مسنجر برای نقشه برداری از سطح عطارد آماده میشود
ارسال شده: پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۵, ۴:۴۸ ب.ظ
هدف ماموریت فضاپیمای مسنجر جستجوی ماهیت و نحوه تکامل سیارات داخلی با استفاده از تشخیص وجود یخ و تعیین نوع آن بر روی سطح عطارد است. ابزارهای این فضاپیما درماه جاری آزمایش خواهند شد.
یکی از ابزارهای این فضاپیما آشکارساز نوترون و پرتو گاما است. با دانستن انرژی و تعداد نوترونهایی که در هنگام عبور از کنار سیاره به آن برخورد میکنند، میتوان ساختار هر سانتی متر مربع از سطح عطارد را مشخص کرد.این حسگر تغییرات تعداد نوترونهای سریع، نوترونهای گرمایی و نوترونهای فوق گرمایی را به دست میآورد. نوترونهای سریع در فضا پراکنده هستند. مقداری از آنها همچنان در فضا باقی میمانند و مقداری از آنها با اتمهای مجاور خود برخورد میکنند.
اگر این برخورد با اتمهای کوچک مثل هیدروژن باشد، انرژی خود را از دست خواهند داد و سرعت آنها بسیار کم خواهد شد. این نوترونها را با نام نوترونهای گرمایی میشناسند. دانشمندان با دانستن نسبت تعداد نوترونهای گرمایی به نوترونهای فوق گرمایی میتوانند مقدار هیدروژن موجود در مولکولهای سطح عطارد(مثل آب)را تخمین بزنند.
کم کردن اختلالات زمینه کیهانی
«جان گلدستون»(John Goldsten)، یکی از مهندسین این پروژه میگوید:"پرتوهای کیهانی کهکشان ذرات بسیار ریز(عموما پروتون) پر سرعتی هستند که منشا آنها ابرنواخترها است. ما بر روی زمین به علت وجود جو از این پرتوهای پرانرژی در امان هستیم اما این پرتوها در فضا با فضاپیما برخورد میکنند. هسته اتمهای سطح یا مولکولهای دیگر میتوانند نوترونهای پر انرژی را به بیرون پرتاب کنند. از برخورد این نوترونها با اتمهای دیگر، نوترونهای گرمایی و اشعه گاما تولید میشود؛ که به عنوان سیگنال در حسگرها شناخته میشوند و لازم است که مقدار آنها از تعداد کل نوترونهای گرمایی کسر شود. زیرا ما ساختار سیاره را بررسی میکنیم، نه ساختار فضاپیما را!"گلدستون در ادامه صحبتها از سختی کار میگوید و میافزاید:"نوترونهای گرمایی طی فرآیند فوق به صورت دورهای تولید میشوند و برای افزایش دقت در دادهها لازم است که اندازه گیریهای پی در پی انجام دهیم".
در جستجوی نوترونهای خورشیدی
آشکارساز نوترون همراه با مسنجر در پرواز به دور زهره و سه پرواز در سالهای ۲۰۰۸-۲۰۰۹ به دور عطارد و گردشی به مدت یک سال زمینی به دور عطارد در سال ۲۰۱۱ اطلاعات را جمع آوری میکند. قدرت آن محدود است اما برای مدت نا محدودی میتواند روشن بماند.
گلدستون میگوید:"ما برنامه ریزی کردهایم تا بهترین نتایج را از این اندازه گیریها در طی سفر فضاپیما در میان سیارات داخلی به دست آوریم زیرا این منطقه از منظومه شمسی تا به حال با چنین وسیلهای بررسی نشده است. جستجوی منبع بزرگ نوترونهای پر انرژی نیز میتواند یکی از موضوعات مورد بررسی برای دانشمندان فیزیک ذرات بنیادی باشد تا با استفاده از آن مدلی را برای درک چگونگی فعالیتهای خورشیدی ارائه دهند. رصد نوترونهای خورشیدی از روی زمین کار بسیار مشکلی است، زیرا تعداد کمی از آنها به زمین میرسند. مسنجر شرایط خاصی برای بررسی پرتوهای کیهانی دارد، زیرا در نزدیکی خورشید قبل از اینکه تعداد بسیاری از بین بروند آنها را به دام میاندازد".
دلیل دیگر برای ساخت این حسگر بررسی فورانگرهای گاما و تعیین موقعیت آنها است که به صورت تصادفی در هر جا و در هر زمان در آسمان ظاهر میشوند. گلدستون میگوید:"مسنجر جهت آنها را مشخص میکند و از این طریق با نشانه روی تلسکوپهای زمینی به آن سو، رصدهای زمینی سرعت میگیرند".
منبع: [External Link Removed for Guests]
منبع 2:http://www.nojum.ir/news/articles/335/
یکی از ابزارهای این فضاپیما آشکارساز نوترون و پرتو گاما است. با دانستن انرژی و تعداد نوترونهایی که در هنگام عبور از کنار سیاره به آن برخورد میکنند، میتوان ساختار هر سانتی متر مربع از سطح عطارد را مشخص کرد.این حسگر تغییرات تعداد نوترونهای سریع، نوترونهای گرمایی و نوترونهای فوق گرمایی را به دست میآورد. نوترونهای سریع در فضا پراکنده هستند. مقداری از آنها همچنان در فضا باقی میمانند و مقداری از آنها با اتمهای مجاور خود برخورد میکنند.
اگر این برخورد با اتمهای کوچک مثل هیدروژن باشد، انرژی خود را از دست خواهند داد و سرعت آنها بسیار کم خواهد شد. این نوترونها را با نام نوترونهای گرمایی میشناسند. دانشمندان با دانستن نسبت تعداد نوترونهای گرمایی به نوترونهای فوق گرمایی میتوانند مقدار هیدروژن موجود در مولکولهای سطح عطارد(مثل آب)را تخمین بزنند.
کم کردن اختلالات زمینه کیهانی
«جان گلدستون»(John Goldsten)، یکی از مهندسین این پروژه میگوید:"پرتوهای کیهانی کهکشان ذرات بسیار ریز(عموما پروتون) پر سرعتی هستند که منشا آنها ابرنواخترها است. ما بر روی زمین به علت وجود جو از این پرتوهای پرانرژی در امان هستیم اما این پرتوها در فضا با فضاپیما برخورد میکنند. هسته اتمهای سطح یا مولکولهای دیگر میتوانند نوترونهای پر انرژی را به بیرون پرتاب کنند. از برخورد این نوترونها با اتمهای دیگر، نوترونهای گرمایی و اشعه گاما تولید میشود؛ که به عنوان سیگنال در حسگرها شناخته میشوند و لازم است که مقدار آنها از تعداد کل نوترونهای گرمایی کسر شود. زیرا ما ساختار سیاره را بررسی میکنیم، نه ساختار فضاپیما را!"گلدستون در ادامه صحبتها از سختی کار میگوید و میافزاید:"نوترونهای گرمایی طی فرآیند فوق به صورت دورهای تولید میشوند و برای افزایش دقت در دادهها لازم است که اندازه گیریهای پی در پی انجام دهیم".
در جستجوی نوترونهای خورشیدی
آشکارساز نوترون همراه با مسنجر در پرواز به دور زهره و سه پرواز در سالهای ۲۰۰۸-۲۰۰۹ به دور عطارد و گردشی به مدت یک سال زمینی به دور عطارد در سال ۲۰۱۱ اطلاعات را جمع آوری میکند. قدرت آن محدود است اما برای مدت نا محدودی میتواند روشن بماند.
گلدستون میگوید:"ما برنامه ریزی کردهایم تا بهترین نتایج را از این اندازه گیریها در طی سفر فضاپیما در میان سیارات داخلی به دست آوریم زیرا این منطقه از منظومه شمسی تا به حال با چنین وسیلهای بررسی نشده است. جستجوی منبع بزرگ نوترونهای پر انرژی نیز میتواند یکی از موضوعات مورد بررسی برای دانشمندان فیزیک ذرات بنیادی باشد تا با استفاده از آن مدلی را برای درک چگونگی فعالیتهای خورشیدی ارائه دهند. رصد نوترونهای خورشیدی از روی زمین کار بسیار مشکلی است، زیرا تعداد کمی از آنها به زمین میرسند. مسنجر شرایط خاصی برای بررسی پرتوهای کیهانی دارد، زیرا در نزدیکی خورشید قبل از اینکه تعداد بسیاری از بین بروند آنها را به دام میاندازد".
دلیل دیگر برای ساخت این حسگر بررسی فورانگرهای گاما و تعیین موقعیت آنها است که به صورت تصادفی در هر جا و در هر زمان در آسمان ظاهر میشوند. گلدستون میگوید:"مسنجر جهت آنها را مشخص میکند و از این طریق با نشانه روی تلسکوپهای زمینی به آن سو، رصدهای زمینی سرعت میگیرند".
منبع: [External Link Removed for Guests]
منبع 2:http://www.nojum.ir/news/articles/335/