گياهان دارويي و علم پزشكي
ارسال شده: سهشنبه ۸ اسفند ۱۳۸۵, ۱۲:۲۱ ب.ظ
گياهان دارويي و علم پزشكي
مسلماً استفاده از گياهان به عنوان دارو از سالهاي بسيار دور مورد توجه قرار گرفته است. بر طبق شواهد موجود مصريان و چنييان 27 قرن قبل از ميلاد مسيح از گياه به عنوان دارو استفاده مي كردند و يونانيان نيز از خواص گياهان به خوبي اطلاع داشتند وبه طوريكه بقراط حكيم نيز بنيانگذار طب يونان قديم بوده است؛البته هیچگاه نبا ید جابر بن حیان؛ ابوعلی سینا ؛... و کسانی همچون این بزرگان را که همانند خورشید از مشرق زمین طلوع کرده اند را فراموش کنیم.
طب سنتي بر اصولي استوار است كه در آن مزاج وطبايع افراد در نظر گرفته مي شود و بر اساس آن دارو ويا نسخه درماني توسط حكيم تهيه ميگردد؛که این موضوع را به خوبی در کتاب علم و طب حکیم شیخ ابو علی سینا می توانیم دریابیم . با توجه به اين اصول اگر دو فرد بيمار كه بيماري آنها مشابه باشد نمي توانند از يك نسخه مشابه استفاده كنند زيرا مزاج آنها با هم متفاوت است مگر آنكه طبيب تغييري كوچك در نسخه آنها بوجود بياورد كه در آن اعتدال مزاج رعايت گردد.
امروزه مردم سرتاسر گيتي به گياهان دارويي روي آورده اند زيرا طب جديد در مقابل برخي از بيماريها ناتوان بوده و نتواسته است به درمان آنها بپردازد، البته به طور كلي طب جديد و مدرن را رد نمي كنيم و جا دارد كه از پزشكان عزيز قدرداني شود .
داروهاي شيميايي اثرات مفيدي در برخي از بيماريها اعمال مي كند و گهگاه تاثيرات آني دارند و از طرف ديگر اثرات منفي و جانبي كه دارند باعث مي شود كه مردم در ترديد و دودلي قرار گيرند.
البته امروزه تاثيرات مفيد گياهان بر عموم مردم وبرخي از پزشكان به اثبات رسيده است و اما هنوز كساني هستند كه طب سنتي و ا سلامي ايران را خرافه و باورهاي غلط مي پندارند. طبي كه سينه به سينه به نسل امروز منتقل شده است و پزشكان طب قديم آنرا به آساني به دست نياورده اند و زحمات و مشقات فراواني را در اين راه متحمل شده اند ، كه اين زحمات بر كسي پوشيده نيست.
حال بايد بپرسيم كه چرا بعضي از پزشكان با طب سنتي( ايران) غريبه هستند؟
به راستي جواب اين سوال چيست و چرا طبي را كه هزاران سال قدمت تاريخي دارد به كناري نهاده ايم .
البته همه گياهان هم به صورت خوراكي قابل استفاده نيستند و گاه اگر درست استفاده نشوند اثرات مخربتري دارند ، دستور و نحوه استفاده از گياه بايد توسط كسي كه آگاهي كامل از خواص گياهان را دارد صادر و تجويز شود .
طرز استفاده گياهان نيز اشكال متفاوتي داردكه آن هم بسته به نظر پزشك مي باشد
دم كرده ، جوشانده، خيساندن، تنتور، عرق گياه ، بخور و ……..
خواصی چند از روغن های گياهی
1- روغن اسطوخدوس :
نقرس و رماتیسم ، ناراحتیهای پوستی و التیام دهنده زخمهای سخت و عفونی.
2- روغن اسفند:
سیاتیک ، حساسیت و ضد انگل، دردهای مفصلی
3- روغن بابونه :
تقویت مو ، ورم و التهاب، ضد درد ، شفافیت و نرمی مو.
4-روغن سیر :
جوش سر، سیاتیک و نقرس، شقاق و ترک پوست.
5- روغن نخود خام :
دردمفاصل، تورم لثه، درد دندان، زیبایی موی سر.
6- روغن مازو:
تقویت موی سر و از بین برنده موهای سفید.
7- روغن سقز:
روماتیسم، شکستگی استخوان ، دردهای مفصلی .
8- روغن خارخاسک:
درد مفاصل ، سختی ادرار، شاداب کننده پوست.
9- روغن سنجد:
آرتروز و دردهای عضلانی، تقویت اعضای بی حس
10- روغن زنجبیل :
تبخال ، درد کمر و زانو، تقویت نیروی جنسی.
11- روغن کنجد :
سوختگی، ریزش مو، شوره سر ،موخوره، تقویت عضلات
12- روغن زیتون:
یبوست ،دردهای عضلانی،موی سر
13- روغن گردو :
نقرس، رعشه و دردهای مفاصل، دردهای عصبی
14- روغن بنفشه :
ریزش مو ، برطرف کننده چروکهای پوست، گرفتگی بینی
15- روغن بادام شیرین :
ملین، نرمی لثه ، سرفه های خشک
16- روغن بادام تلخ :
تقویت مو ، ترک پوست، خارش ناشی از اگزما.
17- روغن جوانه گندم :
درد کمر، شادابی پوست صورت.شفاف کننده.
18- روغن کرچک :
ملین،شوره سر ،نرم کننده مفاصل
19- روغن نارگیل :
تقویت مو، درد زانو و دردهای موضعی
20- روغن فندق:
ریزش مژه وابرو ، نارسایی های ناخن، واریس
21- روغن گلسرخ :
مسکن درد گوش ، التیام ورم و بواسیر
22- روغن مورد :
تقویت مو و مژه و ابرو ، شوره سر ، رفع بوی بد بدن.
23- روغن دارچین :
سرما زدگی ، گرم کردن مفاصل ، لاغری موضعی ، بسیار مفید برای بی حسی عضلانی
24- روغن سدر :
تقویت مو ، رشد مو ، شوره سر
25- روغن ختمی :
شادابی پوست، ضد حساسیت، ریزش موی سر
26- روغن شنبلیله:
شوره سر ، سرمازدگی دست و پا ، سوختگی
27- روغن سیاه دانه:
رشد موی صورت ، ریزش مو ، کمر درد
28- روغن نعناع:
کمک به گردش خون ، خون مردگی در مفاصل .
29- روغن رازیانه:
ضد انگل، از بین برنده موهای زائد صورت.
30- روغن گل ختمی سفید:
·ضد حساسیت ، تقویت موی سر .·خارش و پوسته پوسته شدن سر.·شادابی و شفافیت پوست صورت.
[External Link Removed for Guests]
مسلماً استفاده از گياهان به عنوان دارو از سالهاي بسيار دور مورد توجه قرار گرفته است. بر طبق شواهد موجود مصريان و چنييان 27 قرن قبل از ميلاد مسيح از گياه به عنوان دارو استفاده مي كردند و يونانيان نيز از خواص گياهان به خوبي اطلاع داشتند وبه طوريكه بقراط حكيم نيز بنيانگذار طب يونان قديم بوده است؛البته هیچگاه نبا ید جابر بن حیان؛ ابوعلی سینا ؛... و کسانی همچون این بزرگان را که همانند خورشید از مشرق زمین طلوع کرده اند را فراموش کنیم.
طب سنتي بر اصولي استوار است كه در آن مزاج وطبايع افراد در نظر گرفته مي شود و بر اساس آن دارو ويا نسخه درماني توسط حكيم تهيه ميگردد؛که این موضوع را به خوبی در کتاب علم و طب حکیم شیخ ابو علی سینا می توانیم دریابیم . با توجه به اين اصول اگر دو فرد بيمار كه بيماري آنها مشابه باشد نمي توانند از يك نسخه مشابه استفاده كنند زيرا مزاج آنها با هم متفاوت است مگر آنكه طبيب تغييري كوچك در نسخه آنها بوجود بياورد كه در آن اعتدال مزاج رعايت گردد.
امروزه مردم سرتاسر گيتي به گياهان دارويي روي آورده اند زيرا طب جديد در مقابل برخي از بيماريها ناتوان بوده و نتواسته است به درمان آنها بپردازد، البته به طور كلي طب جديد و مدرن را رد نمي كنيم و جا دارد كه از پزشكان عزيز قدرداني شود .
داروهاي شيميايي اثرات مفيدي در برخي از بيماريها اعمال مي كند و گهگاه تاثيرات آني دارند و از طرف ديگر اثرات منفي و جانبي كه دارند باعث مي شود كه مردم در ترديد و دودلي قرار گيرند.
البته امروزه تاثيرات مفيد گياهان بر عموم مردم وبرخي از پزشكان به اثبات رسيده است و اما هنوز كساني هستند كه طب سنتي و ا سلامي ايران را خرافه و باورهاي غلط مي پندارند. طبي كه سينه به سينه به نسل امروز منتقل شده است و پزشكان طب قديم آنرا به آساني به دست نياورده اند و زحمات و مشقات فراواني را در اين راه متحمل شده اند ، كه اين زحمات بر كسي پوشيده نيست.
حال بايد بپرسيم كه چرا بعضي از پزشكان با طب سنتي( ايران) غريبه هستند؟
به راستي جواب اين سوال چيست و چرا طبي را كه هزاران سال قدمت تاريخي دارد به كناري نهاده ايم .
البته همه گياهان هم به صورت خوراكي قابل استفاده نيستند و گاه اگر درست استفاده نشوند اثرات مخربتري دارند ، دستور و نحوه استفاده از گياه بايد توسط كسي كه آگاهي كامل از خواص گياهان را دارد صادر و تجويز شود .
طرز استفاده گياهان نيز اشكال متفاوتي داردكه آن هم بسته به نظر پزشك مي باشد
دم كرده ، جوشانده، خيساندن، تنتور، عرق گياه ، بخور و ……..
خواصی چند از روغن های گياهی
1- روغن اسطوخدوس :
نقرس و رماتیسم ، ناراحتیهای پوستی و التیام دهنده زخمهای سخت و عفونی.
2- روغن اسفند:
سیاتیک ، حساسیت و ضد انگل، دردهای مفصلی
3- روغن بابونه :
تقویت مو ، ورم و التهاب، ضد درد ، شفافیت و نرمی مو.
4-روغن سیر :
جوش سر، سیاتیک و نقرس، شقاق و ترک پوست.
5- روغن نخود خام :
دردمفاصل، تورم لثه، درد دندان، زیبایی موی سر.
6- روغن مازو:
تقویت موی سر و از بین برنده موهای سفید.
7- روغن سقز:
روماتیسم، شکستگی استخوان ، دردهای مفصلی .
8- روغن خارخاسک:
درد مفاصل ، سختی ادرار، شاداب کننده پوست.
9- روغن سنجد:
آرتروز و دردهای عضلانی، تقویت اعضای بی حس
10- روغن زنجبیل :
تبخال ، درد کمر و زانو، تقویت نیروی جنسی.
11- روغن کنجد :
سوختگی، ریزش مو، شوره سر ،موخوره، تقویت عضلات
12- روغن زیتون:
یبوست ،دردهای عضلانی،موی سر
13- روغن گردو :
نقرس، رعشه و دردهای مفاصل، دردهای عصبی
14- روغن بنفشه :
ریزش مو ، برطرف کننده چروکهای پوست، گرفتگی بینی
15- روغن بادام شیرین :
ملین، نرمی لثه ، سرفه های خشک
16- روغن بادام تلخ :
تقویت مو ، ترک پوست، خارش ناشی از اگزما.
17- روغن جوانه گندم :
درد کمر، شادابی پوست صورت.شفاف کننده.
18- روغن کرچک :
ملین،شوره سر ،نرم کننده مفاصل
19- روغن نارگیل :
تقویت مو، درد زانو و دردهای موضعی
20- روغن فندق:
ریزش مژه وابرو ، نارسایی های ناخن، واریس
21- روغن گلسرخ :
مسکن درد گوش ، التیام ورم و بواسیر
22- روغن مورد :
تقویت مو و مژه و ابرو ، شوره سر ، رفع بوی بد بدن.
23- روغن دارچین :
سرما زدگی ، گرم کردن مفاصل ، لاغری موضعی ، بسیار مفید برای بی حسی عضلانی
24- روغن سدر :
تقویت مو ، رشد مو ، شوره سر
25- روغن ختمی :
شادابی پوست، ضد حساسیت، ریزش موی سر
26- روغن شنبلیله:
شوره سر ، سرمازدگی دست و پا ، سوختگی
27- روغن سیاه دانه:
رشد موی صورت ، ریزش مو ، کمر درد
28- روغن نعناع:
کمک به گردش خون ، خون مردگی در مفاصل .
29- روغن رازیانه:
ضد انگل، از بین برنده موهای زائد صورت.
30- روغن گل ختمی سفید:
·ضد حساسیت ، تقویت موی سر .·خارش و پوسته پوسته شدن سر.·شادابی و شفافیت پوست صورت.
[External Link Removed for Guests]