بضاعت ما فقط شناسايي يك ششم موارد ايدز است
ارسال شده: پنجشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۸۶, ۱۲:۵۶ ب.ظ
ما فقط شناسايي يك ششم موارد ايدز
نشست نقش سازمانهاي غيردولتي در پيشگيري از اچ آي وي/ ايدز در يونيسف برگزار شد.
دكتر محمد مهدي گويا مدير مركز بيماريهاي وزارت بهداشت :
ايدز يك بحران چند بعدي است، نه صرفا بهداشتی و از يكسو ميتوان گفت كه اين پديده يك اورژانس اجتماعي است و از سوي ديگر يك بيماري مزمن اجتماعي و آنچه در اين ميان مهم است اين كه درمان بايد ماهيت اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و بهداشتي مشكل را دربرگيرد.
ژ سازمانهاي بينالمللي به نقش NGOها در فعاليتهاي مشاركتي بيشتر از همكاري با سازمانهاي دولتي اهميت ميدهند.
بضاعت ما تا آنجا بوده كه يك پنجم يا يك ششم موارد ايدز را در كشور شناسايي كردهايم نميتوان در زمينه ايدز، يك شبه همه تابوها را شكست. آموزش تربيت جنسي در قالب برنامههاي آموزشي در NGOها و سازمانهاي دولتي با هم ميتواند پيش برده شود. اما بايد به ياد داشت كه آموزش و پرورش در اين رابطه داراي ملاحظات خاصي است كه بايد به آنها احترام گذاشت.
از سال پيش تا كنون بودجه ايدز، چهار برابر افزايش يافته است و برنامه كشوري كنترل اچ آي وي در دولت جديد به شوراي عالي سلامت ارائه شده و ايرادهايي به آن گرفتهاند از جمله اينكه نقش زنان در پيشگيري بايد پررنگتر ديده شود. ويژگي اين برنامه آن است كه NGOها هم در تدوين آن نقش داشتهاند.
از دلايل اهميت NGOها در رابطه با پيشگيري از ايدز، دسترسي به گروههاي سخت دسترس مثل زنان خياباني و معتادان تزريقي و نيز ايجاد تعهد و خلاقيت در NGOها است. همچنين اين سازمانها قادر به ارائه خدماتي هستند كه بخش دولتي يا قادر به ارائه نيست يا تمايلي به ارائه آنها ندارد و در اين راستا، خدمات را به صورت كارآمدتر ارائه ميدهند.
زنان به عنوان بهترين منبع مشاركت به شمار ميروند و دانشآموزان نقش مهمي در خدمات داوطلبانه دارند، همچنين در ازاي فعاليتهاي داوطلبانه نبايد حقوقي پرداخته شده و NGOها بايد شفاف بوده و معتدل حركت كنند. برنامههايشان بايد با توجه خاص به گروههاي در معرض خطر و اقشار مختلف در دسترس جامعه طراحي شوند كه فعاليتها نتيجه بخش باشند.
گويا درباره نتايج يك مشاركت موفق با اشاره به اينكه مسايل مربوط به پيشگيري از رفتارهاي پرخطر كه به دلايل فرهنگي و اجتماعي، دولت به انجام آنها تمايلي ندارد، حل ميشود خاطرنشان كرد: همچنين جامعه در كنترل بيماري، توانمند شده و برنامههاي مربوطه در گروههاي سخت در دسترس و آسيبپذير جامعه كه دولت توان دسترسي به آنها را ندارد تكرار ميشود.
نشست نقش سازمانهاي غيردولتي در پيشگيري از اچ آي وي/ ايدز در يونيسف برگزار شد.
دكتر محمد مهدي گويا مدير مركز بيماريهاي وزارت بهداشت :
ايدز يك بحران چند بعدي است، نه صرفا بهداشتی و از يكسو ميتوان گفت كه اين پديده يك اورژانس اجتماعي است و از سوي ديگر يك بيماري مزمن اجتماعي و آنچه در اين ميان مهم است اين كه درمان بايد ماهيت اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و بهداشتي مشكل را دربرگيرد.
ژ سازمانهاي بينالمللي به نقش NGOها در فعاليتهاي مشاركتي بيشتر از همكاري با سازمانهاي دولتي اهميت ميدهند.
بضاعت ما تا آنجا بوده كه يك پنجم يا يك ششم موارد ايدز را در كشور شناسايي كردهايم نميتوان در زمينه ايدز، يك شبه همه تابوها را شكست. آموزش تربيت جنسي در قالب برنامههاي آموزشي در NGOها و سازمانهاي دولتي با هم ميتواند پيش برده شود. اما بايد به ياد داشت كه آموزش و پرورش در اين رابطه داراي ملاحظات خاصي است كه بايد به آنها احترام گذاشت.
از سال پيش تا كنون بودجه ايدز، چهار برابر افزايش يافته است و برنامه كشوري كنترل اچ آي وي در دولت جديد به شوراي عالي سلامت ارائه شده و ايرادهايي به آن گرفتهاند از جمله اينكه نقش زنان در پيشگيري بايد پررنگتر ديده شود. ويژگي اين برنامه آن است كه NGOها هم در تدوين آن نقش داشتهاند.
از دلايل اهميت NGOها در رابطه با پيشگيري از ايدز، دسترسي به گروههاي سخت دسترس مثل زنان خياباني و معتادان تزريقي و نيز ايجاد تعهد و خلاقيت در NGOها است. همچنين اين سازمانها قادر به ارائه خدماتي هستند كه بخش دولتي يا قادر به ارائه نيست يا تمايلي به ارائه آنها ندارد و در اين راستا، خدمات را به صورت كارآمدتر ارائه ميدهند.
زنان به عنوان بهترين منبع مشاركت به شمار ميروند و دانشآموزان نقش مهمي در خدمات داوطلبانه دارند، همچنين در ازاي فعاليتهاي داوطلبانه نبايد حقوقي پرداخته شده و NGOها بايد شفاف بوده و معتدل حركت كنند. برنامههايشان بايد با توجه خاص به گروههاي در معرض خطر و اقشار مختلف در دسترس جامعه طراحي شوند كه فعاليتها نتيجه بخش باشند.
گويا درباره نتايج يك مشاركت موفق با اشاره به اينكه مسايل مربوط به پيشگيري از رفتارهاي پرخطر كه به دلايل فرهنگي و اجتماعي، دولت به انجام آنها تمايلي ندارد، حل ميشود خاطرنشان كرد: همچنين جامعه در كنترل بيماري، توانمند شده و برنامههاي مربوطه در گروههاي سخت در دسترس و آسيبپذير جامعه كه دولت توان دسترسي به آنها را ندارد تكرار ميشود.