عفونتهاي ادراري در زنان
ارسال شده: شنبه ۱۰ تیر ۱۳۸۵, ۱۰:۰۱ ب.ظ
هاي ادراري در
عفونتهاي ادراري در گفتوگو با دكتر غلامرضا خواجهموگهي، اورولوژيست
عفونتهاي ادراري در زنان بسيار شايع است. تقريباً تمام زنان حداقل يك بار در طول عمر خود عفونت گذراي دستگاه ادراري را تجربه ميكنند. بهدليل شباهت برخي از علائم عفونتهاي دستگاه ادراري و عفونتهاي دستگاه تناسلي زنانه، شناخت اين گروه از بيماريها و راههاي پيشگيري از آنها براي همة زنان لازم است.
با رعايت نكردن نكات بهداشتي، ناديده گرفتن علائم و بيتوجهي نسبت به درمان كامل عفونتهاي ادراري، ميكروارگانيسمها به سمت ارگانهايي نظير مثانه و كليهها صعود ميكنند و در نهايت ممكن است به نارسا شدن كليهها بينجامد.
از سويي ديگر، عفونتهاي دستگاه ادراري در كودكان و زنان باردار نياز به پيگيري و درمان جديتري دارد، زيرا خطر عفونت كليهها و تولد كودك نارس همواره چنين افرادي را تهديد ميكند. دكتر غلامرضا خواجهموگهي، اورولوژيست و استاد كرسي اورولوژي دانشگاه علوم پزشكي تهران، در گفتوگويي، علائم عفونتهاي ادراري و تفاوت امراض حاصل از آنها را در زنان و مردان شرح ميدهد.
آقاي دكتر، در ابتدا بفرماييد كه تشخيص و درمان بهموقع عفونتهاي دستگاه ادراري چه اهميتي دارد؟
تشخيص و درمان بهموقع عفونتهاي ادراري از آسيبهاي كليوي جلوگيري ميكند. اصولاً عفونتهاي ادراري در سنين زير يك سال، بعد از عفونتهاي تنفسي، شايعترين عفونت در كودكان و پس از يك سالگي، شايعترين عفونت در افراد جامعه است. بنابراين شناخت و آگاهي مردم از علائم و تا حدودي راههاي تشخيص و درمان آن بسيار سودمند است.
عفونت چه بخشهايي از مجاري ادراري را بيشتر درگير ميكند؟
عفونتهاي ادراري را به دو گروه عفونتهاي سطحي و عفونتهاي عمقي تقسيم ميكنند. عفونتهاي سطحي پوشش سطحي داخل سيستم ادراري يا مخاط را درگير ميكند و بيش از نود درصد عفونتهاي اين دستگاه را شامل ميشود. درحاليكه عفونتهاي عمقي درگيري بافتهاي عمقي كليهها، پروستات و بيضه را باعث ميشوند. در عفونتهاي عمقي، بيماران معمولاً تب شديد و حال عمومي بدي دارند.
آيا شيوع عفونتهاي ادراري در زنان و مردان يكسان است؟
خير. در سنين زير سهماهگي، عفونتهاي ادراري در پسرها بيشتر از دختران است، و پس از آن، شيوع عفونت در زنان سي تا پنجاه برابر مردان است. علت آن كوتاه و مستقيم بودن مجراي ادرار در زنان است كه در نتيجة آن، ميكروبها بهسادگي با عبور از مجرا به مثانه ميرسند و عفونت سطحي ايجاد ميكنند.
بيتوجهي به عفونتهاي ادراري چه پيامدهايي بهدنبال دارد؟
اهميت عفونتهاي ادراري در آن است كه اگر دير تشخيص داده شوند يا بد درمان شوند، عوارضي در بيمار ايجاد ميكنند كه در بعضي مواقع منجر به از كار افتادن كليهها ميشوند، بهطوريكه تعداد زيادي از بيماران همودياليزي ثانويه در نتيجة عفونت به اين روز افتادهاند. البته عفونتهاي ادراري سطحي و بدون تب آسيب جدي به كليهها نميرسانند، ولي عفونتهاي عمقي مخصوصاً به همراه بيماريهاي زمينهاي ديگر مانند سنگ، انسداد مادرزادي در مسير ادراري، مثانه عصبي، و برگشت ادرار از مثانه به كليهها قادر به تخريب كليهها و نارسايي كامل آنها هستند.
بهطوركلي ميكروارگانيسمها چگونه وارد دستگاه ادراري ميشوند؟
در نود درصد مواردِ عفونتهاي ادراري، ميكروبها از راه مستقيم و عبور از مجراي خروجي ادرار به مثانه ميرسند و عامل آن ميكروبهاي رودهاي هستند كه در ناحية اطراف مجرا وجود دارند و ندرتاً ممكن است از مثانه به كليه برسند و ايجاد عفونت عمقي كليه (پيلونفريت) بكنند. در موارد ديگر، ميكروارگانيسمها از يك كانون عفوني به خون وارد ميشوند، سپس به كليهها، پروستات يا بيضهها ميرسند و ايجاد عفونت ميكنند. در موارد بسيار نادري، عفونت از طريق سيستم لنفاتيك منتقل ميشود.
عفونتهاي ادراري در گفتوگو با دكتر غلامرضا خواجهموگهي، اورولوژيست
عفونتهاي ادراري در زنان بسيار شايع است. تقريباً تمام زنان حداقل يك بار در طول عمر خود عفونت گذراي دستگاه ادراري را تجربه ميكنند. بهدليل شباهت برخي از علائم عفونتهاي دستگاه ادراري و عفونتهاي دستگاه تناسلي زنانه، شناخت اين گروه از بيماريها و راههاي پيشگيري از آنها براي همة زنان لازم است.
با رعايت نكردن نكات بهداشتي، ناديده گرفتن علائم و بيتوجهي نسبت به درمان كامل عفونتهاي ادراري، ميكروارگانيسمها به سمت ارگانهايي نظير مثانه و كليهها صعود ميكنند و در نهايت ممكن است به نارسا شدن كليهها بينجامد.
از سويي ديگر، عفونتهاي دستگاه ادراري در كودكان و زنان باردار نياز به پيگيري و درمان جديتري دارد، زيرا خطر عفونت كليهها و تولد كودك نارس همواره چنين افرادي را تهديد ميكند. دكتر غلامرضا خواجهموگهي، اورولوژيست و استاد كرسي اورولوژي دانشگاه علوم پزشكي تهران، در گفتوگويي، علائم عفونتهاي ادراري و تفاوت امراض حاصل از آنها را در زنان و مردان شرح ميدهد.
آقاي دكتر، در ابتدا بفرماييد كه تشخيص و درمان بهموقع عفونتهاي دستگاه ادراري چه اهميتي دارد؟
تشخيص و درمان بهموقع عفونتهاي ادراري از آسيبهاي كليوي جلوگيري ميكند. اصولاً عفونتهاي ادراري در سنين زير يك سال، بعد از عفونتهاي تنفسي، شايعترين عفونت در كودكان و پس از يك سالگي، شايعترين عفونت در افراد جامعه است. بنابراين شناخت و آگاهي مردم از علائم و تا حدودي راههاي تشخيص و درمان آن بسيار سودمند است.
عفونت چه بخشهايي از مجاري ادراري را بيشتر درگير ميكند؟
عفونتهاي ادراري را به دو گروه عفونتهاي سطحي و عفونتهاي عمقي تقسيم ميكنند. عفونتهاي سطحي پوشش سطحي داخل سيستم ادراري يا مخاط را درگير ميكند و بيش از نود درصد عفونتهاي اين دستگاه را شامل ميشود. درحاليكه عفونتهاي عمقي درگيري بافتهاي عمقي كليهها، پروستات و بيضه را باعث ميشوند. در عفونتهاي عمقي، بيماران معمولاً تب شديد و حال عمومي بدي دارند.
آيا شيوع عفونتهاي ادراري در زنان و مردان يكسان است؟
خير. در سنين زير سهماهگي، عفونتهاي ادراري در پسرها بيشتر از دختران است، و پس از آن، شيوع عفونت در زنان سي تا پنجاه برابر مردان است. علت آن كوتاه و مستقيم بودن مجراي ادرار در زنان است كه در نتيجة آن، ميكروبها بهسادگي با عبور از مجرا به مثانه ميرسند و عفونت سطحي ايجاد ميكنند.
بيتوجهي به عفونتهاي ادراري چه پيامدهايي بهدنبال دارد؟
اهميت عفونتهاي ادراري در آن است كه اگر دير تشخيص داده شوند يا بد درمان شوند، عوارضي در بيمار ايجاد ميكنند كه در بعضي مواقع منجر به از كار افتادن كليهها ميشوند، بهطوريكه تعداد زيادي از بيماران همودياليزي ثانويه در نتيجة عفونت به اين روز افتادهاند. البته عفونتهاي ادراري سطحي و بدون تب آسيب جدي به كليهها نميرسانند، ولي عفونتهاي عمقي مخصوصاً به همراه بيماريهاي زمينهاي ديگر مانند سنگ، انسداد مادرزادي در مسير ادراري، مثانه عصبي، و برگشت ادرار از مثانه به كليهها قادر به تخريب كليهها و نارسايي كامل آنها هستند.
بهطوركلي ميكروارگانيسمها چگونه وارد دستگاه ادراري ميشوند؟
در نود درصد مواردِ عفونتهاي ادراري، ميكروبها از راه مستقيم و عبور از مجراي خروجي ادرار به مثانه ميرسند و عامل آن ميكروبهاي رودهاي هستند كه در ناحية اطراف مجرا وجود دارند و ندرتاً ممكن است از مثانه به كليه برسند و ايجاد عفونت عمقي كليه (پيلونفريت) بكنند. در موارد ديگر، ميكروارگانيسمها از يك كانون عفوني به خون وارد ميشوند، سپس به كليهها، پروستات يا بيضهها ميرسند و ايجاد عفونت ميكنند. در موارد بسيار نادري، عفونت از طريق سيستم لنفاتيك منتقل ميشود.