حرکت عالم به سوي مکاني شگفت انگيز در آسمان
ارسال شده: یکشنبه ۲ دی ۱۳۸۶, ۱:۱۱ ب.ظ
حرکت عالم به سوي مکاني شگفت انگيز در آسمان
جهان را همانگون که آفریدیم باز میگردانیم (قرآن مجید)
جاذبه بزرگ
تابش زمينه كه درسال 1965 كشف شد مهمترين و با ارزشترين مدركي براي تأئيد مهبانگ به حساب مي آيد.
در سال 1977 دانشمندان بالوني را به فضا فرستند كه مجهز به پيچيدهترين و دقيقترين دستگاههائي بود كه ميتوانست كمترين نوسانات موجود در تابش زمينه را ثبت كند ونشان دهد آنان از نتايج بدست آمده از اين تحقيقات بسيار شگفت زده شدنند، زيرا علي رغم يافتههاي گذشته در مورد يكنواخت بودن تابش كهموج زمينه اي يك تغييرات بسيار ناچيزي در تابيش زمينه ثبت گرديد اين تغييرات ناچيز در يك طرف آسمان به سمت انتهاي قرمز طيف متمايل بود و در طرف ديگر به سمت انتهاي آبي طيف .
نتيجه گريزي ناپذيري كه بدست ميآيد اين است كه زمين و منظومة خورشيدي در حقيقت به سرعت در جهت انتقال به آبي تابش زمينه در حركت هستند.
تمام كهكشان راه شيري حركتي عجيب و غريب دارد كه اين نحوة حركت تنها مختص به كهكشان راه شيري ميشود و با حركت هيچ كهكشاني همخواني يا مشابهت ندارد.
اين نحوة حركت براساس تئوري انبساط عمومي قابل توضيح نيست و هيچ هماهنگي و ارتباطي با آن ندارد.محاسبات نشان ميدهد نه فقط كهكشان راه شيري بلكه تمام كهكشانهاي محلي كه حدود سي كهكشان ميباشند داراي حركتي هستند كه هم جهت با هم و با سرعتي معادل (700 كيلومتر بر ثانيه) در حدود دو درصد سرعت نور به سمت صورت فلكي سنبله درحركت مي باشند اين كهكشانها درحقيقت يك حركت جويباري"streaming motion." را نمايش ميدهند بعداز آن اختر شناسان گروههاي محلي ديگري از كهكشانها را يافتند كه نه تنها به طرف صورت فلكي سنبله كشيده مي شوند بلكه به سمت يك جرم ناشناختة نامرئي نيز در حركتند كه تقريباً عمود بر موقعيتي است كه صورت فلكي سنبله قرار گرفته است.
در سال 1987 يك گروه هفت نفره از اختر فيزيكدانان حركت جمعي و جويباري حدد چهارصد كهكشان را تجزيه كردنند و نتايج بدست آمده از آن مشاهدات شوكي بزرگ به جامعة اختر فيزيكدانان وارد آورد . هر كهكشان كه در يك گروه محليقرار دارد به نوبة خود متعلق به يك خوشه كهكشاني ميباشد و خوشههاي كهكشاني نيز توليد ابر خوشه را مينمايند.
يك خوشه كهكشاني درحدود دهها كهكشان دارد وابر خوشه از جمع صدها كهكشان بوجود مي آيد. اين جمع عظيم از كهكشان ها با سرعتي معادل 600 تا 700 كيلومتر درثانيه به طرف نقطهاي در آسمان كه حدود سيصد ميليون سال نوري آنسوي Hydra-Centaurus كه در حدود هفتاد ميليون سال نوري از ما دور است در حركتند همه كهكشان ها بطرف شي ناشناخته كه به آن ابر كشنده (Great Attractor ) گفته ميشود با سرعتي متحير كننده كشيده ميشوند.
(اگر روزگاري كهكشان ها به اين جرم عظيم برسندو از حركت باز بايستند هيچ حياتي در هيچ نقطه از عالم وجود نخواهد داشت چرا كه اگر ما منظومه خودمان را در نظر بگيريم به اين خاطر ماه تحت نيروي جاذبه ي زمين به درون زمين سقوط نميكند كه زمين در حال سقوط كردن به درون خورشيد است و خورشيد به اين دليل در مركز كهكشان سقوط نميكند كه كهكشان ما در حال سقوط كردن به درون مركز جرم خوشه كهكشاني است وخوشه كهكشاني به اين علت در دروي مركز جرم ابر خوشه سقوط نميكتد كه ابر خوشه اي كه كهكشان ما عضوي از آن است به همراه ساير ابر خوشه ها به سمت ابر كشنده در حال حركت و يا به عبارتي درحال سقوط كردن است )
جرم اين ابر كشنده چنانچه محاسبات نشان ميدهد معادل جرم دهها ميليارد كهكشان است، در سال 1989ستاره شناسان خبر دادند كه ابر كشنده اي پديدار شده است كه تقريبا" دو برابر متراكم تر از خوشه هاي كهكشاني است وبه وسعت 300000000 سال نوري در عرض جهان در وراى Hydra-Centaurus گسترش يافته است
پارسکای
جهان را همانگون که آفریدیم باز میگردانیم (قرآن مجید)
جاذبه بزرگ
تابش زمينه كه درسال 1965 كشف شد مهمترين و با ارزشترين مدركي براي تأئيد مهبانگ به حساب مي آيد.
در سال 1977 دانشمندان بالوني را به فضا فرستند كه مجهز به پيچيدهترين و دقيقترين دستگاههائي بود كه ميتوانست كمترين نوسانات موجود در تابش زمينه را ثبت كند ونشان دهد آنان از نتايج بدست آمده از اين تحقيقات بسيار شگفت زده شدنند، زيرا علي رغم يافتههاي گذشته در مورد يكنواخت بودن تابش كهموج زمينه اي يك تغييرات بسيار ناچيزي در تابيش زمينه ثبت گرديد اين تغييرات ناچيز در يك طرف آسمان به سمت انتهاي قرمز طيف متمايل بود و در طرف ديگر به سمت انتهاي آبي طيف .
نتيجه گريزي ناپذيري كه بدست ميآيد اين است كه زمين و منظومة خورشيدي در حقيقت به سرعت در جهت انتقال به آبي تابش زمينه در حركت هستند.
تمام كهكشان راه شيري حركتي عجيب و غريب دارد كه اين نحوة حركت تنها مختص به كهكشان راه شيري ميشود و با حركت هيچ كهكشاني همخواني يا مشابهت ندارد.
اين نحوة حركت براساس تئوري انبساط عمومي قابل توضيح نيست و هيچ هماهنگي و ارتباطي با آن ندارد.محاسبات نشان ميدهد نه فقط كهكشان راه شيري بلكه تمام كهكشانهاي محلي كه حدود سي كهكشان ميباشند داراي حركتي هستند كه هم جهت با هم و با سرعتي معادل (700 كيلومتر بر ثانيه) در حدود دو درصد سرعت نور به سمت صورت فلكي سنبله درحركت مي باشند اين كهكشانها درحقيقت يك حركت جويباري"streaming motion." را نمايش ميدهند بعداز آن اختر شناسان گروههاي محلي ديگري از كهكشانها را يافتند كه نه تنها به طرف صورت فلكي سنبله كشيده مي شوند بلكه به سمت يك جرم ناشناختة نامرئي نيز در حركتند كه تقريباً عمود بر موقعيتي است كه صورت فلكي سنبله قرار گرفته است.
در سال 1987 يك گروه هفت نفره از اختر فيزيكدانان حركت جمعي و جويباري حدد چهارصد كهكشان را تجزيه كردنند و نتايج بدست آمده از آن مشاهدات شوكي بزرگ به جامعة اختر فيزيكدانان وارد آورد . هر كهكشان كه در يك گروه محليقرار دارد به نوبة خود متعلق به يك خوشه كهكشاني ميباشد و خوشههاي كهكشاني نيز توليد ابر خوشه را مينمايند.
يك خوشه كهكشاني درحدود دهها كهكشان دارد وابر خوشه از جمع صدها كهكشان بوجود مي آيد. اين جمع عظيم از كهكشان ها با سرعتي معادل 600 تا 700 كيلومتر درثانيه به طرف نقطهاي در آسمان كه حدود سيصد ميليون سال نوري آنسوي Hydra-Centaurus كه در حدود هفتاد ميليون سال نوري از ما دور است در حركتند همه كهكشان ها بطرف شي ناشناخته كه به آن ابر كشنده (Great Attractor ) گفته ميشود با سرعتي متحير كننده كشيده ميشوند.
(اگر روزگاري كهكشان ها به اين جرم عظيم برسندو از حركت باز بايستند هيچ حياتي در هيچ نقطه از عالم وجود نخواهد داشت چرا كه اگر ما منظومه خودمان را در نظر بگيريم به اين خاطر ماه تحت نيروي جاذبه ي زمين به درون زمين سقوط نميكند كه زمين در حال سقوط كردن به درون خورشيد است و خورشيد به اين دليل در مركز كهكشان سقوط نميكند كه كهكشان ما در حال سقوط كردن به درون مركز جرم خوشه كهكشاني است وخوشه كهكشاني به اين علت در دروي مركز جرم ابر خوشه سقوط نميكتد كه ابر خوشه اي كه كهكشان ما عضوي از آن است به همراه ساير ابر خوشه ها به سمت ابر كشنده در حال حركت و يا به عبارتي درحال سقوط كردن است )
جرم اين ابر كشنده چنانچه محاسبات نشان ميدهد معادل جرم دهها ميليارد كهكشان است، در سال 1989ستاره شناسان خبر دادند كه ابر كشنده اي پديدار شده است كه تقريبا" دو برابر متراكم تر از خوشه هاي كهكشاني است وبه وسعت 300000000 سال نوري در عرض جهان در وراى Hydra-Centaurus گسترش يافته است
پارسکای