ساخت و ساز در تنها پارک ملی خشکی –آبی ایران!!
ارسال شده: یکشنبه ۸ شهریور ۱۳۸۸, ۱۲:۳۴ ق.ظ
تخریب به بوجاق رسید
ساخت و ساز در تنها پارک ملی خشکی –آبی ایران
سبزپرس- گروه محیط طبیعی؛ لیلا مسروری : ساخت و ساز در حریم پارک ملی بوجاق که تنها پارک ملی خشکی – آبی ایران است ، نگرانی هایی جدی را برای دوستداران محیط زیست فراهم کرده است.
به گزارش سبزپرس این منطقه مطابق مصوبه شماره 232 ، در تاریخ 21 خرداد 1381 به عنوان پارک ملی اعلام شده است.
بر اساس قوانین ، پارک ملی به محدوده ای از منابع طبیعی کشور اعم از جنگل، مرتع، بیشه های طبیعی ، اراضی جنگلی، دشت، آب و کوهستان اطلاق می شود که نمایانگر نمونه های برجسته ای از مظاهر طبیعی باشد و به منظور حفظ همیشگی وضع زندگی و طبیعی آن و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد رستنی ها در شرایط کاملا طبیعی تحت حفاظت قرار می گیرد.
درباره اهمیت پارک های ملی، همین بس که برخی از صاحب نظران این حوزه می گویند اگر در محدوده آنها آتش سوزی با منشا طبیعی یعنی بر اثر گرما یا رعد و برق رخ دهد ، هیچ عامل انسانی مجاز به دخالت برای خاموش کردن آن نیست .
با این همه در منطقه پارک ملی بوجاق ، دخل و تصرفاتی در شرف انجام است که به گفته یک منبع آگاه با وجود صدور حکم توقف عملیات از سوی حوزه قضایی کیاشهر، این روند در محوطه تالابی منطقه فوق با عنوان تسطیح محل دفن زباله با سرعتی کند در حال انجام است . ناگفته پیداست فارغ از بحث پارک ملی به دلیل تبعات بهداشتی ناشی از وجود شیرابه ها و پراکنده سازی زباله ها، چنین عملکردی اشکال اساسی دارد.
فون و فلور منطقه در خطر است
محمد محمدیان مدیر عامل موسسه " پیشگامان محیط زیست بندر کیاشهر" با ارسال یک نمابر به سبزپرس گفت : « تخلفات و عدم رعایت قوانین و تخریب مداوم و مستمر، از جمله برداشت بی رویه شن و ماسه از ساحل پارک ملی ، ساخت و سازهای بتونی در حاشیه تالاب و پر کردن و خشک کردن تالاب لاگون، اثرات منفی در فون و فلور منطقه دارد و پروژه های مسکونی و دیگر موارد، همگی قابل پیگیری قانونی هستند . »
این فعال محیط زیست همچنین رونوشت نامه اداره کل محیط زیست گیلان به شماره 1391 که در تاریخ 18 مرداد 88 به رییس کل دادگستری گیلان- که ریاست شورای حفاظت اراضی را نیز عهده دار است- به خبرنگار سبز پرس ارائه کرد که در بخشی از این نامه آمده است : « به پیوست نامه تفاهم نامه واگذاری 141 هکتار از اراضی کیاشهر به کارکنان انتقالی کلان شهرها جهت استحضار ارسال می گردد ؛ با توجه به اینکه بخشی از اراضی مذکور در داخل محدوده پارک ملی خشکی- دریایی بوجاق، که دارای بالاترین ارزش حفاظتی مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست می باشد ، متاسفانه بدون استعلام از این اداره کل، مبادرت به صدور مجوز گردیده است. در حالی که هرگونه دخل و تصرف و تغیــیر کاربــــری در داخل مناطق چهارگانه صرفا در صلاحیت شورای عالی حفاظت محیط زیست کشور است که ریاست آن با شخص رئیس جمهور محترم می باشد .»
در بخشی دیگر از این نامه آمده است : « متاسفانه علی رغم مکاتبات متعدد با دستگاه های زیربط، کماکان بی توجهی به مناطق تحت مدیریت سازمان و اراضی ملی، وجه المصالحه و حراج پروژه های غــیرکارشناسی می گردد . در حالی که اجرای چنین پروژه هایی در اراضی نامرغوب، دارای توجیه و قابل اجرا می باشد نه در اراضی ساحلی و مناطق حساس اکولوژیکی که دارای شاخص های بالای ملی و بین المللی می باشد.»
محمد محمدیان در گفت وگو با سبز پرس وقوع عمده تخریب های صورت گرفته را از فروردین ماه سال جاری اعلام کرد و اظهار داشت : در فروردین سال جاری حتی بخشی از پوشش گیاهی منطقه را آتش زدند.
تالاب بوجاق به علت اهمیت زیستگاهی به ویژه برای پرندگان مهاجر آبزی در سال 1354 بخشی از آن به وسعت 500 هکتار به عنوان « لاگون کیاشهر » در فهرست تالاب های کنوانسیون رامسر به ثبت رسید.
این تالاب تا سال 1369 از دو بخش شرقی و غربی تشکیل شده بود که حد فاصل بین دو بخش رودخانه سفیدرود جریان داشت. طغیان های پی در پی و سیلاب های متعدد سبب انحراف رودخانه شده و نهایتاً دهانه سفیدرود در فاصله 2.5 کیلومتری دهانه اولیه قرار گرفت. مضافاً اینکه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، این تالاب به عنوان تالاب 22 بهمن نیز نامگذاری شد
. منطقه بوجاق در سال 1377 به مدت 5 سال با مساحت 800 هکتار به تصویب شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام شد و پس از گذشت 5 سال، نام این منطقه به عنوان نخستین « پارک خشکی – دریایی ایران » به ثبت رسید.
[External Link Removed for Guests]
ساخت و ساز در تنها پارک ملی خشکی –آبی ایران
سبزپرس- گروه محیط طبیعی؛ لیلا مسروری : ساخت و ساز در حریم پارک ملی بوجاق که تنها پارک ملی خشکی – آبی ایران است ، نگرانی هایی جدی را برای دوستداران محیط زیست فراهم کرده است.
به گزارش سبزپرس این منطقه مطابق مصوبه شماره 232 ، در تاریخ 21 خرداد 1381 به عنوان پارک ملی اعلام شده است.
بر اساس قوانین ، پارک ملی به محدوده ای از منابع طبیعی کشور اعم از جنگل، مرتع، بیشه های طبیعی ، اراضی جنگلی، دشت، آب و کوهستان اطلاق می شود که نمایانگر نمونه های برجسته ای از مظاهر طبیعی باشد و به منظور حفظ همیشگی وضع زندگی و طبیعی آن و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد رستنی ها در شرایط کاملا طبیعی تحت حفاظت قرار می گیرد.
درباره اهمیت پارک های ملی، همین بس که برخی از صاحب نظران این حوزه می گویند اگر در محدوده آنها آتش سوزی با منشا طبیعی یعنی بر اثر گرما یا رعد و برق رخ دهد ، هیچ عامل انسانی مجاز به دخالت برای خاموش کردن آن نیست .
با این همه در منطقه پارک ملی بوجاق ، دخل و تصرفاتی در شرف انجام است که به گفته یک منبع آگاه با وجود صدور حکم توقف عملیات از سوی حوزه قضایی کیاشهر، این روند در محوطه تالابی منطقه فوق با عنوان تسطیح محل دفن زباله با سرعتی کند در حال انجام است . ناگفته پیداست فارغ از بحث پارک ملی به دلیل تبعات بهداشتی ناشی از وجود شیرابه ها و پراکنده سازی زباله ها، چنین عملکردی اشکال اساسی دارد.
فون و فلور منطقه در خطر است
محمد محمدیان مدیر عامل موسسه " پیشگامان محیط زیست بندر کیاشهر" با ارسال یک نمابر به سبزپرس گفت : « تخلفات و عدم رعایت قوانین و تخریب مداوم و مستمر، از جمله برداشت بی رویه شن و ماسه از ساحل پارک ملی ، ساخت و سازهای بتونی در حاشیه تالاب و پر کردن و خشک کردن تالاب لاگون، اثرات منفی در فون و فلور منطقه دارد و پروژه های مسکونی و دیگر موارد، همگی قابل پیگیری قانونی هستند . »
این فعال محیط زیست همچنین رونوشت نامه اداره کل محیط زیست گیلان به شماره 1391 که در تاریخ 18 مرداد 88 به رییس کل دادگستری گیلان- که ریاست شورای حفاظت اراضی را نیز عهده دار است- به خبرنگار سبز پرس ارائه کرد که در بخشی از این نامه آمده است : « به پیوست نامه تفاهم نامه واگذاری 141 هکتار از اراضی کیاشهر به کارکنان انتقالی کلان شهرها جهت استحضار ارسال می گردد ؛ با توجه به اینکه بخشی از اراضی مذکور در داخل محدوده پارک ملی خشکی- دریایی بوجاق، که دارای بالاترین ارزش حفاظتی مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست می باشد ، متاسفانه بدون استعلام از این اداره کل، مبادرت به صدور مجوز گردیده است. در حالی که هرگونه دخل و تصرف و تغیــیر کاربــــری در داخل مناطق چهارگانه صرفا در صلاحیت شورای عالی حفاظت محیط زیست کشور است که ریاست آن با شخص رئیس جمهور محترم می باشد .»
در بخشی دیگر از این نامه آمده است : « متاسفانه علی رغم مکاتبات متعدد با دستگاه های زیربط، کماکان بی توجهی به مناطق تحت مدیریت سازمان و اراضی ملی، وجه المصالحه و حراج پروژه های غــیرکارشناسی می گردد . در حالی که اجرای چنین پروژه هایی در اراضی نامرغوب، دارای توجیه و قابل اجرا می باشد نه در اراضی ساحلی و مناطق حساس اکولوژیکی که دارای شاخص های بالای ملی و بین المللی می باشد.»
محمد محمدیان در گفت وگو با سبز پرس وقوع عمده تخریب های صورت گرفته را از فروردین ماه سال جاری اعلام کرد و اظهار داشت : در فروردین سال جاری حتی بخشی از پوشش گیاهی منطقه را آتش زدند.
تالاب بوجاق به علت اهمیت زیستگاهی به ویژه برای پرندگان مهاجر آبزی در سال 1354 بخشی از آن به وسعت 500 هکتار به عنوان « لاگون کیاشهر » در فهرست تالاب های کنوانسیون رامسر به ثبت رسید.
این تالاب تا سال 1369 از دو بخش شرقی و غربی تشکیل شده بود که حد فاصل بین دو بخش رودخانه سفیدرود جریان داشت. طغیان های پی در پی و سیلاب های متعدد سبب انحراف رودخانه شده و نهایتاً دهانه سفیدرود در فاصله 2.5 کیلومتری دهانه اولیه قرار گرفت. مضافاً اینکه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، این تالاب به عنوان تالاب 22 بهمن نیز نامگذاری شد
. منطقه بوجاق در سال 1377 به مدت 5 سال با مساحت 800 هکتار به تصویب شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام شد و پس از گذشت 5 سال، نام این منطقه به عنوان نخستین « پارک خشکی – دریایی ایران » به ثبت رسید.
[External Link Removed for Guests]