مرکز انجمنهای تخصصی

فرانسه ـ برزيل
كالوشا بواليا (زامبيا)
فرانسه تيمي كامل بود. برزيلي‌ها، ده، پانزده دقيقه اول بازي خوب بودند اما پس از آن، فرانسه مانند يك ماشين بازي را در اختيار گرفت. اروپايي‌ها در فرم مطلوبي بوده و «ماكلله»، «ويرا» و «زيدان»، درخشش خاصي داشتند. «آنري» هرچند در نوك حمله تنها بود، اما «زيدان» حمايت كاملي از او مي‌كرد.
يكي ديگر از تفاوت‌هاي دو تيم، بازگشت به دفاع بود. هر يازده بازيكن فرانسه براي كمك به هم‌تيمي‌هاي خود بازمي‌گشتند و فضا را از «رونالدينيو»، «رونالدو» و «كاكا» مي‌گرفتند. در مقابل، برزيلي‌ها چون نتوانستند، مالكيت توپ را زياد به دست بياورند، موفق نشدند فرانسه را نيز عقب بزنند و نيز در دفاع فرانسه نفوذ كنند. گل فرانسه از روي سانتر كم‌نظير زيدان به ثمر رسيد و پس از آن، بازگشت براي برزيل سخت شد.
اروپايي‌ها نشان دادند كه تجربه كافي را داشتند و مي‌توانند فوتبال عالي را نشان دهند. فرانسه با اين شكل و با وجود زيدان به نظر توقف ناپذير است.


انگليس ـ پرتغال
روي هاچسن (انگليس)
انگليس عملكرد قهرمانانه‌اي داشت، بويژه پس از ده نفره شدن. به رغم اين وضعيت، تيم اريكسون هم دفاع و هم حمله مي‌كرد و موفق شد شانس‌هاي بيشتري را نيز نسبت به پرتغال خلق كند.
«هارگريوز» بهترين بازيكن زمين بود و ديگران نيز خوب بازي كردند، اما مي‌توان همه عملكرد انگليس را در «هارگريوز» خلاصه كرد.
اما متأسفانه، سرنوشت اين بازي با پنالتي تعيين شد؛ و زماني كه كار به پنالتي مي‌كشد، آنگاه مهم‌ترين نكته هر تيم، كنترل اعصاب است كه يك بار ديگر انگليس در اين زمينه، ضعيف نشان داد.
اما در طول 120 دقيقه، انگليسي‌ها بهتر بودند و پرتغالي‌ها نيز مي‌توانند، به خوش‌شانسي خود براي اين برد، ببالند.