پيشرفته ترين دفاع شخصي در جهان: آيكيدو
ارسال شده: چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۸۷, ۱۱:۳۱ ب.ظ
خداوند بخشنده مهربان
اغلب مردم بر اين باورند كه هركس زور بازوي بيشتري داشته باشه قوي تره، درحالي كه آيكيدو اين عقيده رو ردمي كنه. در آيكيدو به هيچ عنوان نيروي ماهيچه اي ، سن و سال ، بلندي و كوتاهي قد، حريف مسلح به سلاح سرد (و در رده هاي دان حتي مسلح به سلاح گرم ) مهم نيست؛ در آيكيدو فقط دوتا موضوع داراي اهميت فوق العاده ايه، يكي تسلط تكنيكي و دوم نيروي تنفس.
تسلط تكنيكي كه شامل تمركز روي تكنيك و جاخالي هاي به موقع ومهمتر از همه آشنايي با نقاط حساس بدن( نقاط فوق العاده حساسي از جمله قسمت هايي از گردن، چندين و جند نقطه از دست من جمله كتف آرنج و مچ ، شبكه خورشيدي يعني ناحيه ي زير بغل تا كليه ها و ...) ميشه بوسيله ي يك عامل خيلي مهم تقويت ميشه، اون هم چيزي نيست جز: تمرين مكرر. براي تقويت نيروي تنفس هم راه هاي مختلفي وجود داره مثل دويدن كه البته آيكيدو يه روش ديگه اي رو پيشنهاد ميكنه به نام: آوكمي تعداد. اوكمي در زبان ژاپني به معناي ملق زدنه(يا همون پشتك زدن) كه براي تقويت نيروي تنفس بايد به صورت پشت سر هم رفت و برگشت زده بشه كه در شروع كار مشكليه؛ تعدادش هم براي مبتدي از ده تا شروع ميشه و به هفتصد تا ( آره درست مي بيني 700 تا) ميرسه.
خيلي از دوستام ازم سوال ميكنن آيكيدو شبيه كدام ورزشه؟ در حالي كه بايد بگم شبيه هيچ ورزشي نيست بلكه يه چيز كاملا منحصر بفرديه. آيكيدو مبناش بر مبارزه يك نفر به چند نفر ريخته شده. آيكيدو رو ميشه به دو روش كار كرد: بعضي وقتا توي گرما تابستان كه يه نسيم خنك به ما ميخوره واقعا لذت بخشه، اگه شما آيكيدو رو آرام كار كنيد همينطوري لذت داره؛ اما بعضي وقتا كه تو تلويزيون تصوير گردباد رو ميبينيم اصلا از ديدنش وحشت ميكنييم چه برسه به تجربه اش، آيكيدو رو هم اگه بخواين ميشه طوري كار كرد كه حتي نگاه كردنش وحشتناك باشه. اما نكته اي كه هست اينه اساس آيكيدو دوري از خشونته. وقتي بنيانگذار فقيد آيكيدو _موريهه اوشيبا_ فنون مرگبار رزمي در جوجيتسو آن زمان( البته نه اين چيزي كه الان بنام جوجيتسو مسابقاتش برگذار ميشه) و آسيب هايي كه موقع تمرين رو ديد تصميم به ايجاد يه هنر رزمي گرفت كه اولا متناسب با زمان باشه(نه اينكه مثل سامورايي ها تا هركي بهت گفت بالاي چشمت ابروست، باعث پرئازش به عالم ملكوت بشي)يعني تا حد ممكن به دور از خشونت باشه، و ديگه اينكه به قدرت بدني نياز نداشته باشه (چون استاد پا به سن گذاشته بود وديگه قدرت خارق الاعاده ي جوانياشو نداشت). بعد تكنيك هايي از جوجيتسو را با كمي تغيير به همراه بيش از دويست تكنيك اصلي كه خودش ابداع كرده بود رو كنار هم گذاشت و زيباترين هنر رزمي رو(البته به نظر من) بنام آيكيدو به معني روش هماهنگي روح، بنا نهاد.
اگه سوالي در اين مورد داشته باشيد خوشحال ميشم كمكتون كنم.
اغلب مردم بر اين باورند كه هركس زور بازوي بيشتري داشته باشه قوي تره، درحالي كه آيكيدو اين عقيده رو ردمي كنه. در آيكيدو به هيچ عنوان نيروي ماهيچه اي ، سن و سال ، بلندي و كوتاهي قد، حريف مسلح به سلاح سرد (و در رده هاي دان حتي مسلح به سلاح گرم ) مهم نيست؛ در آيكيدو فقط دوتا موضوع داراي اهميت فوق العاده ايه، يكي تسلط تكنيكي و دوم نيروي تنفس.
تسلط تكنيكي كه شامل تمركز روي تكنيك و جاخالي هاي به موقع ومهمتر از همه آشنايي با نقاط حساس بدن( نقاط فوق العاده حساسي از جمله قسمت هايي از گردن، چندين و جند نقطه از دست من جمله كتف آرنج و مچ ، شبكه خورشيدي يعني ناحيه ي زير بغل تا كليه ها و ...) ميشه بوسيله ي يك عامل خيلي مهم تقويت ميشه، اون هم چيزي نيست جز: تمرين مكرر. براي تقويت نيروي تنفس هم راه هاي مختلفي وجود داره مثل دويدن كه البته آيكيدو يه روش ديگه اي رو پيشنهاد ميكنه به نام: آوكمي تعداد. اوكمي در زبان ژاپني به معناي ملق زدنه(يا همون پشتك زدن) كه براي تقويت نيروي تنفس بايد به صورت پشت سر هم رفت و برگشت زده بشه كه در شروع كار مشكليه؛ تعدادش هم براي مبتدي از ده تا شروع ميشه و به هفتصد تا ( آره درست مي بيني 700 تا) ميرسه.
خيلي از دوستام ازم سوال ميكنن آيكيدو شبيه كدام ورزشه؟ در حالي كه بايد بگم شبيه هيچ ورزشي نيست بلكه يه چيز كاملا منحصر بفرديه. آيكيدو مبناش بر مبارزه يك نفر به چند نفر ريخته شده. آيكيدو رو ميشه به دو روش كار كرد: بعضي وقتا توي گرما تابستان كه يه نسيم خنك به ما ميخوره واقعا لذت بخشه، اگه شما آيكيدو رو آرام كار كنيد همينطوري لذت داره؛ اما بعضي وقتا كه تو تلويزيون تصوير گردباد رو ميبينيم اصلا از ديدنش وحشت ميكنييم چه برسه به تجربه اش، آيكيدو رو هم اگه بخواين ميشه طوري كار كرد كه حتي نگاه كردنش وحشتناك باشه. اما نكته اي كه هست اينه اساس آيكيدو دوري از خشونته. وقتي بنيانگذار فقيد آيكيدو _موريهه اوشيبا_ فنون مرگبار رزمي در جوجيتسو آن زمان( البته نه اين چيزي كه الان بنام جوجيتسو مسابقاتش برگذار ميشه) و آسيب هايي كه موقع تمرين رو ديد تصميم به ايجاد يه هنر رزمي گرفت كه اولا متناسب با زمان باشه(نه اينكه مثل سامورايي ها تا هركي بهت گفت بالاي چشمت ابروست، باعث پرئازش به عالم ملكوت بشي)يعني تا حد ممكن به دور از خشونت باشه، و ديگه اينكه به قدرت بدني نياز نداشته باشه (چون استاد پا به سن گذاشته بود وديگه قدرت خارق الاعاده ي جوانياشو نداشت). بعد تكنيك هايي از جوجيتسو را با كمي تغيير به همراه بيش از دويست تكنيك اصلي كه خودش ابداع كرده بود رو كنار هم گذاشت و زيباترين هنر رزمي رو(البته به نظر من) بنام آيكيدو به معني روش هماهنگي روح، بنا نهاد.
اگه سوالي در اين مورد داشته باشيد خوشحال ميشم كمكتون كنم.
