حمله امارات به جزيره ابوموسي
ارسال شده: پنجشنبه ۳۰ آبان ۱۳۸۷, ۱:۵۰ ق.ظ
به نام خداوند بخشنده مهربان
دوستان من معمولا هر شب قبل از خواب موضوعی را به بحث می گذارم و سپس می خوابم.
ولی امشب موضوعی مرا خشمگین کرد و به شدت عصبی شدم و تصمیم گرفتم قبل از خواب درباره آن بنویسم و سپس آرام گیرم.
در یک فروم عربی بودم و با یک عرب اماراتی که خود را افسر نیروی دریایی امارات معرفی می کرد برخورد کردم.و در یاهو با او به چت مشغول شدم.
راست و دروغ قضیه گردن این اقای عرب.ولی به نظر نمی امد دروغ بگه چون اطلاعات نظامی خوبی داشت.
با مخ زنی های ویژه آبادانی که ماشالله در این زمینه در کشور ایران صاحب سبک هستیم وارد شدم و سعی کردم قدری از وی اطلاعات بگیرم که طرف البته بسیار موذی بود ولی یک مقداری حالیم شد اونورا چه خبره.
به جناب قطبان خالد (ناخدای نیروی دریایی امارات)
گفتم چرا سالهاست به ادعایی بیهوده نسبت به سه جزیره می پردازید؟
عصبانی شد و گفت شما ایرانیهای مجوس ابوموسی و تنب صغری و کبری ما را اشغال کرده اید.
خود را کنترل کردم و گفتم سند بیاور.
گفت شما در سال 1971 میلادی و شاه به ما حمله کردید و ما را بیرون کردید.
گفتم تا به حال به قبل از 1971 فکر کرده ای که چه خبر بوده است؟
گفت این حرفها دروغ است و شما اشغالگرید و...
دیدم منطقی نیست و اهل حرف حساب نیست و او را به مطالعه بیشتر و بهتر تاریخ ایران فرا خواندم.
بعد پرسیدم فرض کنیم جزیره اشغالی باشد می خواهید چه کار کنید؟
گفت ما می دانیم که نیروهای مسلح شما چند سالی است خیلی قوی شده اند و از همه کشورهای خاورمیانه نیز قدرتمندتر هستید و ناوهای زیاد و موشکها و...دارید.
دو ارتش دارید یکی جیش النظامی(ارتش)ویکی(حرس الثوره)سپاه و هر دویشان سه نیرو دارند و قدرتمندند.
گفتم خدا را شکر که از این مسائل باخبری و سپس گفتم که با کنترلی که اخیرا سپاه بر خلیج فارس اعمال کرده حواستان به خودتان باشد.
گفت میدانیم که سپاه خیلی مسلح است و نیروهایش حتی با امریکا و انگلیس نیز شجاعت درگیر شدن را داشتند.
گفتم خوب پس حواستان بیشتر جمع باشد.
گفت:ولی ما قضیه سه جزیره را گذاشته ایم برای روز موعود!!!!!!!
به شدت متعجب شدم و منظورش را نگرفتم.
پرسیدم روز موعود دیگر چند شنبه است؟
گفت وقتی امریکایی ها به شما حمله کردند و نیروهای شما سازماندهی خود را از دست دادند انگاه ارتش امارات به سه جزیره حمله می کند و انها را پس می گیرد.
قسم می خورم که برای چند لحظه چنان عصبی شدم که حتی صدای مادرم که مرا برای شام صدا زد را نشنیدم.
و به او با خشم گفتم بدان ای عرب تازی که ایران 2500 سال است که جنگها دیده و حمله ها به ان شده است ولی هیچگاه کمر خم نکرده و به همت دلیران وطن پرستش دوباره از جای برخواسته است.
بدان اگر تعرضی به این خاک اهورایی صورت گیرد تمامی500 هزار ایرانیانی که امروز در خواب زمستانی به سر می برند و در دبی شما به اباد کردن بیابان های امارات و خرید اپارتمان با تبلیغات تلویزیون های لس آنجلسی مشغولند دبی را بر سرتان خراب خواهند کرد.
ملت داخل ایران نیز ارام نخواهند نشست و مانند زمان جنگ عراق حتی 1 وجب از این خک را به اهریمنان نخواهند داد.
این فرد به این حرفم جوابی نداد و ارتباط قطع شد.
شاید از روی ترسش بود و شاید درمانده بود چه بگوید.
وشاید ما ایرانی ها مثل قضیه فرودگاه دبی همچنان بی بخار و بی غیرت فرض کرده بود.
دوستان مطلب بالا را چون بسیار عصبانی شدم شاید کمی با چاشنی احساس نوشتم ولی می خواستم بدانید این اعراب چه خوابهای خامی در سر می پرورانند.
و حالا:
کمی منطقه را مورد بررسی نظامی قرار دادم و تحلیلی از سناریو نبرد احتمالی نوشتم.
دوستان اگر به نقشه جغرافیایی سه جزیره و سواحل امارت و ایران در خلیج فارس دقت کنید این جزایر تقریبا در فاصله برابر از دو کشور قرار دارند و در مثلث غربی تنگه هرمز.
از ابوموسی تا ساحل دبی و راس الخیمه نزدیک به 70 کیلومتر است.سپاه یک پایگاه و زراد خانه عظیم نظامی در ابوموسی مستقر کرده است که قادر به نابودی یک شهر و یا شاید یک کشور کوچک می باشد.
گستره وسیعی از موشکها با سرهای جنگی خوشه ای(به قول عربا =عنقودیه) که هزاران بمبلت را شامل می شوند و هر کدام یک منطقه چند صد متری را به آتش می کشد.
یک پایگاه مجهز دریایی با ده ها فروند شناور موشک انداز و کاملا مسلح
و تفنگداران زبده دریایی که بهترین آموزشهای رزمی را گذرانده اند و هزاران بسیجی گردان های ویژه هوابرد و امام حسین به سرعت قابلیت ادغام با آنها را دارند.
پایگاه هوایی بندرعباس نیز قادر است با قرار دادن چندین فروند اف 14 و میگ 29 و سوخو های بمب افکن
یک دژ پشتیبانی تمام عیار باشد.
و اما صحنه نبرد(فرض 1)
نیروهای اماراتی با استفاده از حمله امریکایی ها به ایران اوضاع را مناسب دیده با چندین شناور و اف 16 های خود از اسکله دبی و ابوظبی به سمت جزیره حمله ور می شوند.
ایران به شدت درگیر است موشک های ساحل به دریای ایران در دسته های چند تایی به سوی ناوهای امریکایی پرتاب می شوند چندین ناو و ناو هواپیمابر صدمه می بینند.
خبر به پنتاگون می رسد.دستور پشتیبانی هوایی از پایگاه های ترکیه عراق و کویت صادر می شود.
اف 16 ها مشغول بمباران هستند و بی 52 ها نیز از راه می رسند.
گردان های استشهادی و مخفی در بحرین و امارات و قطر و عربستان جنگ شهری را آغاز می کنند.
حزب الله موشکباران اسراییل را از سر می گیرد.حماس غزه را به هم میریزد.
شیعیان کویت عربتان و بحرین اوضاع این کشورها را بحرانی میکنند.
امیر عبدالله شاه عربستان وضعیت فوق العاده اعلام می کند.
چندین موشک دوربرد ایران به قطر-بحرین-کویت-عربستان شلیک می شود.
خطر جنگ جهانی نزدیک است رییس جمهور امریکا با احاله پروند به شورای امنیت درخواست قطعنامه اتش بس می کند.
دستور ترک مخاصمه به نیروهای دو طرف درگیر اعلام می شود.
ولی ابوموسی همچنان در اشغال امارات است.
ایران 48 ساعت به امارات مهلت میدهد از جزیره خارج شود.
امارات که ایران را به دلیل خسارات وارده ضعیف می پندارد توجهی نمی کند.
در یک فتوای جهاد هزاران ایرانی به سمت خلیج فارس گسیل داده می شوند.قایق های سپاه از استتار خارج می شوند و همه مهدی گویان به سمت جزیره حمله ور می شوند.
نیروی هوایی سپاهبا خروج موشک ها از سوله های مخفی پرتاب صدها موشک زمین به زمین را به دبی و ابوظبی اغاز می کند.
آل نهیان و آل مکتوم با لباس زنانه به عربستان می گریزند.
شعله های اتش از جای جای دبی و ابوظبی به آسمان برمیخیزد.
بسیجیان و پاسداران و تفنگداران دریایی ارتش ابوموسی را از چهار طرف محاصره می کنند.
سربازان اماراتی اشغالگر مبهوت و متحیر بی هدف شلیک می کنند.
قایق های سپاه واحد های اماراتی را از ساحل با مینی کاتیوشاهیشان گلوله باران میکنند.
صدها متجاوز تارومار میشوند.
از ستاد کل دستور حمله نهایی صادر می شود .ایرانیها از همه طرف به جزیره هجوم می اورند.
و5000 اماراتی را به اسارت در می اورند.
پرچم مقدس ایران مجددا بر فراز کوه 137 متری حلوا بر اهتزاز در می اید و پرچم امارات به اتش کشیده می شود.
رادیو و تلویزیون با قطع برنامه های عادی خود توسط گوینده معروف محمد رضا حیاتی اعلام می کند.
ملت ایران توجه فرمایید-ملت ایران توجه فرمایید.
ابوموسی جزیره خون آزاد شد.
اشک شوق بر چشمان گوینده خبر جاری می شود.ملت شادمانانه به خیابان ها می ریزند و جشن و پایکوبی در جای جای ایران برقرار است.
کشورهای عرب خلیج فارس تمامی خسارات جنگی ایران را تقبل می کنند و بازسازی آغاز می شود.
.وایران باز هم سرفراز می ماند.
اگر سر به سر تن به کشتن دهیم به از انکه میهن به دشمن دهیم
دوستان من معمولا هر شب قبل از خواب موضوعی را به بحث می گذارم و سپس می خوابم.
ولی امشب موضوعی مرا خشمگین کرد و به شدت عصبی شدم و تصمیم گرفتم قبل از خواب درباره آن بنویسم و سپس آرام گیرم.
در یک فروم عربی بودم و با یک عرب اماراتی که خود را افسر نیروی دریایی امارات معرفی می کرد برخورد کردم.و در یاهو با او به چت مشغول شدم.
راست و دروغ قضیه گردن این اقای عرب.ولی به نظر نمی امد دروغ بگه چون اطلاعات نظامی خوبی داشت.
با مخ زنی های ویژه آبادانی که ماشالله در این زمینه در کشور ایران صاحب سبک هستیم وارد شدم و سعی کردم قدری از وی اطلاعات بگیرم که طرف البته بسیار موذی بود ولی یک مقداری حالیم شد اونورا چه خبره.
به جناب قطبان خالد (ناخدای نیروی دریایی امارات)
گفتم چرا سالهاست به ادعایی بیهوده نسبت به سه جزیره می پردازید؟
عصبانی شد و گفت شما ایرانیهای مجوس ابوموسی و تنب صغری و کبری ما را اشغال کرده اید.
خود را کنترل کردم و گفتم سند بیاور.
گفت شما در سال 1971 میلادی و شاه به ما حمله کردید و ما را بیرون کردید.
گفتم تا به حال به قبل از 1971 فکر کرده ای که چه خبر بوده است؟
گفت این حرفها دروغ است و شما اشغالگرید و...
دیدم منطقی نیست و اهل حرف حساب نیست و او را به مطالعه بیشتر و بهتر تاریخ ایران فرا خواندم.
بعد پرسیدم فرض کنیم جزیره اشغالی باشد می خواهید چه کار کنید؟
گفت ما می دانیم که نیروهای مسلح شما چند سالی است خیلی قوی شده اند و از همه کشورهای خاورمیانه نیز قدرتمندتر هستید و ناوهای زیاد و موشکها و...دارید.
دو ارتش دارید یکی جیش النظامی(ارتش)ویکی(حرس الثوره)سپاه و هر دویشان سه نیرو دارند و قدرتمندند.
گفتم خدا را شکر که از این مسائل باخبری و سپس گفتم که با کنترلی که اخیرا سپاه بر خلیج فارس اعمال کرده حواستان به خودتان باشد.
گفت میدانیم که سپاه خیلی مسلح است و نیروهایش حتی با امریکا و انگلیس نیز شجاعت درگیر شدن را داشتند.
گفتم خوب پس حواستان بیشتر جمع باشد.
گفت:ولی ما قضیه سه جزیره را گذاشته ایم برای روز موعود!!!!!!!
به شدت متعجب شدم و منظورش را نگرفتم.
پرسیدم روز موعود دیگر چند شنبه است؟
گفت وقتی امریکایی ها به شما حمله کردند و نیروهای شما سازماندهی خود را از دست دادند انگاه ارتش امارات به سه جزیره حمله می کند و انها را پس می گیرد.
قسم می خورم که برای چند لحظه چنان عصبی شدم که حتی صدای مادرم که مرا برای شام صدا زد را نشنیدم.
و به او با خشم گفتم بدان ای عرب تازی که ایران 2500 سال است که جنگها دیده و حمله ها به ان شده است ولی هیچگاه کمر خم نکرده و به همت دلیران وطن پرستش دوباره از جای برخواسته است.
بدان اگر تعرضی به این خاک اهورایی صورت گیرد تمامی500 هزار ایرانیانی که امروز در خواب زمستانی به سر می برند و در دبی شما به اباد کردن بیابان های امارات و خرید اپارتمان با تبلیغات تلویزیون های لس آنجلسی مشغولند دبی را بر سرتان خراب خواهند کرد.
ملت داخل ایران نیز ارام نخواهند نشست و مانند زمان جنگ عراق حتی 1 وجب از این خک را به اهریمنان نخواهند داد.
این فرد به این حرفم جوابی نداد و ارتباط قطع شد.
شاید از روی ترسش بود و شاید درمانده بود چه بگوید.
وشاید ما ایرانی ها مثل قضیه فرودگاه دبی همچنان بی بخار و بی غیرت فرض کرده بود.
دوستان مطلب بالا را چون بسیار عصبانی شدم شاید کمی با چاشنی احساس نوشتم ولی می خواستم بدانید این اعراب چه خوابهای خامی در سر می پرورانند.
و حالا:
کمی منطقه را مورد بررسی نظامی قرار دادم و تحلیلی از سناریو نبرد احتمالی نوشتم.
دوستان اگر به نقشه جغرافیایی سه جزیره و سواحل امارت و ایران در خلیج فارس دقت کنید این جزایر تقریبا در فاصله برابر از دو کشور قرار دارند و در مثلث غربی تنگه هرمز.
از ابوموسی تا ساحل دبی و راس الخیمه نزدیک به 70 کیلومتر است.سپاه یک پایگاه و زراد خانه عظیم نظامی در ابوموسی مستقر کرده است که قادر به نابودی یک شهر و یا شاید یک کشور کوچک می باشد.
گستره وسیعی از موشکها با سرهای جنگی خوشه ای(به قول عربا =عنقودیه) که هزاران بمبلت را شامل می شوند و هر کدام یک منطقه چند صد متری را به آتش می کشد.
یک پایگاه مجهز دریایی با ده ها فروند شناور موشک انداز و کاملا مسلح
و تفنگداران زبده دریایی که بهترین آموزشهای رزمی را گذرانده اند و هزاران بسیجی گردان های ویژه هوابرد و امام حسین به سرعت قابلیت ادغام با آنها را دارند.
پایگاه هوایی بندرعباس نیز قادر است با قرار دادن چندین فروند اف 14 و میگ 29 و سوخو های بمب افکن
یک دژ پشتیبانی تمام عیار باشد.
و اما صحنه نبرد(فرض 1)
نیروهای اماراتی با استفاده از حمله امریکایی ها به ایران اوضاع را مناسب دیده با چندین شناور و اف 16 های خود از اسکله دبی و ابوظبی به سمت جزیره حمله ور می شوند.
ایران به شدت درگیر است موشک های ساحل به دریای ایران در دسته های چند تایی به سوی ناوهای امریکایی پرتاب می شوند چندین ناو و ناو هواپیمابر صدمه می بینند.
خبر به پنتاگون می رسد.دستور پشتیبانی هوایی از پایگاه های ترکیه عراق و کویت صادر می شود.
اف 16 ها مشغول بمباران هستند و بی 52 ها نیز از راه می رسند.
گردان های استشهادی و مخفی در بحرین و امارات و قطر و عربستان جنگ شهری را آغاز می کنند.
حزب الله موشکباران اسراییل را از سر می گیرد.حماس غزه را به هم میریزد.
شیعیان کویت عربتان و بحرین اوضاع این کشورها را بحرانی میکنند.
امیر عبدالله شاه عربستان وضعیت فوق العاده اعلام می کند.
چندین موشک دوربرد ایران به قطر-بحرین-کویت-عربستان شلیک می شود.
خطر جنگ جهانی نزدیک است رییس جمهور امریکا با احاله پروند به شورای امنیت درخواست قطعنامه اتش بس می کند.
دستور ترک مخاصمه به نیروهای دو طرف درگیر اعلام می شود.
ولی ابوموسی همچنان در اشغال امارات است.
ایران 48 ساعت به امارات مهلت میدهد از جزیره خارج شود.
امارات که ایران را به دلیل خسارات وارده ضعیف می پندارد توجهی نمی کند.
در یک فتوای جهاد هزاران ایرانی به سمت خلیج فارس گسیل داده می شوند.قایق های سپاه از استتار خارج می شوند و همه مهدی گویان به سمت جزیره حمله ور می شوند.
نیروی هوایی سپاهبا خروج موشک ها از سوله های مخفی پرتاب صدها موشک زمین به زمین را به دبی و ابوظبی اغاز می کند.
آل نهیان و آل مکتوم با لباس زنانه به عربستان می گریزند.
شعله های اتش از جای جای دبی و ابوظبی به آسمان برمیخیزد.
بسیجیان و پاسداران و تفنگداران دریایی ارتش ابوموسی را از چهار طرف محاصره می کنند.
سربازان اماراتی اشغالگر مبهوت و متحیر بی هدف شلیک می کنند.
قایق های سپاه واحد های اماراتی را از ساحل با مینی کاتیوشاهیشان گلوله باران میکنند.
صدها متجاوز تارومار میشوند.
از ستاد کل دستور حمله نهایی صادر می شود .ایرانیها از همه طرف به جزیره هجوم می اورند.
و5000 اماراتی را به اسارت در می اورند.
پرچم مقدس ایران مجددا بر فراز کوه 137 متری حلوا بر اهتزاز در می اید و پرچم امارات به اتش کشیده می شود.
رادیو و تلویزیون با قطع برنامه های عادی خود توسط گوینده معروف محمد رضا حیاتی اعلام می کند.
ملت ایران توجه فرمایید-ملت ایران توجه فرمایید.
ابوموسی جزیره خون آزاد شد.
اشک شوق بر چشمان گوینده خبر جاری می شود.ملت شادمانانه به خیابان ها می ریزند و جشن و پایکوبی در جای جای ایران برقرار است.
کشورهای عرب خلیج فارس تمامی خسارات جنگی ایران را تقبل می کنند و بازسازی آغاز می شود.
.وایران باز هم سرفراز می ماند.
اگر سر به سر تن به کشتن دهیم به از انکه میهن به دشمن دهیم
