دانشمندان درصدد طراحي ريزفضاپيماهايي به قطر يک ميلي متر هستند!
ارسال شده: سهشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۸۶, ۲:۲۰ ب.ظ
درصدد طراحي ريزفضاپيماهايي به قطر يک ميلي متر هستند!
مهندسان دانشگاه «گلاسکو» در حال طراحي نوع جديدي از کاوشگران فضايي هستند: ابزارهاي کوچکي که ميتوانند تغيير شکل داده و همانند غبار توسط باد حمل شوند.
اين ابزارها در عين حال آن قدر هوشمند هستند که ارتباط برقرار کرده، به شکلي منظم پرواز کنند و اندازهگيريهاي علمي را انجام دهند.
ذرات غبار هوشمند از يک پردازشگر رايانه يي تشکيل شدهاند که حدود يک ميليمتر قطر داشته و توسط يک غلاف پليمري پوشانده شدهاند.
اين غلاف پليمري ميتواند با اعمال يک ولتاژ کوچک چروکيده و کوچک شده و يا صاف شده و متورم شود.
چروکيده شدن سطح پليمر بدين معناست که سطح غبار هوشمند کشيدگي بيشتري پيدا کرده و در نتيجه در ارتفاعات بيشتري پرواز ميکند؛ برعکس، متورم شدن سطح پليمر به معناي فرورفتن بيشتر غبار در هواست.
شبيهسازيها نشان ميدهد که با استفاده از چروکيده و متورم کردن سطح غبار هوشمند ميتوان آن را حتي در حضور بادهاي چرخشي نيز به سمت يک هدف معين هدايت کرد.
اين غبارهاي هوشمند ميتوانند با استفاده از يک شبکه بيسيم با يکديگر ارتباط برقرار کرده و شبکهاي منسجم را تشکيل دهند.
به گزارش ايسنا از ستاد ويژه توسعه فن آوري نانو، پروفسور بيکر در توضيح اين دستاورد علمي گفت:«مشاهده ميشود که بسياري از غبارها تنها با غبارهاي همسايهاي که فاصله کمي باهم دارند، ارتباط برقرار ميکنند، اما برخي از آنها در فاصلههاي بسيار دورتر نيزميتوانند ارتباط ايجاد نمايند.
در شبيهسازيهاي انجام شده ما نشان دادهايم که يک گروه متشکل از 50 غبار هوشمند ميتوانند خود را حتي در يک باد متلاطم به صورت ستارهاي سازمان دهند.
توانايي پرواز به شکل منظم به اين معناست که غبار هوشمند ميتواند يک آرايه فازي تشکيل دهد. سپس اين امکان ايجاد خواهد شد که اطلاعات ميان تراشههاي رايانه يي گسترده را پردازش نموده و به صورت به هم پيوستهاي سيگنالهايي به يک سفينه فضايي چرخنده ارسال کرد».
[External Link Removed for Guests]
مهندسان دانشگاه «گلاسکو» در حال طراحي نوع جديدي از کاوشگران فضايي هستند: ابزارهاي کوچکي که ميتوانند تغيير شکل داده و همانند غبار توسط باد حمل شوند.
اين ابزارها در عين حال آن قدر هوشمند هستند که ارتباط برقرار کرده، به شکلي منظم پرواز کنند و اندازهگيريهاي علمي را انجام دهند.
ذرات غبار هوشمند از يک پردازشگر رايانه يي تشکيل شدهاند که حدود يک ميليمتر قطر داشته و توسط يک غلاف پليمري پوشانده شدهاند.
اين غلاف پليمري ميتواند با اعمال يک ولتاژ کوچک چروکيده و کوچک شده و يا صاف شده و متورم شود.
چروکيده شدن سطح پليمر بدين معناست که سطح غبار هوشمند کشيدگي بيشتري پيدا کرده و در نتيجه در ارتفاعات بيشتري پرواز ميکند؛ برعکس، متورم شدن سطح پليمر به معناي فرورفتن بيشتر غبار در هواست.
شبيهسازيها نشان ميدهد که با استفاده از چروکيده و متورم کردن سطح غبار هوشمند ميتوان آن را حتي در حضور بادهاي چرخشي نيز به سمت يک هدف معين هدايت کرد.
اين غبارهاي هوشمند ميتوانند با استفاده از يک شبکه بيسيم با يکديگر ارتباط برقرار کرده و شبکهاي منسجم را تشکيل دهند.
به گزارش ايسنا از ستاد ويژه توسعه فن آوري نانو، پروفسور بيکر در توضيح اين دستاورد علمي گفت:«مشاهده ميشود که بسياري از غبارها تنها با غبارهاي همسايهاي که فاصله کمي باهم دارند، ارتباط برقرار ميکنند، اما برخي از آنها در فاصلههاي بسيار دورتر نيزميتوانند ارتباط ايجاد نمايند.
در شبيهسازيهاي انجام شده ما نشان دادهايم که يک گروه متشکل از 50 غبار هوشمند ميتوانند خود را حتي در يک باد متلاطم به صورت ستارهاي سازمان دهند.
توانايي پرواز به شکل منظم به اين معناست که غبار هوشمند ميتواند يک آرايه فازي تشکيل دهد. سپس اين امکان ايجاد خواهد شد که اطلاعات ميان تراشههاي رايانه يي گسترده را پردازش نموده و به صورت به هم پيوستهاي سيگنالهايي به يک سفينه فضايي چرخنده ارسال کرد».
[External Link Removed for Guests]