نمايش فيلم مستند جنگ لبنان و جنجال در اسرائيل
ارسال شده: سهشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۸۷, ۹:۰۴ ب.ظ
نمايش فيلم مستند جنگ لبنان و جنجال در اسرائيل
خاورميانه- فيلمي كه يك افسر اسرائيلي در جريان خدمت نظامي خود در جنگ ۳۳ روزه تابستان ۲۰۰۶ در لبنان گرفته بود، بار ديگر باعث برانگيختن بحث در مورد اين جنگ شد.
روزنامه واشنگتنپست به نقل از خبرنگار خود در تلآويو با اعلام اين خبر نوشت: ياريف موزر، يك افسر ذخيره ارتش اسرائيل پس از فراخوانده شدن براي شركت در جنگ تابستان ۲۰۰۶، دوربين و سلاح خود را برده و تصاويري از شرايط موجود در آن روزها ثبت كردهاست.
در ميان تصاويري كه وي گرفته، برخي صحنهها سربازان ارتش اسرائيل را نشان ميدهد كه از ترس موشكهاي حزبالله در حال فرار هستند.
تصوير ديگري نيز وجود دارد كه مربوط به آمبولانسي است كه مشغول انتقال مجروحان به بيمارستان است.
در يكي از تصاوير سربازي اسرائيلي مشاهده ميشود كه رو به سمت دوربين ميگويد: احساس ميكنم كسي ما را فريب داده است.ساخت اين مستند و جنجالهايي كه بعد از آن به وجود آمد فرصتي فوقالعاده براي اسرائيليها براي يادآوري خاطرات جنگ فراهم كرد. خاطراتي كه به نوشته واشنگتنپست هرگز فراموش نميشوند.
موزر ميگويد: اولين فيلم جنگي من در اواسط ماه كنوني در جشنواره دوكآبيب به نمايش درآمده و ظرف چند هفته آينده در سالنهاي سينما پخش ميشود.
اين فيلم همچنين در تابستان آينده و همزمان با دومين سالگرد جنگ عليه لبنان از تلويزيون اسرائيل پخش خواهد شد.
موزر ميافزايد: من قصد ساختن فيلم مستند نداشتم بلكه تنها به اين دليل با خود دوربين برده بودم تا بتوانم اندكي خود را از جنگ دور كنم. من بر اين باور بودم كه اگر رهبران، ما را به جنگ ميبرند بهطور حتم ميدانند كه چه ميكنند.
موزر و دوستان وي در جريان جنگ دستوراتي متناقض دريافت كرده و به شكل مناسب حمايت نشدند، ضمن اينكه با راهبرد مبهمي نيز روبهرو بودند.
در حاليكه جنگ از طرف اسرائيل با هدف آزادسازي ۲ سرباز اسير اسرائيلي شروع شده بود ولي در فيلمهاي مستند موزر شاهد سربازاني هستيم كه از بيمبالاتي رهبران اسرائيلي نسبت به زندگي خود ابراز خشم و ناراحتي ميكنند.
سرهنگ روفن سادون كه پشت خودرو آمريكايي هامفي از مرز با لبنان باز ميگردد، ميگويد: تنها چيزي كه ميتوانم بگويم اين است كه كسي سربازان را به سمت مرگ ميفرستد.
در بخش ديگري از فيلم، سرهنگ آهارون يشزكل را ميبينيم كه از مراسم دفن پسرعموي بدشانس خود بازگشته كه گلوله به جاي جليقه ضدگلوله، گردن او را هدف قرار داده بود.
موزر پس از جنگ با آهارون تماس گرفته و متوجه ميشود كه وي شغل خود در ارتش را ترك كرده و از ادامه تحصيل نيز منصرف شده است. آهارون همچنين از سخن گفتن پشت تلفن به شدت در هراس بوده و تنها كاري كه در روز انجام ميداده، نشستن كنار ساحل و خيره شدن به امواج مديترانه بوده است.
آهارون كه اكنون سلامت خود را بازيافته و به كار خود بازگشته است، ميگويد: بازگشت به زندگي شهري بسيار سخت بود چرا كه بيشتر مردم نميخواستند بدانند كه چه اتفاقي افتاده است. در تلآويو هيچكس نميخواست اعتراف كند كه جنگي رخ داده است.
سانسور مستند
براساس سياست فرماندهي ارتش اسرائيل، دستگاه اطلاعات ارتش اين فيلم را توقيف كرده و قبل از نمايش مورد بازبيني دقيق قرار ميدهد. با اين حال سخنگوي ارتش اسرائيل گفته كه دستگاه نظامي هنوز هيچ نظري در مورد اين فيلم ندارد.
موزر ميگويد: آنها قصد دارند بسياري از قسمتهاي فيلم مرا مورد سانسور قرار دهند. ما در نبرد بزرگي بوديم. آنها فرياد كشيدند و من نيز بر سر آنها فرياد كشيدم. بر اين باور نيستم كه فيلم من عليه دولت و ارتش اسرائيل است، ولي ما در واقع نياز به شنيدن صداي مردم در جريان جنگ را نيز داريم تا دريابيم اين جنگ چقدر براي آنها دشوار بوده است.
خاورميانه- فيلمي كه يك افسر اسرائيلي در جريان خدمت نظامي خود در جنگ ۳۳ روزه تابستان ۲۰۰۶ در لبنان گرفته بود، بار ديگر باعث برانگيختن بحث در مورد اين جنگ شد.
روزنامه واشنگتنپست به نقل از خبرنگار خود در تلآويو با اعلام اين خبر نوشت: ياريف موزر، يك افسر ذخيره ارتش اسرائيل پس از فراخوانده شدن براي شركت در جنگ تابستان ۲۰۰۶، دوربين و سلاح خود را برده و تصاويري از شرايط موجود در آن روزها ثبت كردهاست.
در ميان تصاويري كه وي گرفته، برخي صحنهها سربازان ارتش اسرائيل را نشان ميدهد كه از ترس موشكهاي حزبالله در حال فرار هستند.
تصوير ديگري نيز وجود دارد كه مربوط به آمبولانسي است كه مشغول انتقال مجروحان به بيمارستان است.
در يكي از تصاوير سربازي اسرائيلي مشاهده ميشود كه رو به سمت دوربين ميگويد: احساس ميكنم كسي ما را فريب داده است.ساخت اين مستند و جنجالهايي كه بعد از آن به وجود آمد فرصتي فوقالعاده براي اسرائيليها براي يادآوري خاطرات جنگ فراهم كرد. خاطراتي كه به نوشته واشنگتنپست هرگز فراموش نميشوند.
موزر ميگويد: اولين فيلم جنگي من در اواسط ماه كنوني در جشنواره دوكآبيب به نمايش درآمده و ظرف چند هفته آينده در سالنهاي سينما پخش ميشود.
اين فيلم همچنين در تابستان آينده و همزمان با دومين سالگرد جنگ عليه لبنان از تلويزيون اسرائيل پخش خواهد شد.
موزر ميافزايد: من قصد ساختن فيلم مستند نداشتم بلكه تنها به اين دليل با خود دوربين برده بودم تا بتوانم اندكي خود را از جنگ دور كنم. من بر اين باور بودم كه اگر رهبران، ما را به جنگ ميبرند بهطور حتم ميدانند كه چه ميكنند.
موزر و دوستان وي در جريان جنگ دستوراتي متناقض دريافت كرده و به شكل مناسب حمايت نشدند، ضمن اينكه با راهبرد مبهمي نيز روبهرو بودند.
در حاليكه جنگ از طرف اسرائيل با هدف آزادسازي ۲ سرباز اسير اسرائيلي شروع شده بود ولي در فيلمهاي مستند موزر شاهد سربازاني هستيم كه از بيمبالاتي رهبران اسرائيلي نسبت به زندگي خود ابراز خشم و ناراحتي ميكنند.
سرهنگ روفن سادون كه پشت خودرو آمريكايي هامفي از مرز با لبنان باز ميگردد، ميگويد: تنها چيزي كه ميتوانم بگويم اين است كه كسي سربازان را به سمت مرگ ميفرستد.
در بخش ديگري از فيلم، سرهنگ آهارون يشزكل را ميبينيم كه از مراسم دفن پسرعموي بدشانس خود بازگشته كه گلوله به جاي جليقه ضدگلوله، گردن او را هدف قرار داده بود.
موزر پس از جنگ با آهارون تماس گرفته و متوجه ميشود كه وي شغل خود در ارتش را ترك كرده و از ادامه تحصيل نيز منصرف شده است. آهارون همچنين از سخن گفتن پشت تلفن به شدت در هراس بوده و تنها كاري كه در روز انجام ميداده، نشستن كنار ساحل و خيره شدن به امواج مديترانه بوده است.
آهارون كه اكنون سلامت خود را بازيافته و به كار خود بازگشته است، ميگويد: بازگشت به زندگي شهري بسيار سخت بود چرا كه بيشتر مردم نميخواستند بدانند كه چه اتفاقي افتاده است. در تلآويو هيچكس نميخواست اعتراف كند كه جنگي رخ داده است.
سانسور مستند
براساس سياست فرماندهي ارتش اسرائيل، دستگاه اطلاعات ارتش اين فيلم را توقيف كرده و قبل از نمايش مورد بازبيني دقيق قرار ميدهد. با اين حال سخنگوي ارتش اسرائيل گفته كه دستگاه نظامي هنوز هيچ نظري در مورد اين فيلم ندارد.
موزر ميگويد: آنها قصد دارند بسياري از قسمتهاي فيلم مرا مورد سانسور قرار دهند. ما در نبرد بزرگي بوديم. آنها فرياد كشيدند و من نيز بر سر آنها فرياد كشيدم. بر اين باور نيستم كه فيلم من عليه دولت و ارتش اسرائيل است، ولي ما در واقع نياز به شنيدن صداي مردم در جريان جنگ را نيز داريم تا دريابيم اين جنگ چقدر براي آنها دشوار بوده است.
