مرکز انجمنهای تخصصی

سلام
چند مدت دارم تمام نوشته ها را که مربوط به تواناییهای ایران در مقابل امریکا دز خلیج فارس در اینجا گفته شده رو مطالعه میکنم.
اما هیچ راهی برای مقابله داده نشده.شما فکر میگنید اگه آمریکا احتمال برد داشت لحظهای معطل میکردو
شاید علت این نا امیدیها اینه که از اصول اولیه که در جنگ با صدام رعایت میگردیم دور شدیم و فقط به تجهیزات فکر میگنیم.راه حل ایمان به خدا وتوکله.اینجوری نا امیدی کنار میره و چیزهایی پیش میاد گه اصلا
باورش مشکله
در کنار تسلیحات ما برگ برندمون ایمان و توگل به اوست وگرنه از نظر تسلیحات به اونا فاصله زیاده

FAKHAR,

30 سال از آغاز جنگ گذشته و خودت هم میدانی خیلی چیزها عوض شده و تغییرات اساسی کرده اند.

این مقایسه شما قیاس ماالفارغ است.ایمان و توکل به جای خود تجهیز و امکانات نظامی به جای خود.

جنگ و درگیری واقعی با بازیهای کامپیوتری خیلی متفاوت است.آنجا لحظات و ثانیه ها حکم می کنند.

یک لحظه غفلت=...

FAKHAR,برادر عزيز اگر يکم در رابطه با موضوع توکل تحقيق مي کردي همچين حرفي نمي زدي.
توکل بايد به همراه عمل باشد
در صورت توکل کردن معمولا اتفاقهايي پيش نمياد که باورش مشکل باشه.چرا؟
چون که خداوند به زيبايي به آدم کمک ميکنه طوري که همان لحظه خودت متوجه نيستي ولي بعدا که به گذشته نگاه مي کني مي بيني که چه کمکي بهت کرده.
خدا محدود به زمان نيست.مي داند که من حقير قراره فردا به او توکل کنم .پس از همين امروز مقدمات را مي چيند تا پس فردا به نتيجه برسم.

منظور من از ایمان و توکل این بود که بدونشون نمیشه زیاد کاری کرد و چون دیدم در خیلی از بحثها بچه ها تجهیزات ما رو با دشمن مقایسه میکنند و کمی حالت نا امیدی درشون حس میشه.خواستم بگم که در مقابل دشمن اسلحه همه چیز نیست