مرد بودن براي سلامت مضر است
ارسال شده: دوشنبه ۸ خرداد ۱۳۸۵, ۷:۲۹ ق.ظ
بودن براي سلامت مضر
دكتر بابك هوشمند
بنا به گفته متخصصان، مرد بودن براي سلامت مضر است! تحقيقات متعدد در سراسر جهان نشان دادهاند كه مردان در طول زندگي خود با خطرات بيشتري نسبت به زنان مواجه ميشوند. احتمال مرگ و مير در مردان به دلايل متعدد، از بيماريهاي قلبي گرفته تا قتل بسيار بيشتر از زنان است و به همين دليل متوسط عمر مردان چند سال از زنان كوتاه تر است. در حالي كه در تمامي سنين ميزان مرگ و مير مردان بيشتر از زنان است، محققان متوجه شدهاند كه اين ميزان در اوايل سنين 20 سالگي و نيز در سنين پيري بيشترين تفاوت را نشان ميدهد.
جالب است بدانيد كه محققان معتقدند چنانچه فقط در كشور آمريكا بتوانند با بهبود سلامت مردان، ميزان مرگ و مير آنها را با زنان همسان كنند، در آن صورت قادر خواهند بود تا جان 375 هزار مرد را نجات دهند.
محققان عليه مردان
پروفسور راندولف نسه به همراه همكارانش در دانشگاه ميشيگان چندي پيش به بررسي ميزان مرگهاي زودرس در ميان مردان در 20 كشور جهان پرداختند. آنها متوجه شدند كه ميزان مرگ و مير مرداني كه در سنين20 تا 24 سالگي قرار دارند، 3 برابر بيشتر از زنان در همان طيف سني است. اين ميزان در سن 50 سالگي در مردان 2 برابر زنان است. محققان متوجه شدند كه حتي در سنين بالاتر نيز ميزان مرگ ومير مردان باز بيشتر از زنان است. هر چند اين وضعيت تنها مختص يك كشور نيست و محققان وضعيت مشابهي را در كشورهايي نظير آمريكا، ايرلند، استراليا، روسيه، سنگاپور و السالوادور مشاهده كردند.
در طول تاريخ همواره مردان در معرض خطر بيشتري نسبت به زنان بودهاند، ولي پژوهشگران بر اين باورند كه شكاف بين ميزان مرگ و مير مردان و زنان به طور قابل توجهي از سال 1940 به بعد افزايش يافته است. پروفسور نسه معتقد است كه در حال حاضر، مرد بودن بزرگترين فاكتور منفرد در جمعيت براي مرگ زودرس است. وي پيشنهاد كرده است تا دولتها جهت انجام اقداماتي عاجل براي بهبود وضعيت سلامت مردان دست به كار شوند.
متاسفانه در حال حاضر مشكلات زيادي در اين زمينه وجود دارند كه يكي از آنها كمبود متخصصان در اين زمينه است. به عنوان مثال، در كشوري همانند انگلستان، متخصصان و استادان زيادي وجود دارند ولي تنها و تنها يك استاد در زمينه سلامت مردان وجود دارد. اين شخص، پروفسور آلن وايت نام دارد كه از مدتها قبل بر روي نيازهاي سلامت مردان تحقيق كرده است.
تمام مردان در خطرند
در تحقيق جامعي كه توسط پروفسور وايت در 44 كشور جهان انجام گرفت، او متوجه تفاوت ميزان مرگ و مير مردان و زنان شد. به اعتقاد پروفسور وايت، غير از موارد بيولوژيك، شيوه زندگي در اين زمينه، دخالت چشمگيري دارد. پروفسور وايت معتقد است كه در حال حاضر مقداري پيشرفت در وضعيت سلامت مردان وجود دارد اما در صورت بهبود شيوه زندگي به ويژه از سنين كودكي، ميزان پيشرفت بسيار بيشتر خواهد شد.
تحقيق پروفسور وايت نشان داد كه علت اصلي مرگ و مير مردان جوان در اكثر كشورها تصادفات رانندگي است، ولي تعداد قابل توجهي از اين مرگ و ميرها به دلايل ديگري همچون بيماريهاي قلبي - عروقي و سرطانهاي بدخيم اتفاق ميافتد. جالب است كه ميزان مرگ و مير بين سنين 35 تا 44سالگي در مردان به دليل بيماريهاي قلبي - عروقي و سرطان در مقايسه با سنين25تا 34 سالگي در حدود3 تا 4برابر بيشتر است.
به عقيده پروفسور وايت، يك دليل بسيار مهم اين تفاوتها اين است كه مردان مراقب سلامت خود نيستند و از سرويسهاي بهداشت و درمان به طور صحيح و مناسب همانند زنان استفاده نميكنند. شايد تغييرات متناوب فيزيولوژيكي بيشتر بدن زنان در طي دوران بلوغ، حاملگي و يائسگي يكي از دلايلي باشد كه باعث شده زنان بيشتر مراقب سلامت خود بوده و با تناوب بيشتري جهت ويزيت به پزشك مراجعه كنند.
به نظر پروفسور وايت سرويسهاي سلامت و برخورد با سلامت مردان و زنان بايد به طور جداگانه و متفاوت از هم طراحي شوند. وي طرز تفكر متفاوت مردان و زنان نسبت به موارد مختلف را يكي از دلايل اين موضوع ميداند. به عنوان مثال، مردان و زنان نسبت به وزنشان عقايد متفاوتي دارند. يك زن ممكن است در صورت داشتن وزن نرمال ناراحت بوده و فكر كند كه داراي اضافه وزن است. اين طرز تفكر خانمهاست كه هميشه دوست دارند وزن كمتري داشته باشند. در طرف مقابل، مردان بيشتر دوست دارند تا هيكل بزرگ و درشتي داشته باشند و ممكن است در صورت دارا بودن وزن طبيعي، خودشان را كموزنترازحالت معمولي تصور كنند.
آموزش از كودكي
در واقع امروزه بسياري از پژوهشگران معتقدند كه مردان بايد از سنين كودكي آموزشهاي لازم را براي تامين سلامتشان دريافت كنند. در حال حاضر بسياري از متخصصان سلامت به ويژه در كشورهاي پيشرفته از مدارس درخواست كردهاند تا شرايط لازم براي اينگونه آموزشها را به ويژه براي پسران فراهم كنند. حتي در بسياري از موارد سعي شده است تا آموزشهاي سلامت در قسمتي از برنامه كلاسي مدارس گنجانده شود.
همچنين مردان بايد براي چكآپهاي روتين تشويق شوند. متاسفانه در اكثر موارد حتي اگر مردان دچار بيماري شوند، حاضر نيستند حتي يك روز كار خود را تعطيل كنند و به دنبال بررسي مشكل و تامين سلامتشان باشند.
در حال حاضر بسياري از متخصصان سلامت به پزشكان سفارش ميكنند تا توصيههاي سلامت را به صورت هدفمند در مورد بيماريهاي خاصي كه مردان را در گروههاي سني خاص مبتلا ميكند، متمركز كنند. در اينگونه موارد، بايد به ويژه گروههاي سني در معرض خطر را در نظر داشت.
به عبارت ديگر، بايد براي كاهش بيماريها و مرگ زودرس در مردان جوان فعالتر بود و آنان را به پيگيري مرتب وضعيت سلامتشان تشويق كرد. بهبود شيوه زندگي در مردان و سعي در استفاده از راههاي جديد و مبتكرانه جهت برخورد با سلامت مردان در سطح عمومي جامعه و نيز در سطوح خاص همراه با تشويق مردان به استفاده از مراقبتهاي سلامت و مراجعه به پزشك در مواقع لزوم از جمله مواردي هستند كه ميتوانند در كاهش ميزان مرگ و مير مردان و همسانسازي آن با زنان دخالت داشته باشند.
پروفسور نسه معتقد است كه اگر بتوان ميزان مرگ و مير مردان را كاهش داده و آن را با زنان يكسان كرد، ميتوان گفت كه كاري حتي بهتر از درمان برخي سرطانهاي بدخيم انجام شده است زيرا از بسياري از مرگ و ميرهاي زودرس جلوگيري خواهد شد.
منبع:روزنامه سلامت
دكتر بابك هوشمند
بنا به گفته متخصصان، مرد بودن براي سلامت مضر است! تحقيقات متعدد در سراسر جهان نشان دادهاند كه مردان در طول زندگي خود با خطرات بيشتري نسبت به زنان مواجه ميشوند. احتمال مرگ و مير در مردان به دلايل متعدد، از بيماريهاي قلبي گرفته تا قتل بسيار بيشتر از زنان است و به همين دليل متوسط عمر مردان چند سال از زنان كوتاه تر است. در حالي كه در تمامي سنين ميزان مرگ و مير مردان بيشتر از زنان است، محققان متوجه شدهاند كه اين ميزان در اوايل سنين 20 سالگي و نيز در سنين پيري بيشترين تفاوت را نشان ميدهد.
جالب است بدانيد كه محققان معتقدند چنانچه فقط در كشور آمريكا بتوانند با بهبود سلامت مردان، ميزان مرگ و مير آنها را با زنان همسان كنند، در آن صورت قادر خواهند بود تا جان 375 هزار مرد را نجات دهند.
محققان عليه مردان
پروفسور راندولف نسه به همراه همكارانش در دانشگاه ميشيگان چندي پيش به بررسي ميزان مرگهاي زودرس در ميان مردان در 20 كشور جهان پرداختند. آنها متوجه شدند كه ميزان مرگ و مير مرداني كه در سنين20 تا 24 سالگي قرار دارند، 3 برابر بيشتر از زنان در همان طيف سني است. اين ميزان در سن 50 سالگي در مردان 2 برابر زنان است. محققان متوجه شدند كه حتي در سنين بالاتر نيز ميزان مرگ ومير مردان باز بيشتر از زنان است. هر چند اين وضعيت تنها مختص يك كشور نيست و محققان وضعيت مشابهي را در كشورهايي نظير آمريكا، ايرلند، استراليا، روسيه، سنگاپور و السالوادور مشاهده كردند.
در طول تاريخ همواره مردان در معرض خطر بيشتري نسبت به زنان بودهاند، ولي پژوهشگران بر اين باورند كه شكاف بين ميزان مرگ و مير مردان و زنان به طور قابل توجهي از سال 1940 به بعد افزايش يافته است. پروفسور نسه معتقد است كه در حال حاضر، مرد بودن بزرگترين فاكتور منفرد در جمعيت براي مرگ زودرس است. وي پيشنهاد كرده است تا دولتها جهت انجام اقداماتي عاجل براي بهبود وضعيت سلامت مردان دست به كار شوند.
متاسفانه در حال حاضر مشكلات زيادي در اين زمينه وجود دارند كه يكي از آنها كمبود متخصصان در اين زمينه است. به عنوان مثال، در كشوري همانند انگلستان، متخصصان و استادان زيادي وجود دارند ولي تنها و تنها يك استاد در زمينه سلامت مردان وجود دارد. اين شخص، پروفسور آلن وايت نام دارد كه از مدتها قبل بر روي نيازهاي سلامت مردان تحقيق كرده است.
تمام مردان در خطرند
در تحقيق جامعي كه توسط پروفسور وايت در 44 كشور جهان انجام گرفت، او متوجه تفاوت ميزان مرگ و مير مردان و زنان شد. به اعتقاد پروفسور وايت، غير از موارد بيولوژيك، شيوه زندگي در اين زمينه، دخالت چشمگيري دارد. پروفسور وايت معتقد است كه در حال حاضر مقداري پيشرفت در وضعيت سلامت مردان وجود دارد اما در صورت بهبود شيوه زندگي به ويژه از سنين كودكي، ميزان پيشرفت بسيار بيشتر خواهد شد.
تحقيق پروفسور وايت نشان داد كه علت اصلي مرگ و مير مردان جوان در اكثر كشورها تصادفات رانندگي است، ولي تعداد قابل توجهي از اين مرگ و ميرها به دلايل ديگري همچون بيماريهاي قلبي - عروقي و سرطانهاي بدخيم اتفاق ميافتد. جالب است كه ميزان مرگ و مير بين سنين 35 تا 44سالگي در مردان به دليل بيماريهاي قلبي - عروقي و سرطان در مقايسه با سنين25تا 34 سالگي در حدود3 تا 4برابر بيشتر است.
به عقيده پروفسور وايت، يك دليل بسيار مهم اين تفاوتها اين است كه مردان مراقب سلامت خود نيستند و از سرويسهاي بهداشت و درمان به طور صحيح و مناسب همانند زنان استفاده نميكنند. شايد تغييرات متناوب فيزيولوژيكي بيشتر بدن زنان در طي دوران بلوغ، حاملگي و يائسگي يكي از دلايلي باشد كه باعث شده زنان بيشتر مراقب سلامت خود بوده و با تناوب بيشتري جهت ويزيت به پزشك مراجعه كنند.
به نظر پروفسور وايت سرويسهاي سلامت و برخورد با سلامت مردان و زنان بايد به طور جداگانه و متفاوت از هم طراحي شوند. وي طرز تفكر متفاوت مردان و زنان نسبت به موارد مختلف را يكي از دلايل اين موضوع ميداند. به عنوان مثال، مردان و زنان نسبت به وزنشان عقايد متفاوتي دارند. يك زن ممكن است در صورت داشتن وزن نرمال ناراحت بوده و فكر كند كه داراي اضافه وزن است. اين طرز تفكر خانمهاست كه هميشه دوست دارند وزن كمتري داشته باشند. در طرف مقابل، مردان بيشتر دوست دارند تا هيكل بزرگ و درشتي داشته باشند و ممكن است در صورت دارا بودن وزن طبيعي، خودشان را كموزنترازحالت معمولي تصور كنند.
آموزش از كودكي
در واقع امروزه بسياري از پژوهشگران معتقدند كه مردان بايد از سنين كودكي آموزشهاي لازم را براي تامين سلامتشان دريافت كنند. در حال حاضر بسياري از متخصصان سلامت به ويژه در كشورهاي پيشرفته از مدارس درخواست كردهاند تا شرايط لازم براي اينگونه آموزشها را به ويژه براي پسران فراهم كنند. حتي در بسياري از موارد سعي شده است تا آموزشهاي سلامت در قسمتي از برنامه كلاسي مدارس گنجانده شود.
همچنين مردان بايد براي چكآپهاي روتين تشويق شوند. متاسفانه در اكثر موارد حتي اگر مردان دچار بيماري شوند، حاضر نيستند حتي يك روز كار خود را تعطيل كنند و به دنبال بررسي مشكل و تامين سلامتشان باشند.
در حال حاضر بسياري از متخصصان سلامت به پزشكان سفارش ميكنند تا توصيههاي سلامت را به صورت هدفمند در مورد بيماريهاي خاصي كه مردان را در گروههاي سني خاص مبتلا ميكند، متمركز كنند. در اينگونه موارد، بايد به ويژه گروههاي سني در معرض خطر را در نظر داشت.
به عبارت ديگر، بايد براي كاهش بيماريها و مرگ زودرس در مردان جوان فعالتر بود و آنان را به پيگيري مرتب وضعيت سلامتشان تشويق كرد. بهبود شيوه زندگي در مردان و سعي در استفاده از راههاي جديد و مبتكرانه جهت برخورد با سلامت مردان در سطح عمومي جامعه و نيز در سطوح خاص همراه با تشويق مردان به استفاده از مراقبتهاي سلامت و مراجعه به پزشك در مواقع لزوم از جمله مواردي هستند كه ميتوانند در كاهش ميزان مرگ و مير مردان و همسانسازي آن با زنان دخالت داشته باشند.
پروفسور نسه معتقد است كه اگر بتوان ميزان مرگ و مير مردان را كاهش داده و آن را با زنان يكسان كرد، ميتوان گفت كه كاري حتي بهتر از درمان برخي سرطانهاي بدخيم انجام شده است زيرا از بسياري از مرگ و ميرهاي زودرس جلوگيري خواهد شد.
منبع:روزنامه سلامت