یک میلیارد نفر در دنیا ویتامین D کافی دریافت نمی کنند
ارسال شده: پنجشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۶, ۹:۳۸ ق.ظ
متخصصین پیشنهاد می کنند که برای کمک به جلوگیری از ابتلا به امراض گوناگون، دریافت روزانه ویتامینها باید افزایش یابد.
یکی از متخصصین در چاپ 19 جولای اخبار پزشکی روز می گوید: کمبود ویتامینD و مشکلات ناشی از آن یکی از رایج ترین مسایلی است که می تواند منجر به ابتلا به تعدادی از بیماریهای جدی شود، اما این مشکلات قابل پیشگیری هستند. مردم ویتامینD را توسط رژیم غذایی خود یا مکملهای غذایی که مصرف می کنند و یا قرار گیری در معرض نور خورشید دریافت می کنند و هنوز هم کمبود ویتامینD امر رایجی است. دریافت نکردن مقادیر کافی ویتامینD در دوران جنینی در رحم مادر یا در دوران کودکی می تواند منجر به عقب ماندگی رشد، تغییر شکل طبیعی استخوانهای بدن و افزایش خطر شکستگی لگن در آینده گردد. کمبود ویتامینD در افراد بزرگسال، می تواند باعث تشدید استئوپنی، پوکی استخوان، ضعف ماهیچه ای، شکستگی ها، سرطانهای رایج، بیماریهای خود ایمنی، بیماریهای عفونی و بیماریهای قلبی-عروقی شود.
Michael Holick مدیر مرکز تحقیقاتی دانشگاه پزشکی Boston و مدیر کلینیک Bone Healthe care در مرکز پزشکی Boston، یک مقاله مروری از عملکرد خود و بررسیهایش روی ویتامینD در چاپ 19 جولای ژورنال New England Journal of Medicine به چاپ رسانده است. براساس گزارش Holick، او تخمین می زند که یک میلیارد نفر در جهان دچار کمبود ویتامینD هستند.
بدون ویتامینD تنها 10تا15درصد از کلسیم غذا و حدود 60 درصد از فسفر خوراکی جذب بدن می شدند و این امر می تواند اثر مستقیمی بر چگالی مواد معدنی استخوانها بگذارد.
مدارکی وجود دارد که می گویند افرادی که در عرض های جفرافیایی بالاتر زندگی می کنند، یعنی جایی که زاویه تابش اشعه خورشید برای تولید مقادیر کافی از ویتامینD در پوست کافی نیست، بیشتر در معرض لنفومای هوچکین و سرطانهای کولون، پانکراس (لوزالمعده)، پروستات، تخمدان، پستان و سایر سرطانها هستند. همچنین ارتباطی میان سطوح پایین ویتامینD و افزایش خطر دیابت نوع یک، مولتیپل اسکلروزیس(MS)، بیماری کرون، بیماریهای قلبی عروقی و فشار خون بالا وجود دارد.
Holick می گوید که پیشنهادات رایج برای دریافت کافی ویتامینD نیازمند یک افزایش 800 تا1000 واحدی از ویتامین D3 در روز است.
Holick در یک مصاحبه کتبی گفت: " گرچه کسی نمی تواند این مقدار را از منابع رژیم غذایی روزانه اش دریافت کند مگر اینکه مرتباً روغن ماهی هم مصرف کند. بنابراین افراد برای رسیدن به مقادیر کافی ویتامینD به بدنشان نیازمند قرار گرفتن در معرض نور آفتاب(یا امواج UVB) و یا مصرف مکملهای غذایی هستند."
او اضافه کرد: " هدف این مقاله آگاه ساختن پزشکان از مشکلات سلامتي افراد ناشی از کمبود ویتامینD است و پزشکان قادر خواهند بود که اطلاعات خود را دربارۀ بیمارانشان اصلاح کنند و بدانند که این مشکلات را چگونه تشخیص دهند، درمان کنند و از همه مهمتر چگونه سطوح کافی از این ویتامین حیاتی و مورد نیاز را برای بیماران تأمین کنند."
[External Link Removed for Guests]
مترجم دکتر غزال غضنفری
یکی از متخصصین در چاپ 19 جولای اخبار پزشکی روز می گوید: کمبود ویتامینD و مشکلات ناشی از آن یکی از رایج ترین مسایلی است که می تواند منجر به ابتلا به تعدادی از بیماریهای جدی شود، اما این مشکلات قابل پیشگیری هستند. مردم ویتامینD را توسط رژیم غذایی خود یا مکملهای غذایی که مصرف می کنند و یا قرار گیری در معرض نور خورشید دریافت می کنند و هنوز هم کمبود ویتامینD امر رایجی است. دریافت نکردن مقادیر کافی ویتامینD در دوران جنینی در رحم مادر یا در دوران کودکی می تواند منجر به عقب ماندگی رشد، تغییر شکل طبیعی استخوانهای بدن و افزایش خطر شکستگی لگن در آینده گردد. کمبود ویتامینD در افراد بزرگسال، می تواند باعث تشدید استئوپنی، پوکی استخوان، ضعف ماهیچه ای، شکستگی ها، سرطانهای رایج، بیماریهای خود ایمنی، بیماریهای عفونی و بیماریهای قلبی-عروقی شود.
Michael Holick مدیر مرکز تحقیقاتی دانشگاه پزشکی Boston و مدیر کلینیک Bone Healthe care در مرکز پزشکی Boston، یک مقاله مروری از عملکرد خود و بررسیهایش روی ویتامینD در چاپ 19 جولای ژورنال New England Journal of Medicine به چاپ رسانده است. براساس گزارش Holick، او تخمین می زند که یک میلیارد نفر در جهان دچار کمبود ویتامینD هستند.
بدون ویتامینD تنها 10تا15درصد از کلسیم غذا و حدود 60 درصد از فسفر خوراکی جذب بدن می شدند و این امر می تواند اثر مستقیمی بر چگالی مواد معدنی استخوانها بگذارد.
مدارکی وجود دارد که می گویند افرادی که در عرض های جفرافیایی بالاتر زندگی می کنند، یعنی جایی که زاویه تابش اشعه خورشید برای تولید مقادیر کافی از ویتامینD در پوست کافی نیست، بیشتر در معرض لنفومای هوچکین و سرطانهای کولون، پانکراس (لوزالمعده)، پروستات، تخمدان، پستان و سایر سرطانها هستند. همچنین ارتباطی میان سطوح پایین ویتامینD و افزایش خطر دیابت نوع یک، مولتیپل اسکلروزیس(MS)، بیماری کرون، بیماریهای قلبی عروقی و فشار خون بالا وجود دارد.
Holick می گوید که پیشنهادات رایج برای دریافت کافی ویتامینD نیازمند یک افزایش 800 تا1000 واحدی از ویتامین D3 در روز است.
Holick در یک مصاحبه کتبی گفت: " گرچه کسی نمی تواند این مقدار را از منابع رژیم غذایی روزانه اش دریافت کند مگر اینکه مرتباً روغن ماهی هم مصرف کند. بنابراین افراد برای رسیدن به مقادیر کافی ویتامینD به بدنشان نیازمند قرار گرفتن در معرض نور آفتاب(یا امواج UVB) و یا مصرف مکملهای غذایی هستند."
او اضافه کرد: " هدف این مقاله آگاه ساختن پزشکان از مشکلات سلامتي افراد ناشی از کمبود ویتامینD است و پزشکان قادر خواهند بود که اطلاعات خود را دربارۀ بیمارانشان اصلاح کنند و بدانند که این مشکلات را چگونه تشخیص دهند، درمان کنند و از همه مهمتر چگونه سطوح کافی از این ویتامین حیاتی و مورد نیاز را برای بیماران تأمین کنند."
[External Link Removed for Guests]
مترجم دکتر غزال غضنفری