مرکز انجمنهای تخصصی

World Press Photo يک سازمان مستقل و غيرانتفاعي است که دفترش در آمستردام هلند قرار دارد و از سال 1955، هر ساله بهترين عکس‌هاي خبري را انتخاب مي‌کند. هدف اين تشکيلات از اين کار ترغيب کردن رعايت استانداردهاي حرفه‌اي در زمينه فتو‌ ژورناليسم و تشويق مبادله آزاد و بدون محدوديت اطلاعات است.

در واقع World Press Photo بزرگ‌ترين و با اعتبارترين رقابت‌‌ عکس خبري را در سطح جهان اداره مي‌کند. در اين پست به معرفي بهترين عکس‌هاي خبري نيم قرن اخير که از سوي اين سازمان انتخاب شده است ، مي‌پردازم.

مرور اين عکس‌ها، متأسفانه چهره زشت و آميخته با فقر و جهل و غرور و تعصب دنيا را پديدار مي‌کند.

 
آگوست 1955 ، دانمارک:
يک شرکت‌کننده در مسابقه موتورسواري ، افتاده است




سال 1956 ، آلمان غربي:
يک سرباز آلماني بعد از طي دوره اسارت در روسيه به ميهنش بازگشته و با دختر 12 ساله‌اش که از يک سالگي او را نديده ، ملاقات مي‌کند.




سال 1957 ، شارلوت ، کاروليناي شمالي:
دروتي کانتس ، يکي از نخستين دانش‌آموزان سياه‌پوستي است که توانسته وارد دبيرستان‌هايي شود که پيش از آن صرفا سفيدپوستان را پذيرش مي‌کرد.‌
عکس‌العمل‌هاي سفيدپوستان باعث شد که والدين دروتي تنها بعد از 4 روز وي را از دبيرستان خارج کنند.




سال 1958 ، پراگ ، چک‌اسلواکي:
مسابقه فوتبال بين پراگ و براتيسلاوا




اکتبر 1960 ، توکيو ، ژاپن:
يک دانشجوي جناح راست ،رهبر سوسياليست‌ها Inejiro Asanuma را ترور مي‌کند.




ژوئن 1962 ، ونزوئلا:
سربازي که مورد اصابت گلوله يک تک‌تيرانداز قرار گرفته در آغوش يک افسر نيروي دريايي.
عکاس اين عکس را در حالت درازکش براي پرهيز از اصابت گلوله تک‌تيرانداز به خودش گرفته است.




ژوئن 1963 ، سايگون ، ويتنام جنوبي:
يک بودائي در اعتراض به آزار و اذيت پيروان مذاهب به وسيله دولت ويتنام جنوبي خودسوزي کرده است.
اين عکس‌ تأثيرگذار باعث شد ، رئيس جمهور کندي حمايت از دولت وبتنام جنوبي را متوقف کند.




آوريل 1964 ، قبرس:
يک زن ترک به عزاي شوهرش که در جنگ داخلي بين ترک‌ها و يوناني‌ها در جزيره قبرس کشته شده ، نشسته است.




سپتامبر 1965 ، ويتنام جنوبي:
يک مادر و فرزندانش براي فرار از بمباران آمريکايي‌ها از عرض رودخانه عبور مي‌کنند.

 

عکسها مجموعاً در 5 پست ارائه ميشوند
[External Link Removed for Guests]

 ويتنام جنوبي ، فوريه 1966:
سربازان آمريکايي جسد يک ويت‌کنگ را روي زمين مي‌کشند. عکاس ژاپني اين عکس در سال 1970 در مأموريتي در کلمبيا کشته شد.




مي 1967 ، ويتنام جنوبي:
فرمانده يک تانک M48 آمريکايي ،عکاس هلندي اين عکس را در حالي که روي کف داغ تانک خوابيده بود ،گرفت.
وي تنها عکاس هلندي بود که برنده بهترين عکس خبري سال شد.




اول فوريه 1968 ، سايگون ، ويتنام جنوبي:
پليس ملي ويتنام جنوبي Nguyen Ngoc Loan ، يک ويت کنگ را اعدام مي کند.




مي 1969 ، لاندوندري ، ايرلند شمالي:
يک کاتوليک جوان در زمان درگيري با نيروهاي بريتانيايي. عکاس آلماني اين عکس هانس جورج آندرس ، بعد از يک شب درگيري خياباني در ايرلند و در شرايطي که پليس گاز اشک آور شليک کرده بود ،
پسر جواني را ديد که ماسک ضد گاز بر سر داشت و روبروي ديواري ایستاده که روی آن نوشته شده:
"ما صلح می‌خواهیم"
قبل از اینکه گاز اشک‌آور خود عکاس را درگیر کند ، وی فرصت پیدا کرد ، دو عکس از این پسر بگیرد. 
 



دسامبر 1971 ، آلمان غربی:
تیراندازی بین پلیس و دزدان بانک




8 ژوئن 1972 ، ویتنام جنوبی:
عکاس این عکس به خوبی آن روز را به یاد می‌آورد ، نیروهای ویتنام جنوبی منطقه‌ای را با ناپالم بمباران کردند ، دختر ویتنامی در حالی که فریاد می‌زِد:
"بسیار گرم است"
لباس‌‌های در حال سوختنش را درآورد و بعد آب قمقمه‌اش را روی خود ریخت ، عکاس با دیدن کودکان در حال فرار آنها را سوار اتوموبیلش کرد و به بیمارستان مجاور برد.




11 سپتامبر 1973 ، سانتیاگو شیلی:
سالوادور آلنده ، رئیس جمهور شیلی لحظاتی قبل از مرگ در جریان کودتای پینوشه ، عکاس این عکس ناشناس است .
نیویورک تایمز این عکس را از منبعی که بر ناشناس ماندنش اصرار داشت ، به دست آورد.




جولای 1974 ، نیجر:
یک قربانی خشکسالی




جولای 1974 ، بوستون آمریکا:
یک زن و یک دختر خودشان را از یک ساختمان در حال اشتعال به پایین پرت می‌کنند.


 

 ژانویه 1976 ، بیروت لبنان:
آوارگان فلسطینی. عکاس این عکس Françoise Demulder نخستین زنی است که توانست جایزه "بهترین عکس خبری سال" را تصاحب کند.
وی در شرایطی برنده شد که این جایزه بیستمین سالگرد خود را تجربه می‌کرد.




آگوست 1977 ، آفریقای جنوبی:
پلس در خارج کیپ تاون به سوی شرکت‌کنندگان در یک تظاهرات نشسته که برای اعتراض به ویرانی انه‌هایشان تجمع کرده بودند ، گاز اشک‌آور شلیک می‌کند.




مارس 1978 ، توکیو ، ژاپن:
تظاهراتی بر علیه ساخت یک فرودگاه در ژاپن




وامیر 1979 ، تایلند:
اردوگاه آوارگان ، یک زن کامبوجی در حالی که فرزندش را در آغوش گرفته است ، منتظر توزیع غذا است.




آوریل 1980 ، اوگاندا:
یک پسر دچار سوء تغذییه شدید. عکاس این عکس وقتی که فهمید همان مؤسسه‌ای که از انتشار این عکس به مدت 5 ماه خودداری کرده است ،
عکس را وارد رقابت عکاسی کرده است ، بسیار ناراحت شد. وقتی عکس برنده جایزه "بهترین عکس خبری سال" شد ،
عکاس بسیار برآشفت ، چون مخالف برنده شدن در رقابت‌های عکاسی از راه انتشار عکس افراد گرسنه و در حال مرگ بود.




فوریه 1981:
مادرید اسپانیا. پلیس نظامی پارلمان اسپانیا را تصرف کرده است. عکاس از بیم توقیف عکس‌ها ، نگاتیوها را در کفشش قرار داد.




سپتامبر 1982 ، بیروت لبنان:
کشتار فلسطینی‌های اردوگاه آوارگان به وسیله فالانژهای مسیحی. در حالی که سربازان اسرائیلی مشغول تعریف کردن لطیفه برای هم بودند.
عکاس این عکس برای ساعت‌ها از جسدهای سوخته عکس می‌گرفت.




اکتبر 1983 ، شرق ترکیه:
بعد از یک زلزله ، زنی جسد 5 فرزندش را پیدا کرده است.




دسامبر 1984 ، بوپال هند:
جسد کودکی که بعد از نشت گاز سمی از یک کارخانه صنعتی فوت کرده. این عکس ، نماد حرص و آز جهان صنعتی شد.


 

 وامبر 1985 ، کلمبیا:
یک دختر 12 ساله بعد از وقوع آشتشفشان در میان خار و خاشاک به دام افتاده است ، بعد از 60 ساعت وی هوشیاری خود را از دست داد و فوت کرد.




سپتامبر 1986 ، سان‌فرانسیسکو آمریکا:
ضایعات پوستی یک مبتلا به ایدز. این ضایعات پوستی نشاندهنده کاپوسی سارکوما هستند. در شرایطی که مجلات چندان تمایل نداشتند به اپیدمی ایدز بپردازند ،
عکاس این عکس با انتشار این عکس، بار دیگر باعث مطرح شدن نام این بیماری در جامعه شد.




دسامبر 1978 ، کره جنوبی:
تقابل مادری با پلیش ضد شورش بعد از دستگیری پسرش. این عکس در جریان تظاهراتی که برای اعتراض به تقلب در انتخابات برگزار شده بود ، گرفته شد.




دسامبر 1988:
شوروی: زلزله ارمنستان




ژوئن 1989 ، پکن چین: [/b]
عکس مشهوری که نیاز به توضیح ندارد.




  1990 ، کوزوو ، یوگسلاوی:
عزاداری برای مردی که در جریان تظاهرات برای اعتراض به لغو خودمختاری کوزوو کشته شده است.




فوریه 1991 ، عراق:
گروهبان آمریکایی به خاطر مرگ یک سرباز که ظاهرا بهترین دوستش بوده و اشتباها مورد هدف خودی قرار گرفته است ، می‌گرید.




نوامبر 1993 ، سومالی:
مادری فرزندش را آماده خاک‌سپاری می‌کند. کودک به خاطر قحطی فوت کرده است.




ژوئن 1994 ، رواندا:
چهره مردی از قبیله هوتو که از سوی همِ‌قبیله‌ای‌هایش به خاطر ظن به همکاری با قوم توتسی شکنجه شده است


 

واقعا با ديدن اين همه بي عدالتي و جنگ و ...
آيا هنوز زمين جايي براي زندگي کردن است ؟
جنگ
اسلحه
گرسنگي
ترور
و باز ادعا تمدن و متمدن بودن ...
.............................
آقا محسن ببخش که پست زدم.
با ديدن اين همه تصاوير بي رحمانه خواستن خودم رو کمي آرام کنم

  اما اخرين قسمت :

می 1995 ، چچن:
چهره یک آواره در حال انتقال به اردوگاه آوارگان در جریان مناقشه بین نیروهای جدایی‌طلب چچن و ارتش روسیه.




سال 1996 ، آنگولا:
یک قربانی انفجار مین




سپتامبر 1997 ، الجزیره الجزایر:
یک زن در خارج بیمارستانی که مجروحان و کشته‌شدگان قتل عام بنت‌الله به آن منتقل می‌شوند ، در حال شیون است.




نوامبر 1988 ، کوزوو:
بیوه یک سرباز ارتش آزادی‌بخش کوزوو در مراسم تشییع جنازه شوهرش





آوریل 1989 ، آلبانی:
یک مرد آلبانیایی در حال قدم زدن در خیابانی در Kukës آلبانی که در آن خشونت‌های نژادی شیوع زیادی دارد. عکاس موفق نشد با این مرد حرف بزند.




سال 2001 ، پاکستان:
پیکر یک پسربچه آواره افغان آماده خاک‌سپاری می‌شود.




ژوئن 2002 ، قزوین ، ایران:
پسربچه‌ای در مراسم به خاک‌سپاری پدرش که در جریان زلزله کشته شده است.




مارس 2003 نجف عراق:
یک زندانی جنگ عراق ، فرزندش را ، دلداری می‌دهد.




دسامیر 2004 ، تامیل‌نادو هند:
زنی در ماتم نزدیکان کشته شده‌اش در سونامی




گوست 2005 ، نیجر:
مادر و فرزند در یک مرکز اورژانس توزیع غذا


 

فقط مي توانم بگويم او دوم دسامبر به دار اويخته شد

arash_slayer نوشته شده:فقط مي توانم بگويم او دوم دسامبر به دار اويخته شد

كي ؟

او کسي بود که با بردگي ,ظلم,نابرابري و برادر کشي به به پاخواست و تا اخرين نفس مبارزه کرد تا جايي که در دوم دسامبر به دار اويخته شد.
ويتهوگو در سوگش اينچنين نوشت:
او دوم دسامبر به دار اويخته شد!
چه جنايتي! چه وقاحتي! چه حماقتي!!!
ملتي ازاد شخصي ازاد را به دار مي اويزد.
بردگي بايد دردنيا از بين رود
حتي به قيمت جدايي شرق و غرب.

arash_slayer, منظورتون کي هست ؟

در بخش تقويم تاريخ دانشنامه ويکيپديا ، نام دو شخص ذکر شده که در 2 دسامبر اعدام شدند ....

نفر اول Van Tuong Nguyen بود که در سال 2005 به جرم قاچاق مواد مخدر در سنگاپور اعدام شد ...

نفر دوم هم Kenneth Lee Boyd آمريکايي بود که او هم در سال 2005 به جرم قتل اعدام شد ....

البته بعيد مي دونم که يکي از اين دو نفر شخص مورد نظر شما باشه.... در ضمن شما اشاره کرديد که ويکتورهوگو در سوگ شخص موردنظر شما شعري گفته ..... موقع اعدام اين دو نفر ويکتورهوگو صدها کفن پوسانده بود....

فکر نمي کنم اين موضوع که نام او چه بوده هيچ ربطي به اين تاپيک داشته باشه .پس بهتر اين بحث همين جا به پايان برسه .
ok?

سلام
arash_slayer, اگر به اين تاپيک ارتباط نداشت براي چه در چندين پست معما مطرح کرديد؟ بهتر بود اگر مي خواهيد در مورد موضوع خاصي صحبت کنيد تاپيک جدا باز کنيد.
با تشکر