مرکز انجمنهای تخصصی

در این تاپیک قصد دارم هر هفته بیوگرافی یک بازیکن سوپر استار دنیا رو قرار بدم.
از دوستان می خوام اگه بازیکنی مد نظرشون هست بفرماین که من هم اولویت بندی کنم.
با تشکر...

اينجا يک نام، احترام تمام اهالي ورزشگاه را برمي انگيزد.
او بدون هيچ توصيفي پائولومالديني است.
کسي که بنابرعقيده تيفوسي هاي روبه روي جايگاه سن سيرو بزرگترين سمبل تمام تاريخ است.



اما مالديني چه کسي است؟

هر آنچه پائولو دارد: تولد 26/6/1968 محل تولد: ميلان

قد: 186 سانتي متر، وزن: 85 کيلو

اولين بازي رسمي با پيراهن ميلان: 20 ژانويه 1985 در سن 16 سالگي مقابل ادونيزه.

اولين بازي ملي: سال 1988 مقابل يوگسلاوي سابق

وضعيت تأهل: متأهل، داراي همسري ونزوئلائي به نام آدريان فوتسا و 2 فرزند به نام هاي کريستين و دانيل

اتومبيل موردعلاقه: فراري

درآمد خالص سالانه: 5/2 ميليون يورو

شيرين ترين خاطره ورزشي: فتح ليگ قهرمانان فصل 1994 همراه ميلان.

تلخ ترين خاطره ورزشي: شکست در فينال جام جهاني 1994 مقابل برزيل.

شيرين ترين خاطره زندگي: به دنيا آمدن اولين فرزندش(کريستين) و همچنين انجام اولين باي همراه با پيراهن ميلان.

تلخ ترين خاطره زندگي: مرگ پدربزرگش که به نوعي بزرگترين مشوقش محسوب مي شد.

بزرگترين آرزوي فعلي: قهرمانی در سری آ و یوفا کاپ و خداحافظی شیرین با دنیای بازیگری فوتبال

افتخارات مالديني: 7 اسکودتو(1988 و 1992و 1993و 1994و 1996و 1999و 2004) يک جام حذفي ايتاليا(2003) 4 سوپرکاپ ايتاليا(1994، 1993، 1996، 2004)، جام ليگ قهرمانان(1989و 1990و 1994و 2003)، 2 جام بين قاره اي:(1989و 1990)

افتخار شخصي: مرد سال فوتبال اروپا در سال 1994 از نگاه مجله ورلدساکر او در طول دوران حرفه اي خود 4 بار از زمين اخراج شد.

پائولو با وجود اشتياق زيادي که بري کسب موفقيت هاي ملي داشت در اين عرصه يک ناکام بزرگ به حساب مي آيد. شکست دردناک مقابل آرژانتين ماردونا، آن هم در ناپل ادامه پيدا کرد.( در آن سال اين منطقه اسطوره اي به نام مارادونا داشت، جنوبي ها به خاطر نفرت ديرينه از اهالي شمال خود را يک ايتاليايي ندانسته و به تشويق آرژانتين پرداختند) ايتالياي سوم جهان، در يورو 92 راه به جايي نبرد اما با پائولو به فينال جام جهاني 94 رسيد ولي شکستي ديگر باز هم در ضربات پنالتي رقم خورد. جالب آنکه زولا با پنالتي هدر داده يورو 96 باز هم کام مالديني را تلخ کرد. شکست در ضيافت پنالتي هاي فرنسه 98 و 20 ثانيه پاياني يورو 2000 و پرش يک اسيايي روي سر افسانه پير، تمام تلخکامي هاي مالديني است.



اما چگونه پائولو از محلات قديمي شهر سربرآورد و تبديل به چهره اي ماندگار شد؟

پدر او يعني چزاره بزرگ به خوبي آن دوران را به ياد دارد: من و همسرم فرزندان زيادي داشتيم که از قضا همگي بسيار شلوغ و پر سر و صدا بودند. در اين ميان پائولو با آن چشم هاي براق چيز ديگري بود. او به هر وسيله اي براي خود توپ مي ساخت و وسايل خانه راه گريزي نداشتند. کنترل اين جمع ياغي بسيار دشوار بود. فقط يک چيز پائولو را آرام مي کرد: يکشنبه عصر و برنامه فوتبال ايتاليا!

اولين بازي که به طور واضح علاقه اش را به فوتبال نشان داد، هنگامي بود که من از گردش روزانه بازمي گشتم و او معصومانه به من نگاه کرد و گفت:" به يوونتوس و پائولو روسي علاقه مندم! صحبت او مرا کمي خشمگين کرد. در ايتاليا يک توريتني با يک ميلاني سازش نمي کند."

به هر حال پس از طي دوران کودکي علايق پائولو کوچک متوجه تيم پدرش شد. هنگام 15 سالگي اين نوجوان تصميم قطعي خود را گرفته بود. ترک مدرسه و حضور در تيم ميلانً مادر او به شدت مخالف اين قضيه بود اما چزاره که مي دانست پسرش چه پشتکاري دارد، نه نگفت. پائولو به تيم نوجوانان ميلان راه يافت. معلم او ليدهولم سوئدي بود. سرانجام لحظه موعود فرا رسيد. اندکي از آغاز سال نو گذشته بود. ميلان که تازه از سري(B) بازگشته بود، از وجود چند يار اصلي محروم بود. ليدهولم رو به پائو کرد و گفت:" براي بازي امشب روي تو حساب مي کنم!" ابتدا پائولوي جوان دست و پاي خود را گم کرد اما پس از مدتي با همان اعتماد به نفس هميشگي به درخواست مربي اش جواب مثبت داد. ادامه داستان را از زبان خود او مي شنويم:

کمي اضطراب داشتم. آن زمان ميلان مدافعاني چون باره سي را در اختيار داشت. هرگز تصور نمي کردم روزي به عنوان جايگزين او مطرح شوم. با اين وجود وانمود کردم که تحت تأثير قرار نگرفته ام. قبل از شروع ديدار، ليدهولم دست خود را روي شانه هاي من گذاشت و بزرگترين نصيحتي که در زندگي ام شنيده ام، به من گفت: برو بازي خودت را انجام بده و از هيچ چيز نترس!... بازي فوق العاده اي بود. نمره قبولي گرفتم. وقتي شب به خانه بازگشتم از شدت خوشحالي تا صبح خوابم نبرد. از آن روز به بعد سعي کردم هميشه عاشق ميلان باشم. خوشحالم که هنوز پس از گذراندن 20 سال زندگي با اين پيراهن، هر روز به عشق آن از خواب برمي خيزم.

پائولو چه دارد که ديگران فاقد آن هستند؟ پول زياد؟ چهره جذاب؟ ارتباطات فوتبالي؟ هر سه؟ اما هيچ کدام از اينها دلايل موردنظر نيستند. به اعتقاد پائولو، او تنها صادقانه براي تيمش تلاش کرده و مردم اين کوشش ها را ديده اند سپس به اين دليل، چنين محبوبيت افسانه اي بين مردم کسب کرده است. او فلسفه زندگي خود را اينگونه بيان مي کند:" کار و تلاش در اولويت اول من قرار دارد و پس از آن روي حرفه خود متمرکز مي شوم." ميلان رويايي دهه 90، عمده خاطرات او را تشکيل مي دهد. بهترين بازي هاي او در سال 1992 رقم خورد. مالديني نقش يک مدافع چپ را به خوبي ايفا مي کرد. از آن تيم، فان باستن مرد ايده آل پائولو است.

ديگر بازيکن مورد علاقه اش رودگوليت بود. کسي که ضربات سرش مالديني را ديوانه کرده بود. پائولو کم کم تبديل به افسانه مي شد.


پائولو در کنار پدرش چزار مالدینی

دوران پس از بيماري

با آمدن زاکه روني اختيار عمل مالديني بيشتر شد. ميلان جديد اسکودتو را فتح کرد. اين اولين باري بود که مالديني به عنوان کاپيتان اسکودتو را فتح مي کرد.

زاکه به عنوان اينتري اصيل همواره مالديني را تحسين مي کرد: او رهبر تيم من بود. هواداران واقعاً او را مي پرستيدند. افتخار مي کنم که مربي او بودم. مالديني پي درپي قرارداد خود را تمديد مي کرد. واقعيت زندگي اين است. او هرگز سرمبلغ قرارداد چانه نزده هر چند بيشترين پول را دريافت کرده است.

جورجيو آرماني سال 1994 مالديني را به تبليغ آخرين محصولاتش فرا خواند اما 5 سال بعد، تصميم گرفت به نوع ديگري از اين مرد ستايش کند. آرماني گفت: پائولو زيباترين فرد براي پوشيدن بهترين لباس ها است که البته قبل از آن يک انسان نمونه است.

هرگز نديدم او به خود مغرور شده يا حرکت ناپسندي از خود بروز دهد. در آن سالها مالديني يکي از معدود اخراج هاي دوران فوتبال خود را تجربه کرد. اين مرد با چند تزلزل کوچک در نوع بازي، باعث بلندشدن سر و صداي حاشيه سازان شد. آنها ادعا مي کردند چزاره و پائولو به واسطه ارتباط خوبي که با مافياي فوتبال دارند همواره در متن حضور دارند! چندي بعد روبرتو بکاتيني يکي از مشهورترين ورزشي نويسان ايتاليا جوابيه اي به اين مضمون داد: اگر مالديني ها مافيايي باشند پس فوتبال ما تمام دارايي هاي خود را مديون اين دسته است!



غروب افسانه آغاز مي شود

به دوره حاضر مي رسيم پائولو، بعد از آنکه رکورد بيشترين تعداد بازي ملي در ايتاليا را از آن خود نمود، اين افتخار را تا مدت محدود در سطح جهان نيز در اختيار داشت. جام جهاني 2002 آغاز شده بود و کاپيتان قصد داشت در چهارمين جام خود عنوان جالب توجهي کسب کند اما به طور واضح از توان درخشش تهي شده بود. بازي مقابل ميزبان و اشتباهات داوري تنها بهانه بود، بهانه اي که ايتاليايي ها را از فکرکردن به اشتباه مالديني دوست داشتني، فارغ مي کرد، آنها نمي خواستند سقوط قهرمان خود را مشاهده کنند.

خبر و تيتر روز بعد، مطبوعات ايتاليا را ترکاند. مالديني از تيم ملي خداحافظي کرد! التماس و خواهش به سوي او روانه شد اما همان طور که مالديني يک بار تصميم گرفت فوتباليست شود و بهترين شد. حالا نيز مي خواست اين قضيه را پايان دهد که داد. او راجع به اتخاذ تصميمش گفت:" احساس کردم توانايي ادامه دادن را ندارم. من عمري در تيم ملي بودم و به افتخار بزرگي نرسيدم، تا کي مي توانستم تيم ملي را با خود به ذلت ببرم؟ اما کاپيتان در اولدترافورد ليگ قهرمانان را بالاي سر برد تا ناکامي تيم ملي را جبران نمايد. اسکودتو فصل 2004 بار ديگر از آن ميلان شد. ژانويه 2005 از راه رسيد و مالديني در بيستمين روز آن ماه، بيستمين سالگرد حضور در ميلان را جشن گرفت. نامش مالديني است و لقبش مترادف با افتخاري تمام نشدني. اما سال 2005 سالي بدون افتخار بود. نائب قهرماني در سري آ به همراه ليگ قهرمانان فصلي که هيچ دستاوردي براي کاپيتان نداشت.



بازيکنان رويايي مالديني

دروازه بان: والتر زنگا

مدافعين: فرانکو باره سي- فرديناند- روبرتو کارلوس- آلساندرو نستا

هافبک ها: مارادونا- زيدان- فيگو- ديميتريو آلبرتيني

مهاجمين: فان باستن- گوليت- رونالدو

مربي ايده آل: فابيو کاپلو

رئيس باشگاه موردنظر کاپيتان: سيلويو برلوسکوني

آمار مالديني:

نخستين رقابت اروپايي: 8/9/1985مقابل اوسر که به پيروزي 3 بر يک ميلان انجاميد.

اولين بازي در کوپا ايتاليا: 21/8/1985

در تساوي 2 بر 2 مقابل جنوب جنوا.


پسر مالدینی بزرگ که کریستین نام دارد

برد تاريخي يک عاشق

مالديني ديگر به سبک دوران جواني ميلان را(MELOVE) نمي دانست اما در يکي از تاريخي ترين بردهاي دربي ميلانو با 6 گل شاهد خردشدن همسايه بود. عطش تهاجمي بهترين مدافع چپ فوتبال ايتاليا سيري ناپذير بود. مالديني ادعا مي کند حتي پس از اين پيروزي نيز از خود بي خود نشده است. به طور کلي پائولو عليرغم اينکه آدمي احساساتي است اما در نوع عکس العمل هايش وسواس زيادي دارد. کمتر کسي خوشحالي مفرط يا ناراحتي شديد پائولو را در چهره اش خوانده است. برد فصل 2001 مي توانست مرهمي بر زخمهاي بي پايان مالديني در رده ملي باشد. شکست در فينال يورو 2000 براي کاپيتان تيم ملي بسيار گران تمام شد. او با يادآوري اين خاطرات گفت: در آغاز جام کمتر کسي روي موفقيت ايتاليا حساب مي کرد اما ما کم کم،" چهره" يک مدعي را به خود گرفتيم. در بازي نيمه نهايي مقابل ميزبان خوش شانس بوديم. اين بار پنالتي ها به دادمان رسيد. من پنالتي خود را در حساس ترين مقطع از دست دادم اما خوشبختانه هلند آنقدر خرابکاري کرده بود که خللي به پيروزي ما وارد نشد و به فينال رسيديم تا دقيقه 93 پيروز بوديم.

براي اولين بار در طول عمر خود قبل از سوت پايان تصور به دست گرفتن جام به سرم افتاد و همين موضوع تاوان سختي به دنبال داشت. در پايان بازي حتي ناي بلندشدن از زمين را نداشتم. تصميم بدتر چند روز بعد گرفته شد که بدترين ضربه بود: اخراج دينوزوف!



او مربي بزرگي بود. گمان مي کنم برلوسکوني در اين امر دخالت داشت. هيچ کس به ترکيب يک تيم موفق دست نمي زند. اگر احساس مالديني نسبت به زوف اينگونه است، در مورد پدرش از اين نيز شديدتر است. پدر و پسر اواخر فصل 2001 در ميلان بار ديگر به هم رسيدند. مالديني احساس مي کرد بازيکنان ميلان به خاطر او به چزاره احترام مي گذاشتند. او به خاطره اي اشاره کرد: هنگامي که چزاره مربي تيم ملي بود، بازيکنان در غياب من او را تمسخر مي کردند. من متوجه اين امر مي شدم اما به روي خود نمي آوردم. تيم سبک آشکارا مرا آزار مي داد. احترام هر شخص در وهله اول بايد ناشي از رفتارهاي خود او باشد نه عوامل بيروني. سرمربيگري چزاره در ميلان دوام زيادي نداشت. مالديني کم کم به فکر خروج از ديدارهاي ملي بود اما تصميم گرفت جام جهاني 2002 را به عنوان آخرين آزمون ملي خود با موفقيت پشت سر بگذارد، هر چند اين رويا سرابي بيش نبود.

درود بر پائولو،عشقی ماندگار در قلب تیفوسی های میلان...
درود بر وفادارترین و بهترین مدافع جهان...

بیوگرافی شاهزاده ی رئال

تاریخ تولد: ۲۷ /june/۱۹۷۷ در مادرید

قد: ۱۸۰ سانتیمتر

وزن: ۶۹ کیلوگرم

وضعیت تاهل: متاهل. نام همسر <مامن سانز> دارای ۴ فرزند

علایق: گوش دادن به موزیک/ بازیهای کامپیوتری/شکار

اسطوره و الگو: مارادونا

هنرپیشه مورد علاقه: تام هنکس

کتاب مورد علاقه: کیمیاگر < پائولو کوئیلو>

موزیک مورد علاقه: پاپ اسپانیایی

برنامه ی تلویزیونی مورد علاقه: ورزشی و فیلم های مستند

غذای محبوب: برنج و سیب زمینی

رنگ محبوب: قرمز

القاب: استار / ال پاچیچی



نکته جالب در مورد رائول

۱ـ رائول به سینما علاقه مند است. او در هفته ۲ تا ۳ بار به سینما می رود.

۲ـاوقات فراغت او صرف بازی با بچه هایش و بازی های ویدئویی می شود.

۳ـرائول به خرافات اعتقاد ویژه ای دارد. او پیش از پوشیدن پیراهن گوشه ای از شلوارش را به کفش خود می مالد!!!!!!!!!!!

۴ـرائول پیشنهادهای زیادی برای ورود به حرفه ی بازیگری دریافت کرده اما هیچ اعتنایی به انها نداشته زیرا معتقد است وجهه ی او به عنوان یک فوتبالیست خوب نزد مردم خراب می شود.

۵ـ رائول قبل و بعد از هر دیدار با < کانیزارس> سنگربان والنسیا گفت و گو می کند . انها برای یکدیگر لطیفه های زیادی تعریف می کنند . یکی از شوخی هیا همیشگی کانیزارس این است: رائول نمی تواند دوباره مرا شکست دهد.

۶ـرائول اکثر اوقات با فرناندو و ردوندو < چت > می کند.

۷ـ او معتقد است نیروی ذهنی و قوای جسمانی مطلوب رازهای او برای کسب موفقیت هستند.

۸ـتعریف رائول از خود: ( کسی که دوست دارد از ازمایش مردم سربلند بیرون بیاید).

۹ـرائول به خانه و سگش علاقه ی زیادی دارد و حاضر به از دست دادن انها نیست!!

۱۰ـشماره ی۷ رئال اولین رای سیاسی خود را در سال ۱۹۹۶ به صندوق انداخت.

۱۱ـاو تولد نخستین فرزندش را شیرین ترین خاطره ی زندگی خود می داند.

۱۲ـرائول ۲ سال پیش طی یک رای گیری پس از < الفردو دی استفانو> محبوب ترین بازیکن تاریخ رئال مادرید شد.




رائول گونزالس بلانکو در 27 ژوئن 1977 در مادرید اسپانیا چشم به جهان گشود. از کودکی در کوچه و خیابان‌های مادرید توپ‌بازی می‌کرد.
والدینش به علاقه وی پی بردند و او را در باشگاه فوتبال اتلیتکومادرید ثبت‌نام کردند. او در این باشگاه به یک فوتبالیست ماهر تبدیل شد و کم‌کم مربی تیم نوجوانان اتلتیکو به او علاقه‌مند شد و رائول را در ترکیب فیکس قرار داد.» او به همراه خانواده‌اش در سن 13 سالگی مجبور شد به دلیل شغل پدرش به کاستیانا نقل مکان کند.او بعدها درباره زندگی در کاستیانا گفت: «شانس به من رو آورد که در دوران نوجوانی به کاستیانا آمدم و از اتلتیکو فاصله گرفتم، همین مسئله سبب شد که به رئال‌مادرید پناه ببرم و آن‌جا را خانه خود بدانم و برای همیشه آرامش خود را به دست آورم.»

گفتنی است که خانواده رائول به‌ویژه پدرش هنوز از هواداران رسمی اتلتیکومادرید هستند و با وجود این‌که رائول در رئال بازی می‌کند، آنها هوادار اتلتیکومادرید می‌باشند!رائول که در اتلتیکو در خط حمله بود در کاستیانا هم در همین پست بازی کرد. بازی او سبب شد که سران رئال‌مادرید به وی علاقه‌مند شوند و رائول را در 15 سالگی بخرند و او را به جوانان رئال‌مادرید ببرند... و حالا پس از گذشت 15 سال از آن زمان، رائول فرزند رئال‌مادرید لقب گرفته است. در آن زمان «والدنو» بازیکن آرژانتین در جام‌جهانی ۱۹۸۶، هم دوره مارادونا، مدیر فنی رئال‌مادرید بود. او در حال حاضر مدیر بخش ورزشی رئال‌مادرید است، وی درباره رائول می‌گوید: با دیدن او و اشتیاقش برای بازی فوتبال به یاد جوانان مشتاق آرژانتینی می‌افتادم. او با انرژی کار می‌کرد و من در بازی‌ها به او موقعیتی می‌دادم که روز به روز پیشرفت کند. من آینده روشن و پرفروغ او را از همان سالهای ورود به رئال‌مادرید در چشمانش مشاهده ‌کردم.البته به او سختگیری هم می‌کردم که گاهی از دست من عصبی و دلگیر می‌شد. بعد هم از او عذرخواهی می‌کردم و می‌گفتم که آرزو و هدفم تنها موفقیت اوست. او نیز نه تنها با من بلکه با مربی‌های دیگر بسیار مودبانه، رفتار می‌کرد.



رائول گونزالس در سال 1999 با «مامن سانز» ازدواج کرد، حاصل این ازدواج چهار فرزند می‌باشد. نام فرزندانش خورخه، هوگو، هکتور و متئو است. رائول تولد نخستین فرزندش را شیرین‌ترین خاطره زندگی خود می‌داند. به‌طور کلی او به خانواده‌اش اهمیت زیادی می‌دهد و اوقات فراغت خود را صرف بازی با بچه‌هایش و بازی‌های ویدئویی می‌کند. او به سینما علاقه‌مند است و هفته‌ای دو تا سه بار به همراه همسرش به سینما می‌رود. قدش ۱۸۰ سانتی‌متر و وزنش 69 کیلوگرم است. به موسیقی پاپ اسپانیایی علاقه‌مند است و شکار و تماشای گاوبازی و بازی‌های کامپیوتری از جمله علایق او محسوب می‌شوند. کتاب مورد علاقه وی کیمیاگر «پائولو کوئیلو»ی برزیلی است. هنرپیشه مورد علاقه‌اش تام هنکس می‌باشد. وقتی می‌خواهد برنامه‌های تلویزیونی تماشا کند ترجیح می‌دهد که فیلم‌های مستند و برنامه‌های ورزشی را ببیند. غذای محبوبش برنج و سیب‌زمینی است. البته او به خرافات هم اعتقاد دارد و قبل از پوشیدن پیراهن گوشه‌ای از شلوارش را به کفش خود می‌مالد تا نظرهای بد از او دور شود.
تاکنون به وی پیشنهادهای زیادی در زمینه بازیگری شده است اما او می‌خواهد تنها یک فوتبالیست باقی بماند.او معتقد است با نیروی ذهنی و قوای جسمانی مطلوب می‌توان به قله‌های بزرگ موفقیت دست یافت. به او بارها پیشنهاد شد که در برنامه‌های تبلیغاتی شرکت کند. اما او می‌گوید: می‌خواهم اوقات فراغتم را در کنار گرانبهاترین موجود دنیا یعنی همسرم باشم و با او صحبت کنم و به دنبال کارهای حاشیه‌برانگیز و جنجالی نیستم البته ناگفته نماند که رائول پیر مد است و هر رنگ و مدل بلوز و شلواری که مد شود رائول به تن می‌کند.

او قبل و بعد از هر دیدار با کانیزارس سنگربان والنسیا و سابق رئال‌مادرید گفت‌وگو می‌کند. آنها برای یکدیگر لطیفه‌های زیادی تعریف می‌کنند همچنین فرناندو و ردوندو دوستان وی هستند رائول دوست دارد در برابر مردم خوش بدرخشد و مقابل مردم سربلند بیرون آید که تاکنون به هدفش هم رسیده است.

(( رائول همیشه در پیراهن رئال،رائول همیشه در قلب مادریدی ها ))

پسر خوشتیپ شهر تورین...


الکساندرو دل پیرو (Pinturicchio)

تولد:9 نوامبر 1974 در شهر تورین ایتالیا

غذای مورد علاقه:پیتزا.کیک.ماکارونی

موزیک:پاپ

قد:73/1

خواننده محبوب:پاواروتی

وزن:73

لقب : پینتوریکو

فیلم مورد علاقه وی: (( بهتر از گرفتن )) با هنرنمایی جک نیکولسون

هنر پیشه مورد علاقه:مایکل داگلاس

آهنگ مورد علاقه:با تو یا بدون تو

الگوی فوتبالی:پلاتینی.مارادونا.زیکو.فان باستن.مالدینی

ماشین وی:لانچیا البته در حال حاضر وی وارد تبلیغات با شرکت نیسان شده است...

باشگاه های قبلی : پادوا : ۲ فصل ۳ گل .. یوونتوس

علایق:گوش دادن به موسیقی.رانندگی کردن.سینما

افتخارات: باشگاهی((قهرمانی در سال های 1995-1997-1998-2002-2003-2005 در سری ا ایتالیا ))

یک قهرمانی در جام حذفی 1995 ...

چهار فاتح سوپر جام ایتالیا (( 1995-1997-2002-2003 ))

یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا 1996

یک قهرمانی بین قاره ای یا همان قهرمانی باشگاه های جهان در سال 1996

و کسب عنوان دومی در سال ۲۰۰۳ در بازی فینال بازی به پنالتی کشیده شد ولی یوونتوس نتوانست تیم میلان را شکست دهد.



ستاره شب های دل آلپی ... الکس دل پیرو

یوونتوس به عنوان پر افتخارترین تیم ایتالیا مامن حضور ستارگان بزرگ و با اخلاق فوتبال ایتالیا بوده است .

کسانی که سال های سال در این تیم بزرگ بازی کرده اند و تبدیل به اسطوره شدند.

الساندرو دل پیرو بازیکن افسانه ای دهه 90 تا امروز در تیم محبوب تورینی ها جای برای خود دست و پا کرده است ..



وی مرد ایده آل تمام تورینی هاست . کسی که در زندگی خود بیشتر از حاشیه داستانی مانند فیلم های سینمایی از نوع رمانتیک ایتالیایی داشته است . ستاره بزرگ بیانکونری از وقتی خود را شناخت که درگیر چیزی به نام توپ فوتبال بود. وی که از یک خانواده متوسط سر برآورده بود تمامی وقت خود را صرف فوتبال در کوچه ها کرد.

وی هیچ وقت تصور نمی کرد این چنین مشهور شود.آلکس از همان کودکی به تیم یوونتوس علاقه مند بود.



یوونتوس همراه با پلاتینی و یارانش آلکس را دیوانه تیم یووه کرده بود.الکس در یکی از گفتگو های خود گفته است که هیچ آرزویی جز دیدن ورزشگاه دل آلپی را نداشته است.عطش وی برای بازی کردن در یوونتوس هر روز بیشتر می شد.ولی وقت خود را در کوچه پس کوچه های تورین تلف می کرد.

دوران طلایی الکس

وقتی مالدینی تنها با 16 سال اولین بازی خود را برای تیم میلان انجام داد . در آن روزگار الکس عضویت هیچ تیمی را نداشت حتی عضویت در تیم دسته دومی پادووا تیم اول الکس بسیار اتفاقی پیش آمد.روزی از تمام جوانان حاضر تستی گرفته می شود و الکس به رغم بازی های گذشته در کوچه ها توانست جز کسانی باشد که از این آزمون سربلند خارج شدند.



الکس خیلی دیر و در سال 22 سالگی اولین قرارداد حرفه ای خود را امضا کرد . وی در اولین فصل حضورش در فوتبال حرفه ای چهار بار برای تیم پادووا را تجربه کرد ولی دراین فصل یعنی فصل 1992 نتواسنت گلزنی کند.الکس در یک تیم ضعیف تنها یک نیمکت نشین بود.او آرزوهای بزرگتری داشت.در خبرهای شبکه ایتالیا نامی از دل پیرو برده نمی شود همین امر باعث می شود که غرور وی جریحه دار شود.



سرانجام وی توانست در فصل بعدی گلزنی کند .. هیچ کس ندانست که چرا یوونتوس این تیم بزرگ ایتالیایی چشم به چینین بازیکنی دوخته است.

زمزمه الکس در دل آلپی

تیم بزرگ ایتالیا قصد ساختن یک تیم قدرتمند را در اروپا گرفته بود و برای این کار به خلاقیت ستاره ها و نیرو جوانان چشم داشت.بیانکونری باشگاه رویایی دل پیرو بود.اما حضور بازیکنان نخبه ای چون ویایی و راونلی و البته باجو حتی تصور نیمکت نشینی جوان تورینی را مشکل ساخته بود.

در آن هنگام تنها یک نفر اعتقاد به الکس داشت و او کسی جز سرمربی وقت یوونتوس مارچلو لیپی نبود.





دل پیرو می دانست که بدین ترتیب نمی تواند جایی در یووه داشته باشد . سپس تصمیم گرفت که تمرین های خود را بهتر از همیشه ادامه دهد و با رشدی باور نکردنی جز اعضای شاخص نیمکت ذخیره ها تبدیل شد.در یکی از بازی ها وی به جای باجو وارد میدان شد. این اتفاق در سال 1994 رخ داد.الکس گلزنی را که به خوبی یاد گرفته بود چنان بازی هایی از خود به جای گذاشت که کنار گذاشتن الکس از ترکیب اصلی کاری دشوار بود.چهره ی دوست داشتنی او همراه با بازی های خوبش او را هر لحظه به لحظه ی کلیدی شهرت نزدیک تر می کرد.

سر انجام دل پیرو در سال 1995 جز ترکیب اصلی و خط حمله ی آتشی یووه نام گرفت.حضور وی در ترکیب اصلی باعث شده بود که باجو به نیمکت نشینی بیش تبدیل نشود.



باجو می دانست دیگر یووه برای او جای ندارد . سپس تصمیم به رفتن گرفت تا عرصه را برای دل پیرو باز نگه دارد.کار او بسیار عاقلانه به نظر می رسید.و از همین لحظه بود که درگیری 2 بازیکن ایتالیا و حتی جهان شروع شد.



تسخیر دل ها توسط الکس

الکس توانست به زودی جای خود را در یووه پیدا کند.گلزنی های بی وقفه او یوونتوس را به اوج رسانده بود.در سراسر ورزشگاه دل آلپی و تورین صدایی جز تشویق الکس به گوش نمی رسید.

هر چند او در بازی های کمی به میدان مسابقه می رفت ولی آمار فوق العاده ای داشت..

هیچ گاه با ناآمادگی در زمین ظاهر نمی شود.سرانجام گل های متعدد وی از راه رسید.الکس نوید یک بازیکن تمام عیار را می داد.

فصل 1996 جایگاه ویژه ای در خاطرات این بازیکن دارا است . چون یوونتوس و دل پیرو در آن فصل با قلع و قمع برزگان به دیدار رئال پر قدرت رفت.در آن زمان هیچ کس شانسی برای یوونتوس قائل نبود .. به یک باره معجزه ای رخ داد . دل پیرو در آن بازی دو گل پیاپی وارد دروازه ی رئال کرد و همین دو گل برای یوونتوس کافی بود که به مرحله ی بعد این مسابقات برود .. تیم یوونتوس تا قهرمانی این تورنمنت پیش رفت و بارانی از تمجید نصیب تک ستاره ی یووه شد.



پس از مدت زمانی مردی با نام زمن اقتدار و شهرت دل پیرو را زیر سوال برد.او ستاره یوونتوس را دوپینگی اعلام کرد!

پس از این دروغ خیلی ها حرف زمن را باور کردند و دل پیرو این ستاره ی بزرگ یوونتوس مورد آزمایش دوپینگ قرار گرفت اما جواب منفی بود .. بعد از این حادثه خود الکس اعلام نمود که زمن را بخشیده است اما همه می دانستند که زمن کینه ی برزگی در دل الکس است..

یکی دیگر از رویداد های مهم زندگی الکس تیم ملی ایتالیا است.وی برای اولین بار در جام جهانی 1998 بکار گرفته شد.باز هم کابوس الکس تکرار شد.روبرتو باجو! طبق سیستم چزاره اینزاگی تحت تنها یکی از این دو در خط حمله قرار می گرفتند.

الکس علیرغم آنکه بیشتر به بازی گرفته می شود اما نمایش مطلوبی از خود نشان نمی داد.

کمی بعد از این دوران دل پیرو صاحب افتخارات بزرگی گردید.او با شکستن رکورد گلزنی در یک دوره آقای لیگ قهرمانان شد.

طبق آمار الکس در هر ثانیه 9 دلار حقوق می گیرد!!

از سوی دیگر الکس در عرصه ی مد نیز به موفقیت هایی رسید.

((هر چند وی به طور کلی از حاشیه به دور است))

او چندین بار بالاتر از مالدینی قرار گرفت و اسکار خوش قیافه ترین ورزشکار سال ایتالیا را به خود اختصاص داد.

ماجرای اصلاح صورت وی ماجرای خاص خود را دارد .الکس در این عرصه مدل جدیدی رو کرد.

داستان تلخ الکس از استادیوم فریولی آغاز شد.ورزشگاه خانگی تیم اودینزه میزبان بازی یووه و این تیم بود در یک لحظه برخوردی شدید دل پیرو با یکی از مدافعان رخ داد............



و وی مصدوم گردید.. خبرهای اولیه حاکی از خداحافظی این بازیکن بودند . به هر حال او کل فصل را از دست داد ولی عشق به یوونتوس و هوادارانش او را به زمین چهارگوش باز گرداند.بازیکن کلیدی یوونتوس همواره از آن اتفاق به عنوان یکی از دلایل افتش یاد می کند.زمانی که الکس در مصدومیت به سر می برد کسان زیادی از جمله پاواروتی که خواننده ی بزرگ سبک اپرای ایتالیا است برای وی نامه های محبت آمیزی فرستادند.

پاواروتی یک طرفدار یوونتوس است.

روزی که دل پیرو دوباره به میادین بازگشت همه ی مردم و همه ی طرفداران تیم یوونتوس برای دیدن وی به دل آلپی آمدند و جز معدود دفعاتی بود که سکوی خالی در این ورزشگاه کم طرفدار پیدا نمی شد.

تجربه یورو

مصدومیت طولانی او در روحیه ی این بازیکن برزگ تاثیر زیادی گذاشت.ولی حداقل در تیم ایتالیا دیگر خبری از باجو نبود.در یورو 2000 در بازی های مقدماتی تیم ایتالیا کم رمق ظاهر شد ولی در ادامه ی کار بسیار عالی کار کرد و به فینال رسید.دینوزف سرمربی وقت ایتالیا اعتقاد خاصی به الکس داشت و به همین علت وی را زیاد به بازی فرستاد در بازی فینال دل پیرو به میدان فرستاده شد . اما این بازیکن هیچ گاه در برابر تیم فرانسه بازی خوبی از خود به جای نگذاشت . او سه موقعیت تک به تک را تقدیم به بارتز کرد . ولی در پایان دو نیمه تابلوی ورزشگاه نتیجه را یک بر یک نشان می داد در وقت اضافه نیمه دوم تیم فرانسه به گل رسید و دل پیرو از این بازی سربلند خارج نشد. وی این خاطره را یکی از تلخ ترین خاطرات خود می خواند.روتردام محلی بود که ایتالیا و الکس در آن جا اشک خود را بر زمین ریختند .



وی بعد از این بازی تحت انتقاد شدید مطبوعات قرار گرفت و ظهور پدیده ای همچون توتی روح لطیف الکس را روز به روز آزار می داد . الکس بیش از پیش جایگاه خود را متزلزل می دید.

توتی پس از تحقیر کردن باجو تصمیم گرفته بود که دومین قربانی خود را دل پیرو انتخاب کند و حتی الکس کم حاشیه را هم از خود رنجانید ولی دل پیرو قصد داشت جواب این بازیکن بی ادب را در زمین مسابقه بدهد و هیمن کار را هم کرد....



پس از این روزگار داستان طور دیگری ادامه یافت . باشگاه تورینی ها قصد به خدمت گرفتن دیوید بکهام را داشتند . ولی دل پیرو با اعتراض خود نشان داد که تمایلی به خدمت گرفتن این بازیکن در یوونتوس را ندارد.

ولی مقامات باشگاه به تندی به وی گفتند که کاپیتان حق دخالت در امور کارهای باشگاه را ندارد.......

شایعاتی هم به گوش می رسید که باشگاه به الکس اخطار کرده است که اگر دل پیرو موهای خود را کوتاه نکند امکان نبستن قرارداد و یا تمدید قرار داد زیاد است...

سرانجام مسابقات مقدماتی جام جهانی 2002 فرا رسید ولی این برای الکس تبدیل به کابوس گردید و هرگز باور نمی کرد که سرمربی سابقش یعنی تراپاتونی او را کنار بگذارد و توتی بی ادب را به جای وی به زمین بازی بفرستد.

او بر این شایعات تکیه نکرد و کار خود را انجام داد ولی با صعود تیم ملی ایتالیا به جام جهانی این روند هنوز ادامه داشت و روح الکس را به سختی می آزرد.

قهرمانی شیرین با یوونتوس

قبل از پایان جام جهانی 2002 پیپو اینزاگی بازیکن پیشین یوونتوس حرف های غیر ورزشی راجع به الکس دل پیرو بر زبان آورد . حالا علاوه بر توتی اینزاگی هم که جز همبازی های قدیمی الکس بود است سرجنگ با الکس داشت.

شایعات زیادی راجع به برخورد این دو بازیکن عنوان شد . ولی یوونتوس در هفته ی آخر سری آ توانست با شکست اودینزه و در سوی دیگر میدان توقف اینتر صاحب قهرمانی دیگری در سری آ شود.

در آن زمان وقتی دل پیرو جام را در دستان خودش گرفته بود و خبرنگاران از او عکس می گرفتند الکس همه ی این شایعات را فراموش کرد و در مقابل دوربین گریست.این اشک شادی الکس بود و در کنفرانس مطبوعاتی هم اعلام کرد که به تراپ اخطار می کند که از روی آمادگی بازیکنان تصمیم بگیرد نه از روی علاقه ی شخصی خود.



قصه تلخ جام جهانی

دل پیرو زمانی که به جام جهانی رفت بسیار اندوهگین بود چون یکی از ارکان اصلی مشوقان خود را یعنی پدربزرگش را از دست داده بود.

در بازی های گروهی هیچ وقت لیپی الکس را به زمین نفرستاد ولی در یک بازی ایتالیا در مقابل مکزیک لیپی که کار را دشوار دید ناچار الکس دل پیرو به زمین فرستاد هیچ کس هیچ شانسی برای دل پیرو متصور نبود . چون وی در هیچ یک از بازی های تیم ایتالیا حضور پیدا نکرده بود و اجازه ی رفتن به زمین از او گرفته شده بود.

ولی او با اینکه در آمادگی کامل به سر نمی برد روی سر شیرجه ای خود توپ را با تور دروازه آشنا کرد تا با همین تک گل الکس تیم ایتالیا راهی مرحله ی دوم این مسابقات گردد.

قبل از این بازی انتقاد های زیادی از سرمربی آن زمان ایتالیا شده بود مبنی بر اینکه چرا الکس ستاره یوونتوس را به میدان مسابقه نمی فرستد .. پس از این بازی انتقادها روز به روز بیشتر کرد..

الکس بعد از زدن این گل که شاید شما هم ناظر این گل زیبا بوده اید دست هایش را به سوی آسمان برد و با چشم های پر از اشک این گل را تقدیم به پدربزرگ خود که روح بزرگی داشت کرد تا از بزرگترین نوه ی خود خوشنود شود.

ولی در بازی بعدی باز هم لیپی لجاجت به خرج داد و عزیز دوردانه ی خود را یعنی توتی به بازی فرستاد که این بازیکن با کارت قرمز از زمین خارج شد نه با گل و تیم گمنام کره جنوبی با کمک های بدون وقفه ی داور توانستد ایتالیا را در وقت های باقی مانده شکست دهند..

کلوپ هواداران یوونتوس