صفحه 1 از 1

جايي براي درد و دل سنترال كلابزيها

ارسال شده: دوشنبه ۳ فروردین ۱۳۸۸, ۱:۳۴ ب.ظ
توسط آريو
به نام اهوره مزدا

نخست بايد بگم كه بسيار خرسندم كه در اين مكان عضو شدم زيرا چون مرا نميبينيد اما به حرفهايم گوش مي دهيداما مي دانم اگر مرا ميديد يا با من مي گشتيد شايد 1 هفته بيشتر دوام نمي آورديد و از مسايلي كه من عنوان مي كردم رنجيده مي شديد. و آن را مي خوانيد و اين امر در زندگي من بسيار كم سابقه است اميد وارم در اينجا نيز مرا ياري كنيد.نخستين درد و دلم با شما

ومن تنها ترين مرد روي زمينم

احساساتم گرم

اما كسي نيست مرا شوق ديدار

شوقي ندارم به اين گيتي

زيرا من تنها ترين مرد روي زمينم

[External Link Removed for Guests]

Re: جايي براي درد و دل سنترال كلابزيها

ارسال شده: جمعه ۷ فروردین ۱۳۸۸, ۱:۳۶ ق.ظ
توسط آريو
ايا باز انساني مانند صادق هدايت به و جود مياد؟
مردي كه در پهناي گستردۀ نوشته هاش چيزي نيست جز مرگ.
آيا كسي مي تواند همانند او در رابطه با مرگ مطلب بنويسد؟
آيا كسي روح بلند اخوان را دارد؟كسي جز خودش ميتواند اين گونه بر تاراگ پارۀ برگ جان دهد؟
حتي سكوت اين دو مرد پر از حرفهاي آبي است.
باز من ماندم و اين تنهايي ويران كننده
اين تنهايي........اين مرگ
بدرود دوستان

پارس هميشه جاويد