مرکز انجمنهای تخصصی

دوستان بعضی کارهای نازیبا که در بین ما ایرانیها مد است فرهنگ تقلب است.
اخیر مشاهد می کنم مقالات من-نوید-شهریار-و...در سایتهای دیگر بدون هیچ ذکری از منبع به راحتی کپی پیست می شود.
این کار زشت که گویا به صورت امری عادی درامده است کاملا روتین و روزانه شده است.
چه من و چه هرکس دیگر برای تهیه مقاله زحمت می کشد.ترجمه می کند.اطلاعات جمع اوری می کند.این کار درامدی که برای من و امثال من ندارد.

من فقط اگر به فرمایش حضرت علی در رابطه با اموختن و نیز انتقال اندک دانشم عمل کنم برایم کافیست.

به خدا لذت بخش ترین لحظه برایم این است که نقطه کوری در مقالاتم بیابید و به من گوشزد کنید تا خود را اصلاح کنم و بیشتر تحقیق کنم.
ولی کاریش نمیشه کرد.کپی رایت در ایران یعنی هیچ.
فقط از مدیریت می خواهم مثل بعضی وبلاگ ها صفحه را لاک کنند و یا محدودیت هایی برای برخی کاربران بی انصاف پدید اورند.

با تشکر.

Darya salar MILAD,
عزيز
اين درد دل بسياري از مديران و کاربران زحمت کش اين انجمن هست، اگر لينک سايت، وبلاگ يا نام کاربري فرد کپي کننده رو براي ما ارسال کنيد، قطعا محدوديت‌هايي براي اين افراد در نظر گرفته خواهد شد و در صورت نياز با اين افراد برخورد لازم صورت خواهد گرفت
موفق باشيد

Mahdi1944,

مهدي جان به خدا دلم نمي ياد براي کسي محدوديت ايجاد بشه چون قرار همه اينجا يه چيزي به معلوماتمون اضافه بشه.

ما آبادانيا تو مراممون نيست اين کارو با کسي بکنيم.

ولي ان شالله که کساني که اين تاپيک رو مي بينند به خود آيند و متوجه شوند و ديگر کپي پيست محض بدون ذکر منبع نکنند.

اگر ديدم متنبه نشدند و به اين کار ادامه دادند حتما شما را در جريان خواهم گذاشت.

ميلاد جان دور از جون شما به اين مسئله مي گويند " مرگ مولف" . زماني که چيزي رو روي وب گذاشتيد از لحظه اي که اينتر رو بزنيد و اطلاعات ارسال بشه ديگه صاحب اون نيستيد و کنترلي روي اون نداريد.

Miliali,

يادم هست مقاله اي درباره نيروي دريايي و رفتن ارتش به درياي عمان نوشته بودم.

در سايتي که درست خاطرم نيست و نمي خواهم به غلط کسي را متهم کنم.مي گردم پيداش کردم ميذارم تو تاپيک.
طرف مقاله من را عينا کپي کرده بود و از قول خودش نوشته بود طبق تحقيقات گسترده من ...
بخشهايي از مقاله هم که اسم من و سايت سنترال کلابز درج شده بود پاک کرده بود.
تا ديدمش نزديک به 5 دقيقه خنديدم.ولي خوب ديدم ارزش جر و بحث نداره ازش گذشتم.
نکته جالب عکس العمل سايران کاربران سايت در کتمنت هايشان به تاپيک ان فرد بود.

در جايي ديگر ديدم مقاله مردم ابادان و فرهنگشان را کپي کرده اند و...چنديدن نمونه از اين.

سنت کپي پيست کم کم به يک سنت حسنه در بين ايرانيان تبديل خواهد شد.
فکر کنم در سالهاي اتي علم و دانش نيز با کپي پيست توليد شود و ما با کپي پيست نقشه بمب افکن B2 ظرف 48 ساعت از روي آن بسازيم.

حالا بي خيال.ديدم يکم اينروزها بازار اين کار گرمه اشاره اي بش کرديم شايد تلنگري به برخي از دوستان باشد.

البته در آمريکا و اروپا اگر کسي مقاله کس ديگري رو به اسم خودش چاپ کنه و بفهمند بي چارش مي کنند . ولي تو ايران متاسفانه نمي شه خيلي چيز ها رو دنبال کرد . چند سال پيش ديدم استاد راهنماي دوره ليسانسم يک سري از داده هاي تز من رو توي يک مقاله چاپ فرمودند و اسم من که اندازه گيري ها رو انجام داده بودم تو مقاله نيست ولي از تکنيسين هاي دانشکده تشکر شده!!

وقتي ايشون که فاغ التحصيل ام آي تي و مدتي هم رئيس دانشگاه صنعتي شريف بودند رسما اين کار رو مي کنند از کساني که رو اينترنت با هويت مجازي هستند چه انتظاري مي شه داشت ؟

  salar  , جان

من هم در این مورد زیاد مشکل داشتم، خصوصاً که من خارج از سنترال، طنز سیاس ی هم می نویسم اون هم یه کم حرفه ای نه فقط به تمسخر گرفتن هر کسی و البته شاید بسیاری از وبلاگ ها را دیدم که مطالب من را با نام خودشون گذاشتند، حتی مقالات فلسفی - مکتبی من را هم دیدم بعضی ها با نام خودشون زدند، اون هم چه افرادی. اما به عقیده من مهم نیست که کسی بدونه کی اون مطالب را تهیه کرده، مهم اینه که اون مطالب را بخواند.

اما در بعد مطالب پژوهشی و تحقیقی که مولف در کنار اهداف مختلف توسعه آثار و دانش خود را مد نظر دارد بسیار مهم است که منبع ذکر شود.

مثلاً اوایل که نرم افزار پارتیشن مجیک آمده بود من یک آموزش گذاشتم در یکی از وبلاگ های خودم، البته در انتهاش نوشتم اگر کسی کپی برداشت لینک وبلاگ را بزاره که من بتونم پاسخگوی مشکلات احتمالی کاربران باشم. کلی وبلاگ بود اون زمان که ازشون پرسیده بودن آقا این که گفتی نشد و نویسنده وبلاگ که سارق بود هم محلی نمیزاشت طوری که اون دوران واقعاً همه از این نرم افزار گریزان شده بودند.

البته در مورد قفل کردن انتخاب متن - Slections - راه حل های فراوان وجود دارد. ساده ترین آن فشار دادن کلید کنترل است که کلیه فرامین Bhaever را از کار خواهد انداخت و در نتیجه مجدداً امکان سرقت است. این چیزی هست که باید نهادینه شود. با اعمال فشار مشکل حل نخواهد شد.

به هر حال خیلی از ما این کار رو می کنیم ولی تعداد کمی به ذکر منبع می پردازیم من خودم سعی می کنم منبع رو ذکر کنم مگر به دلایلی امکان پذیر نباشد . بعضی ها متاسفانه موقعه انجام این کار نمی دونن دارن سرقت انجام می دن مثل کسانی که به راحتی سی دی ها رو کپی می کنن بدون اینکه بدونن اصلا کپی رایت چیه !
این مشکل توی ایران به نظر خیلی سخت بشه جلوش رو گرفت و یا حتی غیر ممکنه هم باشه کلا این مشکل مختص اینجا نیست و فقط و خیلی از سایتها و فرم ها و وبلاگها این مشکل رو دارن و کاریش هم نمیشه کرد البته ذکر این نکته که منبع را ذکر کنید در ابتدا یا انتهای موضوع می تواند تا حد کمی تاثیر گذار باشد .

با سلام خدمت میلاد و سایر زحمت کشان سایت.

من اطلاع دقیقی از قانون کپی رایت در ایران ندارم ولی فکر نمی کنم اینقدر ها هم بی درو پیکر باشه. درسته که در ایران حق کپی رایت بصورت کامل و جهانی وجود ندارد اما قوانینی در ارتباط با حقوق مولفان وجود دارد. خوب است که دوستانی که با قوانین آشنایی بیشتری دارند مقداری در این ضمینه در این تاپیک به بحث بپردازند.

در هر صورت شما در سایتهای خارجی که بروید همه آنها دارای یک Terms & Conditions هستند که در پایین سایت قرار دارد و نیز قوانین Copyright © ، که شما برای استفاده از مطالب آن سایت باید به آنها آگاه باشید والا ممکن است برای شما دردسر ایجا شود.
در یکسری از ژورنال ها هم یک سیستم آنلاین و یکپارچه جهانی بوجود اومده به نام Rightslink که باید از اون طریق برای گرفتن اجازه استفاده از مطلب اقدام کرد. (البته در قوانین جهانی که کار از این هم سخت تر است و شما برای کپی کردن و استفاده شخصی نیز باید اجازه بگیرید و تعداد نسخه های کپی هم مهم است)

یک نکته را هم برای دوستان توضیح می دهم و آن اینکه وقتی شما مطلبی را می نویسید باید منابعی را که جهت نوشتن آن مطلب استفاده کرده اید (یعنی زمانی که قسمتی را ترجمه کرده اید، قسمتی را از روی یک منبع فارسی نوشته اید) در پایان ذکر کنید؛ تنها مواردی را که از روی علم و دانش خود می نویسید نیاز به منبع ندارند و این زمانی است که شما در آن ضمینه دارای ایده و نظر باشید.

در دنیای امروز نوشتن منبع نه تنها کسر شان نیست بلکه نشان از آگاهی و نیز پربار بودن مطلب شما دارد. اگر نوشته شما به هیچ منبعی اشاره نداشته باشد تنها زمانی که شما فردی شناخته شده و صاحب سخن در آن زمینه باشید قابل پذیرش است که در این صورت نیز ارزش علمی کمتری دارد.
من دیده ام که دوستانی در این انجمن هم مطالب مفیدی قرار می دهند اما ذکر منابع مورد استفاده را نمی نمایند، در صورتی که این کار انجام شود اهمیت کار و مطلب آنها را بالا خواهد برد و این سایت را به یک مکان با اعتبار زیاد تبدیل خواهد کرد.

اما وقتی که یک مطلب را عینا کپی و پیست می کنید باید حتما منبع اصلی را ذکر نمایید و نیز اگر نسخه نوشته شده شما اینترنتی می باشد باید حتما یک لینک مستقیم به مطلب اصلی برای نوشته قرار دهید.

در پایان مقداری از کپی برداری های غیر مجاز از نوشته من در این سایت را که در سایر مکان ها از آن استفاده شده قرار می دهم.

پلیمرهای کوئوردیناسیونی

1- [External Link Removed for Guests]
2- [External Link Removed for Guests]

لینک متن اصلی در CC
forum-f130/topic-t42180.html
منابعی را هم که من در انتهای این متن نوشته شده قرار داده بودم آنهایی بودند که من جهت تهیه مطلب از آنها استفاده نموده بودم.
البته اونها هنوز عقب هستند و مطالب جدیدی را که اضافه کردم هنوز کپی نکردن

نمونه دوم از مطلب تصاویری زیبا از نانو ساختارها

انجمن شیمی محض دانشگاه آزاد واحد تویسرکان
[External Link Removed for Guests]

حداقل نکردن همون منابعی را هم که من برای بعضی از آنها ذکر کردم بیاورند.

با تشکر

سپاس از همگی دوستان به خاطر توجه به این تاپیک که کمی قدیمی شده بود ولی موضوعش همیشه تازه است.

کپی رایت متاسفانه در جامعه ایرانی اصلا کلمه بی معنایی است...مخصوصا اگر چیزی رو وب قرار داده شود...به هر حال عزمی ملی می خواهد و با حرف به پایان نمی رسد...

امیدوارم این فخر فروشی های برخی هموطنان که نقل و قول بی منبع و چه چه به به کردن توخالی دیگران برای تخصص نداشته شان با مطالب به سرقت رفته برایشان لذت بخش است خاتمه یابد.

من این کار را نوعی بیماری اظهار وجود گونه نیز می بینم که متاسفانه در جامعه ایرانی رواج شدیدی دارد.

با سپاس.

Miliali نوشته شده:البته در آمريکا و اروپا اگر کسي مقاله کس ديگري رو به اسم خودش چاپ کنه و بفهمند بي چارش مي کنند . ولي تو ايران متاسفانه نمي شه خيلي چيز ها رو دنبال کرد . چند سال پيش ديدم استاد راهنماي دوره ليسانسم يک سري از داده هاي تز من رو توي يک مقاله چاپ فرمودند و اسم من که اندازه گيري ها رو انجام داده بودم تو مقاله نيست ولي از تکنيسين هاي دانشکده تشکر شده!!

وقتي ايشون که فاغ التحصيل ام آي تي و مدتي هم رئيس دانشگاه صنعتي شريف بودند رسما اين کار رو مي کنند از کساني که رو اينترنت با هويت مجازي هستند چه انتظاري مي شه داشت ؟

ضمن تایید این مساله الان در اکثر دانشگاهها به عنوان پروژه به دانشجویان یک کتاب انگلیسی رو اساتید چند تیکه میکنند و برای ترجمه در اختیار دانشجویان به عنوان پروژه قرار میدن . در نهایت هم ترجمه ها رو یکجا جمع میکنند و یک کتاب به اسمه خودشون میدن بیرون

میلاد جان ناراحت نشو

این مشکل مشکل خیلی از بچه ها هست و شما و سایت معروف سنترال تنها کسی نیست که از این بابت ضربه دیده اما خوب با توجه به حضور کسانی مثل فریبرز و محمد و... مشخصا هدف بیشتر شمائین!

یه چی میگم دو روز بخند:

یه مطلب اختصاصی واسه سایت دانشجو در مورده ارتش رضاخانی نوشته بودم با عسکهائی که توی نت در ایران منتشر نشده بود!
نوشته بودم ارتش رضاخانی به روایت انجمن تاریخ سایت دانشجو!

اقا چند ماه گذشت و من یهو یه سرچ کردم ببینم قضیه از چه قراره! اخه به اسم واقعی خودم نوشته بودمش (مقالات تخصصی رو با اسم خودم مینویسم)و توی سرچ اسمم بالا اومده بود اما تو یه سایت دیگه!

اقا یه کم مشکوک شدم!
رفتم توش دیدم نوشته:

ارتش رضاخانی به روایت سایت ......

جان خودم مات موندم! اما یه رحمتی فرستادم به پدرش که حداقل اسم نویسنده رو چون براش اشنا نبوده! و فکر کرده یه کاره مملکته! گذاشته اما چیزی که متعلق به دانشجو بود رو برده بود و جالب اینکه برای دیدن تمام مقاله باید عضو میشدی در صورتیکه تو دانشجو مفت و مجانی جلوی دست مردم بود...
مدتها گذشت و نگفتم به کسی تا اینکه یه روز با یکی از ادمینای دانشجو داشتیم حرف میزدم و.... نمیدونم چی شد از دهنم این در رفت!
به قول مهدی رفت برخورد کرد باهاشون! البته گویا اول بد برخورد میکنند باهاش و..... بعد اینم یه کوچولو هک میکنه!

خلاصه اون مقاله حذف شد!

به نظر من باید سوخت و ساخت! و هیچ چاره ای نداره!
وقتی تو ایران سی دی که قیمتش 10000 تومنه ما با 500 تومن میخریم و خوشمون میاد باید پیه اینم بمالیم به تنمون!

ولی واقعا جز یکی از ضدحال ترین لحظات یه ادمه وقتی همچین یچزی رو میبینه ..... تمام زحماتت میبینی به پا یکی دیگه رفته ...

اما ببین این فقط برای نویسندگان ایرانی نیست!
تازگی ها دیدم تصاویر سربازن اسرائیلی رو با ارم وبلاگ و سایت خودشون میزارند رو سایتها و .... حالا یکی نیست بگه عزیزم شما هیچ حقی رو این عکس نداری که خرابش میکنی! چون اولا حق کپی رایت ماله عکاس و سپس ماله اولین نفری هست که این عکس رو اپلود کرده
شما کی هستی که ارم میزنی روش؟! حالا مثلا بگه من پیدا کردم یه چیزی ....
تو این موردم باز یکی مثل من ضربه خورد! چون هیچوقت عادت ندارم رو عکسهام برچسب بزنم! به خصوص عکسهائی که مطمئنم تو ایران کسی نزاشته اما ....

اصولا ایرانی ها دوست دارند همه چیز رو صاحب بشن بدون وجدان درد!

ناراحت نشو!

موفق باشی و موید!

یا حق


تذکر: این نوشته قرار بود بعداز ظهر ارسال بشه اما به لطف خرابی اینترنت شد الان!