مرکز انجمنهای تخصصی

سلام دوستان.
حال و احوال دوستان شاعر و بعضا شوخ ما چطوره؟حدف من از باز کردن این موضوع اینه که با شعر به گفت و گو بنشینیم.یعنی یک نوع از مشاعره مکه لازم نیست با آخرین حرف بیت قبل یه بیت از شعر با همون حرف بگی.این نوع مشاعره عمدتا با کل انداختن با شعر ادامه پیدا میکنه.شعر هم از خودتون باشه جالب تره.
خودم این شعر رو شروع میکنم.

سلامی چو بوی خوش آشنایی***به خوش بویی دوستی.آشنایی
سلامی به دنجر به مهدی .محیر***صدف g .محمد .علی یا مهندس
به ae .به شهباز و مستر.به بابا *** به اعضای این سایت پر باز و رسته
ببخشید گر نام تو این میان***نبود . چون جا نبود ای اعضای هسته

مهدي جان علي الظاهر شوخ طبع هستي و شيرين مزاج، مزاح مرا نيز بصورت شعر پذيرا باش:

نخست آنکه يادم هست پدرم هميشه ميگفت:

سلام دزد مگير و متاع ديو مخواه
چرا که دوستي دشمنان ز مکاريست
(پروين)

دوم آنکه از آنجا که ادب حکم ميکند و اقتضا و اينکه نه دزد هستي و نه ديو که خواجه اي هستي محترم و شيرين سخن پس:

خواجه سلام عليک گنج وفا يافتي
دل به دلم نه که تو گمشده را يافتي

هم تو سلام عليک هم تو عليک السلام
طبل خدايي بزن کاين ز خدا يافتي
(جلال الدين)





محض اطلاع:
درست است که کمي به نظر ميرسد در وادي حيرت به سر ميبرم اما به حقيقت محير نيستم !!!!! مهاجر هستم
mohayer در زبان اسپانيايي مهاجر خوانده ميشود

سلام من پذیرا باش مهاجر *** ببخشید من تو را خواندم محیر
ندارم من آشنایی به spain ***دگر باره نخوانم you محیر

كاشكي اين تاپيك مخصوص سروده هاي اعضاء باشه .

اگر دستم رسد سوي تو مهدي *** ببندم با تو يک پيمان و عهدي

سرت را از سه جا بشکانم اما *** بخواهم جاي آن شربت و شهدي

مدتي در كار ما تاخير شد *** مدعي در غيبت ما شير شد
سر شكاند از سه نقطه چاك چاك***من ندارم از شكستن هيچ باك
گر شكاني كله ام را از سه جا *** من كنم دست تو را از تن جدا

کودکي را خواب و رويا جالب است
کندن اعضا و دستان طالب است

گو نميداني که من روئين تنم
سرکشان را با چماقم ميزنم

بچه جان آخر مگر تو کيستي؟
نزد من تو جوجه اي هم نيستي

جاي دعوا رو به فکر کار باش
مثل من تا بوق سگ بيدار باش

جنگ و دعوا را نباشد نان و آب
گر نميخواهي , جهنم پس بخواب

جیک و جیک و جیک و جیک و جیک و جیک
من همانم. جوجه ای نزد تو.جیک

ای که تو من را بخواندی جوجه ای
من بدم فرمانده یک جوخه ای

"ای همه سرباز و سرهنگ و رییس
روبروی من تو هم محکم بایست"

من بگفتم چپ به چپ یا راست به راست
در غذایم بود 700 سطل ماست

از برای من کندن دست از بدن
نیست رویا.همچنان این را بدن"همان بدان"

راستی نام خودت را باز گو
نام خود را با دو هل یا ساز گو

تو بگو نام و نشانی از خودت
تا بگویم شعر خوبی بر رخت

بود اندر بیت اول " کودکی"
من بدم یا تو و یا آن رودکی؟

بعد از آن گفتی ز نان و آب من
از لباس و خانه و از خواب من

نان و آب من بود یاد شما
یاد مستر.یا مهاجر یا شما

ای مهاجر من تو را بار دگر
در تحیر من نخواندم من دگر

معذرت گر شهر من یک متر شد
وزن آن هم همچو شهر هرت شد

جنگ کرديد ار به سان ديگران
عاقبت هم مي خوريد گرز گران

مرد بايد تا گريزد از نبرد
تا نيابد زين سرا هرگز گزند

صلح با شيريني و نقل و نبات
آورد باخود سعادت و ثبات

دوستان اينک که با هم آمديد
اتحاد از همدلي آيد پديد

زود رخت جنگ را آتش زنيد
بر بساط صلح نک دامن زنيد

ما نه بهر هيزم اندر آتشيم
بلکه از پاکان نسل آرشيم

بر کشيم از آستين تير و کمان
بهر نابودي جنگ و دشمنان

پس بياييد دوستان باور کنيم
دوستي و مهر از نو سر کنيم

سلامی چو بوی خوش آشنایی***که ميرسد از سوي دير آشنايي

خداوندا دوباره جمعه گشته************لباس من هنوز هم توي طشته!
ناهار استامبولي با ماست خوردم************فقط افسوس چاي حاضر نگشته!