مرکز انجمنهای تخصصی

سلام به همه ي دوستان ، اميدوارم حال همه خوب باشه . داشتم غزليات شمس رو مي خوندم كه اتفاقي به يه شعر رسيدم كه تيتر يكي از سريالهاي ماه رمضان بود ، فكر كردم شايد بد نباشه بذارم تا شماهم ازش استفاده كنين


چه كسم من ؟ چه كسم من ؟ كه بسي وسوسه مندم
گه از آن سوي كشندم ، گه ازين سوي كشندم
زكشاكش چو كمانم ، به كف گوش كشانم
قدر از بام درافتد ، چو در خانه ببندم
مگر استاره ي چرخم ؟ كه ز برجي سوي برجي
به نحوسيش بگريم ، به سعوديش بخندم
نفسي آتش سوزان ، نفسي سيل گريزان
زچه اصلا ؟ زچه فصلم ؟ به چه بازار خرندم ؟
نفسي هم ره مام ، نفسي مست الهم
نفسي يوسف چاهم ، نفسي جمله گزندم
نفسي رهزن و غولم ، نفسي تند و ملولم
نفسي زين دو برونم ، كه بر آن بام بلندم
يزن اي مطرب ، قاون ، هوس ليلي و مجنون
كه من از سلسله جستم ، وتد هوش بكندم
به خدا كه نگريزي ، قدح مهر نريزي
چه شود ، اي شه خوبان ، كه كني گوش به پندم ؟
هله ، اي اول و آخر ، بده آن باده ي فاخر
كه شد اين بزم منور به تو اي عشق پسندم
بده آن باده ي جاني ، زخرابات معاني
كه بدان ارزد چاكر كه از آن باده دهندم
بپران ناطق جان را تو از اين منطق رسمي
كه نمي يابد ميدان بگو حرف ، سمندم