پایان ژ-3 _ ژ-3 دوستان حتما بخوانند!!!
ارسال شده: چهارشنبه ۱۸ دی ۱۳۸۷, ۶:۰۹ ب.ظ
سلام و عرض تسلیت به مناسبت ماه خون.
من به عنوان کسی که روزهای زیادی رو با اسلحه ژ-3 گذراندم لازم میدونم مطالبی در این مورد ذکر کنم که شاید به عنوان پایان ژ-3 باشه.
اگر نگاهی به فناوری روز و نیازهای نیروهای مسلح داشته باشیم متوجه میشویم که ژ-3 بسیار نا کارامد است.
دلایل ناکارامدی.
1. وزن بسیار زیاد اسلحه که باعث میشود فرد سرعت تحرک کمی داشته باشد و دست تیر انداز به سرعت خسته شود.
نصب لوازم جانبی مثل دوربین و دو پایه وخشاب 30 تیری و نارنجک انداز 20 میلیمتری و لوله ی جوفی که وزن اسلحه را تا حدود 5.5 الی 6 کیلو بالا میبرد .
.این وزن وحشتناک برای نیروهای غواص و هوابرد و واکنش سریع یک کابوس است.
وزن استاندارد وعلمی اسلحه امروزی نباید بیشتر از 3.5 الی 4 کیلو باشد.
2.تغذیه 20 تیری و کم که باعث میشود تعداد خشاب گذاری زیاد شود و این مساله در هنگام درگیری بسیار خطرناک است وفرد باید تعداد بیشتری خشاب باخود حمل کند و باعث میشو فرد وزن بیشتری را تحمل کند.این تعداد فشنگ در خشاب اصلا کافی و مناسب نیست.
تعداد فشنگ یک خشاب امروزی نباید کمتر از 30 الی 35 فشنگ باشد.
3.سرعت کم در خشاب گذاری وگلنگدن بسیار سفت و سخت و قرار گرفتن گلنگدن در یک سمت که قابل استفاده برای همه نمی باشد و سرعت عملکرد بسیار پاین در مواقع قافلگیر شدن.
زمان استاندارد برای خشاب گذاری و مسلح کردن واز ضامن خارج کردن و نشانه روی 4.5 الی 5.5 ثانیه میباشد که در ژ-3 8 الی 10 ثانیه هم طول میکشد.
4.نداشتن توانایی تیراندازی تیر اندازی در اب به علت فشار مستقیم گاز باروت و نفوذ اب به داخل لوله گاز که منجر به ترکیدگی لوله گاز میشود.
5.طول بسیار زیاد ودست و پا گیر بودن اسلحه که تحرک را از فرد در درگیریهای شهری وهنگام استفاده از نفربر و جاهایی که محدودیت فضا دارند میگیرد و نیروهای غواص و تکاور و هوابرد و
زرهی نمیتوانند به راحتی از ان استفاده کنند.
طول استاندارد اسلحه های امروزی زیر 95 سانتی متر است ولی طول ژ-3 بیش از 1 متر است.
6.گیرکردن بسیار بسیار بسیار زیاد اسلحه که در یک خشاب 20 تیری به 2 الی 4 تیر هم میرسد که واقعا فاجعه در صنعت اسلحه و مهمات سازی به شمار میرود.
این مشکل خیلی خیلی بزرگ به قیمت جان بسیاری از نظامیان ما در جنگ 8 ساله منجر شد.
گیر استاندارد در ناتو و ارتش ایالات متحده 6 تیر در هر 1000 شللیک میباشد که جای بسی تامل دارد.
این 6 گیر هم مربوط به فشنگ میشه نه اسلحه.
7.یکی دیگر از مشکلات ژ-3 صدای منتشر شده از سلاح است که بسیار زیاد و کر کننده وخشن و غیر قابل تحمل است که حتی ممکن است به گوش تیر انداز اسیب برساند.
ما در حالی از این سلاح استفاده میکنیم که در جهان اسلحه هایی ساخته میشوند که تاقریبا بی صدا هستند مثل اسلحه جدید ساخت روسیه.
8.نداشتن دستگیره حمل که استفاده وحمل و جابه جایی از اسلحه را تا حدودی مشکل و خسته کننده میسازد.
لازم میدونم بگم که صرفا قیمت تمام شده کم اسلحه موجب نمیشه که ما ژ-3 رو اسلحه ی خوبی بدونیم و بخواهیم اون رو تولید و استفاده کنیم .
نیروهای نظامی ما لیاقت بهترینها رو دارند .
امیدوارم توضیحاتم کافی و کامل بوده باشه و دوست دارم حتما نظرتون رو بدونم.
من به عنوان کسی که روزهای زیادی رو با اسلحه ژ-3 گذراندم لازم میدونم مطالبی در این مورد ذکر کنم که شاید به عنوان پایان ژ-3 باشه.
اگر نگاهی به فناوری روز و نیازهای نیروهای مسلح داشته باشیم متوجه میشویم که ژ-3 بسیار نا کارامد است.
دلایل ناکارامدی.
1. وزن بسیار زیاد اسلحه که باعث میشود فرد سرعت تحرک کمی داشته باشد و دست تیر انداز به سرعت خسته شود.
نصب لوازم جانبی مثل دوربین و دو پایه وخشاب 30 تیری و نارنجک انداز 20 میلیمتری و لوله ی جوفی که وزن اسلحه را تا حدود 5.5 الی 6 کیلو بالا میبرد .
.این وزن وحشتناک برای نیروهای غواص و هوابرد و واکنش سریع یک کابوس است.
وزن استاندارد وعلمی اسلحه امروزی نباید بیشتر از 3.5 الی 4 کیلو باشد.
2.تغذیه 20 تیری و کم که باعث میشود تعداد خشاب گذاری زیاد شود و این مساله در هنگام درگیری بسیار خطرناک است وفرد باید تعداد بیشتری خشاب باخود حمل کند و باعث میشو فرد وزن بیشتری را تحمل کند.این تعداد فشنگ در خشاب اصلا کافی و مناسب نیست.
تعداد فشنگ یک خشاب امروزی نباید کمتر از 30 الی 35 فشنگ باشد.
3.سرعت کم در خشاب گذاری وگلنگدن بسیار سفت و سخت و قرار گرفتن گلنگدن در یک سمت که قابل استفاده برای همه نمی باشد و سرعت عملکرد بسیار پاین در مواقع قافلگیر شدن.
زمان استاندارد برای خشاب گذاری و مسلح کردن واز ضامن خارج کردن و نشانه روی 4.5 الی 5.5 ثانیه میباشد که در ژ-3 8 الی 10 ثانیه هم طول میکشد.
4.نداشتن توانایی تیراندازی تیر اندازی در اب به علت فشار مستقیم گاز باروت و نفوذ اب به داخل لوله گاز که منجر به ترکیدگی لوله گاز میشود.
5.طول بسیار زیاد ودست و پا گیر بودن اسلحه که تحرک را از فرد در درگیریهای شهری وهنگام استفاده از نفربر و جاهایی که محدودیت فضا دارند میگیرد و نیروهای غواص و تکاور و هوابرد و
زرهی نمیتوانند به راحتی از ان استفاده کنند.
طول استاندارد اسلحه های امروزی زیر 95 سانتی متر است ولی طول ژ-3 بیش از 1 متر است.
6.گیرکردن بسیار بسیار بسیار زیاد اسلحه که در یک خشاب 20 تیری به 2 الی 4 تیر هم میرسد که واقعا فاجعه در صنعت اسلحه و مهمات سازی به شمار میرود.
این مشکل خیلی خیلی بزرگ به قیمت جان بسیاری از نظامیان ما در جنگ 8 ساله منجر شد.
گیر استاندارد در ناتو و ارتش ایالات متحده 6 تیر در هر 1000 شللیک میباشد که جای بسی تامل دارد.
این 6 گیر هم مربوط به فشنگ میشه نه اسلحه.
7.یکی دیگر از مشکلات ژ-3 صدای منتشر شده از سلاح است که بسیار زیاد و کر کننده وخشن و غیر قابل تحمل است که حتی ممکن است به گوش تیر انداز اسیب برساند.
ما در حالی از این سلاح استفاده میکنیم که در جهان اسلحه هایی ساخته میشوند که تاقریبا بی صدا هستند مثل اسلحه جدید ساخت روسیه.
8.نداشتن دستگیره حمل که استفاده وحمل و جابه جایی از اسلحه را تا حدودی مشکل و خسته کننده میسازد.
لازم میدونم بگم که صرفا قیمت تمام شده کم اسلحه موجب نمیشه که ما ژ-3 رو اسلحه ی خوبی بدونیم و بخواهیم اون رو تولید و استفاده کنیم .
نیروهای نظامی ما لیاقت بهترینها رو دارند .
امیدوارم توضیحاتم کافی و کامل بوده باشه و دوست دارم حتما نظرتون رو بدونم.
