ارسال شده: دوشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۸۶, ۳:۱۴ ب.ظ
داروهای مهار کننده اسید با کاهش حافظه مرتبطند
استفاده طولانی مدت از داروهای مهارکننده H2(H2blocke) شامل Axid(نیزاتیدین).Pepcid(فاموتیدین)، Tagamet(سایمتیدین) و Zantac(رانی تیدین) ممکن است خطر کاهش حافظه در سالهای بعد را افزایش دهند.
داروهای مهارکننده H2 هم بصورت OTC(بدون نسخه پزشک) و هم بصورت نسخه پزشک در اختیار افراد قرار می گیرند این داروها متعلق به خانواده ای از داروها هستند که باعث کاهش اسید معده می گردند. این یافته ها براساس تحقیقات دکتر Malaz Boustani و همکارانش از دانشگاه هند بدست آمده و آنها نیز براین نکته تاکید دارند که برای تایید این حقایق آزمایشات متعدد دیگری باید صورت پذیرد.
دکتر Bustani می گوید " ما به ارتباط ساده ای بین استفاده طولانی مدت این داروها (بیش از 2سال) و شانس ابتلا به زوال عقل یا آسیب خفیف در یادگیری و شناخت افراد دست پیدا نموده ایم. بیماران مصرف کننده دراز مدت این داروها نسبت به افراد دیگر 2تا 5/2 برابر بیشتر در عملکرد شناختی و یادگیریشان دچار مشکل می شدند. درجه اختلالات شناختی و ادراکی بصورت خفیف تا شدید (بیماری آلزایمر) در نوسان بود.
دکتر Bustani متخصص در امور سالمندان و افراد کهنسال خاطرنشان می سازد که بیماران مسن او گاهگاهی پس از مصرف داروهای مهار کننده اسید معده(H2 بلاکرها) دچار گیجی و ابهام می شدند.
اظهارات دکتر Bustani در خصوص این موضوع قبلاً نیز مطرح گردیده بود و او اولین فردی نیست که به بیان این نکته پرداخت . دکتر Charles J.Duffy نورولوژیست و رئیس نورولوژی ادراکی و رفتاری در دانشگاه Rochester می گوید داروهای مهار کننده هیستامین از قبیل آنتی هیستامین ها یا مهار کننده های H2 اغلب با سردرگمی و آشفتگی های فکری همراه هستند این داروها بعضی از اوقات بر روی ظرفیت شناختی و ادراکی افراد تاثیر گذار بوده و بطور بارزی باتوهمات دوران میان سالی همراه هستند. این توهمات با مصرف این داروها بخصوص در افرادیکه دارای مشکلات و بیماریهای مغزی هستند بیشتر نمودار می گردد.
استفاده طولانی مدت از مهارکننده H2
دکتر Bustani برای پی بردن به این مسأله که آیا استفاده طولانی مدت از مهار کننده های H2 ممکن است بطور دائمی روی مغز تاثیر بگذارد یا خیر اقدام به انجام آزمایشاتی نمود. او بدین منظور بر روی 1558 فرد بالای 65 سال از نژاد آفریقایی- آمریکایی آزمایشاتی را انجام داد.
نتایج این آزمایشات مؤید این مطلب بود که استفاده مستمر از این داروها توسط افراد سالخورده بدور از سایر فاکتورها شانس ابتلا به اختلالات ادراکی را 4/2 برابر افزایش می دهد.
دکتر Bustani اظهار می دارد مطالعات پیشین انجام شده در مورد مصرف مداوم مهارکننده های H2 همراه با نتایج ضدونقیض بوده است. بعضی از افراد هیچ گونه تاثیری را از خود بروز نداده و در بعضی نتایج منفی و در عده دیگری نتایج مثبت پدیدار گشت.
دکتر Bustani می گوید" مطالعات صورت پذیرفته توسط ما در واقع به عنوان تکه ای از پازل بوده که با انجام آن تصویر دقیق و شفاف تری از موضوع بدست آمده است" " یافته های ما برای تایید و تثبیت بیشتر نیاز به آزمایشات متعدد دیگری داشته و ما قصد نداریم افراد را از خوردن این داروها بازداریم و بدین وسیله باعث بدترشدن خونریزی از زخم ها و سایر مشکلات وابسته به آن شویم."
هنوز این نکته کاملاً مشخص نیست که چرا مهار کننده های H2 ممکن است با عملکرد مغز تداخل نمایند. داروهایی که بر روی هیستامین تاثیر می گذارند در واقع بر روی عملکرد سیگنالهای قسمتی از مغز نیز اثر گذار خواهند بود . اگر چه این تاثیر گذاری برای سایر داروهای آنتی هیستامینی که در درمان آلرژی بکار می رود دیده نشده است.
این نکته نیز محتمل است که با مهار اسید معده، داروهای مهار کننده H2 با جذب ویتامین B12 که در عملکرد مغز بسیار مهم است تداخل می كنند.
دکتر Duffy گفت : مکانیسم احتمالی هرچه باشد فرقی نمی کند. مهارکننده های H2 ممکن است یکی از فاکتورهای فراوانی باشند که در زوال عقل شرکت دارند. اما او هشدار می دهد که در مورد این موضوع سریع قضاوت نكرده و نگوئيم که این داروها بالشخصه خودشان یک عامل اساسی و مهم در کاهش شناخت و ادراک یا بیماری آلزایمر هستند.
دکتر Duffy می گوید " داروهایی همانند مهار کننده های H2 و بسیاری از انواع داروهای دیگر نیز می توانند در ایجاد اختلال ادراکی و شناختی شرکت داشته باشند این مسأله ممکن است در مورد نوشیدنی هایی که شما امشب می نوشید هم اتفاق بیافتد اما این بدان معنانیست که این نوشیدنی ها حتماً باعث ایجاد این بیماری می گردند و نباید آنها را مصرف نماییم."
به هر حال دکتر Duffy و دکتر Bustani متفاقاً در مورد این مساله هشدار می دهند که هیچ کس نباید هیچ دارویی را به صورت مکرر بدون نسخه پزشک و مشورت او مصرف نماید.
[External Link Removed for Guests]
مترجم دکتر متین محمدی پور
استفاده طولانی مدت از داروهای مهارکننده H2(H2blocke) شامل Axid(نیزاتیدین).Pepcid(فاموتیدین)، Tagamet(سایمتیدین) و Zantac(رانی تیدین) ممکن است خطر کاهش حافظه در سالهای بعد را افزایش دهند.
داروهای مهارکننده H2 هم بصورت OTC(بدون نسخه پزشک) و هم بصورت نسخه پزشک در اختیار افراد قرار می گیرند این داروها متعلق به خانواده ای از داروها هستند که باعث کاهش اسید معده می گردند. این یافته ها براساس تحقیقات دکتر Malaz Boustani و همکارانش از دانشگاه هند بدست آمده و آنها نیز براین نکته تاکید دارند که برای تایید این حقایق آزمایشات متعدد دیگری باید صورت پذیرد.
دکتر Bustani می گوید " ما به ارتباط ساده ای بین استفاده طولانی مدت این داروها (بیش از 2سال) و شانس ابتلا به زوال عقل یا آسیب خفیف در یادگیری و شناخت افراد دست پیدا نموده ایم. بیماران مصرف کننده دراز مدت این داروها نسبت به افراد دیگر 2تا 5/2 برابر بیشتر در عملکرد شناختی و یادگیریشان دچار مشکل می شدند. درجه اختلالات شناختی و ادراکی بصورت خفیف تا شدید (بیماری آلزایمر) در نوسان بود.
دکتر Bustani متخصص در امور سالمندان و افراد کهنسال خاطرنشان می سازد که بیماران مسن او گاهگاهی پس از مصرف داروهای مهار کننده اسید معده(H2 بلاکرها) دچار گیجی و ابهام می شدند.
اظهارات دکتر Bustani در خصوص این موضوع قبلاً نیز مطرح گردیده بود و او اولین فردی نیست که به بیان این نکته پرداخت . دکتر Charles J.Duffy نورولوژیست و رئیس نورولوژی ادراکی و رفتاری در دانشگاه Rochester می گوید داروهای مهار کننده هیستامین از قبیل آنتی هیستامین ها یا مهار کننده های H2 اغلب با سردرگمی و آشفتگی های فکری همراه هستند این داروها بعضی از اوقات بر روی ظرفیت شناختی و ادراکی افراد تاثیر گذار بوده و بطور بارزی باتوهمات دوران میان سالی همراه هستند. این توهمات با مصرف این داروها بخصوص در افرادیکه دارای مشکلات و بیماریهای مغزی هستند بیشتر نمودار می گردد.
استفاده طولانی مدت از مهارکننده H2
دکتر Bustani برای پی بردن به این مسأله که آیا استفاده طولانی مدت از مهار کننده های H2 ممکن است بطور دائمی روی مغز تاثیر بگذارد یا خیر اقدام به انجام آزمایشاتی نمود. او بدین منظور بر روی 1558 فرد بالای 65 سال از نژاد آفریقایی- آمریکایی آزمایشاتی را انجام داد.
نتایج این آزمایشات مؤید این مطلب بود که استفاده مستمر از این داروها توسط افراد سالخورده بدور از سایر فاکتورها شانس ابتلا به اختلالات ادراکی را 4/2 برابر افزایش می دهد.
دکتر Bustani اظهار می دارد مطالعات پیشین انجام شده در مورد مصرف مداوم مهارکننده های H2 همراه با نتایج ضدونقیض بوده است. بعضی از افراد هیچ گونه تاثیری را از خود بروز نداده و در بعضی نتایج منفی و در عده دیگری نتایج مثبت پدیدار گشت.
دکتر Bustani می گوید" مطالعات صورت پذیرفته توسط ما در واقع به عنوان تکه ای از پازل بوده که با انجام آن تصویر دقیق و شفاف تری از موضوع بدست آمده است" " یافته های ما برای تایید و تثبیت بیشتر نیاز به آزمایشات متعدد دیگری داشته و ما قصد نداریم افراد را از خوردن این داروها بازداریم و بدین وسیله باعث بدترشدن خونریزی از زخم ها و سایر مشکلات وابسته به آن شویم."
هنوز این نکته کاملاً مشخص نیست که چرا مهار کننده های H2 ممکن است با عملکرد مغز تداخل نمایند. داروهایی که بر روی هیستامین تاثیر می گذارند در واقع بر روی عملکرد سیگنالهای قسمتی از مغز نیز اثر گذار خواهند بود . اگر چه این تاثیر گذاری برای سایر داروهای آنتی هیستامینی که در درمان آلرژی بکار می رود دیده نشده است.
این نکته نیز محتمل است که با مهار اسید معده، داروهای مهار کننده H2 با جذب ویتامین B12 که در عملکرد مغز بسیار مهم است تداخل می كنند.
دکتر Duffy گفت : مکانیسم احتمالی هرچه باشد فرقی نمی کند. مهارکننده های H2 ممکن است یکی از فاکتورهای فراوانی باشند که در زوال عقل شرکت دارند. اما او هشدار می دهد که در مورد این موضوع سریع قضاوت نكرده و نگوئيم که این داروها بالشخصه خودشان یک عامل اساسی و مهم در کاهش شناخت و ادراک یا بیماری آلزایمر هستند.
دکتر Duffy می گوید " داروهایی همانند مهار کننده های H2 و بسیاری از انواع داروهای دیگر نیز می توانند در ایجاد اختلال ادراکی و شناختی شرکت داشته باشند این مسأله ممکن است در مورد نوشیدنی هایی که شما امشب می نوشید هم اتفاق بیافتد اما این بدان معنانیست که این نوشیدنی ها حتماً باعث ایجاد این بیماری می گردند و نباید آنها را مصرف نماییم."
به هر حال دکتر Duffy و دکتر Bustani متفاقاً در مورد این مساله هشدار می دهند که هیچ کس نباید هیچ دارویی را به صورت مکرر بدون نسخه پزشک و مشورت او مصرف نماید.
[External Link Removed for Guests]
مترجم دکتر متین محمدی پور