صفحه 1 از 1

افزایش تعداد استان‌هاى زیر پوشش طرح بارورى ابرها

ارسال شده: پنج‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۳۸۶, ۱:۰۵ ب.ظ
توسط gigi64
على اصغر سمساریزدى - نماینده مجرى طرح بارورى ابرها - با اعلام این خبر افزود: تا امروز استان‌هاى یزد، کرمان، اصفهان، فارس، چهارمحال بختیارى، کهگیلویه و بویراحمد، بخشهایى از استان خراسان جنوبى، مرکزى و قم زیر پوشش طرح بارورى ابرها قرار گرفته‌اند که البته با آغاز دوباره این پروژه از آبان امسال تا اردیبهشت 1387 سعى مى‌کنیم تعداد استان‌ها را به 12 عدد برسانیم و سایت چهارم رادار هواشناسى این طرح را نیز در شهر هشتگرد راه‌اندازى کنیم. وى اذعان کرد: طرح بارورى ابرها در سال 1378 در یزد منجر به استحصال یک میلیارد و 800 میلیون متر مکعب و در سال 1380 یک میلیارد و 650 میلیون متر مکعب آب شد، اما در حقیقت وسعت منطقه زیر پوشش طرح بارورى ابرها در کشور 500 هزار و حداقل وسعت منطقه مورد نظر 300 هزار کیلومتر مربع است که حجم بارش متوسط مناطق نام‌برده شده در سال 50 میلیارد متر مکعب است. حال امیدواریم با اجراى این طرح 10 درصد این رقم معادل 5 میلیارد متر مکعب بارندگى را در این منطقه شاهد باشیم که البته میزان آب تغذیه شده به سفره‌هاى آب زیرزمینى تنها 500 میلیون متر مکعب خواهد بود. او با بیان این که هم اکنون 45 کشور دنیا در حال اجراى طرح بارورى ابرها هستند، خاطرنشان کرد: تاکنون کارشناسان ایرانى در اجراى این طرح در داخل کشور 100 درصد مشارکت داشته‌اند، همچنین 26 کارشناس روسى نیز در این طرح بوده‌اند که با این حساب 240 ساعت پرواز را تا امروز داشته‌ایم که تا اواخر اردیبهشت نیز ادامه خواهد داشت؛ اما با این حال نتایج قطعى پروژه را نمى‌توان شش ماهه و یکساله ارزیابى کرد و باید مدت طولانى مورد بررسى قرار گیرد. سمسار یزدى همچنین با اشاره به اقتصادى بودن طرح بارورى ابرها، در خصوص هزینه‌هاى این طرح تصریح کرد: هزینه هر متر مکعب آب تغدیه شده به سفره‌هاى آب زیرزمینى در طرح بارورى ابرها 25 ریال است که با این وجود براى تحقق هدف پنج میلیارد متر مکعب بارش اضافى در سال جارى 12.5 میلیارد ریال هزینه را تخمین زده‌ایم. گفتنى است، اهداف مهم این طرح در دست اجرا، استحصال منابع جدید آب، تعدیل آب و هوا، ایجاد برف در ارتفاعات، انتقال زمانى و مکانى بارش، تبدیل تگرگ به باران، رفع مه در فرودگاه‌ها و اتوبان‌ها و افزایش توان تولیدى نیروگاه‌هاى برق آبى است.

منبع:دانشنامه رشد