مرکز انجمنهای تخصصی

با سلام خدمت همه عزیزان ,
دوستان لطف کنند و اشعاری که خودشان سروده اند را در این تاپیک قرار دهند . شعرهای جدیدترتان را هم هر دفعه قرار دهید . خیلی ممنون میشم .

براي شروع هم اول خودم يک از دو بيتي هايم را ميگذارم :

عشق ز ما هم چه گذر کرد و رفت *** از همه سو چشم و نظر کرد و رفت
بر سر هر عاشق ديوانه شد *** کيسه خود را پر زر کرد و رفت

خيز اي دوست زره آمده((شهر الرمضان))______آمده ماه نكو ((انزل فيه القرآن))

آمد آن ماه در او هست يكي((ليله قدر))_______آن شب قدر كه بهتر بود از((الف شهر))

روزه داري تو اگر هر نفست طاعت حق________ميهماني تو در آن ماه بر ساحت حق

رمضان ماه صيام است عزيزش داريم*******وقت تسبيح و قيام است عزيزش داريم

رمضان موعد قرب است به درگاه خدا*******وقت تنزيه كلام است عزيزش داريم

رمضان وقت دعا است و گه راز و نياز*******موعد ترك حرام است عزيزش داريم

سيرستاره ميكندسيره دلگشاي تو
دلم اشاره ميكند تا برسدبه پاي تو
هرشب وروز ميروم به جنگل وكوه وچمن
تا به مشامم برسد عطرخوش هواي تو

شيشه شوق شعرمن درشب چشم توشكست
نوشته اندنام مرابه عاشقي روزالست

يا رب به كه بايد گفت راز غم عشقش را ******اين آتش جان افروز در سينه نهان تاكي

گر راز گشايم من، گويند كه مجنوني******اندر طلب ليلي رسواي جهان تا كي

شبي ماراصداكردي دراين درياي طوفاني
نشان غم زمابردي دراين حال پريشاني
همان دم كه كويرتن مثال ماهي بي اب
به شوق قطره اي باران دراين خاك بياباني
به ابري نشان ميكردبه هردريااشارتها
توباان زورق ذرين هواي خوب باراني
دم عيسي شدي برمن تنم راروشني دادي
شب سردتن ماراتوكردي شادونوراني
هميشه نازنين من بدنبال توميايم
غريبه باغم ودردم بگوبامن كه ميماني

سيدحسين بديعي
تقديم به كسي كه داره الان اين شعروميخونه

امشب شبي دراز است، بهر من شكسته*****هم جسم گشته مجروح ،هم روح گشته خسته

غمخوار و مونس من ،تنهايي و سكوت است**** واند ر نماز افكار ، خلوت مرا قنوت است

در شاهراه عشقش، گمراه گشتم اي دوست***** كاين راه را نبرده است، هرآنكه در پي اوست

طي طريق اين عشق ، در كار هر كسي نيست*****اقبال خوش دراين راه همكار هر كسي نيست

آنانكه راه بردند،بس خون دل بخوردند******جز نام و ياد وذكرش،از لوح دل ببردند

يارب تو ياريم كن من نيز راه يابم*********اذن دخول اندر،آن بارگاه يابم

گفتم که چه بايد
گفتا که سر آيي
گفتم نتوانم
گفتا که برآيي
گفتم که چه وقت است
گفتا که چه فرق است
گفتم فرصتي ده , به اين بنده نالان
جان از بر من گير , بعد از آن شتابان
گفتا نتوانم , اين وعده حق است
دير و زود آنرا , از براي خلق است

اقبال من از يك نظر دوست نكوست*******پاكي و صفاي باغ ياد آور اوست

باشد همه وقت ذكر من اينگونه:***********لطف و مدد خدا بود ياور دوست

عشق مرا گريه کنان ديد و رفت ******* شاخه اميد مرا چيد و رفت

ز اين همه تنهايي و سختي و رنج ***** جان ز تنم يکدفعه لرزيد و رفت