چون بنده قصد استفاده مطالب را در مجموعه نگار داشتم، روی تصاویر را برچسب زدم.
در میان ابزارها و تجهیزات حفاظتی و تجسس، آن دسته بیشتر مورد توجه است که قابل استناد تر هستند. به این معنا که خروجی آن را بتوان به عنوان یک سند قطعی پنداشت. امروزه بعد از اثر انگشت، قابل قبول ترین مدرک تصویر متحرک میباشد. البته با رشد و توسعه دستگاه های شنود و دست یابی به تکنولوژی های تشخیص و تفکیک صوت میتوان صدای ضبط شده را نیز در زمره اسناد معتبر در بحث حفاظت و تجسس نامید. در اینجا به بررسی ساختار یک سیستم ذیره تصویر خواهیم پرداخت، همینطور کاربردهای مختلف آن را به تناسب نیاز بررسی خواهیم کرد.
یک سیستم خیره تصویر متحرک (فیلم) از تجهیزات مختلفی تشکیل شده است که تصویر خروجی متاثر از انها میباشد
-
- انتقال
- ذخیره و بازیابی اطلاعات
- پردازش
دوربین احتمالاً همه شما یک یا چند دوربین را در منزل خود دارید و با آن کار میکنید. مثلاً دوربین فیلمبرداری، دوربین تفلن همراه خود یا وب کم متصل به رایانه. به هر شکل ساختار کلی دریافت تصاویر در یک دوربین و تبدیل آن به سیگنال (دیجیتال، آنالوگ) چیز غریبی برای شما نخواهد بود.
البته دراین بحث من تنها با هدف آشنایی دوستان با سیستم مطلب را نوشته ام و تا آنجا که مقدور بوده از بردن نام برند ها و مدل ها خودداری کردم و تنها نام گونه تجهیزات را مطرح میکنم. اما اگر دوستان بخواهند میتوان به تحلیل و بررسی مدل خاصی از یک برند نیز پرداخت همینطور قیمت ها را مطرح کرد.
در بحث حفاظت و تجسس به تناسب نیاز دوربین ها انواع مختلفی دارند که میتوان آن ها را به دسته های زیر تقسیم کرد:
محیطی (Dom, Fast Dom, Bracket & ...)
منطقه ای (دوربین های ویژه یک درب، پنجره یا میز)
همراه (خودکاری، دکمه پیراهن، عینکی و ...)
دو نوع اول در جایی نصب میشوند و نوع سوم که از نامش پیداست متحرک میباشد. نوع اول کاربرد امنیتی دارد. مثلاً روی دیوارها، در حیاط و ...
این دسته از دوربین ها چون برای سیستم امنیتی استفاده میشوند، نیاز به استتار ندارند. حتی در موارد زیادی وجود همین دوربین ها انگیزه را برای افراد جهت ارتکا به جرم کمتر هم می کند. این دوربین ها ممکن است در کاور مخصوص قرار بگیرند که در مقابل آفتاب و باران محافظت شوند. در شکل زیر چند نمونه از دوربین هایی که در محیط نصب میشوند را مشاهده میکنید:
در شکل انواع مختلف دوربین های غیر مخفی را مشاهده میکنید. اما دوربین های همراه عمدتاً به صورت مخفی هستند. این دوربین ها تصاویر را با ابعاد کوچکتر و کیفیت پایین تری نمایش میدهند. همچنین قابلیت Zoom در بیشتر این دوربین ها غیر فعال میباشد. خودکار، گیره کروات، عینک، ساعت رومیزی، ساعت مچی، دکمه پیراهن، دکه آستین کت از نمونه های متداول هستند که در شکل زیر مشاهده می کنید.
جهت پیشگیری از سنگین شدن زیاد صحفه سعی کردم تعداد کمتری تصویر بزارم، در مطالب بعدی اگر فرصت شد تصاویر مختلف از ساختار نمونه های مختلف این دوربین های مخفی خواهم گذاشت.
در دوربین های همراه، بیشتر ارسال سیگنال ها به صورت بیسیم صورت میگیرد تا امکان استتار بیشتر فراهم شود. هر چند در مورد دوربین های امنیتی هم ممکن است با توجه به محیط و نیاز از دوربین اهی بیسیم استفاده شود. متذکر میشوم در تصاویر دوربین مخفی ها برخی بخش ذخیره کننده نیز در خود سیستم تعبیه شده است که بعداً در بحث سیستم ذخیره و بازیابی اطلاعات نیز به آنها خواهم پرداخت.
دوربین ها از نظر ساختار به سیاه و سفید و رنگی نیز تقسیم میشوند. هر دو نوع دوربین ها میتوانند مجهز به سیستم دید در شب باشند. در سیستم های امنیتی بسته به نیاز دوربین ها ممکن است سیاه و سفید یا رنگی باشند. اما عمدتاً در بحث امنیت و چهره شناسی دوربین های سیاه و سفید مناسب تر هستند چرا که در تصاویر سیاه و سفید انعکاس نور کمتر میباشد و به همین دلیل خطوط چهره ها نمایان تر میشود و شناسایی چهره ساده تر است. اما در تصاویر رنگی لازم است که فوکوس و ... تصویر کاملاً تنظیم باشد تا بتوان خطوط را دید که البته با توجه به جابه جایی تصویر قطعاً لحظاتی هست که فوکس (بر فرض خودکار بودن) تنظیم نیست و تصویر مناسب در خروجی دوربین ارائه نمیشود.
اما از طرف دیگر رنگ لباس، رنگ خودرو و ... نیز تنها به کمک دوربین های رنگی است که قابل تفکیک میباشد. البته در بحث پردازش و آنالیز تصاویر شیوه های برای رنگی کردن تصاویر سیاه و سفید و بالعکس وجود دارد که مطرح خواهد شد. اما به هر حال تصمیم گیری در مورد نوع دوربین بهتر است توسط متخصص صورت گیرد تا بعداً موجب پشیمانی نشود.
برخی دوربین ها این توان را دارند که به آنها لنز های مختلف افزوده شود، به این ترتیب امکان بسته یا باز کردن تصویر فراهم خواهد شد، همچنین امکان Zoom تصاویر به کمک عدسی همواره مورد پسند تر از Zoom به کمک پردازشگر بوده است. اما در برخی موارد محدودیت هایی وجود دارد که ما مجبور میشویم بخشی از زوم خود را به بخش پردازشگر تصاویر واگذار کنیم.
محدوده زوم دوربین ها امروزه بسیار وسیع هست، طوری که دوربین های fast dom در برخی نمونه ها فراتر از 500 متر را به خوبی نمایش میدهند و از طرف قابلیت نمایش چند سانتیمتری خود را نیز در تصویر بسته دارند. البته محدوده zoom وسیع موجب میشود که تنظیم روشنایی و فوکوس حساس تر شود. عموماً جهت این دوربین ها از دستگاه های آنالیز و پردازش ویژه استفاده میشود که بعداً شرح خواهم داد.
این یک پیش درآمد کلی روی دوربین ها بود. در ادامه درباره تجهیزات انتقال سیگنال و سپس تجهیزات ذخیره سازی و بازیابی مطلب خواهم نوشت. اگر دوستان علاقه داشتند میتوان به مبحث نسبتاً پیشرفته تر تحلیل وآنالیز تصاویر یا همان پردازش اطلاعات هم پرداخت. مثلاً شناسایی خودکار یک چهره در صورت و به صدا در آمدن زنگ در صورت عبور وی از جلوی دوربین و ... که بیشتر بعد امنیتی دارند تا تجسس.
!! البته این روش بعد از جنگ توسط انگلیسی ها کشف شد و راز این روش ارزشمند لو رفت
)،
