با تکنلوژی Dual Channel به سرعت کاپیوتر خود بیفزایید
ارسال شده: شنبه ۱۴ شهریور ۱۳۸۸, ۱:۵۷ ق.ظ
حافظهاصلي سيستم (RAM) يكي از مهمترين بخشهاي كامپيوتر است كه معمولاً توجهكمي به آن ميشود. پردازندههاي امروزي بسيار سريعتر از حافظهها هستندو معمولاً براي دسترسي به اطلاعات ذخيره شده در حافظه بايد زماني را درانتظار بمانند.
در چنين مواقعي پردازندهدر وضعيت بيكاري قرار ميگيرد و هيچگونه كاري انجام نميدهد (البته درعمل هيچگاه اتفاق نميافتد). اين موضوع سبب شده تا حافظه شبيه به يكگلوگاه شود و كارايي سيستم را تا حد زيادي محدود كند. بنابراين اگربخواهيد كارايي پردازنده سيستم محدود نشود بايد حافظهاي سريعتر ازپردازنده داشته باشيد.
DualChannel روشي است كه سرعت ارتباطي بين كنترلركننده حافظه و حافظه را دوبرابر ميكند و موجب بهبود كارايي سيستم ميشود. در اين مقاله هر آنچهكه لازم است در مورد فناوريDual Channel بدانيد را شرح خواهم داد. چگونهكار ميكند؟ چگونه بايد پيكربندي كرد؟ و چگونگي محاسبه سرعت انتقالاطلاعات و... .
اجازه دهيد قبل از آنكهبه بررسي نحوه عملكرد حافظههاي Dual Channel بپردازيم، در مورد نحوهارتباط حافظه با سيستم توضيحاتي را ارائه دهيم. حافظه توسط مدارهايي كهكنترلر حافظه ناميده ميشوند كنترل ميشود.
اين مدارها بهطور كليدر سيستمهاي مبتني بر پردازندههاي اينتل در چيپست پل شمالي و درسيستمهاي مبتني بر پردازندههاي K8 شركت AMD در درون پردازنده قرار دارد.لازم به ذكر است كه اين كنترلر در پردازندههاي سري K7(بهعنوان مثالپردازندههاي سري Athlon XP) در چيپست پل شمالي قرار داشت.
حافظهبه واسطه يك سري از سيمها به كنترلر حافظه متصل است. اين سيمها به سهگروه مختلف تقسيم ميشوند: داده، آدرس و كنترل. سيمهاي مربوط به باسداده، دادههاي خواندن و نوشتن را انتقال خواهند داد. در وضعيت خواندن،دادهها را از حافظه به كنترلر حافظه و سپس به پردازنده انتقال ميدهند ودر وضعيت نوشتن، دادهها را از پردازنده به كنترلر حافظه و سپس به حافظهانتقال ميدهند
سيمهايمربوط به باس آدرس، مشخص ميكنند كه دادهها در كدام قسمت حافظه بايدنوشته شود و يا از كدام قسمت حافظه بايد خوانده شود. سيمهاي كنترل،فرمانها را به ماژول حافظه ارسال ميكنند و مشخص ميكنند كه اين دادههاچه نوع عملكردي را انجام دهند.
بهعنوان مثال تعيين ميكنند كهدادهها مربوط به عمليات خواندن يا نوشتن (ذخيرهكردن) هستند. در باسكنترل، سيمهاي مهم ديگري نيز رايج هستند كه مربوط به فركانس حافظهميشوند.
شكل روبهروبهطور مختصر تمامي موارد ذكر شده از جمله نحوه انتقال اطلاعات در يكسيستم مبتني بر اينتل را نمايش ميدهد. در پردازندههاي شركت AMD كنترلرحافظه درون پردازنده قرار دارد و بنابراين باس حافظه بدون هيچگونهواسطهاي مستقيماً به پردازنده متصل است. (تصوير يک)
سرعت حافظه (فركانسحافظه)، حداكثر ميزان حافظه پشتيباني شده و نوع حافظه (DDR2 ،DDR و DDR3)توسط چيپست در سيستمهاي مبتني بر پردازندههاي اينتل و در سيستمهايمبتني بر پردازندههاي K8 شركت AMD، توسط پردازنده مشخص ميشود.
بهعنوانمثال سيستمهاي مبتني بر پردازندههاي اينتل به دليل آنكه چيپستمادربورد تعيين كننده نوع حافظه است، قادر به پشتيباني از حافظههاي DDR3هستند، در حاليكه سيستمهاي مبتني بر پردازندههاي AM2 شركت AMD از آنجاكه كنترلر حافظه درون آنها نميتواند حافظههاي DDR3 را شناسايي كند، درحال حاضر قادر به پشتيباني از اين حافظهها نيستند.
كنترلر حافظهتنها ميتواند يك فركانس توليد كند. بنابراين اگر روي سيستمي كه دارايكنترلر حافظه با فركانس 667 مگاهرتز (2×333 مگاهرتز) است حافظه DDR2800 مگاهرتزي قرار گيرد تنها با فركانس 667 مگاهرتز عمل خواهد كرد.معمولاً اين محدوديت كنترلر حافظه تنها در سيستمهاي مبتني برپردازندههاي اينتل مشاهده ميشود.
بهطوريكه پردازنده شركتAMD قادر به پشتيباني از حافظههاي DDR2 800 (پردازندههاي مبتني بر سوكتAM2) يا حداكثر حافظههاي DDR2 1066 (پردازندههاي مبتني بر سوكت +PhenomAM2) هستند. موضوع جالب توجه ديگر مربوط به حداكثر ميزان حافظهاي است كهسيستم ميتواند تشخيص دهد.
بيشتر پردازندههاي اينتل داراي باسآدرس حافظه 32 يا 36 بيتي هستند (منظور باس آدرس درون باس خارجي پردازندهFSB است). اين موضوع سبب ميشود تا پردازنده به ترتيب قادر به تشخيصحداكثر 4 (32ّ2) و 64 گيگابايت (36ّ2) حافظه باشد، اما از آنجا كه كنترلرحافظه دسترسي به حافظه را تعيين ميكند (نه مستقيماً پردازنده) اين موضوعموجب محدوديت حداكثر ميزان حافظه مورد پشتيباني ميشود.
بهعنوانمثال چيپستهاي سري P35 و G33 شركت اينتل ميتوانند حداكثر از هشتگيگابايت حافظه (دو گيگابايت در هر سوكت حافظه) پشتيباني كنند. سازندگانمادربوردها ممكن است براي كاهش هزينه ساخت و توليد مادربوردهايارزانقيمتتر مادربوردهاي تنها با دو سوكت حافظه توليد كنند. اين موضوعموجب ميشود تا مادربوردهاي مبتني بر اين چيپستها به جاي هشت گيگابايتتنها از چهار گيگابايت حافظه (دو گيگابايت در هر درگاه حافظه و جمعاً چهارگيگابايت) پشتيباني كنند.
به دليل اينكه همه انواع ماژولهايحافظه قابل دسترس امروزي 64 بيتي هستند، بنابراين عرض باس حافظه 64 بيتاست. فناوري Dual Channel در حقيقت به اين بخش از معماري حافظه توجه كردهاست و باس حافظه را از 64 بيت به 128 بيت افزايش داده است.
دارد...
[SIZE=150]منبع:
نشريه عصر شبکه - اول آبان 1387 شماره 78
[External Link Removed for Guests]
در چنين مواقعي پردازندهدر وضعيت بيكاري قرار ميگيرد و هيچگونه كاري انجام نميدهد (البته درعمل هيچگاه اتفاق نميافتد). اين موضوع سبب شده تا حافظه شبيه به يكگلوگاه شود و كارايي سيستم را تا حد زيادي محدود كند. بنابراين اگربخواهيد كارايي پردازنده سيستم محدود نشود بايد حافظهاي سريعتر ازپردازنده داشته باشيد.
DualChannel روشي است كه سرعت ارتباطي بين كنترلركننده حافظه و حافظه را دوبرابر ميكند و موجب بهبود كارايي سيستم ميشود. در اين مقاله هر آنچهكه لازم است در مورد فناوريDual Channel بدانيد را شرح خواهم داد. چگونهكار ميكند؟ چگونه بايد پيكربندي كرد؟ و چگونگي محاسبه سرعت انتقالاطلاعات و... .
اجازه دهيد قبل از آنكهبه بررسي نحوه عملكرد حافظههاي Dual Channel بپردازيم، در مورد نحوهارتباط حافظه با سيستم توضيحاتي را ارائه دهيم. حافظه توسط مدارهايي كهكنترلر حافظه ناميده ميشوند كنترل ميشود.
اين مدارها بهطور كليدر سيستمهاي مبتني بر پردازندههاي اينتل در چيپست پل شمالي و درسيستمهاي مبتني بر پردازندههاي K8 شركت AMD در درون پردازنده قرار دارد.لازم به ذكر است كه اين كنترلر در پردازندههاي سري K7(بهعنوان مثالپردازندههاي سري Athlon XP) در چيپست پل شمالي قرار داشت.
حافظهبه واسطه يك سري از سيمها به كنترلر حافظه متصل است. اين سيمها به سهگروه مختلف تقسيم ميشوند: داده، آدرس و كنترل. سيمهاي مربوط به باسداده، دادههاي خواندن و نوشتن را انتقال خواهند داد. در وضعيت خواندن،دادهها را از حافظه به كنترلر حافظه و سپس به پردازنده انتقال ميدهند ودر وضعيت نوشتن، دادهها را از پردازنده به كنترلر حافظه و سپس به حافظهانتقال ميدهند
سيمهايمربوط به باس آدرس، مشخص ميكنند كه دادهها در كدام قسمت حافظه بايدنوشته شود و يا از كدام قسمت حافظه بايد خوانده شود. سيمهاي كنترل،فرمانها را به ماژول حافظه ارسال ميكنند و مشخص ميكنند كه اين دادههاچه نوع عملكردي را انجام دهند.
بهعنوان مثال تعيين ميكنند كهدادهها مربوط به عمليات خواندن يا نوشتن (ذخيرهكردن) هستند. در باسكنترل، سيمهاي مهم ديگري نيز رايج هستند كه مربوط به فركانس حافظهميشوند.
شكل روبهروبهطور مختصر تمامي موارد ذكر شده از جمله نحوه انتقال اطلاعات در يكسيستم مبتني بر اينتل را نمايش ميدهد. در پردازندههاي شركت AMD كنترلرحافظه درون پردازنده قرار دارد و بنابراين باس حافظه بدون هيچگونهواسطهاي مستقيماً به پردازنده متصل است. (تصوير يک)
سرعت حافظه (فركانسحافظه)، حداكثر ميزان حافظه پشتيباني شده و نوع حافظه (DDR2 ،DDR و DDR3)توسط چيپست در سيستمهاي مبتني بر پردازندههاي اينتل و در سيستمهايمبتني بر پردازندههاي K8 شركت AMD، توسط پردازنده مشخص ميشود.
بهعنوانمثال سيستمهاي مبتني بر پردازندههاي اينتل به دليل آنكه چيپستمادربورد تعيين كننده نوع حافظه است، قادر به پشتيباني از حافظههاي DDR3هستند، در حاليكه سيستمهاي مبتني بر پردازندههاي AM2 شركت AMD از آنجاكه كنترلر حافظه درون آنها نميتواند حافظههاي DDR3 را شناسايي كند، درحال حاضر قادر به پشتيباني از اين حافظهها نيستند.
كنترلر حافظهتنها ميتواند يك فركانس توليد كند. بنابراين اگر روي سيستمي كه دارايكنترلر حافظه با فركانس 667 مگاهرتز (2×333 مگاهرتز) است حافظه DDR2800 مگاهرتزي قرار گيرد تنها با فركانس 667 مگاهرتز عمل خواهد كرد.معمولاً اين محدوديت كنترلر حافظه تنها در سيستمهاي مبتني برپردازندههاي اينتل مشاهده ميشود.
بهطوريكه پردازنده شركتAMD قادر به پشتيباني از حافظههاي DDR2 800 (پردازندههاي مبتني بر سوكتAM2) يا حداكثر حافظههاي DDR2 1066 (پردازندههاي مبتني بر سوكت +PhenomAM2) هستند. موضوع جالب توجه ديگر مربوط به حداكثر ميزان حافظهاي است كهسيستم ميتواند تشخيص دهد.
بيشتر پردازندههاي اينتل داراي باسآدرس حافظه 32 يا 36 بيتي هستند (منظور باس آدرس درون باس خارجي پردازندهFSB است). اين موضوع سبب ميشود تا پردازنده به ترتيب قادر به تشخيصحداكثر 4 (32ّ2) و 64 گيگابايت (36ّ2) حافظه باشد، اما از آنجا كه كنترلرحافظه دسترسي به حافظه را تعيين ميكند (نه مستقيماً پردازنده) اين موضوعموجب محدوديت حداكثر ميزان حافظه مورد پشتيباني ميشود.
بهعنوانمثال چيپستهاي سري P35 و G33 شركت اينتل ميتوانند حداكثر از هشتگيگابايت حافظه (دو گيگابايت در هر سوكت حافظه) پشتيباني كنند. سازندگانمادربوردها ممكن است براي كاهش هزينه ساخت و توليد مادربوردهايارزانقيمتتر مادربوردهاي تنها با دو سوكت حافظه توليد كنند. اين موضوعموجب ميشود تا مادربوردهاي مبتني بر اين چيپستها به جاي هشت گيگابايتتنها از چهار گيگابايت حافظه (دو گيگابايت در هر درگاه حافظه و جمعاً چهارگيگابايت) پشتيباني كنند.
به دليل اينكه همه انواع ماژولهايحافظه قابل دسترس امروزي 64 بيتي هستند، بنابراين عرض باس حافظه 64 بيتاست. فناوري Dual Channel در حقيقت به اين بخش از معماري حافظه توجه كردهاست و باس حافظه را از 64 بيت به 128 بيت افزايش داده است.
دارد...
[SIZE=150]منبع:
نشريه عصر شبکه - اول آبان 1387 شماره 78
[External Link Removed for Guests]



