتب در اردو بود. يك عامل مهم ديگر هم ليگ بسيار خوب ما در سال گذشته بود كه خيلي تأثير داشت. حدود 34 بازيكن آمريكايي در ليگ ما بازي ميكردند كه تأثير زيادي روي بازيكنان داشته است.
بازتاب: در مورد بازيكنان خارجي چطور؟ چه تأثيري داشتهاند به ويژه تأثير روحي؟ يكي از مشكلات اصلي ما نبود بازيهاي تداركاتي خوب و مهم است كه اعتماد به نفس بازيكنان را افزايش دهد. آيا بازيكنان خارجي تأثيري در اين امر داشتهاند؟
سهرابنژاد: بله مطمئنا. از اين جنبه هم تأثير خواهند داشت. مثلا من با بازيكناني مانند «آندره پيتز» و «اورتز وهال» همبازي بودم. آنان تأثير خيلي خوبي بر تواناييها و ديدگاه من نسبت به بسكتبال داشتند. تجربياتي را كه آنان در لحظات حساس بازيها داشتند، ما نداشتيم و خوشبختانه اين مسابقات در ليگ برتر بسكتبال و به ويژه در بازيهاي پلي آف و فينال به ما منتقل شد.
بازتاب: پس بازيهاي تداركاتي بزرگ چه؟ شاید مؤثر نیست؟!
سهرابنژاد: رقابت با تيمهاي قوي، خود باعث كسب تجربه و شلاق خوردن تيم ميشود. بازيكنان را پختهتر ميكند و باعث ميشود تا هم بازيكنان و هم مربيان بر اعصاب خود در لحظات حساس مسلط باشند و بتوانند دستورهاي مغز را به خوبي در زمين اجرا كنند. براي مثال؛ پيش از بازيهاي آسيايي، تيم ما دو اردوي خوب در تركيه و روسيه برگزار كرد كه نتيجه آن در اين بازيها مشخص شد. امكاناتي كه در اين اردوها بود نيز بر پيشرفت تأثيرگذار بود.
بازتاب: پيش از اين، ايران نيز مربي خارجي داشت؛ «نناد بلاژويچ». آيا اين امر هم در پيشرفت مؤثر بود؟
سهرابنژاد: بله نناد در 2004 هاردين در چين مربي تيم ملي بود كه خيلي با تجربه بود. اونيكا هم همينطور كه تأثير بسياري در پيشرفت جسمي و روحي بازيكنان داشتند، اما با اين به دستآوردن مقام سومي آسيا، بايد باز هم به دنبال مربيان بزرگتري باشيم و اين نياز براي پيشرفتهاي آتي به شدت حس ميشود.
بازتاب: مربيگري در سطح باشگاهها چه؟ آيا در سطح ملي هستند و شباهتي بين تفكرات آنان و مربيان خارجي وجود دارد؟
سهرابنژاد: هماكنون تقريبا همه باشگاهها حرفهاي شدهاند. همه بازيكن خارجي و تعدادي مربي خارجي نيز دارند و البته مربيان ايراني از نظر سواد بسكتبال هم دستكمي از آنان ندارند. اگر واقعبينانه به قضيه نگاه كنيم، نه مربي و نه بازيكنان ما از خارجيها چيزي كم ندارند و تنها بحث تجربه است.
بازتاب: ليگ برتر امسال چطور؟ آيا مثل سال گذشته ميتواند مؤثر باشد؟
سهرابنژاد: البته متأسفانه به علت مسابقات آسيايي، وقفهاي در ليگ افتاد كه حدود يك تا يك ماه و نيم تعطيل شد. متأسفانه، در دور رفت، تيمها با قدرت تمام حاضر نشدند، ولي اميدوارم در دور برگشت بهتر شوند. خانواده بسكتبال هم با به دست آوردن اين مقام ميتواند انگيزه بيشتري پيدا كند.
بازتاب: پيكان سال گذشته با 7 مليپوش قهرمان نشد، امسال چطور؟
سهرابنژاد: بله ما سال گذشته با 7 بازيكن برخلاف انتظارات، سوم شديم كه مسائل حاشيهاي، مهمترين علت آن بود.
بازتاب: هنوز هم اين مسائل حاشيهاي وجود دارد؟
سهرابنژاد: من امسال به علت مصدوميت در كنار تيم نبودهام، ولي با درايت آقاي فتحي ـ انشاءالله ـ اين مسائل نيز برطرف شود.
بازتاب: وضعيت بسكتبال در سنندج چگونه است؟
سهرابنژاد: متأسفانه، از زمان انحلال باشگاه ساينا، بسكتبال سنندج هم رو به ركود رفت. بازيكنان قديمي ملي سنندج مانند آقايان احمدي، برادران بابان، وليدي پاكها، حميد سهرابنژاد نيز از همين باشگاه معرفي شدند. ولي با انحلال ساينا، بسكتبال چند سالي دچار افت شد و دوباره چند استعداد جوان پس از چند سال وارد صحنه شدند كه برادران ويسي هم از اين دسته بودند. پس از آنان هم چند نفر در سطح نوجوانان و جوانان معرفي شدند، اما به صورت كلي بسكتبال سنندج كه به طور سنتي يك قطب به شمار ميرفت، با افت شديدي روبهرو شده، به گونهاي كه پيشتر، دستكم 4 تا 5 بازيكن كردستاني در تيم ملي بودند، اما هماكنون اين تعداد به حداكثر دو نفر كاهش يافته است. به طور كلي، سرمايهگذاري در شهرستانها ميتواند كمك خوبي به بسكتبال ما كند. هماكنون حدود 60 تا 70 درصد بچههاي تيم ملي شهرستاني هستند كه نشاندهنده اهميت ورزش در شهرستانهاست.
بازتاب: در پايان به نظر خودت بسکتبال ایران با چه شرایطی متحول می شود؟
سهرابنژاد: اميدوارم تيم ما بتواند با آمدن يك مربي جديد مورد نظر فدراسيون، درخششهاي اخير را در جام ملتهاي آسياي سال آينده كه انتخابي المپيك نيز هست، تكرار كند.
[External Link Removed for Guests]
بازتاب: آقاي سهرابنژاد خودتان را بیشتر معرفي كنید بسكتبال را از كجا آغاز كردهايد؟
سهرابنژاد: من حامد سهرابنژاد، 24 سال سن دارم و متولد شهر سنندج هستم. از چهارم دبستان بسكتبال را شروع كرده و در سال 77 به تيم ملي جوانان دعوت شدم و از آن به بعد، در تيم ملي جوانان و سپس اميد و در سال 79 در تيم ملي بزرگسالان بازي كردم و تاكنون هم موفق به كسب چند مقام اولي و دومي در غرب آسيا شدهام. سال 79 با نخستين باشگاه خود؛ يعني پيكان قرارداد بستم و سال 80 به «صباباتري» پيوستم و سه سال در اين باشگاه بازي كردم و سال 84 دوباره به پيكان برگشتم و در حال حاضر هم عضو باشگاه پيكان هستم، ولي به علت مصدوميت از ناحيه كمر، قادر به بازي نيستم. در سطح ملي پنج بار قهرماني غرب آسيا را در كارنامه خود دارم؛ چهار بار با تيم بزرگسالان و يك بار با تيم اميد. در سطح باشگاهي هم در سوپرليگ دو قهرماني و دو نايبقهرماني و يك سومي را در كارنامهام دارم.
بازتاب: ماجرای این مصدومیت بی موقع چه بود؟
سهرابنژاد: من از سال گذشته دچار كمر درد شديد بودم، ولي در مسابقات با همين وضع بازي كردم كه بسيار من را اذيت كرد تا جايي كه امسال مجبور شدم كه مورد عمل جراحي قرار بگيرم. ديسك مهره 4 و 5 من پاره شده بود و الان حدود 5 ماه از تاريخ عمل ميگذرد و هماكنون آبدرماني و فيزيوتراپي را تحت نظر دكتر فرهادي شروع كردهام و انشاءالله بتوانم از سال 86 تمريناتم را به صورت جدي از سر گيرم.
بازتاب: پيشرفت بسكتبال ايران در چند سال اخير چگونه است؟ ما در نوجوان و جوانان خوب نتيجه ميگيريم ولي در سطح بزرگسالان با مشكل روبهرو ميشويم و حتي تيمي كه در جوانان و حتي اميد، جزو 3 تيم برتر آسياست، در سطح بزرگسالان به سختي جزو 4 تيم صعودكننده است؟
سهرابنژاد: مسابقات بزرگسالان را نميشود با جوانان يا اميد مقايسه كرد. سطح بازيها بسيار متفاوت است.
بازتاب: ولي بزرگسالان را هم همان بازيكناني تشكيل ميدهند كه در رده اميد و جوانان بازي ميكنند؟ پس چرا آنقدر سطح متفاوت است؟
سهرابنژاد: خب، مسلما همينگونه است. بسكتبال در 3، 4 سال اخير با زحمات آقاي مشحون و فدراسيون پيشرفت خوبي داشته و نخستين بار تيم جوان ما نايب قهرمان آسيا شد و بعد اميدها اول شدند و بزرگسالان ما هم در بازيهاي آسيايي اخير كار بزرگي را انجام دادند و پس از 55 سال سوم آسيا شدند. مردم هم حمايت زيادي كردند، به گونهاي كه حمايت باشگاهها و حضور بازيكنان خارجي هم از علل ديگر پيشرفت بوده است.
بازتاب: آيا سطح كنوني بسكتبال ما با وجود اين تيم كه شايد در نوع خود منحصر به فرد بود، از رده جوانان اين بازيكنان در كنار هم بازي ميكردند تا بزرگسالان. آيا ما بايد به پيشرفت بيشتر هم اميدوار باشيم يا اين نهايت صعود ماست؟
سهرابنژاد: بله، اين تيم از نوجوانان با هم بودند، ولي نميتوانيم بگوييم كه سطح بسكتبال ما همين است. همه كشورها در حال پيشرفت هستند و ما هم مسلما بايد تلاشمان را كنم تا سرعت پيشرفتمان را بيشتر كنيم. ما در بازيهاي آسيايي سال گذشته در دوحه در نيمه نخست، چين را شكست داديم و نيمه دوم، مغلوب آنان شديم؛ بنابراين، جاي زيادي براي پيشرفت داريم.
بازتاب: درباره بازيهاي آسيايي اخير چه؟ تيم ايران در حضور بزرگاني مانند كره و ژاپن خيلي موفق بود؛ اين جهش نتيجه چه بود؟
سهرابنژاد: عوامل بسياري دست به دست هم دادند تا اين نتيجه خوب به دست آمد. بازيكنان از سنين پايين در كنار يكديگر بازي كرده و با هم بزرگ شدند. فدراسيون حمايت خيلي خوبي كرد. بازيهاي تداركاتي خيلي خوب بود. از دو سال پيش، اين تيم تقريبا مرتب در اردو بود. يك عامل مهم ديگر هم ليگ بسيار خوب ما در سال گذشته بود كه خيلي تأثير داشت. حدود 34 بازيكن آمريكايي در ليگ ما بازي ميكردند كه تأثير زيادي روي بازيكنان داشته است.
بازتاب: در مورد بازيكنان خارجي چطور؟ چه تأثيري داشتهاند به ويژه تأثير روحي؟ يكي از مشكلات اصلي ما نبود بازيهاي تداركاتي خوب و مهم است كه اعتماد به نفس بازيكنان را افزايش دهد. آيا بازيكنان خارجي تأثيري در اين امر داشتهاند؟
سهرابنژاد: بله مطمئنا. از اين جنبه هم تأثير خواهند داشت. مثلا من با بازيكناني مانند «آندره پيتز» و «اورتز وهال» همبازي بودم. آنان تأثير خيلي خوبي بر تواناييها و ديدگاه من نسبت به بسكتبال داشتند. تجربياتي را كه آنان در لحظات حساس بازيها داشتند، ما نداشتيم و خوشبختانه اين مسابقات در ليگ برتر بسكتبال و به ويژه در بازيهاي پلي آف و فينال به ما منتقل شد.
بازتاب: پس بازيهاي تداركاتي بزرگ چه؟ شاید مؤثر نیست؟!
سهرابنژاد: رقابت با تيمهاي قوي، خود باعث كسب تجربه و شلاق خوردن تيم ميشود. بازيكنان را پختهتر ميكند و باعث ميشود تا هم بازيكنان و هم مربيان بر اعصاب خود در لحظات حساس مسلط باشند و بتوانند دستورهاي مغز را به خوبي در زمين اجرا كنند. براي مثال؛ پيش از بازيهاي آسيايي، تيم ما دو اردوي خوب در تركيه و روسيه برگزار كرد كه نتيجه آن در اين بازيها مشخص شد. امكاناتي كه در اين اردوها بود نيز بر پيشرفت تأثيرگذار بود.
بازتاب: پيش از اين، ايران نيز مربي خارجي داشت؛ «نناد بلاژويچ». آيا اين امر هم در پيشرفت مؤثر بود؟
سهرابنژاد: بله نناد در 2004 هاردين در چين مربي تيم ملي بود كه خيلي با تجربه بود. اونيكا هم همينطور كه تأثير بسياري در پيشرفت جسمي و روحي بازيكنان داشتند، اما با اين به دستآوردن مقام سومي آسيا، بايد باز هم به دنبال مربيان بزرگتري باشيم و اين نياز براي پيشرفتهاي آتي به شدت حس ميشود.
بازتاب: مربيگري در سطح باشگاهها چه؟ آيا در سطح ملي هستند و شباهتي بين تفكرات آنان و مربيان خارجي وجود دارد؟
سهرابنژاد: هماكنون تقريبا همه باشگاهها حرفهاي شدهاند. همه بازيكن خارجي و تعدادي مربي خارجي نيز دارند و البته مربيان ايراني از نظر سواد بسكتبال هم دستكمي از آنان ندارند. اگر واقعبينانه به قضيه نگاه كنيم، نه مربي و نه بازيكنان ما از خارجيها چيزي كم ندارند و تنها بحث تجربه است.
بازتاب: ليگ برتر امسال چطور؟ آيا مثل سال گذشته ميتواند مؤثر باشد؟
سهرابنژاد: البته متأسفانه به علت مسابقات آسيايي، وقفهاي در ليگ افتاد كه حدود يك تا يك ماه و نيم تعطيل شد. متأسفانه، در دور رفت، تيمها با قدرت تمام حاضر نشدند، ولي اميدوارم در دور برگشت بهتر شوند. خانواده بسكتبال هم با به دست آوردن اين مقام ميتواند انگيزه بيشتري پيدا كند.
بازتاب: پيكان سال گذشته با 7 مليپوش قهرمان نشد، امسال چطور؟
سهرابنژاد: بله ما سال گذشته با 7 بازيكن برخلاف انتظارات، سوم شديم كه مسائل حاشيهاي، مهمترين علت آن بود.
بازتاب: هنوز هم اين مسائل حاشيهاي وجود دارد؟
سهرابنژاد: من امسال به علت مصدوميت در كنار تيم نبودهام، ولي با درايت آقاي فتحي ـ انشاءالله ـ اين مسائل نيز برطرف شود.
بازتاب: وضعيت بسكتبال در سنندج چگونه است؟
سهرابنژاد: متأسفانه، از زمان انحلال باشگاه ساينا، بسكتبال سنندج هم رو به ركود رفت. بازيكنان قديمي ملي سنندج مانند آقايان احمدي، برادران بابان، وليدي پاكها، حميد سهرابنژاد نيز از همين باشگاه معرفي شدند. ولي با انحلال ساينا، بسكتبال چند سالي دچار افت شد و دوباره چند استعداد جوان پس از چند سال وارد صحنه شدند كه برادران ويسي هم از اين دسته بودند. پس از آنان هم چند نفر در سطح نوجوانان و جوانان معرفي شدند، اما به صورت كلي بسكتبال سنندج كه به طور سنتي يك قطب به شمار ميرفت، با افت شديدي روبهرو شده، به گونهاي كه پيشتر، دستكم 4 تا 5 بازيكن كردستاني در تيم ملي بودند، اما هماكنون اين تعداد به حداكثر دو نفر كاهش يافته است. به طور كلي، سرمايهگذاري در شهرستانها ميتواند كمك خوبي به بسكتبال ما كند. هماكنون حدود 60 تا 70 درصد بچههاي تيم ملي شهرستاني هستند كه نشاندهنده اهميت ورزش در شهرستانهاست.
بازتاب: در پايان به نظر خودت بسکتبال ایران با چه شرایطی متحول می شود؟
سهرابنژاد: اميدوارم تيم ما بتواند با آمدن يك مربي جديد مورد نظر فدراسيون، درخششهاي اخير را در جام ملتهاي آسياي سال آينده كه انتخابي المپيك نيز هست، تكرار كند.
[External Link Removed for Guests]