چرا مردم بعد از ديدن برنامهها پيامك ميسازند؟
ارسال شده: سهشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸۸, ۱:۱۴ ق.ظ
يك جامعهشناس معتقد است: مردم بايد فرصت كنند نظرشان را درباره برنامههاي تلويزيوني بيان كنند؛ اگر مردم بتوانند به راحتي نقدهاي خود را مطرح كنند، اساماسهايي كه بعد از ديدن برخي از برنامهها زده ميشود، ديگر بازار و طالبي نخواهند داشت.
دكتر حسين باهر در گفتوگو با خبرنگار سرويس تلويزيون ايسنا، درباره ي علت جامعه شناسانه اين كه چرا مردم بعد از ديدن برنامههاي تلويزيون پيامك ميسازند؟ با بيان مطلب بالا خاطرنشان كرد: در اين بين خود برنامههاي تلويزيوني نيز تا حدودي مقصر هستند؛ چرا كه برخي از سريالهاي تلويزيوني بسيار مهمل هستند و تنها براي اتلاف وقت مردم، سرگرمي و خوشمزگي ساخته ميشوند.
وي ادامه داد: ما هر سال به مرد هزارچهره، دوهزارچهره و غيره بسنده ميكنيم، اما نتوانستيم در اين مدت يك چهره طنزپرداز جديد را در تلويزيون معرفي كنيم و هنرگر بيافرينيم؛ درحال حاضر كانالهاي ورود بازيگر و هنرمند هم بسيار محدود است و همانند تمامي بخشهاي جامعه، در تلويزيون نيز مناصب در دست افراد خاصي، است.
[SIZE=85]اين مدرس دانشگاه تاكيد كرد: تا زماني كه سيستم باز و ضابطهمندي براي طرح نقدها و نظرها دربارهي برنامهها در تلويزيون وجود ندارد، جريان اساماسهاي سريالهاي تلويزيوني نيز ادامه خواهد داشت.
[SIZE=85]اين جامعهشناس كه به عنوان مشاور با مستند «شوك» همكاري دارد، ادامه داد: 50 درصد از علت ارسال اساماسها درباره سريالهاي تلويزيوني اين است كه خود رسانه از مردم بايد بپرسد و نظرسنجي كند و بحث آزادي را به قضاوت بگذارد. ما در برنامه «شوك» اين كار را كرديم و يك نظرسنجي را مطرح كرديم؛ در حقيقت اين برنامه تا حدودي در را نيمهباز كرد و در برخي برنامههاي ديگر تلويزيون نيز اين اتفاق افتاده است.
[SIZE=85]دكتر باهر در بخش ديگري از سخنانش با تقسيمبندي موضوع پيامهاي كوتاه، خاطرنشان كرد: به طور كلي 10 درصد از اساماسهايي كه اين روزها توليد و ارسال ميشوند، با هدف ارايه خبر يا اطلاعرساني هستند. 10 درصد هم تبليغاتي هستند كه از طريق شركتها و موسسات به كاربران ارسال ميشوند؛ 80 درصد مابقي هم اساماسهايي هستند كه در طول روز ارايه ميشوند و موضوعاتي طنز، جك و غيراخلاقي دارند و برخي از آنها هم سوژههاي تلويزيوني را دربر ميگيرند.
[SIZE=85]وي درباره اساماسهايي كه درخصوص سريالهاي تلويزيوني مطرح ميشوند، گفت: مردم از تلويزيون سوژه ميگيرند و مطالب مختلف را از رسانه ميآموزند؛ چراكه همانطور كه گفته شده تلويزيون بزرگترين دانشگاه است. بنابراين برنامههاي تلويزيوني و خصوصا توليدات ضعيف، عرضههايي هستند كه باعث ميشوند، يك خوراك مفصلي براي جوانان بيكار و مردم بيعار آماده شود كه بتوانند آن را دستمايه اغراض خود قرار بدهند.
[SIZE=85]دكتر باهر در پايان تصريح كرد: گاه خود تلويزيون، شخصيتها و حتي مقامات سياسي، سوژه را فراهم ميكنند و دست توليدكنندگان پيامهاي كوتاه اين چنيني دستمايه قرار ميدهند و گاه توليدكنندگان اين اساماسها آدمهاي بيكاري هستند كه با هدف فرافكنيهاي شخصي و فروفكنيهاي سياسي اين اساماسها را گسترش ميدهند.
دكتر حسين باهر در گفتوگو با خبرنگار سرويس تلويزيون ايسنا، درباره ي علت جامعه شناسانه اين كه چرا مردم بعد از ديدن برنامههاي تلويزيون پيامك ميسازند؟ با بيان مطلب بالا خاطرنشان كرد: در اين بين خود برنامههاي تلويزيوني نيز تا حدودي مقصر هستند؛ چرا كه برخي از سريالهاي تلويزيوني بسيار مهمل هستند و تنها براي اتلاف وقت مردم، سرگرمي و خوشمزگي ساخته ميشوند.
وي ادامه داد: ما هر سال به مرد هزارچهره، دوهزارچهره و غيره بسنده ميكنيم، اما نتوانستيم در اين مدت يك چهره طنزپرداز جديد را در تلويزيون معرفي كنيم و هنرگر بيافرينيم؛ درحال حاضر كانالهاي ورود بازيگر و هنرمند هم بسيار محدود است و همانند تمامي بخشهاي جامعه، در تلويزيون نيز مناصب در دست افراد خاصي، است.
[SIZE=85]اين مدرس دانشگاه تاكيد كرد: تا زماني كه سيستم باز و ضابطهمندي براي طرح نقدها و نظرها دربارهي برنامهها در تلويزيون وجود ندارد، جريان اساماسهاي سريالهاي تلويزيوني نيز ادامه خواهد داشت.
[SIZE=85]اين جامعهشناس كه به عنوان مشاور با مستند «شوك» همكاري دارد، ادامه داد: 50 درصد از علت ارسال اساماسها درباره سريالهاي تلويزيوني اين است كه خود رسانه از مردم بايد بپرسد و نظرسنجي كند و بحث آزادي را به قضاوت بگذارد. ما در برنامه «شوك» اين كار را كرديم و يك نظرسنجي را مطرح كرديم؛ در حقيقت اين برنامه تا حدودي در را نيمهباز كرد و در برخي برنامههاي ديگر تلويزيون نيز اين اتفاق افتاده است.
[SIZE=85]دكتر باهر در بخش ديگري از سخنانش با تقسيمبندي موضوع پيامهاي كوتاه، خاطرنشان كرد: به طور كلي 10 درصد از اساماسهايي كه اين روزها توليد و ارسال ميشوند، با هدف ارايه خبر يا اطلاعرساني هستند. 10 درصد هم تبليغاتي هستند كه از طريق شركتها و موسسات به كاربران ارسال ميشوند؛ 80 درصد مابقي هم اساماسهايي هستند كه در طول روز ارايه ميشوند و موضوعاتي طنز، جك و غيراخلاقي دارند و برخي از آنها هم سوژههاي تلويزيوني را دربر ميگيرند.
[SIZE=85]وي درباره اساماسهايي كه درخصوص سريالهاي تلويزيوني مطرح ميشوند، گفت: مردم از تلويزيون سوژه ميگيرند و مطالب مختلف را از رسانه ميآموزند؛ چراكه همانطور كه گفته شده تلويزيون بزرگترين دانشگاه است. بنابراين برنامههاي تلويزيوني و خصوصا توليدات ضعيف، عرضههايي هستند كه باعث ميشوند، يك خوراك مفصلي براي جوانان بيكار و مردم بيعار آماده شود كه بتوانند آن را دستمايه اغراض خود قرار بدهند.
[SIZE=85]دكتر باهر در پايان تصريح كرد: گاه خود تلويزيون، شخصيتها و حتي مقامات سياسي، سوژه را فراهم ميكنند و دست توليدكنندگان پيامهاي كوتاه اين چنيني دستمايه قرار ميدهند و گاه توليدكنندگان اين اساماسها آدمهاي بيكاري هستند كه با هدف فرافكنيهاي شخصي و فروفكنيهاي سياسي اين اساماسها را گسترش ميدهند.