ايران «جزيره صلح» را به سازمان ملل متحد هديه كند
ارسال شده: پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۸۶, ۲:۱۵ ق.ظ
احمدرضا درويش پيشنهاد كرد: نظام جمهوري اسلامي ايران به نمايندگي از مردم ايران بهعنوان ملتي كه منادي صلح است، يكي از جزاير خودش را به عنوان «جزيرهي صلح» به بشريت تقديم كند و سازمان ملل متحد در يكي از جزاير ايران به طور مستقل، مقر آسيايي تاسيس كند.
به گزارش (ايسنا) اين كارگردان سينماي ايران كه همزمان با هفتهي دفاع مقدس در برنامهي تلويزيوني «شبهاي روشن» شبكهي جامجميك با ايرانيان مقيم خارج از كشور سخن ميگفت، در پاسخ به پرسش حسين پاكدل (مجري برنامه) مبني بر اين كه كدام جنگ، به جنگ پايان ميدهد؟ گفت: فكر نميكنم در طول تاريخ هيچ صلحي با جنگ به دست آمده باشد و به نظرم نتيجه جنگ، نابودي است. در اين دوران وضعيت دنيا به گونهاي است كه همهي جهان به نحوي با ادبيات جنگ تهديد ميشود و متاسفانه مولفههاي تمام قدرتها، كشورها و سياستمداران بر مبناي ادبيات خشونت و جنگ شكل گرفته و به نظر ميرسد جنگ يكجور بيزنس و ماركتينگ حاكم بر روابط اقتصادي است و بيزنس در دنيا مبتني بر كالاي جنگي شده است، آن چنان كه بر اثر انعكاس اين جنگ از طريق رسانهها و خبرگزاريها، مخاطبان جهاني را به وحشت انداخته است.
اين كارگردان سينما در ادامه در پاسخ به اين پرسش كه آمال و ايدهآل شما براي جهان چيست؟ گفت: دو مولفهي معنوي در سرزمين ما ايران وجود دارد، كه مولفه ملي و ديني اساس اين دو مولفه است. همه پيامبران آمدهاند كه رابطه انسان با خدا و انسان با خلق را تعريف و ارايه كنند و در اين راستا حركت امام حسين(ع) را ميتوان برهمين مبنا تحليل كرد، نهضتي كه مقصود آن زنده كردن رابطهي فراموش شدهي انسان با خدا و انسان با خلق بود. رابطهي انسان با خدا از راه نيايش و عبادت و ارتباط فردي است، اما رابطهي دوم كه مهم و اساسي است، رابطهي انسان و خلق است كه ميزان آن «عدالت» است.
كارگردان فيلم «دوئل»، ضمن اشاره به وقوع جنگ در ايران، ادامه داد: ملت ايران با انقلاب اسلامي خود تصميم گرفت، مسير ديگري را براي حيات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي خود انتخاب كند و مهمترين دغدغه اين ملت تحقق عدالت در همه شون زندگي بود كه ناگهان داستاني درست شد به نام «جنگ» كه حقيقتا بيعدالتي محض بود در مقابل ملتي كه در همه زمينهها به دنبال عدالت بود. جنگ تحميل شد و مردم ايران با پرداختن هزينه گزاف ايستادند و امروز به آن دوران مغرور هستند.
كارگردان «متولد ماه مهر» با طرح اين پرسش كه اصولا سازمان ملل متحد به چه دليل به وجود آمده است؟! گفت: اين دغدغه كه بعد از جنگ جهاني دوم همه دولتها و ملتها با يك همپيماني جهاني و براي جلوگيري از خشونت و نهادينه كردن صلح كنار هم قرار گرفتند و بر اساس منشور صلح و جلوگيري از خشونت گردهم آمدند، اما چگونه است كه با وجود اين كه پنجاه سال از تولد سازمان ملل متحد ميگذرد، بشريت شاهد خشونت و جنگ در نقاط مختلف دنيا است؟!
وي در عين حال تاكيد كرد كه همواره جنگ در مقابل عدالت است و اتفاقا صلح هم ميتواند همراه با بيعدالتي باشد.
او گفت: امروز در عصر ديجيتال و ادعاي بشريت مبني بر در اختيار داشتن سازمان ملل متحد و شعارهاي پرطمطراق حقوق بشر قتل عامهايي در دنيا صورت ميگيرد كه در طول تاريخ كم نظير بوده است.
وي به عنوان فيلمسازي كه دغدغه جنگ را همواره با خود داشته است، ادامه داد: متاسفانه در منطقهي آسيا و خاورميانه كه فتيله باروت جنگ در آن روشن و گاه نيمه روشن است و اين منطقه همواره آبستن حادثه بوده است. از يكطرف جوامع توسعه نيافته از لحاظ دموكراتيك و ساختارهاي سياسي و از طرف ديگر انباشت ثروت و انرژي در اين منطقه دندان طماعان را تيز كرده است، اين سوال مطرح است كه در اين منطقه پرفتنه جايگاه سازمان ملل متحد كه ادعاي ترويج صلح عادلانه دارد كجاست؟ براي جلوگيري از جنگ و خونريزي و اشاعه صلح مگر ميشود در آن سوي ناكجاآباد در ويترين سازمان ملل متحد و پشت دربهاي بسته نشست و صرفا باصدوربيانيه از جنگ، خشونت و خونريزي در اين جهان پهناور جلوگيري كرد؟!
به چه دليل سازمان ملل متحد در اروپا مقر دائمي دارد، ولي در آسيا و در خاورميانه كه داراي بالاترين جمعيت و بيشترين نشانههاي خشونت و جنگ است، مقر دائمي ندارد و اين عين بيعدالتي است.
ما بهعنوان ملتي كه در ادوار مختلف تاريخ، كتاب، علم، زبان، تمدن، معنويت و صلح را به جهان هديه و دنيا را از صادرات معنوي خود سيراب كردهايم و به عنوان ملتي كه منادي صلح و انسانيت است موظف هستيم در عمل همواره در اين مسير كوشا باشيم.
به گزارش ايسنا،درويش در پايان مجدد پيشنهاد داد: ما به عنوان كشور صاحب تمدن، يكي از جزاير خود را به عنوان جزيره «صلح» به بشريت اهدا كنيم و سازمان ملل متحد در يكي از جزاير ايران به طور مستقل مقر آسيايي خودش را تاسيس كند، به نظرم اين عين عدالت است، چون سازمان ملل متحد در اين منطقه حضور جدي ندارد و اتفاقا حضور اين نهاد در اين منطقه به نفع صلح و سازمان ملل متحد است.
ksabz
به گزارش (ايسنا) اين كارگردان سينماي ايران كه همزمان با هفتهي دفاع مقدس در برنامهي تلويزيوني «شبهاي روشن» شبكهي جامجميك با ايرانيان مقيم خارج از كشور سخن ميگفت، در پاسخ به پرسش حسين پاكدل (مجري برنامه) مبني بر اين كه كدام جنگ، به جنگ پايان ميدهد؟ گفت: فكر نميكنم در طول تاريخ هيچ صلحي با جنگ به دست آمده باشد و به نظرم نتيجه جنگ، نابودي است. در اين دوران وضعيت دنيا به گونهاي است كه همهي جهان به نحوي با ادبيات جنگ تهديد ميشود و متاسفانه مولفههاي تمام قدرتها، كشورها و سياستمداران بر مبناي ادبيات خشونت و جنگ شكل گرفته و به نظر ميرسد جنگ يكجور بيزنس و ماركتينگ حاكم بر روابط اقتصادي است و بيزنس در دنيا مبتني بر كالاي جنگي شده است، آن چنان كه بر اثر انعكاس اين جنگ از طريق رسانهها و خبرگزاريها، مخاطبان جهاني را به وحشت انداخته است.
اين كارگردان سينما در ادامه در پاسخ به اين پرسش كه آمال و ايدهآل شما براي جهان چيست؟ گفت: دو مولفهي معنوي در سرزمين ما ايران وجود دارد، كه مولفه ملي و ديني اساس اين دو مولفه است. همه پيامبران آمدهاند كه رابطه انسان با خدا و انسان با خلق را تعريف و ارايه كنند و در اين راستا حركت امام حسين(ع) را ميتوان برهمين مبنا تحليل كرد، نهضتي كه مقصود آن زنده كردن رابطهي فراموش شدهي انسان با خدا و انسان با خلق بود. رابطهي انسان با خدا از راه نيايش و عبادت و ارتباط فردي است، اما رابطهي دوم كه مهم و اساسي است، رابطهي انسان و خلق است كه ميزان آن «عدالت» است.
كارگردان فيلم «دوئل»، ضمن اشاره به وقوع جنگ در ايران، ادامه داد: ملت ايران با انقلاب اسلامي خود تصميم گرفت، مسير ديگري را براي حيات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي خود انتخاب كند و مهمترين دغدغه اين ملت تحقق عدالت در همه شون زندگي بود كه ناگهان داستاني درست شد به نام «جنگ» كه حقيقتا بيعدالتي محض بود در مقابل ملتي كه در همه زمينهها به دنبال عدالت بود. جنگ تحميل شد و مردم ايران با پرداختن هزينه گزاف ايستادند و امروز به آن دوران مغرور هستند.
كارگردان «متولد ماه مهر» با طرح اين پرسش كه اصولا سازمان ملل متحد به چه دليل به وجود آمده است؟! گفت: اين دغدغه كه بعد از جنگ جهاني دوم همه دولتها و ملتها با يك همپيماني جهاني و براي جلوگيري از خشونت و نهادينه كردن صلح كنار هم قرار گرفتند و بر اساس منشور صلح و جلوگيري از خشونت گردهم آمدند، اما چگونه است كه با وجود اين كه پنجاه سال از تولد سازمان ملل متحد ميگذرد، بشريت شاهد خشونت و جنگ در نقاط مختلف دنيا است؟!
وي در عين حال تاكيد كرد كه همواره جنگ در مقابل عدالت است و اتفاقا صلح هم ميتواند همراه با بيعدالتي باشد.
او گفت: امروز در عصر ديجيتال و ادعاي بشريت مبني بر در اختيار داشتن سازمان ملل متحد و شعارهاي پرطمطراق حقوق بشر قتل عامهايي در دنيا صورت ميگيرد كه در طول تاريخ كم نظير بوده است.
وي به عنوان فيلمسازي كه دغدغه جنگ را همواره با خود داشته است، ادامه داد: متاسفانه در منطقهي آسيا و خاورميانه كه فتيله باروت جنگ در آن روشن و گاه نيمه روشن است و اين منطقه همواره آبستن حادثه بوده است. از يكطرف جوامع توسعه نيافته از لحاظ دموكراتيك و ساختارهاي سياسي و از طرف ديگر انباشت ثروت و انرژي در اين منطقه دندان طماعان را تيز كرده است، اين سوال مطرح است كه در اين منطقه پرفتنه جايگاه سازمان ملل متحد كه ادعاي ترويج صلح عادلانه دارد كجاست؟ براي جلوگيري از جنگ و خونريزي و اشاعه صلح مگر ميشود در آن سوي ناكجاآباد در ويترين سازمان ملل متحد و پشت دربهاي بسته نشست و صرفا باصدوربيانيه از جنگ، خشونت و خونريزي در اين جهان پهناور جلوگيري كرد؟!
به چه دليل سازمان ملل متحد در اروپا مقر دائمي دارد، ولي در آسيا و در خاورميانه كه داراي بالاترين جمعيت و بيشترين نشانههاي خشونت و جنگ است، مقر دائمي ندارد و اين عين بيعدالتي است.
ما بهعنوان ملتي كه در ادوار مختلف تاريخ، كتاب، علم، زبان، تمدن، معنويت و صلح را به جهان هديه و دنيا را از صادرات معنوي خود سيراب كردهايم و به عنوان ملتي كه منادي صلح و انسانيت است موظف هستيم در عمل همواره در اين مسير كوشا باشيم.
به گزارش ايسنا،درويش در پايان مجدد پيشنهاد داد: ما به عنوان كشور صاحب تمدن، يكي از جزاير خود را به عنوان جزيره «صلح» به بشريت اهدا كنيم و سازمان ملل متحد در يكي از جزاير ايران به طور مستقل مقر آسيايي خودش را تاسيس كند، به نظرم اين عين عدالت است، چون سازمان ملل متحد در اين منطقه حضور جدي ندارد و اتفاقا حضور اين نهاد در اين منطقه به نفع صلح و سازمان ملل متحد است.
ksabz