داروی جدید بیماری کرون امیدواری نشان می دهد
ارسال شده: پنجشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۶, ۹:۴۳ ق.ظ
اخبار سلامت روز- - دو مطالعه جدید نشان می دهد، یک داروی جدید علیه بیماری کرون ممکن است کمک واقعی برای افرادیکه به خوبی به داروهای موجود پاسخ نمی دهند باشد.
Certolizumab Pegol، که به روشی مشابه با داروهای استاندارد عمل می کند هنوز در بازار نیست و توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تایید نشده است. هرچند، دستیار پروفسورای پزشکی دکتر Gerald W.Dryden Jr که بیماری کرون را مطالعه می کند و با تحقیق جدید آشنا است گفت " این دارو گاهی اوقات انتخاب دیگری را برای بیماران ارائه می کند."
بیماری کرون التهاب در روده ها و دیگر بخش های بدن را ایجاد می کند. این بیماری بصورت معمول کرامپ و اسهال ایجاد می کند و علایم دیگر ممکن هستند.
در ایالات متحده، بنظر می رسد که افراد جوان در دهه 20 و دهه 30 زندگی بیشترین حساسیت را دارند اما بنظر می رسد دانشمندان از فهم کامل بیماری دور باشند.
Dryden گفت پردنیزون، یک استروئید که سیستم ایمنی را مهار می کند، اغلب درمان خط اول است. در موارد متوسط تا شدید، پزشکان اغلب به دو دارویی روی می آورند که بنظر می رسد با پروتئینی به نام فاکتور نکروز توموری آلفا(TNF) که آن نیز به التهاب ایجاد شده روی بیماری مرتبط شده است اثر می گذارند.
دکترJames Lewis، دستیار پروفسور پزشکی و اپیدمیولوژی در دانشگاه پنسیلوانیا، در تفسیری که این دو مطالعه را همراهی می کرد نوشت، معرفی اولین داروی ضد TNF،(Remicade)infliximab، درمان بیماری کرون را متحول کرد. داروی دیگر (Humira)adalimumab اکنون در دسترس است.
مشکل؟ آنها هر دو می توانند عوارض جانبی ایجاد کنند. Lewis در یک مصاحبه گفت همچنین" هیچیک از داروهای کنونی در دسترس حتی موثرترین آنها در القاء بهبودی در همه بیماران موثر نیستند."
داروها نوعاً یک بهبودی مستمر را در کمتر از 50 درصد بیماران القاء می کنند." این مسئله نظر بسیاری از بیماران را به جراحی معطوف می کند."
داروی جدیدی که وارد می شود، Certolizumab Pegol، توسط کارخانه داروسازی UCB فارما تولید می شود. کمپانی برای هزینه دو مطالعه جدید کمک کرد که در شماره 19 ژولای مجله پزشکی England New چاپ می شوند.
در یکی از مطالعات، 668 بیمار با بیماران کرون متوسط تا شدید 400 میلی گرم داروی تزریقی را سه بار در طی چهار هفته دریافت کردند. آنهائیکه پاسخ دادند برای مصرف دارو یا پلاسبوی بیشتر تخصیص داده شدند.
بر طبق تیم رهبری شده توسط دکتر Stefan Sahreiber از دانشگاه Christian Albrechts در Kiel آلمان، 48 درصد از بیمارانیکه پاسخ اولیه به دارو نشان دادند هنوز در هفته 26 پس از ماندن روی دارو در حالت بهبودی بودند. در مقایسه تنها 29 درصد از بیمارانیکه در ابتدا به دارو پاسخ دادند اما بعداً برای مصرف پلاسبو اختصاص یافتند بهبودی یافتند.
در مطالعه دیگری که این بار توسط دکتر William Sondborn از کلینیک مایو در Rochester، Minn سرپرستی شد، 662 بیمار دارو یا پلاسبو را سه بار در طی یک دوره چهار هفته ای و سپس یکبار هر چهار هفته دریافت کردند. بیماران در صورتیکه دارو مصرف می کردند نتیجه کوتاه مدت بهتری داشتند اما نسبت های بهبودی طولانی مدت تقریباً بین دو گروه یکسان بود.
به عبارت دیگر، دو مطالعه از داروی مشابه نتایج نسبتاً متفاوتی را ایجاد کرد. با این وجود، Lewis نویسنده گزارش نوشت که آنها خاطر نشان می کنند که دارو یک " درمان موثر" است. اگر این دارو تایید شود، جایگزینی برای دو داروی مشابه موجود ارائه خواهد کرد. او افزود " بنظر می رسد که بیمارانیکه پاسخ به دارو را از دست می دهند یا به یکی از داروی ضد TNF عدم تحمل دارند ممکن است به داروی ضد TNF دیگری پاسخ دهند. بنابراین، ما ممکن است در نهایت بیمارانی را ببینیم که بین داروهای ضد TNF مختلف تغییر می کنند."
Dryden، پروفسور دانشگاه Louisville گفت که مزیت داروی جدید ممکن است برای بیماران جذابیت داشته باشد. او گفت، دارو ممکن است نیاز داشته باشد که تنها یکبار در ماه تزریق شود، پروسه ای که می تواند در خانه انجام گیرد در مقایسه با داروهای دیگر که باید با تکرار بیشتری تجویز شوند.
بر طبق نظر Lewis، احتمال ندارد که مطالعاتی که داروی جدید و دو داروی قدیمی را در برابر یکدیگر ارزیابی خواهند کرد به این معنا باشد که ممکن است تجویز آنها براساس اثر بخشی بدست آمده، هزینه و سهولت کاربردشان به پایان برسد.
Certolizumab Pegol، که به روشی مشابه با داروهای استاندارد عمل می کند هنوز در بازار نیست و توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تایید نشده است. هرچند، دستیار پروفسورای پزشکی دکتر Gerald W.Dryden Jr که بیماری کرون را مطالعه می کند و با تحقیق جدید آشنا است گفت " این دارو گاهی اوقات انتخاب دیگری را برای بیماران ارائه می کند."
بیماری کرون التهاب در روده ها و دیگر بخش های بدن را ایجاد می کند. این بیماری بصورت معمول کرامپ و اسهال ایجاد می کند و علایم دیگر ممکن هستند.
در ایالات متحده، بنظر می رسد که افراد جوان در دهه 20 و دهه 30 زندگی بیشترین حساسیت را دارند اما بنظر می رسد دانشمندان از فهم کامل بیماری دور باشند.
Dryden گفت پردنیزون، یک استروئید که سیستم ایمنی را مهار می کند، اغلب درمان خط اول است. در موارد متوسط تا شدید، پزشکان اغلب به دو دارویی روی می آورند که بنظر می رسد با پروتئینی به نام فاکتور نکروز توموری آلفا(TNF) که آن نیز به التهاب ایجاد شده روی بیماری مرتبط شده است اثر می گذارند.
دکترJames Lewis، دستیار پروفسور پزشکی و اپیدمیولوژی در دانشگاه پنسیلوانیا، در تفسیری که این دو مطالعه را همراهی می کرد نوشت، معرفی اولین داروی ضد TNF،(Remicade)infliximab، درمان بیماری کرون را متحول کرد. داروی دیگر (Humira)adalimumab اکنون در دسترس است.
مشکل؟ آنها هر دو می توانند عوارض جانبی ایجاد کنند. Lewis در یک مصاحبه گفت همچنین" هیچیک از داروهای کنونی در دسترس حتی موثرترین آنها در القاء بهبودی در همه بیماران موثر نیستند."
داروها نوعاً یک بهبودی مستمر را در کمتر از 50 درصد بیماران القاء می کنند." این مسئله نظر بسیاری از بیماران را به جراحی معطوف می کند."
داروی جدیدی که وارد می شود، Certolizumab Pegol، توسط کارخانه داروسازی UCB فارما تولید می شود. کمپانی برای هزینه دو مطالعه جدید کمک کرد که در شماره 19 ژولای مجله پزشکی England New چاپ می شوند.
در یکی از مطالعات، 668 بیمار با بیماران کرون متوسط تا شدید 400 میلی گرم داروی تزریقی را سه بار در طی چهار هفته دریافت کردند. آنهائیکه پاسخ دادند برای مصرف دارو یا پلاسبوی بیشتر تخصیص داده شدند.
بر طبق تیم رهبری شده توسط دکتر Stefan Sahreiber از دانشگاه Christian Albrechts در Kiel آلمان، 48 درصد از بیمارانیکه پاسخ اولیه به دارو نشان دادند هنوز در هفته 26 پس از ماندن روی دارو در حالت بهبودی بودند. در مقایسه تنها 29 درصد از بیمارانیکه در ابتدا به دارو پاسخ دادند اما بعداً برای مصرف پلاسبو اختصاص یافتند بهبودی یافتند.
در مطالعه دیگری که این بار توسط دکتر William Sondborn از کلینیک مایو در Rochester، Minn سرپرستی شد، 662 بیمار دارو یا پلاسبو را سه بار در طی یک دوره چهار هفته ای و سپس یکبار هر چهار هفته دریافت کردند. بیماران در صورتیکه دارو مصرف می کردند نتیجه کوتاه مدت بهتری داشتند اما نسبت های بهبودی طولانی مدت تقریباً بین دو گروه یکسان بود.
به عبارت دیگر، دو مطالعه از داروی مشابه نتایج نسبتاً متفاوتی را ایجاد کرد. با این وجود، Lewis نویسنده گزارش نوشت که آنها خاطر نشان می کنند که دارو یک " درمان موثر" است. اگر این دارو تایید شود، جایگزینی برای دو داروی مشابه موجود ارائه خواهد کرد. او افزود " بنظر می رسد که بیمارانیکه پاسخ به دارو را از دست می دهند یا به یکی از داروی ضد TNF عدم تحمل دارند ممکن است به داروی ضد TNF دیگری پاسخ دهند. بنابراین، ما ممکن است در نهایت بیمارانی را ببینیم که بین داروهای ضد TNF مختلف تغییر می کنند."
Dryden، پروفسور دانشگاه Louisville گفت که مزیت داروی جدید ممکن است برای بیماران جذابیت داشته باشد. او گفت، دارو ممکن است نیاز داشته باشد که تنها یکبار در ماه تزریق شود، پروسه ای که می تواند در خانه انجام گیرد در مقایسه با داروهای دیگر که باید با تکرار بیشتری تجویز شوند.
بر طبق نظر Lewis، احتمال ندارد که مطالعاتی که داروی جدید و دو داروی قدیمی را در برابر یکدیگر ارزیابی خواهند کرد به این معنا باشد که ممکن است تجویز آنها براساس اثر بخشی بدست آمده، هزینه و سهولت کاربردشان به پایان برسد.