آنان براي امروز ما فرداي خودشان را دادند.....
ارسال شده: سهشنبه ۲۲ آبان ۱۳۸۶, ۱۱:۱۱ ق.ظ
در اول ژوئيه 1916 ارتشهاي انگلستان و فرانسه عليه نيروهاي آلماني كه ناحيه اي نزديك به رودخانه سم در شمال شرقي فرانسه را اشغال كرده بودن ، دست به حمله زدند. جنگ جهاني اول نزديك به دو سال بود كه ادامه داشت و هر يك از طرفين آريش پيچيده اي از سنگرها و استحكامات را ايجاد كرده بودند. در عين حال ، هيچ يك از ارتشها پيشرفت چنداني در عقب راندن ديگري به دست نياورده بودند.برنامه متفقين در نبرد "سم" اينگونه بو كه دست به يك حمله ي همه جانبه بزنند و آلمانيها را به طور قطعي از مناطقي كه اشغال كرده بودند به عقب برانند.ارتش انگلستان بار اصلي مسئوليت حمله را بر عهده داشت. پس از درهم كوبيدن اردوگاههاي آلمانيها با شليك سنگين توپخانه،هزار سرباز از سنگرهايشان بيرون ريخته و از ناحيه حد فاصل ميان نيروهاي خودي و دشمن، به سوي آلماناها به حركت در آمدند.
اگرچه بسياري از سربازان آلماني در شليك توپخانه جان سپردند، اما بيشتر استحكامات آنها دست نخورده باقي مانده بود.همچنان كه مهاجمان پيش ميرفتند با جريان بيرحمانه اي از آتش مسلسل و تفنگها رو به رو گرديدند. توپهاي بزرگ آلماني نيز در پشت خطوط مقم رگباري از گلوله هاي انفجاري بر سر دشمن فرو ميريختند.قطعات تيز و ناهموار آن تركشها در سراسر ميدان نبرد پخش مي شد. گروههاي كوچكي از نيروهاي انلستان توانستند به خط مقدم جبه ي آلمان نفوذ كنند و معدودي حتي فراتر رفتند. اما در پشت سر آنها آتش دشمن همچنان بر حد فاصل ميان نيروهاي خودي و دشمن مسلط بود و تعداد اندكي ديگر توانستند از آتش دشمن عبور كنند و آنها را تقويت كنند.
در پايان نخستين روز نبرد، انگليسيها تنها در بخش كوچكي از جبهه پيشروي كرده بودند، آنهم در حود يك مايل جلوتر از سنگرهاي خودشان. در نتيجه 58000 سرباز انگليسي و 8000 سرباز آلماني جان خود را از دست دادند.
حمله در سوم ژوئيه از سرگرفته شد و اين حملات مدتي بيش از چهار ماه پس از آن ادامه يافت.متفقين به ميزاني بيشتر از قبل در خطوط آلمانيها پيشروي كرده بودند اما با تلفات وحشتناك.
از اواسط نوامبر كه عمليات جنگ پايان يافته بود، جبهه آلمانيها تا حدود زيادي دست نخورده باقي مانده بود.بيش از نيم مليون سرباز متفقين و معادل همين تعداد ، سرباز آلماني در نبرد سم كشته شدند. هيج برخورد نظامي ديگري در طول تاريخ اين تعداد سرباز را در يك ميدان نبرد درگير نساخته بود و هيچ نبردي تلفاتي حتي نزديك به تعدادي كه هردو طرف تحمل گرديدند ، به وجود نياورده بود.
اگرچه بسياري از سربازان آلماني در شليك توپخانه جان سپردند، اما بيشتر استحكامات آنها دست نخورده باقي مانده بود.همچنان كه مهاجمان پيش ميرفتند با جريان بيرحمانه اي از آتش مسلسل و تفنگها رو به رو گرديدند. توپهاي بزرگ آلماني نيز در پشت خطوط مقم رگباري از گلوله هاي انفجاري بر سر دشمن فرو ميريختند.قطعات تيز و ناهموار آن تركشها در سراسر ميدان نبرد پخش مي شد. گروههاي كوچكي از نيروهاي انلستان توانستند به خط مقدم جبه ي آلمان نفوذ كنند و معدودي حتي فراتر رفتند. اما در پشت سر آنها آتش دشمن همچنان بر حد فاصل ميان نيروهاي خودي و دشمن مسلط بود و تعداد اندكي ديگر توانستند از آتش دشمن عبور كنند و آنها را تقويت كنند.
در پايان نخستين روز نبرد، انگليسيها تنها در بخش كوچكي از جبهه پيشروي كرده بودند، آنهم در حود يك مايل جلوتر از سنگرهاي خودشان. در نتيجه 58000 سرباز انگليسي و 8000 سرباز آلماني جان خود را از دست دادند.
حمله در سوم ژوئيه از سرگرفته شد و اين حملات مدتي بيش از چهار ماه پس از آن ادامه يافت.متفقين به ميزاني بيشتر از قبل در خطوط آلمانيها پيشروي كرده بودند اما با تلفات وحشتناك.
از اواسط نوامبر كه عمليات جنگ پايان يافته بود، جبهه آلمانيها تا حدود زيادي دست نخورده باقي مانده بود.بيش از نيم مليون سرباز متفقين و معادل همين تعداد ، سرباز آلماني در نبرد سم كشته شدند. هيج برخورد نظامي ديگري در طول تاريخ اين تعداد سرباز را در يك ميدان نبرد درگير نساخته بود و هيچ نبردي تلفاتي حتي نزديك به تعدادي كه هردو طرف تحمل گرديدند ، به وجود نياورده بود.
