پرواز اولین بالن در ایران
ارسال شده: چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۸۸, ۳:۵۴ ب.ظ
سلام دوستان این موضوع رو در مجله ی صنایع هوایی امانت گرفته شده از کتابخانه دیدم گفتم جالبه اینجا هم بزارم چون سرعت تایپ من لاکپشتی است بنابراین اگر غلط املایی هم باشه ببخشید دیگه
خدا زد تو سرش افتاد تو میدون !
پیش از اختراع طیاره حرف بالن امده بود که بعدها خود ان را هم به ایران اوردند به این صورت که وقتی چند تن از اتباع خارجی فرانسه در تهران ادعا می کنند که چیزی اختراع کرده اند که می توانند با ان به هوا پرواز کنند و قرار نمایش رو برای روزی در میدان مشق می گذارند و مردم که این خبر را پس از قصه شاهنامه و هوا رفتن کیکاوس که از دهان نقالها شنیده بودند برایشان عجیب بود برای تماشا هجوم می بردند نا انکه هنگام عمل رسید
فرنگی ها چادر برزنتی بسیار بزرگی را بر سر حفره ای که قبلا دستور حفر ان را داده بودند و در ان کاه انباشته بودند گشوده ، اطراف ان را با میخ ها و طناب های مخصوص به زمین محکم کرده و در کاه ها اتش افکنده ( کاه دود می کند ) و چون دود در زیر چادر جمع می شود کم کم بالا امده بزرگ و بزرگتر می شود تا هیولایی کروی شکل گردیده سر پا می شود و انگاه دهانه اش را به هم اورده سبدی زیرش قرار می دهند یک نفر در ان می رود و در یک لحظه طناب ها ان بریده می شود و رهایش می کنند و بالن مقابل دیدگان حیرت زده مردم مسافر را برداشته و به هوا می رود اما هنوز چند دقیقه نگذشته از صعود که تریکیده ، سرنگون شده ، سرنشین ان پخش زمین می شود و مردم که ارزوی چنین اتفاق و گوشمالی فرنگی را که می خواستند " سر از کار خدا در اورد " می کردند غرق شادی و شعف گردیده این شعر را می خواندند
فرنگی امد و بالن هوا رفت - نشست در توش و تا پیش خدا رفت
می خواس سر در کنه ار کار سبحون - خدا زد تو سرش افتاد تو میدون
منع اصلی " پیشگامان پرواز در ایران
منبع: مجله صنایع هوایی شماره 217
خدا زد تو سرش افتاد تو میدون !
پیش از اختراع طیاره حرف بالن امده بود که بعدها خود ان را هم به ایران اوردند به این صورت که وقتی چند تن از اتباع خارجی فرانسه در تهران ادعا می کنند که چیزی اختراع کرده اند که می توانند با ان به هوا پرواز کنند و قرار نمایش رو برای روزی در میدان مشق می گذارند و مردم که این خبر را پس از قصه شاهنامه و هوا رفتن کیکاوس که از دهان نقالها شنیده بودند برایشان عجیب بود برای تماشا هجوم می بردند نا انکه هنگام عمل رسید
فرنگی ها چادر برزنتی بسیار بزرگی را بر سر حفره ای که قبلا دستور حفر ان را داده بودند و در ان کاه انباشته بودند گشوده ، اطراف ان را با میخ ها و طناب های مخصوص به زمین محکم کرده و در کاه ها اتش افکنده ( کاه دود می کند ) و چون دود در زیر چادر جمع می شود کم کم بالا امده بزرگ و بزرگتر می شود تا هیولایی کروی شکل گردیده سر پا می شود و انگاه دهانه اش را به هم اورده سبدی زیرش قرار می دهند یک نفر در ان می رود و در یک لحظه طناب ها ان بریده می شود و رهایش می کنند و بالن مقابل دیدگان حیرت زده مردم مسافر را برداشته و به هوا می رود اما هنوز چند دقیقه نگذشته از صعود که تریکیده ، سرنگون شده ، سرنشین ان پخش زمین می شود و مردم که ارزوی چنین اتفاق و گوشمالی فرنگی را که می خواستند " سر از کار خدا در اورد " می کردند غرق شادی و شعف گردیده این شعر را می خواندند
فرنگی امد و بالن هوا رفت - نشست در توش و تا پیش خدا رفت
می خواس سر در کنه ار کار سبحون - خدا زد تو سرش افتاد تو میدون
منع اصلی " پیشگامان پرواز در ایران
منبع: مجله صنایع هوایی شماره 217