خرافاتيترين مردم دنيا!
ارسال شده: یکشنبه ۲۱ خرداد ۱۳۸۵, ۱۱:۱۶ ب.ظ
اگر در ميان ايرانيان چند جوان قديم را ميشود ديد كه بر بازو يا سينه خود نقشهاي كوچك يا كلماتي را خالكوبي كردهاند، در آمريكا از هر سه جوان يكيشان خالكوبي دارد، آن هم نقشهاي مفصلي كه گاه از گردن تا پايين پاي آنها كوبيده شده است!
به گزارش سرويس بينالملل «بازتاب»، «آسوشيتدپرس» در گزارشي نوشت: اكنون روي بدنها ميتوان نقش يك خورشيد درخشان، ماهي در حال شنا و يا درخت را ديد.
يك يا دو نسل پيش، وجود خالكوبي بر بدن، فرد را در زمره گروه اجتماعي خاص مانند سربازان، دريانوردان، موتورسواران و يا عياشان قرار ميداد، اما هماكنون حتي كارمندان دانشگاههاي آمريكا هم بين 36 درصد افراد بين 18 تا 29 سالند كه داراي دستكم يك خالكوبي بر بدن خود هستند.
نتايج اين تحقيق كه دوشنبه گذشته در وبسايت مجله آكادمي امراض جلدي و پوستشناسي منتشر شد، دقيقترين نگاه به مسئله خالكوبي، از زمان محبوبيت اين كار در اوايل دهه 90 بوده است.
نتايج نشان ميدهد كه 24 درصد آمريكاييهاي بين هجده تا پنجاه سال داراي خالكوبي هستند؛ يعني حدودا از هر چهار نفر يك نفر. اين در حالي است كه دو تحقيق انجام شده در سال 2003 نشان ميدهد، تنها 15 تا 16 درصد بزرگسالان آمريكايي، داراي خالكوبي هستند.
«كريس كيتون»، يكي از هنرمندان خالكوب و دبير موزه خالكوبي بالتيمور ميگويد: «واقعا امروزه كساني كه خالكوبي ندارند، مشخصتر از بقيه هستند»، اما هنر اين افراد، فراتر از خالكوبي تنهاست.
حدودا از هر هفت نفر، يك نفر اعلام كرده كه به جز در بخش لاله گوش، داراي جسمي تزئيني در ديگر نقاط بدن است. اين مقدار در رده سني بين 18 تا 29 سال به حدود يك نفر در هر سه نفر ميرسد؛ يعني حدود نيمي از افراد اين رده سني (48 درصد) يا داراي خالكوبي هستند يا جسم تزئيني. با توجه به جوان بودن اين قشر، احتمالا درصد افراد داراي اين خالكوبيها، افزايش نيز خواهد يافت.
چرا نقاشي دردآور بر اندام، اينقدر محبوب شده است؟
دكتر «لان من»، استاد دانشگاه پوستشناسي نورثوسترن ميگويد: اين امر باعث ميشود كه فرد، خود را بهتر نشان بدهد. اين در حالي است كه عدهاي ديگر، خالكوبي را نشانه سركشي يا دريانوردي ميدانند.
نتايج نشان داده است كه نزديك سهچهارم افراد داراي اجسام تزئيني و نزديك دوسوم افراد داراي خالكوبي، اين كار را پيش از 24 سالگي انجام دادهاند.
گفتني است در اين تحقيق، از نظر مادران در مورد خالكوبي پرسيده شده بود، آنان معتقدند، اين كار كساني است كه مشروب مينوشند يا مواد مخدر مصرف ميكنند يا زنداني شدهاند و يا اعتقادي به مذهب ندارند.
ميزان اجسام تزئيني نيز بر پايه ميزان تحصيلات، درآمد و يا شغل فرد تغيير نميكند. به نظر دكتر لانمن، اينها نشانگر حيوانات گوناگون هستند كه مثلا گوششان سوراخ شده ولي خالكوبي ندارند. شايد علت اين سوراخها اين باشد كه نسبت به خالكوبي راحتتر برداشته ميشوند، چراكه با برداشتن جسم، سوراخ پس از مدتي ترميم ميشود.
نتايج تحقيق نشان داد كه تقريبا يك نفر از هر چهار نفر داراي اجسام تزئيني، به فاصله كمي دچار مشكلات پزشكي از جمله آلودگيهاي پوستي شده و كساني نيز كه اين جسم را در لب يا زبان خود داشتهاند، تقريبا به نسبت مساوي، شكستگي يا پريدگي دندانها را گزارش كردهاند.
اين صنعت از سوي مقامات ايالتي و محلي، نظارت و قانونمند شده و اداره غذا و داروي آمريكا نظارت خاصي بر آن نداشته و سازمان خاصي هم در اين زمينه وجود ندارد. هيچكدام از افراد مورد تحقيق پس از خالكوبي اقدام به برداشتن آن نكردهاند.
خالكوبيهاي جديد با استفاده از جوهرهاي جديد و تزريق زير پوستي آنها به صورت كپسولي با سوزن است كه هر زمان كه فرد بخواهد، ميتواند آن را بردارد. پس از تزريق زيرپوستي، تنها يك تابش ليزري، كافي است تا كپسول را باز كرده و رنگ به راحتي جذب پوست شود.
تحقيق انجام شده در سال 2004، درصد خطايي معادل 5/4 درصد است.
به گزارش سرويس بينالملل «بازتاب»، «آسوشيتدپرس» در گزارشي نوشت: اكنون روي بدنها ميتوان نقش يك خورشيد درخشان، ماهي در حال شنا و يا درخت را ديد.
يك يا دو نسل پيش، وجود خالكوبي بر بدن، فرد را در زمره گروه اجتماعي خاص مانند سربازان، دريانوردان، موتورسواران و يا عياشان قرار ميداد، اما هماكنون حتي كارمندان دانشگاههاي آمريكا هم بين 36 درصد افراد بين 18 تا 29 سالند كه داراي دستكم يك خالكوبي بر بدن خود هستند.
نتايج اين تحقيق كه دوشنبه گذشته در وبسايت مجله آكادمي امراض جلدي و پوستشناسي منتشر شد، دقيقترين نگاه به مسئله خالكوبي، از زمان محبوبيت اين كار در اوايل دهه 90 بوده است.
نتايج نشان ميدهد كه 24 درصد آمريكاييهاي بين هجده تا پنجاه سال داراي خالكوبي هستند؛ يعني حدودا از هر چهار نفر يك نفر. اين در حالي است كه دو تحقيق انجام شده در سال 2003 نشان ميدهد، تنها 15 تا 16 درصد بزرگسالان آمريكايي، داراي خالكوبي هستند.
«كريس كيتون»، يكي از هنرمندان خالكوب و دبير موزه خالكوبي بالتيمور ميگويد: «واقعا امروزه كساني كه خالكوبي ندارند، مشخصتر از بقيه هستند»، اما هنر اين افراد، فراتر از خالكوبي تنهاست.
حدودا از هر هفت نفر، يك نفر اعلام كرده كه به جز در بخش لاله گوش، داراي جسمي تزئيني در ديگر نقاط بدن است. اين مقدار در رده سني بين 18 تا 29 سال به حدود يك نفر در هر سه نفر ميرسد؛ يعني حدود نيمي از افراد اين رده سني (48 درصد) يا داراي خالكوبي هستند يا جسم تزئيني. با توجه به جوان بودن اين قشر، احتمالا درصد افراد داراي اين خالكوبيها، افزايش نيز خواهد يافت.
چرا نقاشي دردآور بر اندام، اينقدر محبوب شده است؟
دكتر «لان من»، استاد دانشگاه پوستشناسي نورثوسترن ميگويد: اين امر باعث ميشود كه فرد، خود را بهتر نشان بدهد. اين در حالي است كه عدهاي ديگر، خالكوبي را نشانه سركشي يا دريانوردي ميدانند.
نتايج نشان داده است كه نزديك سهچهارم افراد داراي اجسام تزئيني و نزديك دوسوم افراد داراي خالكوبي، اين كار را پيش از 24 سالگي انجام دادهاند.
گفتني است در اين تحقيق، از نظر مادران در مورد خالكوبي پرسيده شده بود، آنان معتقدند، اين كار كساني است كه مشروب مينوشند يا مواد مخدر مصرف ميكنند يا زنداني شدهاند و يا اعتقادي به مذهب ندارند.
ميزان اجسام تزئيني نيز بر پايه ميزان تحصيلات، درآمد و يا شغل فرد تغيير نميكند. به نظر دكتر لانمن، اينها نشانگر حيوانات گوناگون هستند كه مثلا گوششان سوراخ شده ولي خالكوبي ندارند. شايد علت اين سوراخها اين باشد كه نسبت به خالكوبي راحتتر برداشته ميشوند، چراكه با برداشتن جسم، سوراخ پس از مدتي ترميم ميشود.
نتايج تحقيق نشان داد كه تقريبا يك نفر از هر چهار نفر داراي اجسام تزئيني، به فاصله كمي دچار مشكلات پزشكي از جمله آلودگيهاي پوستي شده و كساني نيز كه اين جسم را در لب يا زبان خود داشتهاند، تقريبا به نسبت مساوي، شكستگي يا پريدگي دندانها را گزارش كردهاند.
اين صنعت از سوي مقامات ايالتي و محلي، نظارت و قانونمند شده و اداره غذا و داروي آمريكا نظارت خاصي بر آن نداشته و سازمان خاصي هم در اين زمينه وجود ندارد. هيچكدام از افراد مورد تحقيق پس از خالكوبي اقدام به برداشتن آن نكردهاند.
خالكوبيهاي جديد با استفاده از جوهرهاي جديد و تزريق زير پوستي آنها به صورت كپسولي با سوزن است كه هر زمان كه فرد بخواهد، ميتواند آن را بردارد. پس از تزريق زيرپوستي، تنها يك تابش ليزري، كافي است تا كپسول را باز كرده و رنگ به راحتي جذب پوست شود.
تحقيق انجام شده در سال 2004، درصد خطايي معادل 5/4 درصد است.